In alle tradities, is het zo dat wanneer, weet je,
hoe krijg je een nieuwe afstamming of een nieuwe meester heeft zijn afstamming ontwikkeld?
Ze moeten iets uniek hebben dat hen onderscheid.
Ik herinner me heel goed mijn eerste meeting met Ajahn Brahm,
Ik denk dat het 1993 was.
Ik verbleef toen in Vajirarama,
er was een oudere Duitse monnik genaamd Bhante Nyanavimala
die heel toegewijd was aan het strikte, ascetische leven.
Ik zei tegen Ajahn Brahm: - Je wil misschien eens met die Duitse monnik spreken
genaamd Venerable Nyanavimala.
Ik zal een meeting opzetten voor jou.
En dan gingen Ajahn Brahm en de ander monnik in de kamer
en ik was wat op afstand gebleven, zou ik binnen gaan of zou ik op afstand blijven?
Ik dacht misschien laat ze alleen spreken met venerable Nyanavimala
En ik bleef in mijn kamer
en ik hoorde Venerable Nyanavimala's soort van donderende stem, weet je
het ging maar door en door.
En ik dacht, wow, Ik kon het niet laten om te luisteren
naar die wonderbaarlijke uiteenzetting van Venerable Nyanavimala.
Op een bepaald moment ging de deur open en Ajahn Brahm en de andere monnik kwamen buiten
Ik keek naar Ajahn Brahm en het zag er uit als of er sterretjes in zijn ogen fonkelden.
Hij zei, wow, dat was een van de beste lezingen die ik ooit had gehoord.
In 1981 was er een groep van West-Australiërs van Perth,
Ik ben nog nooit naar Perth geweest,
ze kwamen Wat Pah Pong bezoeken en ze bezochten Wat Nanachat.
Hun intentie was om Westerse leraars of Westerse monniken uit te nodigen
om naar Australië te komen,
in speciaal om naar Perth te komen om een woud klooster te stichten.
Wat een beetje, weet je, ambitieus was
terugkijkend op de staat van de Buddhist Society of Western Australia
in die tijd.
Het was een hele kleine groep maar ze waren heel, heel toegewijd.
Ajahn Chah was er niet echt voor te vinden in het begin
vooral omdat de meeste van ons heel jong waren
en Perth was heel ver weg.
Er waren veel momenten, denk ik,
wanneer de monks met honger leefden op sommige dagen.
Ik weet de tijd nog wanneer Ajahn Jagaro en Ajahn Brahm,
wanneer hij de onderschikte was aan Ajahn Jagaro,
ze wisten dat ze eten hadden in de koelkast maar konden het niet nemen
omdat er geen leken kwamen om het te offreren.
Dus deze dingen waren zonder twijfel heel moeilijk voor de monniken
en waarschijnlijk waarom venerable Puriso terugkeerde naar Bangkok
en hij werd vervangen door Ajahn Brahm.
En wat een monnik, weet je, Hij was een echte.
Wanneer hij kwam was hij mager.
Hij was echt heel, heel mager.
Ajahn Jagaro vertelde me "deze man is een monniks monnik".
We staan op om 3u 's morgens
en dan zingen we of doen we een groepsmeditatie om 4u
die gaat meestal door tot juist voor zonsopgang
ruimen we de eethal op met zijn allen
en wanneer het proper is we gaan op aalmoes ronde voor een uur en een half
Er was een merkwaardig soort conferentie in Japan
van kloosterlingen van overal ter wereld
en Ajahn Brahm was deel van de Australische groep.
En hij doet zijn ding ...
Hij houdt een glas omhoog - ik heb geen glas ik heb gewoon dit ding.
Ik zal het nooit vergeten. Dus hij houdt het glas omhoog en vraagt mij:
"Analayo, hoe ben je zeker dat het water compleet stil is?
En ik startte met denken, hmm,
Ik moet mijn schouders relaxen, het heel zachtjes vasthouden.
En dan zette hij het glas gewoon neer met een plof, en liet het los.
En dit transformeerde compleet mijn begrip van cultivatie
van concentratie.
Daarna, tijdens het zitten en het in de praktijk brengen,
Ik kreeg een compleet ander begrip
van wat concentratie was, wat Samadhi was
wat Samatha, stilte, wat ze betekenen.
En dat het veel meer gaat over gewoon loslaten
en de geest laten rusten op natuurlijke wijze bij zichzelf en zich laten samen vloeien.
