RHAN II. Fordaith i BROBDINGNAG.
PENNOD I.
Disgrifiodd Mae storm fawr; y cwch hir a anfonwyd i nôl dŵr; yr awdur yn mynd gydag ef i
darganfod y wlad.
Mae'n cael ei adael ar y lan, yn cael ei atafaelu gan un o'r brodorion, ac yn gwneud i Ffermwyr
ty. Mae ei dderbynfa, gyda nifer o ddamweiniau sy'n
digwydd yno.
Disgrifiad o'r trigolion.
Ar ôl cael ei gondemnio, gan natur a ffortiwn, i fywyd actif a aflonydd, yn
dau fis ar ôl i mi ddychwelyd, rwyf eto adael fy ngwlad enedigol, ac a gymerodd llongau yn y
Downs, ar y diwrnod 20 Mehefin, 1702, yn
yr Antur, Capten John Nicholas, a, dyn o Gernyw rheolwr, ffordd i Surat.
Cawsom gale llewyrchus iawn, nes i ni gyrraedd y Benrhyn Gobaith Da, lle rydym yn
glanio ar gyfer dŵr croyw, ond darganfod yn gollwng, rydym unshipped ein nwyddau a dros y gaeaf
yno; ar gyfer y capten yn gostwng sâl o
ague, nid oeddem yn gallu gadael y Cape tan ddiwedd mis Mawrth.
Yna, byddwn yn hwylio, ac roedd gan fordaith dda nes i ni basio Afon Madagascar;
ond ar ôl cael tua'r gogledd o'r ynys, ac i tua phum gradd lledred de,
y gwyntoedd, sydd yn y moroedd yn cael eu dilyn
i chwythu gale cyson gyfartal rhwng y gogledd a'r gorllewin, o ddechrau
Rhagfyr i ddechrau mis Mai, ar 19 Ebrill dechreuodd chwythu gyda llawer
drais mwy, a mwy gorllewinol na
arferol, gan barhau felly am ugain diwrnod at ei gilydd: yn ystod yr amser, roeddem yn gyrru
ychydig i'r dwyrain o Ynysoedd Molucca, a tua thair gradd tua'r gogledd
y llinell, gan fod ein capten o hyd gan
arsylwi cymerodd yr 2il o Fai, pryd y peidiodd y gwynt, ac roedd yn
tawel perffaith, whereat nid oeddwn yn ychydig yn llawen.
Ond, gan ei fod yn ddyn brofiadol yn dda yn y llyw ar y rhai moroedd, wneud cais i ni i gyd
paratoi yn erbyn storm, a oedd yn unol â hynny ddigwyddodd y canlynol dydd: ar gyfer y
gwynt deheuol, a elwir y monsŵn deheuol, dechreuodd osod i mewn
Dod o hyd i ei bod yn debygol o overblow, aethom yn ein ysbryd-hwylio, ac a safodd wrth law gan y
blaen-hwyl; ond gwneud tywydd budr, rydym yn edrych y gynnau i gyd yn gyflym, a rhoi
y Mizen.
Y llong i ffwrdd lleyg yn eang iawn, felly rydym o'r farn ei bod yn well spooning cyn y môr, na
ceisio neu hulling.
Rydym yn reefed y blaen-hwylio a gosod ef, ac a tynnu AFT y blaen-ddalen, y llyw yn
caled a-tywydd. Mae'r llong gwisgo ddewr.
Rydym yn belayed y blaen i lawr-haul, ond roedd y hwyl Rhannwyd, ac rydym yn tynnu i lawr y buarth, ac
cael y hwylio i mewn i'r llong, a heb ei rwymo holl bethau glir ohono.
Roedd yn ffyrnig iawn storm; y môr dorri rhyfedd ac yn beryglus.
Rydym yn tynnu oddi ar laniard y chwip-staff, a helpodd y dyn wrth y llyw.
Fydden ni ddim yn mynd i lawr ein topmast, ond gadewch i sefyll i gyd, oherwydd ei bod yn scudded cyn y
y môr yn dda iawn, ac roeddem yn gwybod bod y cael ei ben-mast aloft, y llong oedd y
wholesomer, ac wedi gwneud yn well ffordd trwy'r môr, roeddem wedi gweld y môr-ystafell.
Pan fydd y storm i ben, rydym yn gosod blaen-hwylio a phrif-hwyl, a daeth y llong i.
Yna, rydym yn gosod y Mizen, prif-top-hwyl, ac ar y blaen-top-hwylio.
Mae ein cwrs yn y dwyrain a'r gogledd-ddwyrain, y gwynt oedd yn ne-orllewin.
Rydym yn cael y taciau dde ar fwrdd, rydym yn bwrw oddi ar ein tywydd-bresys a lifftiau, rydym yn gosod mewn
nghysgod-braces, ac yn tynnu ymlaen gan y tywydd-bowlings, ac yn tynnu eu tynn,
a belayed nhw, ac yn tynnu dros y Mizen
tack to wynebu'r gwynt, a chadw ei llawn a chan mor agos ag y byddai hi yn gorwedd.
