ကြော်ငြာ အတုအတွက် တောင်းပန်ရင်းနဲ့ပဲ စလိုက်ချင်ပါတယ်။
ဒီက တစ်ယောက်ယောက်က မုတ်ဆိတ် နဲ့လူကို ရှာနေရင်ပေါ့
(ရယ်သံများ)
ပြောရရင် ဒါရဲ့ လွှမ်းမိုးခံရဖို့ ကြိုးစားခဲ့တော့
ရိတ်ပစ်လိုက်တယ်လေ။
ဒီတော့ မှော်ဆန်မှုက ကလေးတွေအတွက်တော့ အလွယ်လေး ရောက်လာတာမို့လား။
ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို သင်ပေးတယ်၊ ဒါကို ယုံကြည်ဖို့ အားပေးတယ်။
ငှက်ကျားနဲ့ ဂေါ်ဖီထုတ်ခင်းတွေအကြောင်း ဇာတ်လမ်းတွေဟာ ပိုငယ်တဲ့ မောင်နှမ
ပေါ်လာတာအတွက် အများကြီး လွယ်တဲ့ ရှင်းလင်းချက်တွေပါ။
အာဒမ်နဲ့ ဧဝ ဇာတ်လမ်းဟာ လေးနှစ်သား တစ်ယောက်ကို ဗျိုးရိုးဗီဒတွေအကြောင်း
ရှင်းပြရတာထက် ပြောပြရတာ အတော်ပိုလွယ်တယ်။
ကောင်းကင်ဘုံဟာ မိသားစု အိမ်မွေး တိရစ္ဆာန်အတွက် (သို့)
ဆုံးသွားတဲ့ အဖွားအတွက် နေရာကောင်းတစ်ခုပါ။
ကဲ ဒီမထူးခြားတဲ့ မှော်ဆန်မှုတွေအတွက်
ဇာတ်လမ်းတွေကို ဖလှယ်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခြင်းပါ၊
ဥပမာ နှစ်ထပ်တိုး (သို့) အရက်ရဲ့ ဓာတုဖြစ်စဉ်ပါ။
ဒါက ဆိုးလှတဲ့ ဖလှယ်မှုဆိုပေမဲ့ အားလုံး လုပ်ကြပါတယ်။
ကဲ ကျွန်တော်ဟာ ကြိုတင်သတိရှိရှိနဲ့ လေးနက်တဲ့ သဘောရှိတဲ့ ကလေးဖြစ်ခဲ့တယ်။
ဒါဟာ အကျင့်ဆိုးတစ်ခုပါ၊ ဒါကို ကျွန်တော့အမေ သက်သေပြလိမ့်မယ်။
သက်တူ ရွယ်တူတွေက မီးသတ်သမား၊
ဘဲလေးကချေသည် (သို့) အာကာသယဉ်မှူး (သို့)ဖြစ်နိုင်ရင် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုရဲ့
သမ္မတ လုပ်မလား ဆုံးဖြတ်နေစဉ်မှာ
စိတ်ထဲမှာ သိခဲ့တာက ကျွန်တော်ဟာ ဒဿနိက ဘွဲ့ကို သွားယူချင်ခဲ့တာပေါ့။
(ရယ်သံများ)
ဒါပေမဲ့ ဒီအလေးအနက် သဘောရှိပေမဲ့
မှော်ဆန်မှုကို လိုချင်တုန်းပဲ။
ကံကောင်းစွာပဲ အမေ့ရဲ့ စာဖတ်တဲ့အကျင့် ကျွန်တော့ဆီ ကူးစက်တယ်။
ကလေးဘဝဟာ သီတင်းပတ်အကုန်မှာ ဆိုဖာမှာ လျောင်းနေတဲ့ အမေ့အမှတ်တရတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။
သူ့နောက်မှာက စာအုပ်ပုံကြီးတစ်ပုံနဲ့လေ။
ကဲ အမေဟာ ထိတ်လန့်ဖွယ် စာအုပ်တွေကို ပိုနှစ်သက်ပြီး။
အဆက်မပြတ် ဆေးလိပ်သောက်သူလို ဆက်တိုက် ဖတ်နိုင်တယ်။
ဒီလိုနဲ့ မဆီမလျော်ဖြစ်လောက်တာက ကျွန်တော့ ပထမဆုံး လူကြီး ဝတ္ထုတွေက သရဲ ဝတ္ထုတွေပါ
အထူးသဖြင့်တော့ Stephen King ပါ။
ဒီနေ့အထိ ကျွန်တော် အမှတ်ရနေတဲ့ ဝတ္ထုတစ်အုပ်ရှိတယ်။
ပထမဆုံး ဖတ်ခဲ့တဲ့ သူ့စာအုပ်တွေထဲက
စိတ်ကူးယဉ် တစ်အုပ်က "The Eyes of the Dragon" ပါ။
ဆိုးယုတ်တဲ့ မှော်ဆရာတွေ၊
