Her kız arkadaş grubunda komik birisi vardır,
ağlamak istediğinizde yanına gittiğiniz
ya da zor bir gün geçirdiğinizde kabullenmenizi sağlayan biri.
Bu grup da farklı değildi.
Tek farkları, en beklenmedik yerde çığır açmak
için bir araya gelmiş
-- önce takım arkadaşı, sonra arkadaş ve sonra da aile olan --
bir kadın topluluğu olmalarıydı,
yani Özel Harekat savaş alanında.
Bu grubun arkadaşlık ve cesaretinin sağlamlaşması,
sadece gördükleri ve namlu ucunda yaptıkları ile değil,
aynı zamanda -- en azından resmi olarak --
kadınlara yer harekatının yasak olduğu
bir dönemde orada olduklarından dolayıydı,
Amerika'nın onların varlığından haberi bile yoktu.
Bu hikâye, Özel Harekat komutanlarının,
Birleşik Devletler ordusunun en deneyimli bazı askerlerinin,
"Bu savaşı sürdürebilmemiz için kadınlara ihtiyacımız var."
"Amerika asla sonuna kadar öldürerek savaşı bitiremeyecek."
"Bize daha fazla bilgi ve fikir gerekli." demeleriyle başladı.
Herkesin bildiği gibi,
bir toplumda ya da evde neler olup bittiğini anlamak istiyorsanız,
kadınlarla konuşursunuz,
ister Güney Afganistan'da,
ister Güney Kaliforniya'da.
Ancak bu sefer, erkekler kadınlarla konuşamazdı,
çünkü bu, Afganistan gibi tutucu ve geleneksel bir toplumda
ciddi bir suça sebep olabilirdi.
Bu yüzden kadın askerlere ihtiyaç vardı.
Bunun anlamı, savaşın bu safhasında kadınların, Ordu Muhafızları ve
Özel Kuvvetlerin yanında hizmet için askere alınması
ve bütün Birleşik Devletler ordusundaki askerlerin %5'inden daha az askerin
yaşadığı savaş deneyimlerini görecek olmalarıydı.
%5'ten daha az.
Böylece arayışlara başlandı.
"Bayan askerler: Tarihin bir parçası olun."
"Afganistan'daki savaş sahasında Özel Harekat'a katılın."
Bu 2011'de idi.
Alabama'dan Alaska'ya
her zaman en iyinin de en iyisinin yanı sıra önemi olan bazı şeyler
yapmak istemiş olan bir kadın grubu,
ülkelerine adına bir farklılık yaratmak
ve hizmet için bu çağrıya cevap verdiler.
Onlar için bu bir siyaset değil, bir amaca hizmet etmekti.
Yani, Kuzey Carolina'ya gelip
Özel Harekat'ın ön saflarında olabilmek için
bir noktada rekabet içinde olan bu kadınlar,
daha önce hiç yapmadıkları bir şekilde
çok çabuk bir topluluk kurdular.
Tüm kadınlar, kendileri kadar hırslı, kendileri kadar zinde
ve fark yaratacak kadar azimliydi.
Kim oldukları için özür dilemek yerine,
bunu kutlayabilirlerdi.
Birdenbire buldukları bu yerde,
kendileri gibi birçok insan vardı.
Bir tanesinin dediği gibi,
"Bu, hayvanat bahçesinde etrafınıza bakıp
birden fazla zürafa olduğunu anlamak gibiydi."
Bu sıra dışı ekiplerin içinde yer alan Cassie,
hem subay rezerv okulu öğrencisi, hem kızlar kulübü üyesi,
hem de Kadın Araştırmaları bölümü öğrencisi olmayı başardı.
West Point koşu takımının yıldızı olan Tristan, hiç çorap giymeden
yürür ve koşardı,
zaten ayakkabılarının kokusu da bunu kanıtlardı.
(Gülüşmeler)
Heidi'ye tıpatıp benzeyen Amber, her zaman piyade olmak istemişti,
ama kadınlara yasak olduğunu öğrendiğinde
istihbarat uzmanı olmaya karar verdi.
Bosna'da görev yaptı,
sonra da Pensilvanya'daki uyuşturucu çetelerini çökertmede FBI'a yardım etti.
Ve bir de lise futbol takımında dört sene boyunca
oynayan Kate vardı,
aslında ilk senenin sonunda müzik kulübüne gitmek için
bırakmak istedi,
ama erkek çocuklar ona futbol oynayamadığını söylediğinde,
onun peşinden gelecek
tüm küçük kızlar için kalmaya karar verdi.