Yn ystod y storm, a oedd yn dilyn gan wynt cryf orllewin a'r de-orllewin, roeddem yn
wnaed, gan fy cyfrifiant, tua 500 cynghreiriau i'r dwyrain, fel bod y
Ni allai morwr hynaf ar fwrdd dweud ym mha ran o'r byd yr ydym yn.
Mae ein darpariaethau a gynhelir y tu allan yn dda, mae ein llong yn selog, ac mae ein criw i gyd mewn iechyd da;
ond rydym yn gorwedd yn y gofid mwyaf am ddŵr.
Roeddem yn meddwl mai'r peth gorau i gynnal ar yr un cwrs, yn hytrach na mwy gogleddol ei dro,
a allai fod wedi dod â ni i'r rhan ogledd-orllewin o Tartary Fawr, ac i mewn i'r
Frozen Môr.
Ar y diwrnod 16 Mehefin, 1703, bachgen ar y tir ben-mast darganfod.
Ar y 17eg, daethom yn wyneb llawn o ynys fawr, neu gyfandir (er nad ydym yn gwybod
a;) ar yr ochr ddeheuol whereof oedd gwddf bach o dir ymwthio allan i'r
y môr, ac mae cilfach rhy fas i gynnal llong o'r uchod yn 100 tunnell.
Rydym yn bwrw angor mewn cynghrair o hyn cilfach, ac mae ein capten anfon dwsin o'i
ddynion arfog yn dda yn y cwch hir, gyda llongau ar gyfer dŵr, os gallai unrhyw dod o hyd.
Ddymunais ei adael i fynd gyda nhw, fel y gallaf weld y wlad, ac yn gwneud yr hyn a
darganfyddiadau y gallwn. Pan fyddwn yn dod i dir a welsom unrhyw afon neu
gwanwyn, nac unrhyw arwydd o drigolion.
Mae ein dynion felly yn crwydro ar y lan i gael gwybod ychydig o ddŵr ffres ger y môr, a
Cerddais ei ben ei hun tua milltir ar yr ochr arall, lle y sylwais o'r wlad i gyd
anial a chreigiog.
Rwyf bellach yn dechrau cael eu flinedig, a gweld dim byd i ddifyrru fy chwilfrydedd, dychwelais
araf i lawr tuag at y nant, a'r môr yn cael ei lawn yn fy marn i, gwelais ein dynion
eisoes wedi mynd i mewn i'r cwch, a rhwyfo ar gyfer bywyd i'r llong.
Roeddwn i'n mynd i holla ar ôl iddyn nhw, er ei fod wedi bod i bwrpas bach, pan fyddaf yn
Arsylwodd creadur anferth cerdded ar eu hôl yn y môr, mor gyflym ag y gallai: efe waded
Nid yw llawer dyfnach na ei liniau, ac a gymerodd
camau aruthrol: ond mae ein dynion oedd wedi dechrau yn ei hanner gynghrair, a, y môr
oddeutu yn llawn o miniog-bwyntio creigiau, nid yr anghenfil yn gallu pasio
y cwch.
Mae hyn yn Dywedwyd wrthyf wedyn, nid i mi Durst aros i weld y mater o antur, ond
rhedeg mor gyflym ag y gallwn y ffordd i mi fynd yn gyntaf, ac yna dringo i fyny bryn serth,
a roddodd i mi rhai rhagolwg o'r wlad.
Rwy'n ei chael yn amaethu yn llawn; ond sef y ddogfen gyntaf syndod i mi oedd y darn o'r
glaswellt, sydd, yn y sail eu bod yn ymddangos i fod yn cadw am gwair, roedd tua ugain troedfedd
uchel.
Syrthiais i ffordd uchel, er felly es iddo fod, er ei fod yn fodd i drigolion
dim ond fel llwybr troed-trwy gae o haidd.
Yma Cerddais ymlaen am beth amser, ond gallai weld ychydig ar y naill ochr, ei fod bellach yn
ger cynhaeaf, a'r ŷd yn codi o leiaf ddeugain troedfedd.
Roeddwn yn awr yn cerdded at ddiwedd y maes hwn, a gafodd ei ffensio gyda gwrych o
o leiaf 120 troedfedd o uchder, ac yn y coed er mwyn mawreddog y gallwn i wneud unrhyw
cyfrifiant eu uchder.
Roedd gamfa i basio gan y maes hwn i mewn i'r nesaf.
Roedd pedwar cam, a maen i groesi drosodd pan fyddwch yn dod i'r uchaf.
Roedd yn amhosibl i mi ddringo gamfa hon, gan fod pob cam yn chwe troedfedd
uchel, ac mae'r garreg uchaf tua ugain.
