اين داستان دنیاییه که عقده مصرف داره
داستان سيستمي که در وضعيت بحرانيه
ما به کره زمین گند می زنیم
به همدیگه گند می زنیم
و حتی دیگه لذتی هم نميبريم
خوبی مساله اینه که وقتی این سیستم رو
رو بشناسیم می تونیم خیلی جاها
پا پیش بذاریم
و این مشکلات رو به راه حل تبدیل کنیم
بذارین يه چيزي بهتون بگم
من عاشق شامپو پنتن پرو وي هستم
من هر روز از ده دوازده تا محصولات بهداشتی استفاده می کنم
اما بدون این یکی واقعا نمی تونم زندگی کنم
روش نوشته موهاي كدر من رو
حسّابی براق میکنه
اما چطوري اين كار رو ميكنه؟
این سوال یه روز وقتی داشتم موهام رو با اون می شستم به ذهنم رسید
براي همين، محتوياتش رو از همینجا خوندم
سولفات لورات سودیوم؟!
تترا سديم اي دي تي اي؟!
متيل ايزو تيازو لينون؟!
اينا ديگه چي هستند؟
من اين ليست رو بردم پيش چند تا آدم متخصص
كه بهم کمک کنن
معلوم شد توی شامپو پنتن من یه ماده شیمیایی سرطانزا هست
خيلي از محصولات دیگه هم همین وضعو داشتن
از ضد آفتاب گرفته تا رژ لب
و حتي شامپو بچه
همه مواد شیمیایی دارن که
كه سرطانزا هستند يا مشكلات ديگه ای ایجاد می کنن مثل
ناتوانی در یادگیری یا آسم یا ناباروری
من هم مثل بيشتر مردم
مراقب سلامتی خونواده ام هستم.
اما حالا فهميده بودم
حموم خونه ام يه ميدون مين پر از مواد سميه
چه كار باید بكنيم؟
براي پیدا کردن راه حل
اول باید به یه نکته اساسی توجه کنیم:
ورودی سمی، خروجی سمی
اگر توی كارخونه
شما توی یه محصولی مثل شامپو بچه مواد سمی بریزید
نهایتا یه شامپو بچه سمی خواهید داشت
و مواد سمی وارد بدن کارگرا
مردم
و وای ... ، نوزادا میشن
پس، بيايد دقيقتر
به حجم مواد سمی که هر روز
از طریق مواد آرایشی بهداشتی وارد زندگی ما می شن نگاه کنیم
به طور متوسط هر زن آمریکایی
روزانه ۱۲ محصول آرایشی بهداشتی مصرف می کنه
و هر مرد ۶ محصول.
هر کدوم از اونا حاوی ده بیست نوع ماده شیمیایی هستند
و كمتر از 20 درصد اون مواد
توسط سازمانهای نظارتی از نظر ایمنی آزمایش شدن
پس ما دقیقا نميدونيم
استفاده از این مواد چه اثراتی رو ما میذاره
شما حاضريد با يك شرکت هواپيمایی سفر كنيد كه
فقط ۲۰٪ هواپیماهاش رو بازرسی فنی می کنه؟
البته، همه این مواد شيميايي
خطرناك نيستند
اما ما ميدونيم كه خيلي هاشون هم هستند.
بعضيهاشون سرطانزا هستند
و باعث می شن ما سرطان بگیریم
بعضیهاشون اثرات مخربی روی اعصاب یا باروری دارن
یعنی ثابت شده در رشد مغزي و باروری حیوانات اختلال ایجاد می کنن
يه دقیقه صبر كنید
ما هم نوعی از حيوانات هستيم
اين، مثل يك آزمايش بزرگه
ما همه اين مواد شیمیایی عجیب و غریب رو مصرف می کنیم و
منتظر ميمونيم ببينيم بعدش چی میشه
یه چیزی رو قطعا می دونیم که
اینا ميرن داخل بدن ما
من رفتم سطح مواد سمي داخل بدنمو آزمایش کردم
بدن من پر از یه چیزایی مثل جیوه، مواد نسوز، ترایکلوسان و سربه
در واقع بدن همه ما پر از مواد سمیه
حتي نوزادا از قبل از تولد به این مواد آلوده میشن
من ميدونم كه ما نميتونيم توی یه دنیای بدون سرب زندگی کنیم
اما حتما لازمه كه تو رژ لبمون هم سرب بچپونند؟
نميدونم، شايد اشتباه از منه
شايد «من» جنس بدی خریدم
توی مغازه ها که انگار بی نهایت انتخاب وجود داره
مثلا انواع رنگ موها
یا انواع شامپوهای مختلف براي موهاي
خشک، چرب، معمولی، نرم یا وزوزی
ولي در مورد انتخابهايي كه
واقعا اهميت دارن چطور؟
مثلا انتخاب براي خريد محصولي كه
ايمنه و مواد شيميايي مضر داخلش نیست؟
متاسفانه این تصمیمهای مهم وقتی من می خوام جنسی رو
از قفسه فروشگاه بردارم اتفاق نمی افته
بلکه شرکتها و دولتها تصمیم می گیرن
چه اجناسی اصلا بره توی قفسه فروشگاه
حالا، اين شركتها كي هستند؟
اين شرکت پراكتر اند گمبله
همونی كه هربال ایسنس رو تولید می کنه که
دومین شامپوی معروف آمریکاست.
