Ένα, δύο, τρία, τέσσερα
Γεια σας το όνομά μου είναι ο "Tony" και αυτό είναι το "Every Frame a Painting".
Και σήμερα θα σας μιλήσω για έναν σκηνοθέτη του οποίου τη δουλειά την αγαπώ.
αλλά πριν από αυτό επιτρέψτε μου να είμαι ευθύς.. Νομίζω οι κωμωδίες στις μέρες μας
ιδιαίτερα αμερικανικές έχουν χάσει εντελώς το δρόμο τους.
Δεν μισώ τα ανέκδοτα ή τους ηθοποιούς ή τους διαλόγους
ή τις ιστορίες αν και υπάρχει αφθονία των ζητημάτων εκεί.
Ο πραγματικός μου ενδοιασμός είναι ότι στην σκηνοθεσία
η χρήση της εικόνας και του ήχου για να παραδώσει τα αστεία,είναι απλά ...
--Τι? --Αυτό είναι βαρετοοοό.
--Διαγραφή.
Κοιτάξτε, η γεύση του καθενός είναι διαφορετική.
Τι θα βρείτε αστείο είναι αυτό που είναι αστείο. Έτσι, δεν λέω ότι αυτές οι ταινίες είναι χάλια
ή ότι είσαι βλάκας αν σας αρέσουν. Αυτό που λέω είναι ότι
αυτές οι ταινίες δεν είναι ταινίες. Είναι ελαφρά επεξεργασμένοι αυτοσχεδιασμοί.
Ο καθένας στέκεται ακίνητος και μιλά ο ένας στον άλλο σε "κοντινά" πλάνα.
Σχεδόν κανένα από αυτά τα αστεία δεν έρχονται οπτικά Είναι μόνο ηχητικά.
Και δεν είναι καν το πλήρες φάσμα του ήχου, μόνο διάλογο. Και αυτό είναι πραγματικά λυπηρό
γιατί αυτό είναι μόνο ένα κλάσμα του τι είναι δυνατό στον κινηματογράφο.
Εκτός από κινούμενα σχέδια και κάποιες διαφημίσεις,
οπτική κωμωδία στην πραγματικότητα κινείται προς τα πίσω. Και γι 'αυτό
αν σας αρέσει αυτό το είδος, δεν μπορώ να προτείνω τον Edgar Wright αρκετά.
--Είσαι ένας γιατρός, αντιμετώπισέ το. --Ναι, καριόλη.
Είναι ένας από τους λίγους ανθρώπους που εργάζονται στο είδος που χρησιμοποιεί το πλήρες φάσμα του τι είναι δυνατόν
Και λόγο αυτού, μπορεί να βρει το χιούμορ σε μέρη που οι άλλοι δεν ψάχνουν.
Να ένα είναι παράδειγμα. Πες ότι χρειάζεστε να κινήσετε τον χαρακτήρα σας
από τη μια πόλη στην άλλη για να συνεχίσει η ιστορία . Πώς μπορείτε να τραβήξεις;
Και μπορείτε να πάρετε ένα αστείο από αυτό; ... Λοιπόν, όχι.
Όχι, αν έχετε στείλει μια 2 μονάδες για να το κάνει, κάθε τραβιγμα σουτ από αριστερά προς τα δεξιά
που περιλαμβάνουν προφανή αξιοθέατα και σημεία, που αναμειγνύεται σε γενικές πλάνα ελικόπτερο
και να σας φέρει ζωντανή μουσική από κάτω έτσι ώστε το ακροατήριο δεν βαριούνται.
Αυτό είναι απλά τεμπέληδες κινηματογράφο και βαρετό. Έχουμε δει ένα εκατομμύριο φορές.
Τι θα συνέβαινε αν ήταν πραγματικά εφευρετική με αυτό το είδος της σκηνής;
Εκεί πάμε! Και αυτό δεν είναι απλά μια σειρά από γρήγορες περικοπές.
Υπάρχει μια πολύ καλή οπτική αφήγηση εδώ.
Αυτά τα δύο βολές ταξί να σας πω ακριβώς πού ήρθαμε και πού πάμε
Αυτά τα δύο βολές τονίζουν την κίνηση μακριά από τον πολιτισμό.
Κύριος χαρακτήρας μας δείχνει πάντα προς τα εμπρός ή προς τα δεξιά
έτσι την κατεύθυνση της οθόνης γίνεται σεβαστή. Όσον αφορά τη μουσική κάτω
και ο ήχος FX up είναι αστείο, διότι κάθε περικοπή είναι ενοχλητική.
Και υπάρχει ακόμη και μερικά ωραία παραστάσεις από τον Simon Pegg και Ryan Gosling.
Εντάξει αυτό ήταν το παράδειγμα 1, χωρίς πλαίσιο. Έχεις δίκιο. Εντελώς άδικο.
