میشنوی؟
هیچی نیست.
چیزی که به عنوان یک
سخنگوبرای همه شما دارم.
من هیچی ندارم.
هیچی (اسپانیایی).
هیچی(عامیانه).
هیچی (عامیانه).
نه چیزی هوشمندانه. نه چیزی الهام بخش.
نه چیزی که تحقیق لازم داشته باشد.
من مطلقا هیچی برای گفتن ندارم.
اما، با حرف زدنم، نشان میدهم که حرفی دارم.
مثلا چیزی که میگم بی نظیره.
شاید، فقط شاید، حس کنی چیزی آموختی
حالا،میخواهم با یک پیش در آمد شروع کنم.
کلی اشارات دست انجام خواهم داد.
یه حرکت با دست راست و دیگری با دست چپ.
عینکم را جابجا خواهم کرد.
و از همه شما یک سوال میپرسم.
با بالا بردن دست، از چند نفرتون سوالی شده؟
(خنده)
باشه، خوب، یک سری دست هم میبینم.
و دوباره، هیچی الان ندارم.
حالا،میخواهم بهش واکنش نشان بدم
و تظاهر کنم که انگار یک راز شخصی را بیان میکنم.
چیزی که یخ ها را آب کند.
چیزی که من را کمی ارزشمند نشان بدهد.
یک چیز شرم آور.
و شماها یک صدای «آ» از روی تعجب در می آورید.
درسته. این واقعاً اتفاق افتاده است.
(خنده)
و حالا این را بیشتر واجد اهمیت نشان خواهم داد
واقعاً میخواهم تاثیرگذار جلوه بدهم.
زیرکانه جلوه بدهم.
میخواهم با این آقا، همین جا، در میان بگذارم.
حالا، مطمئنم که کاری که این آقا انجام داد حائز اهمیئت بود.
(خنده)
اما من اون آقا را نمیشناسم.
من به آسانی در گوگل عکس کلمه «دانشمند» را جستجو کردم.
(خنده)
میبینید، من میخواهم تظاهر کنم که حرف مهمی برای گفتن دارم.
ساختن یک علت،
متقاعد کردنتون به تغییر زندگیتون، در حالی که در واقعیت،
این تنها
من هستم...
که دارم...
زمان را میخرم...
حالا، اگر باورم نمیکنید، بیایید نگاهی به آمار بیاندازییم.
این یک چیز واقعی است که الان دارد اتفاق میافتد.
تعداد سخنرانیهای من یک است.
حقایق جالبی که بیان شده است،
خوب تا به حال، صفر است.
من قدم ۱۷۹/۰۷ سانتیمتر است. دقت کنید به ۰.۷
۶*۲ برار ۱۲ است
و جالبتر از آن ۲x۶ هم برابر ۱۲ است.
این ریاضی هست.
۳۲۵ سه عدد دارد.
۱،۲،۳،۴،۵ و دقیقاً بعد آن داریم ۶،۷،۸،۹،۱۰
حالا برای پرکردن جاخالی بیشتر
دو تا عدد دیگر هم به شما میدهم،
ا... ۱۸.
۲۳۷.
۵،۶۰۱.
۲/۶ میلیون.
چهار.
۲۴، گیج شدن.
(خنده)
همه اینها اعداد حقیقی میباشند، همهشون.
و برای ادامه دادن، بیاید به یک نمودار نگاهی بیاندازیم.
حالا، اگر به یک نمودار پای نگاهی بیاندازیم چیزی که مشاهده میکنیم
این است که اکثریت بیشتر از اقلیت است.
همه میبینند؟ جالب هست، نه؟
و حالا نگاهی به نمودارمیله ای بیاندازیم
چون اعداد بی ربط و شبیه را نشان می دهد.
حالا من این کار را انجام میدهم چون دلم میخواهد
که تظاهرکنم که تکلیفم را انجام دادم
اگر این را،مثلا، از یوتیوب با صدا خاموش نگاه میکردید،
شاید فکر میکردید،«اه، خوب. این میدونه داره در باره ی چی حرف میزنه.»
اما من نمیدونم.
من ترسیدم و مضطرب هستم. هیچی ندارم.
من یک شخص کاملا حقه بازم.
ولی میدونی چیه؟
به من یک کنفرانس TED پیشنهاد شد
لعنتی، باید صبر کنم که تمام بشه.
(خنده)
حالا اگر یک نگاهی به پشتم بیاندازید
این ها کلماتی هستند که با عکسهایی متفکرانه جفت شده اند
من بهشان اشاره خواهم کرد
انگار که از وقت هردومون دارم استفاده میکنم
اما در واقعیت من معنی نصف آنها را نمیدانم
در حالی که اینها جلو میروند، من شروع میکنم به زر زدن.
واگا واه، گبا گبا
بوقلمون، دهان و دهان.
چیپ، سفر، سگم رد کرد.
ببر و بزن، ریچارد.
من یه بچه کوچولو فسقلیم.
و گرسنهام.
برد پیت، اوما تورمان.
اسامی، چیزها.
کلمات کلمات، و چیزهای بیشتر.
میبینی؟ انگار که معنی داره، نه؟
شاید، شاید فقط،
من دارم یک نتیجه گیری راضی کننده میسازم،
یعنی، دارم تظاهر میکنم.
سرعتم را دارم افزایش میدهم
عینکم را بر میدارم، راستی اونها فقط قابِ خالی اند.
(خنده)
گذاشتمشون تا باهوش به نظر بیام،
با توجه به اینکه بینایم بی نقص هست.
و حالا میخواهم سرعت را پایین بیارم.
لحنم را عوض میکنم
تظاهر میکنم که دارم یک لحظه ای رو میسازم
و شاید هم هستم
(خنده)
شگفت انگیزه، نه؟ چه میشه کرد؟
زندگی یک ترن هست.
میدونی، اگه بخواهی یک چیزی را از صحبتم حذف کنی،
دلم میخواهد به چیزی که در ابتدا صحبتم شنیدید فکر کنید،
دلم میخواهد که فکر کنید الان چه میشنوید.
برای اینکه چیزی نبود
و هنوز چیزی نیست، دربارش فکر کن.
یا نکن، اشکال نداره.
و حالا دیگر حرف نمیزنم.
متشکرم.
(تشویق)