هربال ایسنس یعنی افشره گیاهی.
اما اين شامپو مواد شیمیایی داره
كه از نفت ساخته شدن
از كي تا حالا نفت شده يه جور گياه؟
در برچسبهاي محصولات آرايشي بهداشتی
كلماتي مثل گياهي، طبيعي
يا حتي ارگانيك
هيچ تعريف قانوني ندارن
اين، يعني هركسي
ميتونه هر چيزي رو بريزه تو يه قوطي
و اسمش رو بذاره طبيعي
و اتفاقا همين كار رو هم ميكنند
ميتونيد تصور كنيد يه شركتي
اسم محصول پرفروشش رو بذاره
افشره هاي نفتي؟
معلومه که نه.
از این هم زشت تر چیزایی مثل
نرم كننده هاي مو براي بچه های 5 ساله
یا كرمهاي سفيد كننده پوسته
اینها دیگه خیلی سمي هستند
هم در محتوياتشون
و هم در پيغامی كه در مورد زیبایی و
اینکه کی خوشکله و کی نیست منتشر ميكنند
اووه، اين هم «استي لاودر»ه (Estee Lauder)
كه ادعا می کنه بخشی از درآمدش خرج
پیدا کردن درمان سرطان سينه میشه
اين خيلي خوبه
اما وايستا ببينم ...ـ
اونها هم در محصولاتشون از مواد شيميايي
سرطانزا استفاده ميكنند
فكر نمي كنيد كه بهترين راه براي
ـ استي لاودر ـ در مبارزه با سرطان
اينه كه از ابتدا از اون مواد شيميايي سرطانزا استفاده نکنه؟
خوب، در واقع من فقط حق انتخاب
بين شعارای تبليغاتي بی معنی روي قوطيها رو دارم.
اما اين آقايون انتخاب اصلي رو داشتن كه
چه موادي توي اين قوطی ها ریخته بشه
و اين اتفاق، اينجا توی کارخونه ها رخ می ده
چرا توليد كننده هاي اين محصولات از
اينهمه مواد شيميايي سمي استفاده ميكنند؟
واقعا می خوان ما رو مسموم كنند؟
نه، اونها دارند طبق طرز فکر دهه 50 کار می کنند
اون موقع مردم مجذوب زندگی بهتر با استفاده از مواد شیمیایی شده بودند
و توي اونهمه هيجان زدگي
يادشون رفت كه بايد به فكر
اثرات این مواد روي سلامتي انسان هم باشند
اين قضيه مال سالها پيش بود
اما اونا هنوز هم دارند
همون مواد شيميايي سمي رو مصرف ميكنند
شركتهاي لوازم آرايشي و بهداشتي
ميگن كه غلظت مواد سمي
در محصولاتشون خیلی كمه
و ضرری نداره.
آره، شايد اگر سالی یک بار از این
محصولات استفاده می کردیم ضرری نداشت
اما ما محصولات مختلفی رو هر روز
و به صورت مداوم استفاده می کنیم
يه كم مواد سمي زير بغلها
يه كمه دیگه روي موها
روي لبها
و كاركنان سالنهاي آرايشی
در تمام مدت روز دارند مواد سمي دريافت ميكنند
صنعت کلا عادت کرده این طوری عمل کنه
و هیچ کس هم جلوشون رو نمی گیره.