Λοιπόν, τι αν είχατε μια ταινία όπου μια φρικτή αποκαλυπτικό γεγονός συμβαίνει,
και θέλετε να το προαναγγέλλει νωρίτερα, ίσως και από την κατοχή τους χαρακτήρες
δεν παρατηρήσετε κάτι σημαντικό στην τηλεόραση. Πώς θα το παρουσιάσετε;
Θέλετε απλά να το ρίξει στο μοντάζ για 2 δευτερόλεπτα και 2 καρέ
και δεν πυροβόλησε δείχνει τη σχέση μεταξύ των χαρακτήρων και την τηλεόραση;
--he είναι που έχουν ένα συμβαλλόμενο μέρος εγκαίνιας σπιτιού, που μόλις ολοκλήρωσε την κατασκευή του σπιτιού.
Ή θα το κάνετε αυτό;
--Although Κανείς υπάλληλος διατεθειμένη να σχολιάσει, θρησκευτικές ομάδες είναι
αποκαλώντας την ημέρα της κρίσης. Δεν υπάρχει
--panic στους δρόμους του Λονδίνου
--as έναν αυξανόμενο αριθμό των αναφορών των --serious επιθέσεις σε
--people που κυριολεκτικά --eaten ζωντανός
Εντάξει, ακόμα άδικο. Τι εάν είχατε ταινία όπου ένας χαρακτήρας έχει σταματήσει να πίνουν
αλλά οι άλλοι είναι απογοητευμένος από αυτόν και θέλετε να πάρετε ένα αστείο από αυτό.
Πώς θα το κάνεις;
Θα το μόνο που στέκονται γύρω και να μιλήσει για το ποτό του;
--no Το εκτιμώ, αλλά είπα στη γυναίκα μου δεν θα πίνουν απόψε
--Besides Πήρα μια μεγάλη μέρα αύριο. Εσείς έχετε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.
--Big Μέρα; Να κάνει τι; Ή θα το κάνετε αυτό; --αυτό ?!
--I Δεν το πιστεύω αυτό.
Αυτό είναι αυτό που χωρίζει ένα μέτριο σκηνοθέτη από ένα μεγάλο. Η ικανότητα
να λάβει τα πιο απλά εγκόσμια σκηνές και να βρουν νέους τρόπους για να τα κάνουν.
Μεγάλη διευθυντές καταλάβετε ότι μπορείτε να πάρετε ένα γέλιο μόνο μέσω της στάσης.
Εδώ είναι ένα παράδειγμα από τον David Bordwell: τα πράγματα μέχρι βρεθώ μέσα στο κάδρο είναι αστείο.
--Slow Μπροστά, μπορώ να πάω αργά μπροστά. Ελάτε κάτω και συντροφεύουν μερικά από αυτά τα σκατά!
Και δεν είναι μόνο τα πράγματα που εισάγονται στο πλαίσιο. Εξετάστε το αντίθετο.
--I Είπε η κα Laura πω "αντίο"
--Bye, Η κα Laura
Μπορείτε να πάρετε ένα γέλιο από ένα ζουμ.
--You Θέλω να σκάσει το κορμό και ανοίγουμε τα παράθυρα κάτω, παρακαλώ;
Μπορείτε να πάρετε ένα γέλιο από ένα γερανό επάνω. --Shirley, Λυπάμαι τόσο.
--I'm Να πάει στο σπίτι, Britta. --I Ξέρετε, Shirley, το ξέρω.
--no Πάω στο σπίτι, μπορείτε να με βοηθήσετε επάνω; --Oh
Μπορείτε να πάρετε ένα γέλιο από ένα τηγάνι.
Όπως Μάρτιν Σκορσέζε το έθεσε
κινηματογράφος είναι ένα θέμα για το τι είναι στο πλαίσιο και τι όχι στο πλαίσιο.
Έτσι σκεφτείτε για το πλαίσιο. Και αυτό δεν είναι ένα θέμα έξυπνο ή ηλίθιο κωμωδία.
Πραγματικά αν αυτό δουλεύει, δουλεύει.
Έτσι, εδώ είναι 8 πράγματα Edgar Wright κάνει με την εικόνα και ήχος
Θέλω να δω άλλους σκηνοθέτες κωμωδία δοκιμάσετε.
# 1 πράγματα που εισέρχονται στο πλαίσιο σε αστείους τρόπους
# 2 άνθρωποι που εγκαταλείπουν το πλαίσιο σε αστείους τρόπους
# 3 Εκεί και πάλι πίσω
# 4 Matching μεταβάσεις σκηνή
# 5 Το απόλυτα επίκαιρες εφέ ήχου
# 6 Δράση συγχρονισμένη με τη μουσική
# 7 σούπερ-δραματικό συνθήματα φωτισμού
# 8 gags φράχτη
Και ξέρετε τι, ας ρίξει στο # 9 Φανταστικό gunfights
Έτσι, εάν είστε ένας σκηνοθέτης, έργο για το θέμα αυτό. Το πλαίσιο είναι μια χαρά. Έτσι παίζουν.
Και την επόμενη φορά που θα πάτε σε ένα θέατρο και να πληρώσει $ 15 για να δείτε μια κωμωδία
δεν είναι ικανοποιημένοι με τα σκατά που είναι λιγότερο από ό, τι εφευρετικό Αμπέλου.