En dit is een heel belangrijk hulpbron geweest voor mij,
voor mijn eigen training, en het vormt ook de manier waarop ik les geef.
Ik heb enkele CDs beluisterd van verschillende westerse monniken
en ik had een beetje een vooroordeel naar Westerse monniken toe
omdat ik dacht dat ze niet echt de diepe van de Dhamma begrepen.
De echte lessen zijn in Asië, weet je
met die monniken die in het klooster zijn sinds ze vijf zijn (lacht)
Zoals mijn eigen leraar.
Dus ik was niet zo geïnteresseerd.
Maar dan zag ik een andere CD met de naam van iemand die ik niet kende,
en het zei, Ajahn Brahmavamso.
En ik dacht, Ok ik zal luisteren voor de verandering. Iets in Engels,
want mijn leraar sprak alleen Burmees.
Ik startte de toespraak en na de eerste toespraak was ik stom verbaasd.
omdat ik nog nooit zo'n toespraak had gehoord over dat onderwerp
met zo'n duidelijkheid en context.
Tegen de tweede toespraak mijn hele lichaam was vol van vervoering,
en ik had deze soort van hartopening waar ik voelde
ik moet deze persoon vinden; ik moet deze leraar vinden.
[Zingen]
Wat hij toont in zijn lifestyle en de manier waarop hij zich gedraagt
en de manier waarop hij de Dhamma aan leert,
is heel, heel belangrijk voor ons.
En zelfs wanneer hij spreekt over meditatie,
wanneer hij spreekt over Samadhi op een andere manier,
hij noemt het niet echte concentratie
Hij noemt het kalmeren en op 1 punt zijn.
Hij doet het op een andere manier. Dus het is niet de normale weg.
Dat is heel inspirerend ook voor ons, voor de monnik
ik bedoel de leek, al zijn grappen zijn heel behulpzaam.
Maar voor een monnik wanneer we monniken zijn
het is zijn levensstijl dat veel helpt
en we zien dat hij beoefent waar hij over spreekt
en dat is inspirerend voor ons.
Ik denk dat de Boeddha heel flexibel was als hij sprak.
Hij sprak tegen mensen op een normale manier.
Hij sprak met boeren. Hij sprak met veel verschillende mensen.
En dus je kan niet het kanon nemen en zeggen, "kijk hier, dit is de enige weg".
Het hele ding is over mensen te proberen inspireren.
En afhankelijk van de situatie als je spreekt, dan is dat hulpvol.
Je spreekt tegen hem hoe het past in hun milieu.
En ik denk dat Ajahn Brahm: hij doet dit heel goed.
Het moet niet recht uit het boek zijn,
maar het moet op een manier zijn dat mensen het begrijpen
en mensen er door geïnspireerd geraken.
En ik denk dat hij heel succesvol is.
Over de jaren, zie ik dat hij veel toegankelijkere toespraken geeft, populaire toespraken
over zaken en problemen van mensen in het leken leven.
En over de jaren, daardoor, ik weet dat hij
hielp om de Dhamma meer toegankelijk en betekenisvol te maken voor de leken.
Hen toespreken op een manier die echt hun feitelijke,
heel echte, concrete problemen behandeld van een Boeddhistisch leven in de wereld te leiden.
Er was een facebook fanpage voor Ajahn Brahm.
Uit nieuwgierigheid keek ik, dat was jaren geleden.
Ik keek naar het aantal fans van die pagina.
En uit nieuwsgierigheid, ik keek naar de fan pagina
van de Rolling stones.
En in die tijd Ajahn Brahm had meer fans dan de Rolling stones.
Hij schreef zoveel boeken, en "Mindfulness, Bliss and Beyond",
bijvoorbeeld, leert mensen hoe te mediteren
en leert mensen dat meditatie is niet bidden, het is niet contempleren
Ik denk dat veel mensen denken
dat meditatie is ergens naartoe gaan en om dingen vragen.
Zijn focus op samatha vipassana zijnde ... niet het een of het andere.
Dat het kalmte en inzicht is.
Wat heel sterk is wat Ajahn Chah zei en waar hij op drukte.
Maar in veel Boeddhistische kringen, zelfs vandaag, ik bedoel, er is
spreken op die manier, opnieuw, doe dit,
je doet eerder dit of het andere,
en als je de ene doet, doe je niet de andere.
