متغیر ظرفی است که می توانید در آن مقداری ذخیره کنید. وقتی که از آن متغیر
در الگوریتمی استفاده می کنید، این ظرف را باز می کند و به مقدار داخل آن نگاه می کند. این به شما اجازه می دهد
الگوریتمهای هوشمندتر بنویسید که بسته به مقدار ذخیره شده در متغیر رفتار متفاوتی خواهد داشت.
به عنوان مثال، اگر بخواهید الگوریتمی بنویسید که به برادر کوچک من بگوید تولدت مبارک، 10 ساله شدی
برای حالا خوب است، اما برای سال دیگر موقعی که اجرا می شود می خواهم بگوید تولدت مبارک
11 ساله شدی! برای این کار می توانم متغیری ایجاد کنم به نام سن که سن برادرم را ذخیره کند
و الگوریتمی بنویسم که بگوید تولدت مبارک، داری «سن» می شوی. چون متغیر
می تواند تغییر کند، هر سال می توانم متغیر سن را بروز کنم تا برابر شود با سن +1. در این پازل،
می خواهیم از متغیری استفاده کنیم که طول خطی را که هنرمند ما می کشد تعیین کند.
در ادامه در کد ما، بلوک حرکت به جلو «move forward block» به آن متغیر طول نگاه خواهد کرد تا
ببیند چه مقداری برای آن تعیین کرده اید.