- Tak więc gramatycy chcę
porozmawiać o różnicy między
zaimkami w funkcji podmiotu i dopełnienia, ale zanim
to zrobimy to, zacznijmy od tego,
czym są podmiot i dopełnienie,
tylko ogólnie dla naszych celów gramatycznych.
W gramatyce, podmiotem jest część zdania
lub zdania składowego, która coś robi.
Podmiot jest wykonawcą.
Dopełnienie z kolei, jest rzeczą
która jest obiektem czynności, coś wykonywane jest z jego udziałem
więc dopełnienie ma być przedmiotem wykonywanej czynności
Podmiot działa, a dopełnienie jest przedmiotem działania.
Dajmy przykład.
W zdaniu, "Reina pisała e-maila"
podmiotem w zdaniu, wykonawcą
jest Reina, zgadza się, jest podmiotem.
Przedmiotem czynności, którą robi, pisania jest wiadomość e-mail,
więc Reina napisała e-mail.
E-mail jest dopełnieniem czasownika napisała.
Jest dopełnieniem w tym zdaniu.
Istnieją przypadki, gdy zdanie
nie ma dopełnienia.
Na przykład, możemy powiedzieć po prostu,
Reina pisała.
Tu nie ma dopełnienia, mamy po prostu
podmiot, którym jest Reina, orzeczenie napisała i żadnego dopełnienia.
To jest to, co nazywamy nieprzechodnością
ale nie trzeba tego zapisywać.
Zrozumienie relacji
pomiędzy e-mail i Reiną pozwala
zrozumieć, w jaki sposób zaimki są stosowane w funkcji podmiotu i dopełnienia.
Kiedy zastąpimy te rzeczowniki zaimkami
możemy rozszyfrować, których zaimków musimy użyć,
ponieważ zaimki mają różne formy
w zależności od tego, czy są podmiotem czy dopełnieniem.
Reina to imię żeńskie, a jeśli wiemy, że Reina jest dziewczyną,
możemy odnieść się do niej, jako ona - she lub niej - her .
Są to dwa z kobiecych zaimków.
Jeden z nich jest podmiotem, a drugi dopełnieniem.
Ona - she jest formą podmiotu, i niej - her jest formą dopełnienia.
Jeśli chcemy przepisać to zdanie,
Mówiąc o Reinie, powiedzielibyśmy,
Ona pisała e-maila.
Nie, niej napisała e-maila, jak widzisz
Bo "her" jest zaimkiem w funkcji dopełnienia,
i jest przedmiotem czynności
a zaimek w funkcji dopełnienia jest obiektem czynności,
w przeciwieństwie do wykonawcy.
Ona jest tu podmiotem, ona to sprawca.
Jeśli chodzi o e-mail to jest łatwe, zaimek "it" we wszystkich przypadkach
i jako forma podmiotu, i dopełnienia jest taki sam.
Zróbmy jeszcze kilka przykładów
żebyście zobaczyli, co mam na myśli.
Ja daję jej prezent.
Teraz, I - ja jest podmiotem a her - jej dopełnieniem.
Podmiot , dopełnienie, ale co się stanie jeśli to odwrócimy?
Jak to będzie wyglądać wtedy?
Otóż, to nie będzie że jej daję ja prezent,
bo jak zamieniamy podmiot i dopełnienie,
będziemy zmieniać też zaimki, których używamy
więc byłoby, ona dała mi prezent.
Teraz "she" - ona jest
podmiotową formą zaimka "her"
a "me" - mi jest podmiotem, jest dopełnieniem, wybaczcie mi,
"me" mi jest formą dopełnieniową zaimka "I" - ja.
Postawmy tu kropkę.
To samo z oni i on.
Oni pokazali
mu gitarę.
Dlaczego nie?
They - oni to podmiot, i him - mu - dopełnieniem.
zróbmy małą przewrotkę.
On pokazał
im gitarę.
Teraz przy tej zamianie, "him" staje się "he",
więc idziemy od formy dopełnieniowej "him"
do formy podmiotowej, którą jest "he"
a następnie, they, podmiotowa postać staje się "them"
formą dopełnieniową.
Teraz, jeśli chodzi o "you" i "it"
masz szczęście, bo podmiotowe i dopełnieniowe
formy są takie same, więc podmiot
równa się dopełnieniu
z zaimkami "you" i "it".
Mógłbym powiedzieć, że ty dajesz mu prezent
tak samo łatwo, jak mogę powiedzieć, że ono daje ci prezent.
Nie zdawałem sobie sprawy, że zmieniłem tutaj czas na przeszły.
Ona daje mi prezent.
Poprawmy, tak lepiej.
Taka jest różnica pomiędzy zaimkiem
w funkcji podmiotu a zaimkiem w funkcji dopełnienia.
Możesz nauczyć się wszystkiego.
Do usłyszenia, David.