Dus zijn focus opnieuw op de nood aan diepe concentratie,
zijn heldere instructies om deze geesttoestanden te ontwikkelen,
denk ik hebben heel veel,
een soort van heropleving in de beoefening van meditatie
binnenin de Boeddhistische traditie.
Wanneer ik Wat Pah Nanachat in bezocht in het Noord-Oosten van Thailand
was ik Ajahn Brahm's meditatie boek aan het lezen,
Mindfulness, Bliss and Beyond,
wanneer ik dit book las,
ik schreeuwde Eureka!"
Door dit boek te lezen
was de onopgeloste puzzel van meditatie helemaal opgelost.
Ik starte meditatie wanneer ik een eerstejaars was op universiteit
en ik oefende heel hard met mijn wilskracht.
Ik ontmoette vele leraars, las vele boeken over meditatie,
maar er was geen leraar.
Er was geen enkel boek dat zei "loslaten",
gooi de wilskracht overboord.
Ik was zo gelukkig om bij hem te verblijven in Bodhinyana Monastery in Australië.
Ik leerde heel veel van hem, door zijn lessen,
gedrag,
zijn attitude.
Mijn eerste herinneringen van Ajahn Brahm zijn redelijk consistent
dat hij mij altijd voorkwam als een hele gelukkige persoon
iemand met een goede natuur, een gelukkig iemand, heel postief.
Heel zelden enige vorm van negativiteit
of enige vorm van slechtgeluimdheid
Hij leek degene die altijd vrolijk was, met goeie energie, vriendelijk tegen iedereen.
Ik denk niet dat er iemand was die niet overeenkwam met Ajahn Brahm.
Er waren monks die niet met elkaar overweg konden.
Iedereen kwam goed overeen met Ajahn
en hij leek ook met iedereen overeen te komen.
Gewoon van naar hem te kijken, hij lijkt zoals de meeste Westerlingen.
Goede fysieke vorm en compositie...
Hij is aimabel, spreekt op een openhartige manier.
Ik vroeg hem ooit hoe hij met het eten omging toen hij hier leefde.
Hij zei dat hij het Isaan eten aankon. Maar wanneer hij naar Perth verhuisde,
stopte hij met Isaan eten te eten. Het werd te pikant.
Terug in het Westen, zijn tong werd terug gewoon aan Westers eten.
Wanneer hij in Thailand leefde was hij in staat om Isaan eten te eten.
Maar later kon hij niet meer. Pikant.
Wij maakten dat klaar voor hem.
Nu moeten we twee dingen klaarmaken. Pizza, dat soort ding.
Ik herinner me de begindagen wanneer ik luisterde naar zijn toespraken,
ik kreeg heel veel vervoering en diep geluk.
Ik was altijd in tranen en heel veel geluk,
het inspireerde me altijd.
Zonder hem denk ik was het onmogelijk we hebben Dhammasara,
we hebben zoveel nonnen.
Soms kunnen mensen heel goed praten,
maar ze kunnen niet
het niet echt in daden omzetten,
maar hij is echt iemand die echt kan zeggen hoe en ook doet wat hij zegt.
Wanneer Ajahn Brahm en de monniken community van Australië
vrouwen tot non benoemden
in 2009
het was iets dat --- ik was erg ontroerd.
Ik was heel erg ontroerd dat
feitelijk mijn broeder, mijn monnik broeder,
de teksten begrijpt,
nog steeds de teksten leest in de geest van hoe de Boeddha het wilde.
Dus er is een grote boodschap voor mij.
Ik heb dat nooit vernoemd aan hem, weet je,
maar het betekende heel veel voor iemand die alleen aan het vechten was toen
Sorry! Sorry voor ... sorry voor de tranen,
maar gewoon om te te zeggen hoe belangrijk zijn beweging was
en voor de beweging van de Boeddhistische community, de Theravada community
Ik zou nooit in de situatie zitten waarin ik nu ben
moest ik een vrouw geweest zijn.
Het zou niet zo makkelijk geweest zijn om monk te worden.
Het zou niet zo makkelijk geweest zijn om een plek te vinden.
Ik zou niet al die ondersteuning gekregen hebben.
En dat is gewoon heel oneerlijk.
En in het geval van discriminatie,
degene die er beter van worden, van dat systeem,
zonder gevoelens van schuld, maar we moeten verantwoordelijkheid nemen.
En we moeten een stap vooruit zetten om deze discriminatie aan te kaarten.