Roeddwn yn ceisio dod o hyd i fwlch yn y clawdd, pan wnes i ddarganfod un o'r
trigolion yn y cae nesaf, hyrwyddo tuag at y gamfa, yr un maint â
iddo ef a welais yn y môr yn dilyn ein cwch.
Mae'n ymddangos fel tal fel Steeple meindwr cyffredin, a chymerodd tua deg llath ar bob
stride, mor agos ag y gallwn ddyfalu.
Cefais fy nharo â'r ofn mwyaf a syndod, a rhedodd i guddio fy hun yn y
ŷd, ba le i mi ei weld ar ben y gamfa yn edrych yn ôl i mewn i'r cae nesaf ar
y llaw dde, ac wedi ei glywed galw mewn
llais raddau llawer uwch na siarad-utgorn: ond y sŵn mor uchel yn y
aer, bod o cyntaf i mi yn sicr yn meddwl ei fod yn taran.
Ar hynny seven angenfilod, fel yntau, yn dod tuag ato gyda medi-bachau yn
eu dwylo, pob un bachyn am largeness o chwe scythes.
Nid oedd y bobl hyn mor dda clad fel y cyntaf, y mae ei gweision neu labrwyr eu
yn ymddangos i fod; ar gyfer, ar rhai geiriau iddo siarad, maent yn mynd i elwa ar y corn yn y
maes lle rwy'n lleyg.
Wyf yn cadw oddi wrthynt yn gymaint o bell ag y gallwn, ond bu'n rhaid symud gyda
anhawster eithafol, er y coesyn yr ŷd nad oedd weithiau yn uwch na droed
pell, fel y gallwn i prin wasgu fy nghorff rhyngof nhw.
Fodd bynnag, fe wnes i symud i fynd ymlaen, hyd oni des i ran o'r cae lle mae'r
ŷd wedi cael eu gosod gan y glaw a'r gwynt.
Yma, roedd yn amhosibl i mi yn gam ymlaen llaw, ar gyfer y coesyn yn cydblethu felly,
na allwn ymgripiad trwy, a barfau y clustiau syrthio mor gryf a
sylw at y ffaith, eu bod yn tyllu drwy fy nillad i mewn i fy nghnawd.
Ar yr un pryd clywais y medelwyr nid can llath tu ôl i mi.
Mae bod yn eithaf dispirited gyda llafur, a goresgyn yn gyfan gwbl gan alar ac anobaith, rwyf lleyg
i lawr rhwng dau cribau, ac yn sicr yn dymuno efallai y byddwn yno diwedd fy niwrnod.
Rwy'n bemoaned fy weddw diffaith a phlant heb dad.
Rwy'n lamented fy ffolineb eu hunain ac wilfulness, wrth geisio daith ail yn erbyn y
gyngor fy holl ffrindiau a pherthnasau.
Yn y cynnwrf ofnadwy o feddwl, allwn i ddim meddwl am ymatal Lilliput, y mae eu
trigolion yn edrych arnaf fel y mwyaf rhyfeddol a ymddangosodd erioed yn y byd;
lle'r oeddwn yn gallu tynnu fflyd imperial
yn fy llaw, ac yn perfformio rhai camau gweithredu eraill, a fydd yn cael ei gofnodi am byth yn y
cronicl y ymerodraeth, tra bydd hiliogaeth anodd credu iddynt,
er bod ardystio gan filiynau.
I adlewyrchu faint o mortification rhaid iddo brofi i mi, i ymddangos fel inconsiderable yn
y genedl, byddai fel un Lilliputian sengl fod yn ein plith.
Ond hyn rwyf luniwyd oedd i fod y lleiaf o fy anffodion, er, fel y creaduriaid dynol yn cael eu
a welwyd i fod yn fwy ffyrnig a chreulon yn gymesur â'u maint, yr hyn y gallwn i
disgwyl, ond i fod yn damaid yng ngenau
y cyntaf o blith y rhain barbariaid enfawr a ddylai ddigwydd i atafaelu mi?
Yn ddi-os athronwyr yn yr hawl, pan fyddant yn dweud wrthym nad oes dim yn fawr neu'n
fawr ddim ac eithrio drwy gymharu.
Efallai ei fod yn falch ffortiwn, fod wedi gadael i'r Lilliputians dod o hyd i cenedl, lle y
y bobl fel a bychan gyda pharch iddynt, gan eu bod i mi.
A phwy a ŵyr, ond y gallai hyd yn oed yn y ras hon aruthrol o meidrolyn yr un mor
overmatched mewn rhyw ran bell o'r byd, whereof gennym eto unrhyw ddarganfyddiad.
Ofn ac waradwyddwyd gan fy mod yn, na allwn i ymatal mynd ymlaen â'r rhain myfyrdodau,
pan fydd un o'r medelwyr, agosáu o fewn deg llath o'r grib lle rwy'n lleyg, yn gwneud i mi
ddal, gyda'r cam nesaf dylwn
cael ei gwasgu i farwolaeth o dan ei droed, neu dorri mewn dau gyda'i medi-bachyn.