နဂါးတွေ၊ မှော်တွေအားလုံးရဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ သရုပ်ဆောင်မှုဆိုရင် အတော်လေး ပုံမှန်ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ထိ စိတ်မှာ စွဲနေသေးတာက
ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားတာ အစစ်အမှန် ဒါပဲဆိုတဲ့ အံ့ဖွယ် ကာလလိုမျိုး ဖြစ်ခဲ့ပြီး
ဒါကို လုပ်ချင်တာက
သူ့မှာ ခွေးတစ်ကောင်ရဲ့ အမြင်ကနေ ဇာတ်ကောင်တစ်ကောင် ရှိခဲ့တာပါ။
ခွေးက အရောင်ထဲမှာ အနံ့ရတယ်ဆိုတဲ့ ရိုးစင်းတဲ့ အတင်အပြတစ်ခု သက်သက်ပါ။
သူတို့ဟာ လျှပ်စစ်အပြာ ဘာဖြစ်ဖြစ် လူတစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းကြောင်းနောက်လိုက်တယ်။
ဒီစိတ်ကူးနဲ့ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲလန်းခဲ့တာကို ကျွန်တော် အမှတ်ရမိတယ်။
အဲဒီအချိန်ကတည်း ထာဝရ နှစ်သက်ပြီး အံ့ဩခဲ့တာပါ။
အခု နောက်ဆုံးတော့ ဒဿနိက ဘွဲ့ကို ကျွန်တော့ ရခဲ့တယ်။
လူအများစုလိုပါပဲ
ကျွန်တော် ရွေးထားတဲ့ ခံယူချက်မှုက ကျောင်း ကို ပြန်သွားပြီး နောက်တစ်ဘွဲ့ယူဖို့ပါ။
ဒါနဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်၊ ကွန်ပြူတာ သိပ္ပံပညာရှင် ဖြစ်လာတယ်။
ဒါပေမဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ဆက်ဆံပြောဆို ခြင်းကို နှစ်သက်တာက ရှိနေသေးတော့
ကျွန်တော် အာရုံစိုက်ခဲ့တာက လူသားတွေ တုံ့လှည့်ဆက်သွယ်ပုံ၊
ဆော့ဖ်ဝဲမှာ သူတို့ ဆက်သွယ်ပုံကို အသွင်တုခြင်းပါ။
ကျွန်တော့စာတမ်းက ဘာအကြောင်းလဲလို့ လူတွေ မေးတဲ့အခါ
ကျွန်တော်က စက်တွေကို ငြင်းခုံနည်း သင်ပေးတာလို့ ပြောပြတယ်။
ကဲ သိပ္ပံပညာဟာ မှော်ပညာရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဆိုတဲ့ နာလည်မှုလွဲနေကျတစ်ခုပါ။
ဒါ မမှန်ပါဘူး။
ကျွန်တော့ ပညာရေးက ကျွန်တော်တို့ သုံးတဲ့ ဘာသာစကား ကျွန်တော်တို့
ပြောတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေအကြောင်း ကျွန်တော့ အံ့ဩမှု ထပ်ပြီး
လွယ်ကူစေခဲ့တာမျိုးပါ။
ဒီတော့ ဥပမာတစ်ခု ပေးပါမယ်။
"နှုတ်ပြော လုပ်ဆောင်မှု အယူအဆ" ဆိုတာရှိတယ်။
ရုပ်ပိုင်း လုပ်ဆောင်မှုတွေဟာ ကမ္ဘာကို
နက်နဲ့တဲ့ နည်းနဲ့ သက်ရောက်စေတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆနဲ့ အားလုံး အလွန် အရသာတွေ့နေကြတယ်။
ဒီတော့ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှု ဆွေးနွေးပွဲက ဒါ အတိအကျပါ။
လူတွေဟာ အရာတွေကို ခွဲကြတယ်၊ အရာတွေကို ဖန်တီးတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆကို
အလွန် အရသာတွေ့တယ်။ စားသုံးတယ်၊ထုတ်လုပ်တယ်ပေါ့
