We zijn met ongeveer zeven en een half miljard mensen.
De Wereldgezondheidsorganisatie zegt
dat er 300 miljoen depressieve mensen zijn
en ongeveer 800.000 mensen per jaar een einde aan hun leven maken.
Een klein deel ervan kiest voor een diep nihilistische route,
waarbij ze zoveel mogelijk mensen met zich de dood in slepen.
Dit zijn enkele beroemde recente voorbeelden.
Hier een minder bekend voorbeeld van ongeveer negen weken geleden.
Als je het niet meer weet,
komt dat omdat het zo vaak gebeurt.
Wikipedia telde vorig jaar 323 massaschietpartijen
in mijn eigen land, de Verenigde Staten.
Niet alle schutters waren suïcidaal
en ook wilden ze niet allemaal het dodental maximaliseren,
maar veel van hen wilden dat wel.
Een belangrijke vraag is: welke grenzen hebben deze mensen?
Neem de Vegasschutter.
Hij slachtte 58 mensen af.
Stopte hij omdat het er genoeg waren?
Nee, en we weten dit omdat hij nog 422 andere mensen neerschoot en verwondde;
mensen die hij zeker had willen doden.
Er is geen reden om te denken dat hij bij 4200 zou zijn gestopt.
In feite zou iemand zo nihilistisch als hij
ons allemaal wel hebben willen vermoorden.
We weten het niet.
Wat we wel weten is dit:
wanneer suïcidale moordenaars ervoor gaan,
vermenigvuldigt technologie hun kunnen.
Hier een voorbeeld.
Enkele jaren terug was er was er een vlaag van 10 massa-aanslagen in scholen in China
met dingen als messen, hamers en hakbijlen,
want wapens zijn daar echt moeilijk te vinden.
Door macaber toeval gebeurde de laatste aanval
slechts enkele uren voor het bloedbad in Newtown, Connecticut.
Maar bij die Amerikaanse aanval vielen ongeveer evenveel slachtoffers
als bij de 10 Chinese aanvallen tezamen.
Dus kunnen we wel zeggen: mes erg; geweer veel erger.
En vliegtuig: enorm veel erger,
zoals piloot Andreas Lubitz aantoonde
toen hij 149 mensen meenam in zijn zelfmoord
door zijn vliegtuig te laten crashen in de Franse Alpen.
En er zijn nog andere voorbeelden van.
Ik ben bang dat er veel dodelijker wapens in onze nabije toekomst zullen zijn
dan vliegtuigen, maar niet gemaakt van metaal.
Laten we eens kijken
naar de apocalyptische dynamiek die zal voortvloeien
als suïcidale massamoord gecombineerd wordt
met een zich snel ontwikkelend veld
dat vooral grenzeloze beloften inhoudt voor de samenleving.
Ergens in de wereld zijn er mensen
die ons, hoe amateuristisch ook,
allemaal zouden vermoorden als ze maar wisten hoe.
De Vegasschutter hoorde daar misschien niet bij,
maar tussen onze zeven en een half miljard
zijn er zeker zulke mensen.
Er zijn heel veel suïcidale nihilisten.
Dat zijn we al tegengekomen.
Er zijn mensen met stemmingsstoornissen die ze niet eens kunnen beheersen.
Mensen die net ontsporende trauma's hebben meegemaakt, enzovoorts.
De omvang van de daarvan afgeleide groep
was altijd gewoon nul tot aan de Koude Oorlog,
toen plots de leiders van de twee wereldwijde allianties
het vermogen kregen om de hele wereld op te blazen.
Het aantal mensen met de vingers aan de eindtijdknoppen
is sindsdien tamelijk stabiel gebleven.
Maar ik ben bang dat het gaat toenemen,
en niet alleen maar tot drie.
Dit gaat de pan uitrijzen.
Ik bedoel dat het zal gaan lijken op een tech-businessplan.
(Gelach)
En de reden is dat we leven
in het tijdperk van exponentiële technologieën,
die routinematig aanpakken wat eerder niet lukte
en ze tot werkelijke superkrachten van één of twee levende genieën maken
en -- nu komt het --
ze vervolgens verspreiden naar zo goed als iedereen.
Hier is een goedaardig voorbeeld.