En ik ben heel blij dat Ajahn Brahm, en ook Bhikkhu Bodhi,
heel uitgesproken zijn hierover,
en ok Bhante Gunaratana,
dat daar enkele belangrijke en eminente monniken
zijn die een heel duidelijk positie innemen hierover.
Ajahn Brahmavamso - ik aanbid hem
omdat hij die ene persoon is die een heel, heel sterkte stap nam
tegen de later gevestigde traditie.
Het zijn allemaal traditionele monniken, ze leven niet naar de Boeddha.
Spijtig genoeg nemen de culturele aspecten van een land
soms de originele bedoelingen over van een religie.
En dat is wat gebeurd is met Boeddhisme
Maar Ajahn Brahm kon verder kijken.
En hij wijdde nonnen volgens de originele leer van de Boeddha.
De Boeddha zei dat je de monniken hebt,
de nonnen, de leek mannen en de leek vrouwen gevestigd in de Leer.
En hij ging zelfs zover dat hij niet in finale Nibbana zou gaan
tot dat die viervoudige community sterk genoeg was.
En, weet je, ze oefenden de echte leer,
ze waren in staat om anderen op te leiden,
ze waren in staat om de woorden van de Boeddha te bewaren
Ik denk als Aziatisch Theravada Boeddhisme in de 21ste eeuw komt,
dat ze deze belemmerende ideeën, deze beperkende ideeën moeten ontgroeien
geërfd van een middeleeuwse manier van dingen.
Ik kende Ajahn Brahm van de boeken.
En later ontmoette ik hem in Bodhinyana
wanneer er een inwijding was van 4 nonnen,
Ajahn Vayama, Ven Seri, Ven Nirodha en Ven Hasapanna
We zijn dankbaar voor Ajahn Brahm omdat hij zo dapper is.
Hij geeft om de heropleving van een van de pijlers van de leer van de Boeddha.
De leerlingen van Ajahn Brahm zijn ook heel dapper.
Ik ben blij dat we ons niet terug trokken, we gingen door met de inwijding
omdat het is heel stresserend, weet je, wanneer iemand je blijf zeggen
dat je iets doet dat is echt ...
bijvoorbeeld, een schisma veroorzaakt, weet je.
Soms doet het je echt slecht voelen, vreselijk, je veroorzaakt zoveel problemen,
problemen voor de Sangha, weet je, zo'n dingen.
Ik hou enkel maar meer trainingsregels. Ik heb niks gedaan -
- niemand pijn gedaan.
Ik hoorde van het standpunt in het voordeel van vrouwen,
of vrouwen die nonnen werden en zo verder,
en hoe schokkend hij werd behandeld in Thailand.
Ik denk echt dat dit een van de meest belangrijke onderwerpen is
die iemand kan behandelen als je het over modern Boeddhisme hebt.
Ajahn Brahm houdt van de Leer Ajahn Brahm is een goeie monnik.
Hij is een monnik par excellence.
Hij heeft goeie manieren, verantwoordelijk, en zelf opofferend.
Je moet niet onder de autoriteit vallen van Wat Nong Pah Pong of eender wie.
Je blijft een leerling van Ajahn Chah.
Je blijf een leerling van de Boeddha.
Dus je bent in Pert, Ajahn Brahm, je bent op jezelf aangewezen.
Wees gelukkig, dapper, wees nummer 1.
Het voordeel is dat Ajahn Brahm de dingen op zijn manier kan doen.
Hij moet niet zozeer rapporteren
of vragen antwoorden om dicht te blijven bij
een of andere etiquette en culturele normen die vrij belangrijk
zijn in die familie,
die niet noodzakelijk fundamenteel zijn voor de klooster training.
Het is Thai of Thai culturele dingen.
Dus hij kan vrij zijn van die belemmering
en laat hem toe om zijn stijl te vormen in zijn presentatie,
zijn lessen, de kloosters waar hij voor zorgt,
de monniken die hij traint.
Het geeft hem groter vrijheid
om de klooster traditie te vormen dat is zijn nalatenschap, als je wil.
Soms toont het je wanneer je klaar bent voor sommige dingen.
Dan is het zoals... dingen komen natuurlijk samen
omdat je klaar bent om ze te zien op die manier.
Marvellous!
