ჯონ სინგკეტონ კოპლეი _ ,,ბიჭი მფრინავ ციყვთან''
წარმოიდგინე შენ გინდა იყო ხელოვანი
და ქალაქი სადაც ცხოვრობ არ არის არანაირი ხელოვნების სკოლები, ხელვნების მუზეუმები, გალერიები
და არც არავინ ვისაც უნდა იყიდოს შენი ნახატები,
ეს ზუსტად ის სიტუაციაა, რა სიტუაციშ იყო ჯონ კოპლეი, როდესაც მანაღმოაჩიან თავისი თავი, ბოსტონში 1760 წელს.
ჩვენ ვუყურებთ კომპეის ნახევარ ძმის პორტრეტს
ეს არის ჰენრი პელმანი და მისი ნახატი სახელწოდებით ,,ბიჭი მფრინავ ციყვთან''
ზოგიერთი მისი სხეული იყო თვით ნასწავლი, ნამუშევრები არის ფრიად ღირსესანიშნავი.
პირველი ჩემს ყურადღებას იქცევს მისი სახე, სიწითლე მის დამაჯერებლობაზე,
ყურადღება ვამახვილებ არეთვე ჩარჩოებზე , რომელიც შექმნილია მისი სახის ირგვლივ, მაგრამ როცა გადავედი
მის მრებზე, მისი მკავის დაბლა მისი ხელისკენ
შევნიშნე გსაოცარად სწორი ერთმანეთთან შეერტებული თითები.
ეს ის ისეთი სილამაზეა, მას აგრეთვე უჭირავს ოქროს ჯაჭვი.
თვალი გამექცა აგრეთვე ციყვზეც, ის ისეტი საზრიანი ჩანს რომელიც კნეტს პატარა თხილს,
თუ ავუყვებით ოტა ზემოტ დავინახავთ მუქ პალტოს შავებში,
რომელიც შეხამებულია თეთრ პალტოსთნ,
და მბზინვარე საყელოსთან, მის საყელოზე, ერთ მხარეს ასახულია
სიანთლე და მეორე მხარეს არის ჩრდილი,
რომლეიც ეტამეშაბე მშვენიერებას, რაც თავისებურად
წინააღმდეგობაში კოპლეის ნახევარ ძმის პორტრეტში, ის აგრეთვე არის
დემონტრაციის ნაწილი. 1765 წლისათვის კოპლეი ხატავდა და ის იყო მოთხოვნადი მხატვარი პორტეტებისა
მაგრამ ბოსტონში მას უნდოდა გაცილებით მეტი. კოპლეიიმ აგრეტვე იცოდა რომ მისი ნახატები იყო
საგნების იერარქიის დაბლა, რომელიც იქნებოდა იმდროისათვის ევროპაში, უმაღლეს მხატვრობაში იყო
მხატვრობა რელიგიაზე, მითოლოგიაზე და ისტორიაზე, პორტრეტები და ცხოვრების სტილის ასახვა იყო ყველაზე დაბლა.
მაგრამ ამავე დროს ეს იყო ნახატი, რომელიც უნდოდათ ამერიკულ ქალაქებში.
საცალოდ მოვაჭრის კალსებმა ბოსტონში, ელიტის სიმდირემ დაიწყო გაცნობირება თუ რაოდენ ღირებულები იყო ეს პორტრეტები
მაგრამ კოპლეის მაინც მეტი სურდა, კოპლეიმ იცოდა ევროპული მხავტრობა იყო უფრო მეტი
და ეს ნახატი მართლა შეიქმნა, სადემონსტრაციოდ
იმისა თუ როგორ ფლობდა ის ევროპულ აკადემიას.
ის გამოყვა ვიღაცას ვინც მოდიოდა ლონდონიდან
და ის შესანიშნავად მიიღო ბენჯამენ ვესტამ, ამერიკელმა მხატვარმა, რომელიც ცხოვრობდა ლონდონში და იყი წარმტებული,
და აგრეთვე კოშუა რეინოლდმა, რომელიც იყო პრეზიდენტი სამეფო აკადემიისა ლონდონში,
პირველი რამ რაც უნდა ავღნიშნოთ მისი დანახვისთანავე
არის სახი ფიგურა, უ მას დავაკვირდებიტ ამ მხრიდან
ვფიქრობ იმას რომ კოპლეის არ უნდოდა მხოლოდ მისი პორტრეტის დახავტვა
მაგრამ აგრეთვე ნახატი, სადაც სცენები არის ყოველდღიური ცხოვრებიდა
ვფიქრობ კოპლეის ამის ასახვა ყველაზე უკეთ შეეძლო, მას შეეზლო პირდაპირ აესახა
რაც საკმაოდ რთულია, თუ შენ მას უყურებ
როგორც მჯოდმიარეს მარჯვენა ხელი არის ძალიან სწორად დადებული მაგიდის კუთხეში.
როცა ეს ნახატი გაუშვეს ინგლისში, სერ ჯოშუა რეინოლდმა შეაქო ეს
მაგრამ მან თქვა, ლონდონში დაბრუნებამდე მან კიდევ ბევრი უნდა ივარჯიშოს
მანამ სანამ მისი მანერები, კონსტრქციები არ იქნება არეული, ვფიქრობ ამას
ყველაზე კარგად ბოსტონში ისწავლიო.
კოპლეი გრძნობდა იმას,რომ არასტუმართმოყვარეობა იყო ბოსტონში და მას ექცეოდნენ
როგორც შოუმენს. ამის გამო კოპლეიმ კარგად იცოდა ლიმიტი ბოტონის, როგორცე ერთ–ერთი კოლონიის
მან აგრეთვე კარგად იცოდა, რომ ნახატი რომელსაც ის ქმნიდა იყო დაბალი რაგგის ხელოვნებისათვის.
მაგრამ მან ისიც იცოდა, რომ ეს გზა საჭირო იყო პრაქტიკისათვის,. ეს იყო ის რაც ხალხ ჭირდებოდა
იდუმალებისა და მშვენირების შესაძლებლობისათვის.
მაგრამ აქ იყო ცოტა ცუდი განცდა იმის რომ ნახატები, რომელსაც ის ხატავდა არ იყო არც დიად ისტორიაზე, არც რელიგიაზე და არც მითოლოგიაზე
ტრადიციული ევროპული სტილიდან გამოდინარე, ამიტომ ის ვერ მივიდოდა იმ დონემდე.
ასე რომ ჩვენ გვაქვს შესანიშნავი და ამბიციური ნახატი კოპლეის, რომელიც თავისებურად იყო ისტრიული მომენტში.