Als je in 1952 wilde dammen met een computer,
moest je letterlijk die kerel zijn,
een van 's werelds 19 kopieën van die computer bestellen
en dan je Nobel-achtige hersenen gebruiken om hem te leren dammen.
Zo hoog lag de lat.
Vandaag hoef je alleen maar iemand te kennen met een telefoon,
omdat computeren een exponentiële technologie is.
Zo ook de synthetische biologie
die ik ‘synbio’ zal noemen.
In 2011 deden een paar onderzoekers iets net zo ingenieus en ongekend
als de truc met het dammen,
met de H5N1-griep.
Deze soort doodt 60 procent van de mensen die hem krijgen,
meer dan ebola.
Maar hij is zo weinig besmettelijk
dat hij sinds 2015 minder dan 50 mensen doodde.
Deze onderzoekers bewerkten het genoom van H5N1
en maakten hem net zo dodelijk, maar ook zeer besmettelijk.
De nieuwsafdeling van een van de grootste wetenschappelijke bladen
zei dat als dit ding ontsnapte, het kon leiden tot een pandemie
met misschien wel miljoenen doden.
En Dr. Paul Keim zei
dat hij geen organisme zo eng als dit kon bedenken,
wat het laatste is dat ik persoonlijk wil horen van de voorzitter
van de nationale wetenschappelijke adviesraad voor bioveiligheid.
En dr. Keim zei trouwens ook dit nog --
["Ik denk dat hiermee vergeleken antrax niet eens zo erg is."]
En hij is ook Antrax deskundige.
(Gelach)
Het goede nieuws over deze biohack van 2011
is dat de mensen die het deden geen kwade bedoelingen hadden.
Het waren virologen.
Ze geloofden dat ze de wetenschap bevorderden.
Het slechte nieuws is dat de technologie daar niet blijft hangen,
en dat in de komende decennia
hun prestatie iets alledaags zal worden.
In feite is het al veel gemakkelijker, want zoals we gisterochtend hoorden
wordt slechts twee jaar na hun werk
het CRISPR-systeem al ingezet voor het bewerken van het genoom.
Dit was een radicale doorbraak
dat genen manipuleren stukken gemakkelijker maakt --
zo eenvoudig dat CRISPR nu wordt onderwezen in middelbare scholen.
Dit gaat sneller dan computergebruik.
Die trage, geleidelijke witte lijn daar?
Dat is de wet van Moore.
Die laat ons zien hoe snel computergebruik goedkoper wordt.
Die steile, gekke groene lijn laat ons zien
hoe snel genetisch sequensen steeds maar goedkoper wordt.
Nu zijn genetisch manipuleren, synthese en sequensen
verschillende disciplines, maar ze zijn nauw verwant.
En ze gaan allemaal hals over kop vooruit.
De sleutels tot het koninkrijk zijn deze zeer kleine gegevensbestanden.
Dit is een uittreksel van het H5N1-genoom.
Het hele ding past op slechts een paar pagina's.
Maak je geen zorgen, je kunt dit googelen.
Het staat overal op het internet, toch?
En het stukje dat het besmettelijk maakte,
past wel op één enkel Post-it blaadje.
Zodra een genie een gegevensbestand maakt,
kan iedere idioot dit kopiëren,
over de hele wereld verspreiden
of afdrukken.
Ik bedoel niet alleen hierop afdrukken,
maar al snel op dit.
Laten we een scenario bedenken.
Neem 2026, een willekeurig jaar,
en een briljant viroloog ontwerpt, voor de wetenschap
en om pandemieën beter te begrijpen,
een nieuwe microbe.
Ze is zo besmettelijk als waterpokken,
zo dodelijk als ebola
en ze incubeert maandenlang voor ze een uitbraak veroorzaakt,
zodat de hele wereld kan worden besmet voor de eerste tekenen van problemen.
Dan wordt haar universiteit gehackt.
En natuurlijk is dit geen science fiction.
Een recente Amerikaanse aanklacht
gaat over het hacken van meer dan 300 universiteiten.
Dus verspreidt zich dat bestand met het genoom van die microbe
naar de duistere uithoeken van het internet.
Als dat bestand er eenmaal is, gaat het nooit meer weg --
vraag het maar aan iemand die een filmstudio of muziek-label uitbaat.
