[Como podemos controlar o coronavirus?]
[Adam Kucharski, experto en enfermidades infecciosas]
[Cuestión 1: Que é a contención cando falamos de brotes?]
A contención é a idea de que podemos enfocar os nosos esforzos en controlar
moito os casos e os seus contactos.
Sen causarlle alteracións á poboación xeral,
se se atopa un caso que xorde, íllase,
trabállase para buscar con quen tivo contacto,
quen tivo a oportunidade potencial de estar exposto
e fáiselle un seguimento a esas persoas,
póñense en corentena, para asegurar que a transmisión non continúa.
É un método moi focalizado, cunha meta clara,
e funcionou moi ben co SARS.
Pero eu creo que para esta infección,
como algúns casos van pasar desapercibidos, sen detectar,
vai haber que abranguer unha gran parte da poboación de risco.
Se uns poucos quedan fóra
podería producirse un brote.
[Cuestión 2: Se a contención non abonda, que facemos despois?]
Nese caso,
representaría cambios enormes nas nosas interaccións sociais.
Iso implicaría que,
as situacións que puideran expandir o virus
e calquera clase de contactos cercanos,
toda a poboación, de calquera idade,
debería reducilas
en dous terzos para ter a situación baixo control.
Poderíamos traballar desde a casa,
cambiar o noso estilo de vida
e a forma en que acudimos a sitios cheos de xente e cear.
E por suposto, medidas como o peche de escolas
e outras diferentes, que tentan reducir
o contacto social da poboación.
[Cuestión 3: En que riscos ten que pensar a poboación?]
Non é só a quen lle damos a man,
senón quen lle deu a man a esa persoa.
Temos que pensar neses pasos de segundo grao,
que che poden parecer de pouco risco
e que eres unha persoa nova,
pero podes estar a un pequeno paso
de alguén que pode sufrir graves consecuencias.
Temos que ter conciencia social
e isto pode ser bastante drástico para o cambio de comportamento,
pero temos que facelo
para recudir o impacto que enfrontamos.
[Cuestión 4: A canta distancia temos que estar uns dos outros?]
É difícil de precisar exactamente,
pero algo que cómpre termos en mente é que non hai moitas probas
de que isto sexa como un aerosol que vai moi lonxe:
soen ser distancias curtas.
Non creo que se dea o caso
de que esteas sentado a uns poucos metros de alguén
e o virus vaia chegar dalgunha forma.
Nas interaccións próximas
é onde observamos máis posibilidades de transmisión,
por exemplo, en comidas ou grupos moi cercanos.
Porque, como poden imaxinar
aí é onde o virus pode expulsarse e quedar sobre superficies
ou sobre as mans e a cara.
Temos que pensar sobre todo nesas situacións.
[Cuestión 5: Que medidas de protección deberían implantar os países?]
Iso é o que a xente está intentado encaixar,
primeiro en termos do que funciona.
Realmente, só nestas últimas semanas
temos a impresión de que isto pode controlarse
con certas intervencións,
pero non todos os países poden facer o mesmo ca China.
Algunhas desas medidas
orixinan unha gran carga social, económica e psicolóxica
sobre a poboación.
E por suposto, hai un límite no tempo.
En China, as medidas duraron seis semanas,
é difícil manter iso,
temos que pensar nas compensacións
de todo o que lle pedimos á xente que faga,
que é o que vai ter un maior impacto á hora de reducir esa carga.
[Máis info en: Centros para o Control e Prevención de Doenzas]
[Organización Mundial da Saúde]