Ac felly, pan oedd eto am symud, yr wyf yn sgrechian mor uchel ag y gallai ofn wneud
fi: ac ar hynny y creadur anferth droediai byr, a, gan edrych o amgylch dan iddo am rai
amser, o'r diwedd espied mi gan fy mod yn gorwedd ar y ddaear.
Roedd o'r farn dro, gyda rhybudd o un a oedd yn ymdrechu i osod gynnal ar bach
anifeiliaid peryglus mewn modd na fydd yn gallu naill ai i grafu neu rywbeth
ef, gan fy mod wedi gwneud fy hun weithiau gyda wenci yn Lloegr.
Ar hyd y mentrodd i fynd y tu ôl i mi, gan y canol, rhwng ei blaen-bys a
bawd, a ddaeth i mi o fewn tri llath o'i lygaid, y gallai fod wele fy siâp
mwy o berffaith.
I dyfalu ei ystyr, ac yn fy lwc roddodd i mi presenoldeb cymaint o feddwl, yr wyf
penderfynu peidio â chael yn anodd yn y lleiaf gan ei fod yn dal i mi yn yr awyr uchod sixty troedfedd o
y ddaear, er ei fod yn ddirfawr pinsio
fy ochr, rhag ofn y dylwn llithro drwy ei fysedd.
Popeth o fewn fy mentro oedd codi fy llygaid tuag at yr haul, a lle fy nwylo
gyda'i gilydd mewn ystum supplicating, ac i siarad rhai geiriau mewn melancholy gostyngedig
tôn, sy'n addas at y cyflwr Yna roedd
yn: canys mi ddal pob eiliad y byddai yn rhuthro i mi yn erbyn y ddaear, wrth i ni
fel arfer yn gwneud unrhyw anifail atgas bach, yr ydym wedi meddwl i ddinistrio.
Ond byddai fy seren da gael, ei fod yn ymddangos falch fy llais a
ystumiau, a dechreuodd edrych arnaf fel chwilfrydedd, llawer yn meddwl i glywed fy
ynganu geiriau fynegi, er na allai yn eu deall.
Yn y cyfamser nid oeddwn yn gallu ymatal griddfan ac yn colli dagrau, a throi fy
ewch tuag at fy ochr; gadael iddo wybod, yn ogystal ag y gallwn, pa mor greulon roeddwn yn brifo gan
y pwysau ei bawd a bys.
Roedd yn ymddangos i ddal fy ystyr, er, codi i fyny y lappet ei gôt, mae'n rhoi
fi yn ysgafn i mewn iddo, ac ar unwaith yn rhedeg ar hyd gyda mi i ei feistr, a oedd yn
ffermwr sylweddol, ac yn yr un person rwyf wedi gweld gyntaf yn y maes.
Mae'r ffermwr yn cael (fel y mae'n debyg gan eu sgwrs) a dderbyniwyd o'r fath i ystyriaeth i mi fel ei
Gallai was rhoi iddo, cymerodd ddarn o wellt bach, tua maint o gerdded-
staff, ac â hynny godi i fyny y lappets
o fy nghot, y mae'n ymddangos ei fod yn meddwl i fod yn rhyw fath o natur sy'n cwmpasu'r wedi rhoi
fi. Mae'n chwythu fy blew o'r neilltu i gymryd gwell
ystyried fy wyneb.
Galwodd ei ewigod amdano, ac wedi gofyn iddynt, fel yr wyf wedi hynny ddysgu, a ydynt yn
erioed wedi gweld yn y caeau unrhyw greadur bach sy'n debyg iawn i mi.
Yna mi roi ysgafn ar y ddaear ar eu pedwar, ond ges i fyny ar unwaith, ac
Cerddodd yn araf yn ôl ac ymlaen, i adael i bobl hynny yn gweld doedd gen i ddim bwriad i gynnal
i ffwrdd.
Maent i gyd yn eistedd mewn cylch amdana i, y gorau i arsylwi fy cynigion.
Wnes i ei dynnu oddi ar fy het, a gwnaeth bwa isel tuag at y ffermwr.
Syrthiais ar fy ngliniau, a ddyrchafodd fy dwylo a llygaid, a siaradodd nifer o eiriau yn uchel
ag y gallwn: cymerais pwrs o aur allan o fy mhoced, a chyflwyno ostyngedig iddo.
Derbyniodd ei fod ar gledr ei law, yna mae'n gwneud cais yn agos at ei lygad i weld
beth oedd, ac wedyn droi sawl gwaith gyda'r pwynt pin
(A aeth allan o'i lawes,) ond gallai wneud dim byd ohono.
Ar hynny Rwy'n gwneud arwydd y dylai gynnal ei law ar y ddaear.
Yna cymerodd y pwrs, a, ei agor, dywallt holl aur i mewn i'w palmwydd.