In 2026 zal er misschien een waar genie als onze viroloog nodig zijn
om zo’n echt levend onding te maken,
maar 15 jaar later
kan het misschien al op een DNA-printer van een een middelbare school.
En zo niet?
Geef het nog een paar decennia.
Even terzijde:
herinner je je deze dia hier?
Let op deze twee woorden.
Als iemand dit probeert en het is slechts 0,1% effectief,
dan sterven er acht miljoen mensen.
Dat is 2500 keer 9/11.
De beschaving zou het overleven,
maar ze zou permanent verminkt zijn.
Dit betekent dat we ons zorgen moeten maken over mensen
die er maar een klein beetje van weten,
niet alleen over genieën.
Vandaag kunnen misschien maar een handvol genieën
een eindtijdmicrobe maken
die voor 0,1% effectief is of misschien zelfs een beetje meer.
Meestal zijn ze stabiel en succesvol en dus geen deel van deze groep.
Dus denk ik dat ik me daar niet te veel zorgen over hoef te maken.
Maar wat als de technologie verbetert,
zich verspreidt
en duizenden studenten biologie het gaan kunnen?
Zijn die allemaal perfect stabiel?
Of misschien een paar jaar later
als elke gestresseerde eerstejaarsstudent geneeskunde het zal kunnen maken?
Op een bepaald moment
gaan die kringen overlappen,
want dan hebben we het over honderdduizenden mensen wereldwijd.
Zo had je onlangs die kerel die verkleed als de Joker
12 mensen doodschoot bij een Batman-première.
Dat was een doctoraatsstudent in neurowetenschappen
met een NIH-subsidie.
OK, anders bekeken:
ik denk dat we dit echt kunnen overleven als we er nu mee beginnen.
Ik zeg dit na talloze uren te hebben doorgebracht
met het interviewen van wereldleiders in synbio
en ook met het onderzoeken van hun werk voor de wetenschapspodcasts die ik maak.
Ik ben bang geworden voor hun werk, mocht dat nu nog niet duidelijk zijn ...
(Gelach)
maar meer dan dat, ik ben het potentieel ervan gaan appreciëren.
Dit spul zal kanker genezen, ons milieu herstellen
en onze wrede behandeling van andere wezens gaan stoppen.
Hoe gaan we dit krijgen zonder, je weet wel, onszelf te vernietigen?
Ten eerste: of we het nu leuk vinden of niet, synbio is hier,
dus laten we de technologie omarmen.
Als we het verbieden,
zou dat alleen de slechteriken in de kaart spelen.
In tegenstelling tot de nucleaire programma's,
kan biologie onzichtbaar worden beoefend.
Massaal Sovjetbedrog over biowapenverdragen
maakte dat heel duidelijk,
net als ieder illegaal drugslab in de wereld.
Ten tweede: doe een beroep op de experts.
Laten we ze aanwerven en er meer opleiden.
Voor elk miljoen en één bio-ingenieurs
gaan er ten minste een miljoen aan onze kant staan.
Ik bedoel, in deze zaak zou Al Capone aan onze kant staan.
Zo laag zou de lat liggen om bij de goeden te horen.
Massale numerieke voordelen doen ertoe,
zelfs wanneer een slechterik zware schade zou kunnen toebrengen,
omdat onder veel andere dingen,
dat zorgt dat we dit uitgebreid kunnen exploiteren.
Wij hebben jaren en hopelijk decennia
om ons voor te bereiden en het te voorkomen.
De eerste die iets verschrikkelijks zal proberen -- en die komt er --
is misschien nog niet eens geboren.
Dit moet een inspanning zijn van de hele samenleving
en iedereen moet er aan deelnemen,
omdat we aan een kleine groep deskundigen niet kunnen vragen
verantwoordelijk te zijn voor zowel het inperken
als het benutten van de synthetische biologie.
Dat probeerden we al met het financiële systeem
en onze verantwoordelijken werden massaal corrupt
toen ze ontdekten hoe ze dingen af konden raffelen
en enorme risico’s namen ten koste van ons.
Ze privatiseerden de winsten,
werden schandalig rijk
en zadelden de rest op met een schuld van 22 biljoen dollar.