چون حتي الان كه دانشمندان
ربط اين مواد شيميايي رو با
انواع مشکلات پیدا کردند
هيچ قانوني وجود نداره كه از دستشون خلاص بشيم
لابد با خودتون می گید: واقعا؟
دست بردار
یعنی هيچكس موادی که
ما هر روز استفاده می کنیم رو بررسی نمی کنه؟
نع!
سازمان غذا و داروی امریکا یا همون اف دی ای حتی ایمن بودن
محصولات آرايشي و بهداشتي رو بررسی هم نمی کنه
از 1938 تا الان اونا فقط 8 تا از
از 12000 ماده ای که توی لوازم آرایشی استفاده می شده رو ممنوع كردن
اونها حتي اجبار نميكنند كه
شركتها همه مواد تشکیل دهنده رو
رو برچسب قوطی بنويسند
اين يكي از اون نمونه هاست كه
همه ما قبول داریم
يه كم نظارت دولتي
ميتونه كمك كنه
اين كمبود قوانين یه جای خیلی بزرگ برای سوء استفاده باز می کنه و
و صنایع هم با خوشحالی ازش بهره می برن
اونا خودشون یه كميته تشكيل دادن
تا به كار خودشون نظارت كنند
و اجرای پیشنهادهای این کمیته برای شرکتها اختیاریه
پس، شركتهاي آرايشي و بهداشتي
خودشون قانون ميگذارند و اونوقت
تصميم ميگيرن كه دوست دارند
اين قوانين رو اجرا كنند يا نه
پس، ميبينيد
اين، ديگه تقصير ما نيست كه
اين محصولات سمي
توي حمام ما قرار دارن
اين تقصير يك سيستم كاملا داغونه كه
يه قاعده ساده رو ناديده ميگيره
ورودی سمی، خروجی سمی
اما ما دست تنها نيستيم
منابعی روی اینترنت هست که می تونیم برای تشخیص بهترین
انتخابهای موجود و محافظت از خودمون ازشون استفاده کنیم
ولی حركت اصلي رو آدمهایی انجام می دن که می خوان سیستم رو تغییر بدن
اما حركت اصلي رو آدمهایی انجام می دن که می خوان سیستم رو تغییر بدن
چون، اگر واقعا ميخواهيم كه اين مشكل رو
حل كنيم، بايد از اينجا شروع كنيم
از اين آقايون
زنها، والدين، كارگران
مردم در همه جای كشور
می خوان کنگره قوانین جدیدی وضع کنه
و به سازمان غذا و دارو این قدرت رو بده كه
روی ایمن بودن محصولات
آرايشي و بهداشتي ما نظارت کافی داشته باشه.
ما به قوانيني عقلاني نياز داريم
كه بر پايه اصل پيشگيری باشن
يعني وقتي كه پاي
مواد شیمیایی خطرناك وسط مياد
ايمن ترين حالت ممكن رو در نظر بگيريم
ديگه سر اين چونه نزنيم كه حد مجاز سرب
توي فلان محصول چقدره
فقط اين مواد شيميايي سمي رو
از محصولات ما کلا حذف کنید
قانونهاي عاقلانه تر، شركتها رو مجبور ميكنه
كه از خير اون شيوه های قديمي دهه 50 بگذرند
و بفهمن چطور میشه بدون استفاده از مواد شیمیایی سمی تمیز و زیبا شد
ميتونند؟
قطعا!
خیلی از شركتهاي آرايشي و بهداشتي مسئوليت پذير
همین حالا هم دارند محصولات سالم تری
به بازار عرضه ميكنند
شيمي دان هاي سبز دارن موادی رو می سازند
که قبل از هرچیز ایمن و غیر سمی هستند
دولتهاي اروپايي حذف خیلی از مواد شیمیایی سمی رو اجباری کردند
و شركتها هم راههايي پیدا کردند
كه چطور اين قانون رو اجرا كنند
وقتي مواد ارايشي و بهداشتي طوری فرمول بندي بشن که ایمن باشن
و برچسبها هم صادقانه نوشته شده باشند
ما تازه ميتونيم با انتخابهاي موجود در بازار راحت باشیم
اونموقع هرکدومشون رو که دوست داریم و می پسندیم انتخاب می کنیم
حتي ميتونيم تصمیم بگیریم که بدون استفاده از
از 20 تا محصول آرايشي احساس زيبايي كنيم
ولي اونوقت يه چيز رو مطمئن هستيم كه هر انتخابي بكنيم
مهمترين انتخاب که
انتخاب سالم و سلامت بودنه
از قبل در نظر گرفته شده.