עטימאַלאַדזשי און אויסצוגן עטימאַלאַדזשי.
(סופּפּליעד דורך אַ לאַטע קאָנסומפּטיווע ושער צו אַ גראַמער שולע)
די בלאַס ושער - טרעדבער אין רעקל, האַרץ, גוף, און מאַרך, איך זען אים איצט.
ער איז געווען אלץ דאַסטינג זיין אַלט לעקסיקאַנז און גראַממאַרס, מיט אַ מאָדנע טיכל,
מאָקקינגלי עמבעלישט מיט אַלע די פריילעך פלאַגס פון אַלע די באַקאַנטע אומות פון דער
וועלט.
ער ליב געהאט צו שטויב זיין אַלט גראַממאַרס, עס עפעס מיילדלי רימיינדיד אים פון זיין
מאָרטאַליטי.
"בעת איר נעמען אין האַנט צו שולע אנדערע, און צו לערנען זיי דורך וואָס נאָמען אַ וואַלפיש-פיש
איז צו ווערן גערופן אין אונדזער צונג געלאזן אויס, דורך אומוויסנדיקייט, דער בריוו ה, וועלכע
כּמעט אַליין מאַקעטה די סיגניפיקאַטיאָן פון
די וואָרט, איר אָפּגעבן אַז וואָס איז ניט אמת. "
- האַקקלויט
"וואַלפיש .... סוו. און דן. הוואַל. דעם כייַע איז געהייסן פון ראָונדנעסס אָדער ראָולינג, פֿאַר אין
דן. הוואַלט איז אַרטשט אָדער וואָלטאַד. "- וועבסטער 'ס ווערטערבוך
"וואַלפיש .... עס איז מער מיד פון די דוט. און גער. וואָלאַן, ווי וואַלוו-יאַן, צו
זעמל, צו וואַלאָו. "- ריטשאַרדסאָן 'ס ווערטערבוך
קעטאָס, גריכיש. סיטאַס, לאַטייַן.
ווהאָעל, אַנגלאָ-סאַקסאַן. הוואַלט, דאַניש.
וואָל, האָלענדיש. הוואַל, שוועדיש.
וואַלפיש, איסלענדיש. וואַלפיש, ענגליש.
באַלעינע, פראנצויזיש. באַללענאַ, שפּאַניש.
פּעקעע-נועע-נועע, פעגעע. פּעקעע-נועע-נועע, ערראָמאַנגאָאַן.
אויסצוגן (סופּפּליעד דורך אַ סוב-סוב-ליבראַריאַן).
עס וועט זיין געזען אַז דאָס מיר פּיינסטייקינג בעראָוער און גראַב-וואָרעם פון אַ אָרעם טייַוול פון אַ
סאַב-סוב אויס צו האָבן ניטאָ דורך די לאַנג וואַטיקאַנס און גאַס-סטאָלז פון דער
ערד, פּיקינג אַרויף וועלכער טראַפ - אַלוזשאַנז
צו וויילז ער קען עניווייז געפינען אין קיין בוך וואַצאָועווער, הייליק אָדער וועלטלעך.
דעריבער איר מוזן נישט, אין יעדער פאַל בייַ קלענסטער, נעמען די היגגלעדי-פּיגגלעדי וואַלפיש
סטייטמאַנץ, אָבער עכט, אין די אויסצוגן, פֿאַר וועריטאַבאַל בשורה סעטאָלאָגי.
ווייַט פון אים.
ווי רירנדיק די פאַרצייַטיק מחברים בכלל, ווי געזונט ווי די דיכטערס דאָ אנטפלעקונג, די
אויסצוגן זענען סאָוללי ווערטפול אָדער ענערטיינינג, ווי אַפאָרדינג אַ גלאַנסינג
פויגל ס אויג מיינונג פון וואָס האט מען
פּראָמיסקואָוסלי געזאגט, געדאַנק, פאַנסיד, און געזונגען פון לעוויאַטהאַן, דורך פילע פעלקער און
דורות, אַרייַנגערעכנט אונדזער אייגן. אַזוי פאָרגעלט דיר געזונט, נעבעך טייַוול פון אַ סוב-סוב,
וועמענס קאָמענטאַטאָר איך בין.