Roedd chwe darn Sbaen o bedwar pistoles yr un, wrth ochr twenty neu ddeg ar hugain
darnau arian llai.
Gwelais ef gwlyb flaen ei fys bach ar ei dafod, ac yn manteisio ar un o fy
darnau mwyaf, ac yna un arall, ond roedd yn ymddangos i fod yn gyfan gwbl anwybodus hyn y maent yn
eu.
Gwnaeth i mi arwydd i'w rhoi nhw unwaith eto i mewn i fy pwrs, ac yn y pwrs unwaith eto i mewn i fy mhoced,
sydd, ar ôl ei gynnig iddo sawl gwaith, yr wyf yn meddwl ei gorau i wneud.
Mae'r ffermwr, erbyn hynny, yn argyhoeddedig rhaid i mi fod yn greadur rhesymegol.
Siaradodd yn aml i mi, ond swn ei lais tyllu clustiau fy fel yna o ddŵr
felin, ond ei eiriau yn ddigon rhugl.
Rwy'n ateb mor uchel ag y gallwn mewn sawl iaith, ac efe yn aml yn gosod ei glust o fewn
dau fuarth o fi: ond mae pob yn ofer, am ein bod yn gwbl annealladwy i'w gilydd.
Yna anfonodd ei weision at eu gwaith, ac yn cymryd ei hances boced allan o'i
poced, mae'n ddyblu a'i daenu ar ei law chwith, y mae'n gosod yn wastad ar y
tir gyda'r palmwydd i fyny, gan wneud i mi
arwydd i gamu i mewn iddo, fel y gallwn yn hawdd ei wneud, er nad oedd uwchben troed yn drwch.
Roeddwn i'n meddwl ei fod fy rhan i ufuddhau, ac, er ofn cwympo, gosodwyd fy hun ar hyd llawn ar
yr hances, gyda gweddill y mae'n lapio'n i mi hyd at y pen ar gyfer
diogelwch pellach, ac yn y modd hwn i mi ei gartref i'w dŷ.
Mae yna efe a alwodd ei wraig, ac yn dangos i mi iddi, ond mae hi'n sgrechian ac yn rhedeg yn ôl, fel y
merched yn Lloegr wneud ar y golwg o llyffant neu pry cop.
Fodd bynnag, pan gafodd tra gweld fy ymddygiad, a pha mor dda y sylwais
arwyddion ei gŵr a wneir, ei bod yn cymodi cyn bo hir, a thrwy graddau thyfodd yn hynod
tendr i mi.
Roedd oddeutu deuddeg am hanner dydd, a gwas dod i mewn cinio.
Dim ond un ddysgl sylweddol o gig (addas ar gyfer y cyflwr plaen o
husbandman,) mewn dysgl o tua phedair-a-ugain troedfedd o ddiamedr.
Roedd y cwmni, y ffermwr a'i wraig, dri o blant, a mam-gu oed.
Pan eu bod yn eistedd i lawr, y ffermwr roi i mi gryn bellter oddi wrth ef ar y bwrdd,
sydd ar hugain oedd troedfedd o uchder o'r llawr.
Roeddwn i mewn braw ofnadwy, ac yn cadw mor bell ag y gallwn o ymyl, rhag ofn y
disgyn.
Y wraig briwgig ychydig o gig, yna friwsioni rhai mathau o fara ar trencher, a
ei gosod ger fy mron.
Gwneuthum iddi bwa isel, cymerodd allan fy cyllell a fforc, a syrthiodd i fwyta, a roddodd eu
fod yn fwy na hyfrydwch.
Hanfon yn feistres ei morwyn ar gyfer bach dram cwpan, a oedd yn dal tua dwy galwyn, a
lenwi gyda diod; cymerais y llong i fyny gyda lawer o anhawster yn y ddwy law, ac yn
modd mwyaf parchus yn yfed i'w
ladyship iechyd, gan fynegi y geiriau mor uchel ag y gallwn yn y Saesneg, a oedd yn gwneud y
cwmni chwerthin mor wresog, fy mod yn byddaru bron yn y sŵn.
Mae hyn yn gwirod blasu fel seidr bach, ac nid oedd yn annymunol.
Yna y meistr gwneud i mi arwydd i ddod i ei ochr trencher; ond wrth i mi gerdded ar y
bwrdd, yn hawdd fod yn syndod mawr drwy'r amser, gan fod y darllenydd moethus yn
beichiogi ac esgus, mi ddigwyddodd i faglu
yn erbyn crwst, a syrthio fflat ar fy wyneb, ond derbyn unrhyw niwed.
Ges i fyny yn syth, ac yn arsylwi ar y bobl dda i fod yn llawer o bryder, cymerais
fy het (yr wyf yn dal o dan fy mraich allan o moesau da,) ac yn chwifio ei fod dros fy mhen,
gwneud tri huzzas, i ddangos fy mod wedi cael ddim drwg gan fy disgyn.