Onlar için biyoloji geleceklerini şekillendirmişti.
Cassie'nin bir defasında söylediği gibi,
"Asil olan her şey kızlar için erişilmezdir."
Ama şu an, ülkeleri için önemi olan bir görevde en iyinin de en iyisini
yaparak hizmet etme şansları vardı,
aslında kadın olmalarına rağmen değil,
tam da bu yüzden.
Bu ekip, birçok yönden, her yerdeki kadınlar gibiydi.
Makyaj yapıyorlar ve hatta
bayanlar tuvaletinde rimel ve göz kalemi sayesinde bağ kurabiliyorlardı.
Üstelik vücut zırhı giyiyorlardı.
Sırtlarına 25 kiloluk ağırlıkları koyup,
operasyon için helikoptere biniyorlar
ve döndüklerinde "Nedimeler" isimli filmi izliyorlardı.
(Gülüşmeler)
Hatta Spanx denilen bir şey giyiyorlardı,
çok çabuk fark ettikleri gibi,
erkekler için yapılmış üniformalar, dar olmaları gereken yerlerde bol,
bol olmaması gereken yerlerde dardı.
Bir Irak gazisi olan Lane, -- sol tarafımda görüyorsunuz --
Amazon İnternet sitesinden üniformasının altı için
bir çift Spanx siparişi verecekti,
böylece her akşam göreve çıktığından pantolonu daha iyi oturabilirdi.
Bu kadınlar, Afganistan'daki farklı üslerden
görüntülü konferans görüşmesi yapıyorlardı
ve bu görevdeki kadınlardan biri olmanın
nasıl olduğunu tartışıyorlardı.
Birbirleriyle şakalaşır,
neyin işe yarayıp neyin yaramadığını, iyi yapmasını öğrendiklerini,
daha iyi yapmaya ihtiyaçları olduğunu konuşurlardı.
Özel harekat safları dışında da kadın olmanın daha komik yanları
hakkında konuşurlardı,
Shewee de dâhil,
-- her ne kadar sadece %40 başarı oranı olduğu söylense de
erkekler gibi işemenizi sağlayan bir alet --
(Gülüşmeler)
Bu kadınlar 've' ile yaşıyorlar.
Hırslı ve kadınsı olabildiklerini kanıtladılar.
Rimel ve vücut zırhı kullanabilirdiniz.
Egzersizi ve gerçekten de örgü örmeyi sevebilirdiniz.
Helikopterlerden atlamayı ve kurabiye pişirmeyi sevebilirdiniz.
Kadınlar her gün "ve" ile yaşıyorlar
ve bu kadınlar bunu görevlerine de taşıdılar.
Bu hayat ve ölüm alanında, onları ön saflara getirenin
kadın olmaları olabileceğini hiç unutmadılar,
ama asker olmak, burada kendini ispatlayabilmekti.
Amber'in göreve gittiği bir geceydi,
evdeki kadınlarla konuşarak,
Afgan ve Amerikan kuvvetlerinin eve girmesini bekleyen
barikat kurmuş bir nişancının olduğunu fark etti.
Başka bir gece Tristan,
içinde bulundukları evin her yerinde bomba için
kullanılan birçok patlayıcı parçanın olduğunu,
hatta patlayıcıların bulundukları yer ile gidecekleri yer
arasındaki yola yerleştirildiğini fark etmişti.
Başka bir gece takım arkadaşlarından biri,
aradıkları istihbarat maddesini ıslak bir bebek bezi içine
sarılmış olarak bulduğunda, kuşkucu bir ekip olan
Özel Kuvvetler'e kendini ispatladı.
Başka bir gecede diğer bir takım arkadaşları Isabel,
aradıkları şeyi bulduğu için
Korucular'dan, Etki Ödülü'nü aldı.
Çünkü o olmadan
o gece aradıkları şeyleri ve insanları
asla bulamayacaklarını söylemişlerdi.
O gece ve diğer bir sürü gece,
sadece birbirleri için değil, kendilerinden sonra gelecekler için
kendilerini kanıtlamaya çıktılar.
Ayrıca yanlarında görev yaptıkları erkekler için.
Hep başarılı her erkeğin arkasında iyi bir kadın olduğunu konuşuruz.
Ancak bu sefer,
kadınların yanında, onların başarılı olmasını isteyen erkekler vardı.
Onları eğiten Ordu Muhafızı, 12 intikal görevine çıkmıştı.