ဒါပေမဲ့ တကယ့် နှုတ်ထွက်စကားတွေ
ကျွန်တော်တို ပြောတဲ့ အရာတွေဟာ ကမ္ဘာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲစေတယ်လို့
နှုတ်ပြော လုပ်ဆောင်မှု အယူအဆက ဆိုတယ်။
ဒီတော့ လွန်ကဲတဲ့ ဥပမာတစ်ခုပေးပါမယ်။
လူတစ်ယောက်ရ အခြားတစ်ယောက်ကို သတ်တဲ့ လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ရအောင်လား။
ဒီရုပ်ပိုင်း လုပ်ရပ်က ကမ္ဘာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းစေတယ်၊ ခံရသူအတွက်ပေမဲ့
ကမ္ဘာကိုယ်၌အတွက်လည်း လူတစ်ယောက် ပိုနည်းသွားတာပါ။
ကဲ တရားစီရင်မှုဆီ အမြန်သွားလိုက်ရအောင်။
အဆုံးမှာ တရားသူကြီးက သိတဲ့အတိုင်း အသံကြိုးတွေ အလွှာပါးတွေပေါ်မှာ
အဆုတ်ကနေ လေထုတ်ကို မှုတ်ထုတ်တဲ့အခါ
စကားလုံးတွေကို သူ့ပါးစပ်၊ သူ့လျှာနဲ့ ပုံဖော်ပြီး
ပြောလိုက်တာက "မင်းမှာ အပြစ်ရှိတာ တွေ့ပြီ"
Texas မှာ ဆိုရင်တော့ "မင်းကို သေဒဏ်ချမှတ်တယ်" ပေါ့။
ကဲ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်က ပြောနေတာက ကမ္ဘာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းစေတာပါ။
ပထမဆုံး ကျွန်တော်တို့ဟာ စွပ်စွဲခံရသူ အကြောင်း မပြောတော့ဘူး၊ အခု သူက တရားခံပါ။
လူ့အဖွဲ့အစည်း ကိုယ်၌က အခု ဒီလူရဲ့ ထောက်ပံစရိတ်ကို ပံ့ပိုးဖို့လိုတယ်။
လွန်ကဲမှု ပိုနည်းတဲ့ ဥပမာတစ်ခုက မင်္ဂလာဆောင် တစ်ခုပါ။
ဒီအခြေအနေမှာ သီးခြားလူနှစ်ယောက်က
"ကတိပြုပါတယ်"ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေကို ပြော တဲ့အခါ ကမ္ဘာ ပြောင်းလဲပုံကို တွေးကြည့်ပါ။
ဒီတော့ တစ်ခုခုရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့ အံ့ဩမှု ထပ်ပေါင်းတဲ့ နားလည်ခြင်းပါ။
ဆော့ဖ်ဝဲလ်မှာ အံ့ဩစရာတွေ လုပ်ကြတယ်။ Siri အားလုံးမှာရှိတဲ့ ကစားစရာတစ်ခုပါ။
ပေါင်မုန့်မီးကင်စက်ထက် ပိုမတော်တဲ့ တစ်ခုခု ကို စကားပြောနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ဆိုပေမဲ့
ဘယ်လောက်တောင် ညံ့တယ်ဆိုတာကို အားလုံးက ညည်းညူနေကြတယ်၊
(သို့) လူသား ကလေးတစ်ယောက်ဟာ
ဘာသာစကား သုံးစွဲမှုမှာ ပိုပြီးတောင် ထွင်ဉာဏ်ရှိပြီး တက်ကြွနေမယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပါ။
အရင် ဟောပြောသူက Hemingway ရဲ့ကျော်ကြားတဲ့ စကား ခြောက်လုံး ဝတ္ထုကို ပြောတယ်။
ပိုကောင်းတာတစ်ခုကို ထိခိုက်တဲ့ အရေအတွက် စကားရပ်နဲ လုပ်နိုင်တယ်ထင်တယ်။
ဘိုးတော်ထက် ၃၃% ပိုထိရောက်တာပေါ့။
(ရယ်သံများ)
ဒီတော့ ကလေးတွေအတွက် စာအုပ်တစ်အုပ်ရှိတယ်၊ စကားမပြောသေးတဲ့ ပရိတ်သတ်ပါ။