Ond hyrwyddo ymlaen tuag at fy meistr (fel y byddaf yn ei alw o hyn ymlaen,) ei ieuengaf
Cymerodd mab, oedd yn eistedd wrth ei ymyl, bachgen bwa o tua deg oed, fi i fyny gan y
coesau, ac yn cynnal fi mor uchel yn yr awyr, sy'n
Rwy'n crynu bob aelod: ond ei dad fi cipio oddi wrtho ef, ac ar yr un pryd
roddodd iddo o'r fath blwch ar y glust chwith, a fyddai wedi torri an mintai Ewropeaidd o
ceffyl ar y ddaear, archebu iddo gael ei gymryd o'r tabl.
Ond efallai bod ofn y bachgen sy'n ddyledus i mi gwaethaf, a lles gofio sut y drygionus
yr holl blant yn ein plith yn naturiol i adar y to, cwningod, cathod bach ifanc, ac yn ci
cŵn, yr wyf yn disgyn ar fy ngliniau, ac bwyntio at
y bachgen, a wnaed fy meistr i'w deall, yn ogystal ag y gallwn, fy mod yn dymuno ei fab
Gallai fod yn bardwn.
Cydymffurfiwyd y tad, ac mae'r bachgen yn cymryd ei sedd eto, ac ar hynny es i ato, a
cusanu ei law, a gymerodd fy meistr, ac a wnaeth i mi ei strôc ysgafn ag ef.
Yng nghanol y cinio, cath fy meistres yn neidio i mewn i hoff ei chôl.
Clywais swn tu ôl i mi fel yna o dwsin o stocio-gwehyddion yn y gwaith; a throi
fy mhen, yr wyf yn ei chael yn ei flaen o purring yr anifail hwnnw, a oedd yn ymddangos i fod yn
dair gwaith yn fwy nag ych, gan fy mod yn
gyfrifo gan y farn ei phen, ac un o'i pawennau, tra bod ei meistres yn bwydo
a mwytho hi.
Mae ffyrnigrwydd wyneb y creadur yn discomposed yn gyfan gwbl i mi;
er fy mod yn sefyll ar ymhellach i ddiwedd y tabl, uchod fifty troedfedd i ffwrdd; ac er bod
fy meistres cynnal ei gyflym, rhag ofn iddi
gallai rhoi gwanwyn, ac atafaelu fi yn ei grafangau.
Ond y digwyddodd nad oedd berygl, er nad oedd y gath yn cymryd yr hysbysiad lleiaf o fi
pan fydd fy meistr mewn sefyllfa i mi o fewn tri llath o'i.
Ac fel yr wyf wedi cael gwybod bob amser, ac yn dod o hyd yn wir gan brofiad yn fy teithio, y
hedfan neu ofn darganfod cyn anifail ffyrnig, yn ffordd sicr o wneud yn dilyn
neu ymosod arnoch, felly datrys, yn y
pwynt yma beryglus, er mwyn dangos unrhyw ffordd yn peri pryder.
Cerddais gyda intrepidity amseroedd pump neu chwech cyn pen iawn y gath, a daeth
fewn hanner llath o'i; ac ar hynny tynnodd hi ei hun yn ôl, fel pe bai'n fwy
ofn i mi: gen i ddal llai
ynghylch y cŵn, daeth whereof tair neu bedair i mewn i'r ystafell, gan ei fod yn arferol mewn
tai ffermwyr; un a oedd yn mastiff, gyfartal mewn crynswth i bedair eliffantod,
ac un arall milgi, braidd yn dalach na'r mastiff, ond nid mor fawr.
Pan cinio yn cael ei wneud bron, y nyrs yn dod i mewn gyda phlentyn o oed yn ei breichiau,
a oedd yn union spied mi, a dechreuodd squall y gallai eich bod wedi clywed oddi
Llundain-Bont i Chelsea, wedi i'r arferol
areithio babanod, i mi gael ar gyfer plaything.
Y fam, y tu allan i foethusrwydd pur, cymerodd fi i fyny, ac yn fy rhoi tuag at y plentyn, sy'n
o bryd i mi a atafaelwyd gan y canol, a chefais fy mhen yn ei geg, lle rwy'n roared mor
uchel a oedd yn y draenog frighted, a gadael
galw heibio i mi, ac y dylwn infallibly wedi torri fy gwddf, os nad yw'r fam wedi cynnal ei
ffedog o dan mi.
Y nyrs, i dawel ei BABE, gwneud defnydd o ysgwyd a oedd yn fath o long gwag
lenwi â cherrig mawr, a chau gan cebl canol y plentyn: ond i gyd yn
ofer; fel y cafodd ei gorfodi i wneud cais yr ateb olaf drwy roi ei sugno.
Rhaid i mi gyfaddef ddim wrthwynebiad i mi erioed ffieiddio cymaint ag y golwg o'i gwrthun
y fron, ac ni allaf ddweud beth i'w gymharu â hwy, er mwyn rhoi i'r darllenydd chwilfrydig an
syniad ei swmp, siâp, a lliw.
