کدام‌ یک از این سه نفر در حال انجام کاری پر خطر هستند؟
کسی که داروهای کلسترولش را با آب گریپ فروت می‌خورد؟
فردی که برای درد مچ پایش قرص استامینوفن می‌خورد
قبل از اینکه برای نوشینی بیرون برود؟
یا افردی که دریافت کننده ی قرص های رقیق کننده خون هست
و برای سردردش آسپیرین مصرف می‌کند؟
در واقع همه آنها!!
هر کدام ، سهوا باعث تداخل دارویی شده‌‌اند که در موارد شدید می‌تواند
باعث نقص کلیوی، مشکلات کبدی
یا خونریزی داخلی بشود.
تداخلات دارویی وقتی رخ می‌دهند
که دارو با یک ماده دیگر ترکیب بشوند
و اثرات متفاوتی نسبت آنچه انتظار می‌رود قرص به تنهایی ایجاد کند به جا بگذارد.
غذا‌ها، مکمل‌های گیاهی، داروهای قانونی و مواد غیر‌قانونی
همه آن‌ها می‌توانند باعث تداخلات دارویی بشوند.
بیشتر تداخلات دارویی به دو دسته تقسیم می‌شوند.
بعضی‌ها به شکل مستقیم بر اثرات هم تاثیر می‌گذارند.
در بعضی‌ها یک ماده باعث تغییر فرآیند دیگری در بدن می‌شود
مانند چگونگی جذب، سوخت و سازشان در بدن یا انتقال آن‌ها در کل بدن.
برای مثال رقیق کننده‌های خون و آسپرین
اثرات مشابهی دارند و وقتی با هم ترکیب می‌شوند خطرناک می‌شوند.
هر دو از ایجاد لخته خونی جلوگیری می‌کنند
رقیق کننده‌های خون از طریق جلوگیری از تشکل عوامل لخته‌ای
که لخته‌ها را کنار هم نگه می‌دارد
و آسپرین با ممانعت از تجمع گروهی سلول‌های خونی
که لخته را تشکیل می‌دهند.
این اثرات به تنهایی بی‌خطر هستند
اما استفاده‌ی همزمان، می‌تواند از لخته شدن خون تا حد خطرناکی جلوگیری کند
که احتمالا باعث خونریزی داخلی می‌شود.
در حالی که رقیق کننده خون و آسپرین به طور کلی بی‌ضرر هستند
وقتی به صورت جداگانه مصرف می‌شوند
تداخلات در جایی که یک ماده اثرات دیگری را تشدید می‌کند
همچنین می‌تواند بین داروهایی که به طور مستقل مضر هستند اتفاق بیفتد.
کوکایین و هرویین به تنهایی خطرناک هستند،
و وقتی که با هم ترکیب می‌شوند ترکیب خیلی خطرناکی را ایجاد می‌کنند —
هرچند اثرات رفتاری آنها ممکن است باعث شود احساس کنیم که اثرات هم را خنثی می‌کنند
کوکائین یک محرک است و بسیاری از اثرات آن مانند افزایش ضربان قلب
باعث می‌شود که بدن به میزان بیشتری اکسیژن نیاز داشته باشد
اما هرویین یک منفعل کننده، و کاهش دهنده فعالیت تنفسی هست
و باعث کاهش میزان ذخیره اکسیژن می‌شود درست زمانی که به آن نیاز بیشتری داریم
این ترکیب اندام‌ها را خسته می‌کند و می‌تواند باعث نارسایی تنفسی و مرگ شود.
تداخل بین آب گریپ فروت و برخی داروهای خاص
مثل داروهای کاهش دهنده کلسترول بنام استاتین،
مربوط به متابولیسم دارو است.
کبد آنزیم‌ها را تولید می‌کند، مولکول‌هایی که تجزیه موادی را تسهیل می‌کنند
که وارد بدن می‌شوند.
آنزیم ها می‌توانند هم دارو‌ها را فعال کنند،
با تجزیه آن‌ها به عناصر درمانیشان
از مولکول‌های پیچیده تر ‌ و غیرفعال کردن آن‌ها،
و هم می‌توانند ترکیبات مضر را به متابولیت‌های بی ضرر بشکنند.
آنزیم‌های مختلف زیادی وجود دارد،
هر کدام آن‌ها دارای یک سایت اتصال دهنده هستند که با مولکول ویژه‌ای متناسب است،
گریپ فروت به همان آنزیم متصل می‌شود که استاتین‌ها می‌شوند،
یعنی از آنزیم موجود میزان کمتری برای تجزیه استاتین استفاده می‌شود.
بنابراین ترکیب این دو به معنای غلظت بیشتر دارو است
و برای مدت زمان بیشتری در جریان خون باقی می‌ماند،
و به طور بالقوه باعث نارسایی کلیه می‌شود.
الکل همچنین می‌تواند، عملکرد آنزیمی که استامینوفن را تجزیه می‌کند را تغییر دهد،
ماده فعال در داروهای تسکین دهنده درد مانند تیلنول و پاراستامول.
وقتی شخصی استامینوفن مصرف می‌کند مقداری از آن به ماده سمی تبدیل می‌شود.
در دوز توصیه شده،
معمولاً اندازه کافی از این فرآورده‌های سمی برای آسیب رساندن وجود ندارد.
اما زیاد نوشیدن الکل می‌تواند فعالیت آنزیم را تغییر دهد
بنابراین بیشتراز آن محصول جانبی سمی تولید می‌شود
و باعث آسیب کبدی می‌شوند
حتی با توجه به اینکه یک دوز بی خطر از استومینوفن است.
در همین حال ، داروی گیاهی مخمر سنت جان باعث افزایش تولید یک آنزیم خاص
توسط کبد می‌شود.
این بدان معنی است که داروهایی که این آنزیم عامل تجزیه آن هستند
سریعتر متابولیزه می‌شوند
بعضی اوقات خیلی سریع قبل از اینکه بتوانند اثرات درمانی خود را داشته باشند.
علیرغم تعداد گیج کننده‌ای از تداخلات احتمالی،
بسیاری از تداخلات خطرناک با داروهای متداول کاملاً شناخته شده است.
و تحولات جدید در علم به ما کمک می‌کند تا بیشتر از هر زمان دیگر
پیگیری بهتری از تداخلات دارویی داشته باشیم.
محققان در حال تهیه برنامه‌های هوش مصنوعی هستند که می تواند عوارض جانبی
داروها را قبل از وقوع پیش بینی کند،
با استفاده از اطلاعات مربوط به مشاهده‌ی تداخلات فعل و انفعالات پروتئین در بدن شما.
برای داروهای جدیدی که هم اکنون در حال تولید هستند ،
از ابر‌رایانه‌ها برای یافتن تداخلات بالقوه استفاده می‌شود
در حالی که این داروها هنوز در حال توسعه هستند.