GDZIEŚ W VANCOUVER
Mam pytanie.
Potrafisz zanucić z pamięci fragment muzyki z Gwiezdnych Wojen?
A z Jamesa Bonda?
Z Harry'ego Pottera?
Ostatnie pytanie: umiesz zanucić cokolwiek z filmów Marvela?
Nie znam większego fana Marvela ode mnie, tylko...
Nie przychodzi mi na myśl żadna piosenka.
Nie.
Powinnam, ale nie znam.
Kurde.
Nie wiedziałam, że mają motywy przewodnie.
Z czego to wynika?
Filmy Marvela są najbardziej dochodową serią w historii kina.
Zarobiły więcej niż Gwiezdne Wojny, James Bond
czy Harry Potter.
Czego więc brakuje w ich muzyce?
Symfoniczne Uniwersum Marvela
Pierwszym problemem jest to, że większość tej muzyki nie budzi emocji.
Spójrzcie na tę scenę z pierwszego Iron Mana.
Dzień 11, test 37, konfiguracja 2.0.
Z braku lepszej opcji Głupek wciąż robi za strażaka.
Jeszcze raz mnie zgasisz, kiedy nie będę się palił,
to oddam cię do jakiegoś koledżu.
Dobra, powolutku.
Ciężko ją usłyszeć,
więc spróbujmy jeszcze raz z wyizolowaną muzyką.
Czy wzbudziła w was jakieś emocje?
A co się stanie z tą sceną, gdy usuniemy muzykę?
Dzień 11, test 37, konfiguracja 2.0.
Z braku lepszej opcji Głupek wciąż robi za strażaka.
Jeszcze raz mnie zgasisz, kiedy nie będę się palił,
to oddam cię do jakiegoś koledżu.
Dobra, powolutku.
Scena odnosi odpowiedni efekt i nie potrzebuje innych dźwięków.
Po części dlatego właśnie zapominamy tę muzykę.
Jest jak chodzący w tle klimatyzator, na który przestajemy zwracać uwagę.
Kolejny problem to używanie muzyki w przewidywalny sposób.
Dostajesz to, co widzisz.
Jeśli widzisz coś śmiesznego, słyszysz śmieszną muzykę.
Jeśli widzisz coś smutnego, słyszysz wysoką nutę zagraną na smyczkach.
To bezpieczny sposób tworzenia muzyki, bo wszystkie emocje są spodziewane.
Dźwięk mówi to samo, co obraz.
Jeśli ktoś wygląda na wystraszonego, słyszymy:
To drugi powód, dla którego muzyka nie zapada w pamięć:
nie przeciwstawia się naszym oczekiwaniom.
Czasem jednak filmy Marvela mają muzykę zapadającą w pamięć,
ale twórcy nie pozwalają nam jej posłuchać.
Zamiast tego maskują ją innymi dźwiękami, jak tutaj:
Po tym, jak nie przyjęto go do armii z powodu złego stanu zdrowia,
Steven Rogers został wybrany do unikalnego programu
w dziejach amerykańskich działań wojennych,
który uczynił go pierwszym superżołnierzem na świecie.
Ten narrator mówi to, o czym już wiemy,
i odwraca naszą uwagę od zawartych w scenie emocji.
Jak zatem wygląda ten moment bez zakłóceń?
Odczuliście różnicę?
Muzyka filmowa jest bardzo subiektywna i ulega trendom.
A przez ostatnie 20 lat zaszła pewna zmiana kulturowa.
Obecnie wielu twórców filmowych uważa, że muzyka nie powinna być zauważalna.
To jest współczesna myśl, którą często słyszę:
"Nie powinna być zauważalna".
Ale dlaczego?
Wychowałem się na filmach Hitchcocka i Herrmanna,
gdzie zauważałem każdą nutę.
Nie mogę pojąć, dlaczego tak właśnie postrzega się muzykę i film.
Ale jest coś bardzo ważnego, o czym jeszcze nie wspomnieliśmy.
Ścieżki dźwiękowe hitów kinowych komponuje się w konkretny sposób,
zaczynając od kontrowersyjnego elementu:
Jęknąłeś, kiedy wspomniano o muzyce tymczasowej. Jakieś wady i zalety?
Muzyka tymczasowa to moja największa zmora.
Muszę sprawić, żeby reżyser zapomniał wszystko, co w niej usłyszał.