Mae'n amlwg yn sefyll chwe throedfedd, ac ni allai fod yn llai nag un ar bymtheg yn gylchedd.
Y deth oedd tua hanner y bigness o fy mhen, a lliw y ddau sy'n a'r cloddio,
mor amrywiol â smotiau, pimples, a frychni haul, y gallai unrhyw beth yn ymddangos yn fwy
gyfoglyd: am Cefais olwg ger ei,
mae hi'n eistedd i lawr, y mwyaf cyfleus i roi sugno, ac yr wyf yn sefyll ar y bwrdd.
Mae hyn yn gwneud i mi fyfyrio ar y croen yn deg ein merched Saesneg, sy'n ymddangos mor hardd
i ni, dim ond oherwydd eu bod yn ein maint hunain, a'u diffygion i beidio â chael eu gweld, ond
drwy chwyddwydr, lle rydym yn dod o hyd i
gan arbrofi bod y crwyn llyfn ac yn edrych whitest garw, a bras, a
cam-lliw.
Dwi'n cofio pan oeddwn yn Lilliput, mae'r wedd o'r bobl hynny bychan
ymddangos i mi decaf yn y byd; a siarad ar y pwnc hwn gyda pherson
dysgu yno, a oedd yn agos
ffrind i mi, dywedodd fod fy wyneb yn ymddangos yn llawer tecach a llyfn pan
edrych ar fi o'r ddaear, nag yr oedd ar golwg agosach, pan fyddaf yn mynd ag ef i fyny yn
fy llaw, ac a'i dug ef yn agos, y mae'n
cyfaddef oedd ar y cyntaf yn olygfa arswydus iawn.
Meddai, "gallai ddarganfod tyllau mawr yn fy croen; bod y bonion fy barf yn
ddeg gwaith yn gryfach na'r blew o baedd, ac yn fy gwedd yn cynnwys nifer o
lliwiau yn gyfan gwbl annymunol: "er bod
Mae'n rhaid i mi adael erfyn i ddweud i mi fy hun, fy mod yn mor deg ag y rhan fwyaf o fy rhyw a gwlad,
ac ychydig iawn o llosgi yn yr haul gan fy holl deithiau.
Ar yr ochr arall, discoursing y merched yn y llys y ymerawdwr, roedd yn arfer
ddweud wrthyf, "roedd un wedi frychni haul; arall yn rhy eang genau; 1 / 3 yn rhy fawr trwyn;"
dim am yr oeddwn yn gallu gwahaniaethu.
Rwy'n cyfaddef y myfyrdod yn amlwg ddigon, sydd, fodd bynnag, nid wyf ellid
ymatal, efallai rhag y darllenydd yn meddwl y rhai creaduriaid helaeth yn afluniaidd mewn gwirionedd: er
Mae'n rhaid i mi ei wneud iddynt cyfiawnder i ddweud, eu bod yn
hil hawddgar o bobl, ac yn enwedig y nodweddion wynepryd fy meistr,
er ei fod ond yn ffermwr, pan edrychais ef o uchder chwe deg troedfedd, yn ymddangos
yn dda iawn gymesur.
Pan cinio yn cael ei wneud, fy meistr yn mynd allan at ei llafurwyr, ac, fel y gallwn ddarganfod gan
ei lais ac ystum, rhoddodd ei ofal wraig llym i gymryd gofal i mi.
Roeddwn yn flinedig iawn lawer, a'i waredu i gysgu, y mae fy meistres dirnad, mae hi'n
rhoi fi ar ei wely ei hun, ac mi gorchuddio â hances gwyn glân, ond mae mwy a
garw nag y mainsail o ddyn-o-ryfel.
Cysgais tua dwy awr, ac breuddwydio oeddwn gartref gyda fy ngwraig a phlant, a oedd yn
gwaethygu fy gofidiau pan deffroais mi, a fy hun ei ben ei hun mewn ystafell eang, rhwng
dau a 300 troedfedd o led, ac yn uwch
200 uchel, yn gorwedd yn y gwely ugain llath o led.
Roedd fy meistres yn mynd am ei materion cartref, ac roedd wedi cloi i mewn i mi
Y gwely yn wyth oed llath o'r llawr.
Mae rhai angenrheidiau naturiol ofynnol i mi fynd i lawr, rwy'n Durst beidio dybio i alw, ac os byddaf yn
oedd, byddai wedi bod yn ofer, gyda'r fath llais fel pwll glo, mewn mor fawr o bell
o'r ystafell lle roeddwn yn gorwedd i'r gegin lle cedwir y teulu.
Tra oeddwn dan yr amgylchiadau hyn, mae dau llygod mawr yn sleifio i fyny i'r llenni, a rhedeg
arogli yn ôl ac ymlaen ar y gwely.