Ajahn Brahmali ik heb een vraag voor u
Als je een regelmatige meditatie practice hebt
Westers Boeddhisme is echt Boeddhisme uitleggen
op een manier dat het moet uitgelegd worden,
het is niet over voorouder aanbidding, het is niet over bidden tot de Boeddha,
het is over het begrijpen van de vier nobele waarheden,
het is over het juiste begrijpen.
En dat is waar Ajahn Brahm briljant in is.
En hij voorziet een unieke, een unieke stijl van lesgeven.
En de grootste loser in de wereld was de Boeddha zelf.
Hij was de grootste loser. Hij verloor alles.
Dus mijn advies aan jou is: "Aub, verlies jezelf"
[lachen]
Het is wat we doen, we verliezen alles.
We verliezen onze gehechtheden.
Verliezen al onze ideeën van verworvenheden en vervangen met loslaten.
Disappearing. Vanishing. Thats the path
Ik denk wanneer mensen hem zien,
als ze hem ontmoeten en hem zien en het helemaal zo, weet je, grappen en plezier.
Ik denk het maakt het gezond,
het leid misschien af van de serieusheid van zijn training.
Zijn lessen zijn altijd gefocust op mensen naar Nibbana te krijgen.
In die zin is het heel nauw,
maar hij slaagt er in het te doen waarmee hij veel mensen bereikt.
Een van zijn ondergewaardeerde kunsten is de mogelijkheid
om een heel groot publiek te bereiken en om een groot publiek te inspireren
met de Dhamma lessen die heel simpel en heel toegankelijk zijn
en die ook leiden tot die heel diepen inzichten en
doorbraken en staten van meditatie.
Dikwijls nemen mensen deze hele grote lessen
zoals Jhana's en Nibbana en zo voorts
en ze verwateren ze en maken ze dommer
zodat ze ogenschijnlijk een groter publiek kunnen bereiken.
Ajahn Brahm never does that.
Wat hij doet is tonen dat er echte en betekenisvolle lessen zijn
die makkelijk en simpel en toegankelijk zijn
die iedereen kan toepassen hier en nu.
En als je die ontwikkelt kan je streven naar, en zelfs realiseren,
die grote en krachtige en diepe en diepgaande dingen.
De manier waarop hij in staat is om de Dhamma in de mainstream te brengen
door zijn toespraken die zijn opgenomen
op Youtube op de BSWA Youtube channel,
Hij brengt de Dhamma naar een wijder Publiek,
mensen die misschien nooit een interesse hebben getoond in Boeddhisme of meditatie.
Dus zijn toespraken zijn relevant, ze gaan over het leven van alledag.
Hij spreekt over handelen met moeilijke mensen, met emoties,
hoe wrevel overkomen.
Deze dingen spreken iedereen aan.
Hoe je een ethisch leven leeft in de wereld,
hoe de Boeddhistische ethiek toe te passen op de dilemmas en uitdagingen.
Hoe Boeddhistische, contemplatie en meditatie praktijken te gebruiken
om onze geesten meer aanpasbaar en functioneel
in onze dagelijkse interacties met andere mensen
en moeilijk situaties te confronteren in de wereld.
Ja, ik denk dat Ajahn Brahm heel goed werk heeft geleverd in het presenteren
van de lessen op die manier.
Ajahn is eigenlijk aan het bijdragen aan de hele Boeddhistische community
internationaal.
Omdat hij deze monniken fabriek heeft en de monniken fabriek is al
helemaal vol en met een lange wachtlijst.
En de mensen die training ondergaan daar
komen van verschillende landen. het is een internationale groep mensen.
Veel plaatsen in de Boeddhistische landen
we konden heel moeilijk mensen vinden die monnik willen worden.
Maar hier heb je een lange wachtlijst.
En we denken dat deze willen helpen om later bij te dragen
wanneer de monniken hun training hebben gekregen
ze zullen helpen om de hele community te groeien.
Hij heeft een fabriek voor monniken, ze zijn staan allemaal in lijn.
Feitelijk ik leerde Ajahn Brahm kennen toen hij juist gewijd was als monnik.
Ik luisterde naar Dhamma toespraken in de Bhavana society,
startend met Bikkhu Bodhi.
Maar Bhikku Boddhi's toespraken waren heel diep en heel diepzinnig en heel scholastisch.
Dus na het luisten naar de toespraken van Bikkhu Bodhi,
Ik googlede en vond Ajahn Brahm toespraken.
En ik ontdekte dat hij een hele goed gevoeld voor humor had.
