Benim ilk aşkım karanlık gökyüzüydü.
Aşk karmaşıktır.
Şu an Hubble Uzay Teleskobu Ultra Derin Alan'ın simülasyonuna bakıyorsunuz,
evrenimizin gözlemlenmiş en uzak resimlerinden biri.
Burada gördüğünüz her şey,
her biri milyarlarca yıldızdan oluşan bir galaksidir.
Ve en uzak galaksi bir trilyon kilometre uzakta.
Bir astrofizikçi olarak, evrenimizdeki en ilginç
nesnelerin bazılarıyla çalışma ayrıcalığım var.
Beni ilk aşktan kariyerime doğru ele geçiren bu nesneler
süper büyük, hiperaktif kara deliklerdir.
Kendi güneşimizin ağırlığının 10 milyar ağırlığına denk gelen
bu galaktik kara delikler, maddeleri sizin "ortalama"
süper büyük kara deliklerinizden
1000 kat daha fazla oranda yalayıp yutuyor.
(Kahkaha)
Bu iki özellik,
bazı şeylerle beraber, onları yıldızsı gökcismi yapar.
Aynı zamanda, çalıştığım nesneler
gözlemlenmiş en güçlü zerre akımlarından bazılarını
üretiyor.
Jet denilen bu dar akımlar,
ışık hızının %99.99 oranıyla hareket ederler
ve doğruca Dünya'yı işaret ederler.
Bu jetlenmiş, Dünya'yı işaret etmiş, hiperaktif ve süper büyük kara deliklere
blazar veya yanan yıldızsı gökcismi denir.
Blazarları çok özel yapan şey ise galaksi boyunca inanılmaz
miktarlarda enerji transfer eden,
evrenin en etkili parçacık hızlandırıcılarından bazısı olmasıdır.
Burada, bir sanatçının blazar fikrini gösteriyorum.
Maddelerin kara deliğe düştüğü yemek tabağına
toplanma diski denir,
mavi olan yer.
Bu maddelerin bazıları kara deliğin çevresinde döndürülür
ve jette çok yüksek hızlara ulaştırılır,
burada beyazla gösteriliyor.
Blazar sistemi nadir olmasına rağmen,
doğanın bir maddeyi bir disk aracılığıyla çekme ve daha sonra
jet aracılığıyla bazılarını atma süreci doğada daha yaygındır.
Sonunda daha büyük galaktik içeriklerle
yaklaşık ilişkilerini görmek için blazar sisteminden uzaklaşacağız.
Neyin girip neyin çıktığının kozmik hesabının ötesinde,
şu anda blazar astrofiziğindeki sıcak konulardan biri
en yüksek enerjili jet salımının nereden geldiğidir.
Bu resimde, bu beyaz damlanın nerede oluştuğuna ve
sonuç olarak, jet ve toplanma diski maddesinin arasında
ilişki olup olmadığıyla ilgileniyorum.
Bu sorunun net cevapları
2008'de NASA'nın gama ışının ışığını daha iyi keşfeden yeni bir
teleskop yapana kadar neredeyse tamamen ulaşılmazdı,
ki onlar standart X-ışını taramanızdan bir milyon kat
daha fazla enerjiyle ışık saçar.
Ben aynı zamanda gama ışın ışık verilerini ve görülebilir ışık verisini
bu gama ışını damlalarını yerini daha iyi belirlemek için,
günden güne ve yıldan yıla karşılaştırıyorum.
Araştırmam gösteriyor ki, bazı örneklerde
bu damlalar kara deliğin ilk başta düşündüğümüzden
çok daha fazla yakınında oluşuyor.
Bu gama ışını damlalarının nerede
oluştuğunu daha emin bir şekilde belirledikçe
jetlerin nasıl hızlandırıldığını daha iyi anlarız
ve en sonunda da evrenimizde oluşan
en büyüleyici nesnelerden bazılarının dinamik sürecini ortaya çıkarırız.
Bunların hepsi bir aşk hikayesi olarak başladı.
Ve hala da öyle.
Bu aşk beni meraklı, yıldızları izleyen genç kızdan, göksel keşfi
yakından takip eden profesyonel
bir astrofizikçiye dönüştürdü.
Evrenin peşinden koşmanın beni
burada, Dünya'daki görevime derinden bağlayacağını kim bilebilirdi ki?
Ayrıca yine, aşkın ilk kanat çırpışının bizi nerede bulacağını
ne zaman bilebiliriliz ki?
Teşekkürler.
(Alkış)