Mae un ohonynt yn dod i fyny bron i fy wyneb, ac ar hynny I rhosyn mewn braw, ac yn tynnu allan
fy awyrendy i amddiffyn fy hun.
Yr anifeiliaid hyn ofnadwy oedd y dewrder i ymosod ar mi ar y ddwy ochr, ac mae un ohonynt yn
dal ei blaen-draed yn fy goler, ond cefais y ffortiwn da i RIP i fyny ei fol cyn
y gallai ei wneud i mi unrhyw drygioni.
Syrthiodd i lawr ar fy nhraed, a'r llall, gan weld tynged ei gyd-filwr, wneud ei
dianc, ond nid heb un clwyf da ar y cefn, yr wyf roddodd iddo wrth iddo ffoi, ac yn
gwneud y gwaed yn rhedeg trickling oddi wrtho.
Ar ôl hyn manteisio, yr wyf yn cerdded yn araf yn ôl ac ymlaen ar y gwely, i adennill fy anadl a
colli o wirodydd.
Creaduriaid hyn oedd o'r un maint â mastiff mawr, ond yn anfeidrol fwy sionc ac yn
ffyrnig; fel pe bawn i wedi tynnu oddi ar fy gwregys cyn i mi fynd i gysgu, mae'n rhaid i mi gael
infallibly wedi rhwygo yn ddarnau a ysodd.
I fesur y gynffon y llygoden fawr meirw, a gwelwyd ei fod dau fuarth hir, eisiau an
modfedd, ond fe aeth yn erbyn fy stumog i lusgo y carcas oddi ar y gwely, lle mae'n gorwedd
yn dal i waedu, sylwais ei fod wedi eto mae rhai
bywyd, ond gyda slaes cryf ar draws y gwddf, yr wyf yn ei dosbarthu yn drylwyr.
Yn fuan ar ôl fy meistres ddod i mewn i'r ystafell, sydd yn fy ngweld i gyd gwaedlyd, rhedeg ac aeth â fi
i fyny yn ei llaw.
Dywedais y llygod mawr wedi marw, gwenu, a gwneud arwyddion eraill i ddangos nad oeddwn yn brifo;
whereat ei bod yn llawen dros ben, yn galw y forwyn i fanteisio ar y llygoden fawr marw gyda
pâr o gefeiliau, ac yn ei daflu allan o'r ffenestr.
Yna hi a osodwyd i mi ar y bwrdd, lle rwy'n dangosodd hi fy awyrendy holl waedlyd, ac yn sychu ar
y lappet fy gôt, dychwelodd i'r wain.
Roeddwn yn gwasgu i wneud mwy nag un peth na ellid ei wneud arall i mi, a
felly yn ymdrechu i wneud fy meistres yn deall, fy mod dymunol i gael eu gosod i lawr
ar y llawr; oedd wedi iddi ei wneud, fy
Ni fyddai bashfulness dioddef mi i fynegi fy hun ymhellach, na drwy bwyntio at y
drws, a bwa sawl gwaith.
Mae'r fenyw yn dda, gyda lawer o anhawster, o'r diwedd canfyddedig yr hyn y byddwn i'n fod ar, ac yn
cymryd i mi godi eto yn ei llaw, cerdded i mewn i'r ardd, lle bu'n gosod i lawr i mi.
Es i ar un ochr tua 200 llath, a beckoning iddi beidio i edrych neu i
dilyn i mi, yr wyf yn cuddio fy hun rhwng dwy ddeilen o suran, ac mae eu rhyddhau i'r
angenrheidiau natur.
Rwy'n gobeithio y bydd y darllenydd yn esgus i mi tyner ar gyfer annedd ar y rhain ac mae'r manylion fel,
sydd, fodd bynnag, efallai y byddant yn ddi-nod yn ymddangos groveling meddyliau di-chwaeth, ond bydd
yn sicr yn helpu yn athronydd i ehangu ei
meddyliau a dychymyg, a'u cymhwyso er budd cyhoeddus yn ogystal â preifat
bywyd, a oedd yn fy dylunio unig wrth gyflwyno'r cyfrifon hyn ac eraill o fy
teithio i'r byd; yr hwn rwyf wedi bod yn
bennaf myfyrgar o wirionedd, heb effeithio ar unrhyw addurniadau o ddysgu neu o
arddull.
Ond yr olygfa gyfan hon fordaith a wnaed hyd yn gryf argraff ar fy meddwl, ac mor
sefydlog yn ddwfn yn fy nghof, bod, yn ymrwymo i bapur Doeddwn i ddim yn hepgor one
amgylchiadau materol: fodd bynnag, Upon a
adolygiad caeth, yr wyf yn blotio allan sawl darnau.
O'r hyn o bryd yn llai a oedd yn fy copi cyntaf, rhag ofn o gael ei geryddu yn ddiflas a
ddibwys, whereof teithwyr yn aml nid, o bosib heb cyfiawnder, gyhuddo.