ဒါက ခေတ်ကို တော်လှန်ပုံကို တွေးကြည့်ပါ။
ဒီစာအုပ်ရဲ့ ခေါင်းစဉ်က "That's Not My Pirate" ပါ။
ဒါက စကားလုံး လေးလုံးနဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို့ အကြံပြုပါတယ်။
စိတ်ပျက်ဖွယ် ကလေး ဖိနပ်ထက် ပိုရောင်းတန်းဝင်တဲ့ တစ်ခုဖြစ်လောက်တယ်။
(ရယ်သံများ)
ဒီတော့ ဒါကို ပိုင်းခြားကြည့်ရအောင်။
ပင်လယ်ဓားပြတွေအကြောင်း ပြောနေတာပါ အာမခံတဲ့ စွန့်စားခန်းမို့လား။
ပျဉ်ချပ်တွေ၊ ငါးမန်းတွေ၊ မြှပ်ထားတဲ့ ရတနာ၊ ကြက်တူရွေးတွေ အကြောင်း ပြောနေတာပါ။
ကြက်တူရွေး မကြိုက်တာ ဘယ်သူရှိလဲ။
ဒါပေမဲ့ ဒီမေးခွန်းထဲမှာ ရှာဖွေမှုမှာ ရှိနေတာ သိပြီးသားလေ၊
ဇာတ်ကြောင်းပြောသူက သူတို့ရဲ့ ပင်လယ်ဓားပြကို ရှာနေတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒါ့အပြင်
ဒီရိုးရိုး ဝါကျကလည်း ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုရှိတယ်။
တစ်ယောက်က မေးတယ်၊ "မင်းရဲ့ ပင်လယ်ဓားပြလား။
"ဒါ ငါ့ပင်လယ်ဓားပြ မဟုတ်ဘူး။"
(ရယ်သံများ)
ဒီတော့ မျှော်လင့်ချက်တွေမြှင့်ပေးကာ ပျက်စီးသွားတယ်။
ဒါက စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုကောင်းပါ။
သင့်စိတ်က သင့်ကို ကျွန်တော် မရွေးတဲ့ သိပ်သည်းတဲ့ဇာတ်ကြောင်းနဲ့
အလုပ်ရှုပ်နေတာမျိုး ဖြစ်နေစဉ်
ဒါကို တွေးကြည့်ပါ၊ သူက ပယ်လယ်ဓားပြ တစ်ယေက်ကို ပိုင်တယ်။
(ရယ်သံများ)
ပျောက်နေတဲ့ ခွေးတွေ၊ကြောင်တွေ ဒါ နားလည်တယ် ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ပယ်လယ်ဓားပြရှိတယ်။
ကျွန်စနစ်ကို ပြောနေတာလား (သို့) အခင်ဆုံး မိတ်ဆွေလား။
အဲဒီမှာ ဘာဆက်ဖြစ်နေလဲ။
ဒါက ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စာအုပ်မို့လား။
ကလေးစာအုပ်ရဲ့ ခေါင်းစဉ်ပဲလေ။
လုပ်နိုင်စွမ်းအကြောင်း သင် စတွေးတဲ့အခါ၊
ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် Gogol ရဲ့ "Dead Souls" ကို တွေးမိတဲ့အခါ
ကျွန်တော်ဟာ ၂၁ ရာစုမှာ တစ်ဦးတည်းသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ကျွမ်းကျင်တဲ့
အမေရိကန်တစ်ဦးအဖြစ် ကွဲထွက်နေတယ်။
ဒီစာအုပ်ရဲ့ စာရေးသူ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀၀ က ရုရှားတစ်ဦးနဲ့ ကျယ်ပြောတဲ့
အကွာအဝေးနဲ့ ကျွန်တော် ကွဲထွက်နေတယ်။
ဘာသာပြန်သူကနေ သုံးသပ်ခံရတာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒီတုန်းကတောင် "Dead Souls"ကို ဖတ်တုန်းအခါ ဒါက အသံထွက် ရယ်မောစရာဖြစ်ပြီး
ဒါက မယုံနိုင်စရာ မယုံနိုင်စရာ တစ်ခုပါ။