En meer recent --
(Applaus)
Hebben jullie een bedankje gekregen?
Ik wacht nog steeds op het mijne.
Ik dacht dat ze het te druk hadden om dankbaar te zijn.
En meer recent
werd plots online privacy een groot probleem,
dat we eigenlijk uitbesteedden.
Nogmaals:
geprivatiseerde winsten, gesocialiseerde verliezen.
Is er nog iemand die daar niet goed van wordt?
(Applaus)
We hebben behoefte aan een meer inclusieve manier
om onze welvaart veilig te stellen,
onze privacy
en binnenkort ook ons leven.
Hoe kunnen we dit allemaal doen?
Als onze lichamen vechten tegen ziekteverwekkers
gebruiken ze ingenieuze immuunsystemen,
die zeer complex en gelaagd zijn.
Waarom zou dat niet kunnen met ons hele verdomde ecosysteem?
Een jaar TED-talks kan opgaan aan die eerste kritische laag.
Dat zijn slechts een paar van de vele goede ideeën.
Intensief onderzoek- en ontwikkelingswerk
kan de zeer primitieve ziekteverwekkersensoren van vandaag
beter en goedkoper maken
zodat ze snel intelligent en genetwerkt worden
en ze geleidelijk zo wijdverbreid worden als rookmelders of smartphones.
Hieraan verwant:
vaccins hebben allerlei problemen
qua productie en distributie.
Eenmaal klaar kunnen ze niet meer aangepast worden
aan nieuwe bedreigingen of mutaties.
We hebben een flexibel systeem van bioproductie nodig
dat zich uitstrekt tot in elke apotheek en misschien zelfs tot in onze huizen.
Printer-technologie voor vaccins en geneesmiddelen is binnen handbereik
als we het de prioriteit geven.
Vervolgens geestelijke gezondheid.
Veel mensen die een suïcidale massamoord plegen,
lijden aan een verlammende, therapieresistente depressie of PTSD.
We hebben hiervoor nobele onderzoekers zoals Rick Doblin nodig,
maar ook de veel talrijkere zelfzuchtige klootzakken
moeten zich gaan realiseren
dat acuut lijden ons binnenkort allemaal zal bedreigen,
niet alleen de getroffenen.
Die klootzakken zullen samen met ons en Al Capone
gaan strijden tegen deze aandoening.
Ten derde kan en moet ieder van ons een witte bloedcel zijn
in dit immuunsysteem.
Suïcidale massamoordenaars mogen dan verachtelijk zijn, ja,
maar het zijn ook vreselijk gebroken en trieste mensen
en wij moeten allemaal doen wat we kunnen
om ervoor te zorgen dat niemand onbemind blijft.
(Applaus)
Vervolgens moeten we het gevecht tegen deze gevaren
tot kern van de discipline van de synthetische biologie maken.
Er zijn bedrijven die beweren
dat hun ingenieurs 20% van hun tijd
doen wat ze willen.
Wat als degenen die bio-ingenieurs inhuren en degenen die ze zelf worden,
20% van hun tijd zouden besteden
aan de verdediging van het algemeen belang?
Geen slecht idee, toch?
(Applaus)
Dan tot slot: dit zal niet leuk zijn.
Maar we moeten onze gedachten laten gaan naar een aantal zeer duistere plaatsen,
en bedankt dat ik jullie daar deze avond even in rond mocht leiden.
We overleefden de Koude Oorlog
omdat ieder van ons het gevaar begreep en respecteerde,
deels omdat we elkaar al tientallen jaren angstaanjagende spookverhalen vertelden
met namen als ‘Dr. Strangelove’
en ‘War Games’.
Dit is geen tijd om kalm te blijven.
Dit is een van die zeldzame momenten waarop het zeer productief is
om doodsbenauwd te zijn,
(Gelach)
om wat spookverhalen te verzinnen
en onze angst als brandstof te gebruiken om dit gevaar te bestrijden.
Omdat al deze verschrikkelijke scenario's die ik heb afgeschilderd
niet onontkoombaar zijn.
Ze zijn optioneel.
Het gevaar is nog wat veraf.
Dat betekent dat het ons alleen maar zal overkomen
als we het toelaten.
Laten we dat niet doen.
Hartelijk dank voor het luisteren.
(Applaus)