Nie słucham jej więcej niż jeden raz,
a jeśli reżyser jest od niej uzależniony, to moje zadanie się komplikuje.
Cofnijmy się na moment. Muzyka tymczasowa to ścieżka zaczerpnięta z innego filmu,
którą wykorzystuje się tymczasowo w czasie montażu. Jak tutaj:
Taka muzyka zawsze ma być zastąpiona oryginalnymi utworami kompozytora.
Ale czasami każe się kompozytorowi imitować muzykę tymczasową.
Warner Bros. Pictures z żalem przyznaje, że fragmenty ścieżki dźwiękowej filmu "300"
zostały bez naszej wiedzy zaczerpnięte
z muzyki skomponowanej przez Elliota Goldenthala do filmu "Titus".
Studio darzy Elliota wielkim szacunkiem
i cieszy się z polubownego rozstrzygnięcia tej kwestii.
- Oficjalne oświadczenie, 3.08.2007
Zgodnie z naszą wiedzą jest to jedyny przypadek,
gdy studio publicznie przeprosiło za imitowanie muzyki tymczasowej.
O wiele powszechniejszym efektem jest obecnie fakt,
że w czasie montażu hity kinowe korzystają wzajemnie ze swojej muzyki.
Dlatego brzmią podobnie, ale w granicach prawa.
A teraz, gdy cykl Marvela stał się bardziej popularny,
inne filmy brzmią, jakby korzystały z jego muzyki.
Chcemy podkreślić, że nie winimy o to kompozytorów.
Nie doszłoby do tego, gdyby ten problem nie dotyczył całego systemu.
Przed popularyzacją muzyki tymczasowej reżyserzy często przywoływali inne utwory,
by porozumieć się z kompozytorem. Wszystko zmieniła edycja nielinearna,
dzięki której reżyser może umieścić w filmie swoją ulubioną muzykę
i kazać montażyście, by ciął zgodnie z nią.
Teraz reżyser wskazuje muzykę tymczasową i mówi: "zrób to tak".
Nie dlatego, że ta muzyka to dobry wybór,
ale dlatego, że jej słuchał.
Jeszcze raz i jeszcze raz, całymi godzinami.
Nagrywają DVD, które oglądają w domu, wracają, robią nową wersję z tą samą muzyką
i w pewnym momencie muzyka przywiera do obrazu.
Mogą korzystać z niej choćby przez rok, zanim wkroczy kompozytor.
Kiedy usuniesz tę muzykę, materiał często nie wygląda właściwie,
bo zmontowano go według czegoś, co... To bardzo frustrujące.
Część tej frustracji wynika z faktu, że twórcy korzystają z rzeczy,
które sprawdziły się we wszystkich innych filmach,
przez co efekt końcowy staje się banalny.
Pamiętacie to?
Spróbujmy czegoś innego.
We wcześniejszej części filmu Thor przekonał przyjaciół
do zrobienia czegoś nielegalnego i został wygnany.
Teraz oni robią coś nielegalnego, by go znaleźć.
Thor nie prosi ich o pomoc. Oferują ją z własnej woli.
A co gdybyśmy usłyszeli to w muzyce?
Nie mówimy, że to właściwy wybór. Ale warto go wypróbować,
bo wzbogaca on warstwę emocjonalną tej sceny.
Decyzje widoczne w filmach Marvela:
dźwięki w tle, słyszenie tego, co widzimy, narrator, muzyka tymczasowa...
Wszystko to wynika z chęci uniknięcia ryzyka.
Ta muzyka nie jest zła.
Jest po prostu nijaka i niebudząca kontrowersji.
A ponieważ Marvel poświęca głębię emocji na rzecz tych bezpiecznych wyborów,
efekt końcowy wygląda tak:
Marvel?... Nie...
Czego zatem brakuje w muzyce Marvela?
Ryzyka.
Takiego, które pozwala nawiązać emocjonalną więź z widzami.
Tak aby muzyka została z nimi na dłużej. Ludzie nie pamiętają bezpiecznych wyborów.
Do tego potrzebna jest odważna, oryginalna muzyka.
Mimo to znaleźliśmy jeden motyw przewodni Marvela, który spowodował taką reakcję.
Scenariusz:
Montaż:
Wywiady:
Materiał z:
Specjalne podziękowania dla:
To było niesamowite! Bardzo ci dziękuję!