ဒါမှမဟုတ် ကဗျာကို ကြည့်ရအောင်။
ဥပမာ Thomas Hardy ရဲ့ "The Darkling Thrush" ကို ပြန်ဖတ်တယ်။
အခြေခံကတော့ ဆောင်းမှာလမ်းလျှောက်ပြီး ငှက်သံ ကြားလိုက်တဲ့ ကောင်လေးအကြောင်းကဗျာပါ
ဒါပေမဲ့ ဒီစာအုပ်ကို ဖတ်လိုက်တိုင်း ရပ်ပြီး နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေးဆဖို့လိုတယ်။
ဒါက ဒီလောက် အစွမ်းရှိပါတယ်။
ကဲ ကျင့်ဝတ်ရဲ့ ကံခေခြင်း အကြောင်းခံက ကျွန်တော်တို့ဟာ ဘဝတစ်ခု၊ အမြင်တစ်ခုရတာပါ။
အချိန်ထဲက တစ်နေရာတည်းမှာ အများဆုံးပါ။
ကံကောင်းရင် ကမ္ဘာကို ဝင်ကြည့်ပြီး ဒါကို နားလည်ဖို့ ဘာသာစကား အနည်းငယ်သိပေမဲ့
စာရေးခြင်းက ဒါကို လှည့်စားတယ်မို့လား။
အကြောင်းက ကျွန်တော်တို့ ဇာတ်လမ်းတွေဖတ်တယ်၊ ရေးတယ်၊အများကြီး တွေ့ကြုံခံစားလို့ပါ။
ဒီအကြောင်း တွေးတဲ့အခါ ခက်ပါတယ်။
ဒီစာရေးခြင်းက ကျွန်တော်တို့ ပြောတဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းတွေ၊ မှော်မဆန်ဘူး ။
နမူနာတစ်ခု ထပ်ပေးပါမယ်။
သိပ္ပံပညာဟာ အင်မတန် စနစ်ကျတဲ့ အလုပ်ပါ။
သင်ဟာ အဆိုကြမ်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်တယ်၊ ဒီအဆိုကြမ်းကို စမ်းသပ်တယ်၊
ဒါကို မွမ်းမံတယ်၊ ထပ်ပြီး စမ်းသပ်တယ် ဒါက အလွန် စနစ်ကျပါတယ်။
သင်ဟာ အုတ်တစ်ချပ်ချင်း ဆောက်ပြီး အုပ်ကွက်တိုင်း၊ အဆင့်တိုင်းမှာ
အရင် အဆင့်တွေကနေ သေချာပေါက် လိုက်နာတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ စာရေးခြင်းမှာ ဒါက စနစ်တကျလုပ်တဲ့ အလုပ်ဆိုပေမဲ့
မျက်နှာကြက်ကို ငေးကြည့်ရင်း မနေ့က အလုပ်ကို ဆုံးဖြတ်ရင်း
တစ်ယောက်တည်း အချိန်များစွာ ကုန်တယ်၊
ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ အဂ္ဂိရတ် စတင်တယ်။
ဇာတ်ကောင်တွေကို သင် လုပ်စေချင်တာက သင့်အလုပ်ကို မှန်ကန်ကန်ကန် လုပ်ထားရင်
သင် စာရေးနေစဉ် အချိန်ထဲက ဒီအခိုက်မှာ ဇာတ်ကောင်တွေကို သင် လုပ်စေချင်တာက
အရေးမပါဘူး။
သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက သူတို့က အခြားဇာတ်ကောင်တွေကို စကားပြောပုံကို
အရင် စကားလုံး ၁၀၀၀၀ ၂၀၀၀၀ နဲ့ ချမှတ်ပေးတာပါ။
ဒါကို အကြိမ် အနည်းငယ်သာ တွေ့ကြုံခဲ့ပေမဲ့ အကြိမ်တိုင်း ကြုံရတာက
လုံးဝ အံ့ဖွယ်တစ်ခု၊ ကျွန်တော့အတွက် မှော်တစ်ခုပါ။
ဒီတော့ ဒီအကြောင်းတွေအတွက်ပါ
အလွန် စိတ်အားထက်သန်တဲ့ ကလေး၊ သိပ္ပံပညာရှင်အဖြစ် လေ့ကျင့်သင်ယူခဲ့ပေမဲ့
စာရေးခြင်းဟာ မှော်ဆန်တယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ဆဲပါ။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)