Hij is een van de eerste Westerse monniken die heel goed studie en oefenen balanceerde,
en dit instelde als aanpak.
En dat deze elkaar niet uitsluiten, wat wel was,
in het speciaal in de Thaise traditie,
dit was, weet je, soort van een van de grote verschillen.
Praktijk monniken studeren niet, Studie monniken practicen niet.
Thai monniken volgen meestal culturele dingen,
dus ze betuigen respect voor hun koning.
Op dezelfde manier
de monniken betuigen respect voor de hoofd monnik of de abt.
Dus eens je hier komt, er is zo geen relatie
tussen de jonge monniken en de oude monniken.
Dus het is moeilijk om het op te bouwen. Het neemt tijd om het op te bouwen.
Dus dat is waarom het goed is om monniken naar Thailand te sturen
en training te krijgen en terug te komen.
Nu hier kan dat zo niet.
Dus dan krijgen ze die attitude, hoe je met een hoofd monnik moet omgaan.
Maar hier, nu, dat krijgen ze niet.
Dus hij moet met de monniken handelen op een meer behendige manier.
Dus waarom ik denk dat Ajahn Brahm heel behendig is in het handelen,
door democratische manier dat is hoe de Heer Boeddha het ons leerde.
Dus hoe handel je met mensen en hoe je Vinayakammat,
hoe je de monnikenregels brengt en hoe de regels oefent.
Het exact de Heer Boeddha zijn manier volgen.
De manier waarop Ajahn Brahm de Dhamma aanleert
het is niet gewoon hoe de Boeddhisten die de voordelen krijgen
het is ook de niet-Boeddhisten.
En dit is waar de Dhamma over gaat,
voor de goedheid, het welzijn, het geluk van alle wezens.
En door dat te doen zorgt Ajahn Brahm het hele Dhamma-doel wordt bereikt.
Hij voorziet deze mooie, prachtige plaats,
uniek in de wereld,
om mensen zo'n mooie plaats te geven om te oefenen.
Ik ben naar verschillende plaatsen geweest om te oefenen. Hier kan je niet over.
Dus ik apprecieer Ajahn's inzicht of vooruitziendheid om dit te voorzien.
En overal heeft hij de lesgevende toer, hij heeft de meditatie retraite,
voor mij, het is het ervaren van de Dhamma opnieuw,
niet gewoon luisteren.
Dus ervaren, oefenen, leren,
het is de enige manier voor mij om wijsheid op te doen, je eigen wijsheid.
Wanneer ik leerde van Ajahn Brahm over "Doe niets"
Ik ervaarde eindelijk voor het eerste de Nimitta.
Het was helemaal anders dan Nimitta in Pah Awk.
Doorheen de "Doe niets" training hier
Ik begrijp de leer van de Boeddha helemaal
Wanneer ik terug ging naar Korea probeerde ik een hybride van traditioneel Koreaans
en de Boeddha's origineel zoals Ajahn Brahm aan te leren.
Mijn 30 jaar van traditionele beoefening is veranderd
door gewoon één les bij Ajahn Brahm.
Iedereen die de originele lessen van de Boeddha leert
kent Ajahn Brahm's grootse beoefening.
Ik ben zo dankbaar voor Ajahn Brahm en zijn groep hier.
2 jaar geleden, wanneer een programma in elkaar zetten voor hem in Malaysia,
hij schreef terug en zei,
"Victor, ik ben niet langer jong! Ik ben een oude monnik."
Dus nu moeten we echt voorzichtig zijn, omdat we ons soms niet realiseren
dat de mensen die bij ons zijn feitelijk ouder worden.
En als de leraars ouder worden, moeten we goed voor hen zorgen.
In de 6 jaar dat ik hem ken, hij heeft heel hard gewerkt
en ik wens hem meer zelfzorg. Dat is mijn wens
en om echt, echt te absorberen,
om iedereens liefde en respect, appreciatie, dankbaarheid te ontvangen.
Dit is Ajahn Brahm. Dat is Ajahn Brahm.
Ik ken hem helemaal niet, hij is een verzinsel van mijn verbeelding.
Hij is een luchtspiegeling. Het is een waanidee.
Hij is zoals de goochelaar op het kruispunt.
Wat is je favoriete verhaal met Ajahn Brahm?
Het favoriete verhaal met Ajahn Brahm is wanneer hij een interview had
en hij was het beu. En hij besliste om te vertrekken.
Bye! Bye!
[lachen]