Iki wayahe Paskah, lan kita
ing kamar ndhuwur ing Yerusalem.
Kita kabeh ndunga ing siji kalarasan.
Kita ndunga kanggo pamratobat lan andhap asor,
lan kita ngakoni dosa-dosa kita.
Kita uga nggoleki wahyu Gusti,
kadigdayan, lan Roh Kudus.
Ana pangrasa luar biasa saka kasatuan
amarga kita ndunga bebarengan kanthi temenanan.
Ujug-ujug ana swara angin sing banter
sing ngisi kabeh kamar ing ngendi kita lelungguhan.
Banjur geni medhun lan geni iki mlebu nyang wong-wong.
Kabeh wong ing kamar iku wis kaisi karo Roh Kudus.
Saiki, elinga yen wayah Paskah
wong-wong teka saka maneka negara kanggo ibadah,
lan saiki, ujug-ujug dheweke bisa ngrungokake wahyu ing basane dhewe-dhewe.
Minangka kasile prekara iki, 3.000 wong ditambahake
nyang wong sing percaya ing siji dina.
Wong-wong setya dhewe-dhewe
marang ajarane rasul lan kanca-kancane -
nyuwil roti lan pandonga.
Saben dina dheweke bakal ketemu bebarengan ing pelataran kuil.
Ing omahe, dheweke nyuwil roti lan dipangan bebarengan,
lan cacahe sing dislametake tambah akeh saben dinane.