Kızları eğiteceksin dedikleri zaman,
neyi beklediğine dair hiçbir fikri yoktu.
Ama 2011 yazında bu kadınlarla geçen sekiz günün sonunda,
yol arkadaşı muhafızlara şöyle diyordu, "Biz sadece tarihe tanıklık ediyoruz.
Bunlar belki bizim Tuskegee Airmen'lerimiz olabilir."
(Alkış)
Bu takımın kalbi herkesin "bizim en iyimiz"
diye çağırdığı bir kişiydi.
Boyu neredeyse 160 cm olan,
minik sarışın bir dinamoydu.
Martha Stewart ve bizim G.I. Jane olarak bildiğimiz kişinin
vahşi bir karışımıydı.
Kocası için akşam yemeği hazırlamayı seven birisiydi.
Kent State Subay Rezerv Birliği'ne olan aşkı, onu en iyisi olmaya,
kendine güvenmeye
ve de tüm sınırlarını test etmeye zorladı.
Aslında sırtına 25 kiloluk ağırlığı koyup kilometrelerce koşmayı sevdi,
bir asker olmayı sevdi.
Kandahar'daki ofisinde ekmek makinası olan birisiydi,
bir parça kuru üzümlü ekmek pişiriyor ve daha sonra
spor salonuna gidip 25-30 mekik çekerek bunu eritiyordu.
Fazladan bir çift bot gerektiğinde ya da sıcak bir ev yemeği için
ilk olarak arayabileceğiniz bir kişiydi.
Çünkü asla ve asla nasıl iyi bir insan olduğu
hakkında konuşmazdı,
ama onun karakteri yaptıklarıyla konuşurdu.
Kolay yanlışlar yerine zor doğruları tercih etmesiyle tanınırdı.
Ayrıca ünlü olduğu başka bir konu da yaklaşık 5 metrelik bir halata,
sadece kollarını kullanarak tırmanması
ve daha sonra özür dileyerek geri inmesiydi.
çünkü Muhafızların eğittiği gibi, kolları ve bacaklarının her ikisini de
kullanması gerektiğini biliyordu.
(Gülüşmeler)
Bazı kahramanlarımız hikâyelerini anlatmak için eve dönerler.
Bazıları ise anlatmazlar.
22 Ekim 2011'de,
İlk Üsteğmen Ashley White, yanındaki muhafız,
Christopher Horns
ve Kristoffer Domeij ile öldürüldü.
Ölümü, gölgeler için inşa edilen bu programı,
kamu spot ışığı içine aldı.
Çünkü sonuçta,
kadınların savaştan men edilmesi hâlâ yerli yerinde duruyordu.
Cenaze törenine,
Ordu Özel Harekat Başkanı geldi ve bir kamu şahadetnamesi verdi.
Ama sadece Ashley White'ın cesaretine değil,
takımındaki bütün kızlara.
"Bu konuda hiçbir kuşkunuz olmasın," dedi. "Bu kadınlar savaşçı,
Birleşik Devletler Ordusu'nda kadın olmanın ne anlama geldiğini anlatan
yeni bir bölüm yazıyorlar."
Ashley annesi, bir öğretmen yardımcısı ve bir okul otobüsü sürücüsü,
aynı zamanda kurabiye de pişirir.
Gururla kederin bir arada olduğu o kahredici günleri
pek fazla hatırlamıyor,
-- muazzam bir keder --
fakat bir anı hatırlıyor.
Bir çocuğun elinden tutan bir yabancı yanına geldi
ve dedi ki,
"Bayan White, bugün kızımı buraya getirdim,
çünkü onun bu kahramanı tanımasını istedim.
Kadınların da kahraman olabildiklerini öğrenmesini istedim."
Bugün, içindeki cevhere ulaşmaya çalışıp kalbini ve cesaretini bulan
ve tüm sınırları zorlayıp devam eden
tüm duyulmamış kahramanlar için kutlama zamanıdır.
Bu çok ihtimali olmayan kız grubu, hayatlarında ve daha sonrasında
tarihin bir parçası olmak için sonsuzluğa sıçrar
ve kendilerinden sonra gelen pek çok kişinin yolunu açarlar,
aynı kendinden önce gelenlerin omuzlarında durdukları gibi.
Bu kadınlar, savaşçıların tüm şekil ve boyutlarda olabileceğini gösterdi.
Kadınlar da kahraman olabilir.
Çok teşekkür ederim.
(Alkış)