דו בעלאָנגעסט צו אַז פאַרפאַלן, געלבלעך שייוועט וואָס קיין ווייַן פון דעם וועלט וועט אלץ
וואַרעם, און פֿאַר וועמען אפילו פּאַלע שערי וואָלט זיין צו ראָזעווע-שטאַרק, אָבער מיט וועמען מען
יז ליב צו זיצן, און פילן נעבעך-
טייַוולאָניש, צו, און וואַקסן קאַנוויוויאַל אויף טרערן, און זאָגן צו זיי בלאַנטלי, מיט פול
אויגן און ליידיק ברילן, און אין ניט בעסאַכאַקל פּריקרע ומעט - גיב עס אַרויף,
סאַב-סובס!
פֿאַר דורך ווי פיל די מער פּיינז יי נעמען צו ביטע די וועלט, דורך אַזוי פיל די מער וועט
יי פֿאַר אלץ גיין ומדאַנקבאַר! וואָלט אַז איך קען קלאָר אויס האַמפּטאָן קאָורט
און די טוילעריעס פֿאַר יע!
אבער שלינגען אַראָפּ דיין טרערן און היע אַראָפּ צו די קעניגלעך-מאַסטבוים מיט אייערע הערצער, פֿאַר אייער
פריינט וואס האָבן ניטאָ איידער זענען פּאָליאַנע אויס די זיבן-סטאָריד הימל, און געמאכט
רעפיודזשיז פון לאַנג-פּאַמפּערד גאַבריעל, מיכאל, און ראפאעל, קעגן דיין קומען.
דאָ יי סטרייַק אָבער ספּלינטערד הערצער צוזאַמען - עס, יע וועט שלאָגן
ונספּלינטעראַבלע ברילן!
אויסצוגן. "און גאָט באשאפן גרויס וויילז."
- אָנהייב.
"לעוויאַטהאַן מאַקעטה אַ דרך צו שייַנען נאָך אים, מען וואָלט טראַכטן די טיף צו זיין כאָרי."
- אַרבעט.
"איצט די האר האט צוגעגרייט אַ גרויס פיש צו שלינגען אַרויף יונה."
- יונה.
"עס גיין די שיפן, עס איז אַז לעוויאַטהאַן וועמען דו האסט געמאכט צו שפּילן
דערין. "- סאַמז.
"אין אַז טאָג, די האר מיט זיין ווייטיקדיק, און גרויס, און שטאַרק שווערד, וועט באַשטראָפן
לעוויאַטהאַן די דורכנעמיק שלאַנג, אפילו לעוויאַטהאַן אַז קרום שלאַנג, און ער
וועט טייַטן דעם שלאנג וואס איז אין די ים. "
- ישעיה
"און וואָס זאַך סאָעווער אויסערדעם קאַמיט ין דער כאַאָס פון דעם פאַרזעעניש ס מויל,
זיין עס בהמה, שיפל, אָדער שטיין, אַראָפּ עס גייט אַלע ינקאָנטינענטלי אַז ברודיק גרויס שלינגען
פון זיין, און פּערישעטה אין די דנאָ ייַנגוס פון זיין טרעלבוך. "
- האָללאַנד 'ס פּלוטאַרטש ס מאָראַל.
"די ינדיאַן ים ברעעדעטה דעם רובֿ און די ביגאַסט פיש וואס זענען: צווישן וועלכע די
וויילז און ווהירלפּאָאָלעס גערופן באַלאַענע, נעמען אַרויף ווי פיל אין לענג ווי פיר ייקערז אָדער
אַרפּענס פון לאַנד. "
- האָללאַנד 'ס פּליני.
"סקאַרסעלי האט מיר פּראָוסידיד צוויי טעג אויף דעם ים, ווען וועגן זונופגאַנג אַ גרויס פילע וויילז
און אנדערע מאָנסטערס פון דעם ים, ארויס. צווישן די אמאליקע, איינער איז געווען פון אַ מערסט
מאַנסטראַס נומער ....
דעם געקומען צו אונדז, עפענען-מאַודד, רייזינג די כוואליעס אויף אַלע זייטן, און ביטינג דער ים
פאר אים אין אַ פּינע. "- טוק 'ס לוסיאַן.
"דער אמת געשיכטע."
"ער באזוכט דעם לאַנד אויך מיט אַ מיינונג פון קאַטשינג פערד-וויילז, וואָס האט ביינער
פון זייער גרויס ווערט פֿאַר זייער ציין, פון וואָס ער געבראכט עטלעכע צו דעם מלך ....
דער בעסטער וויילז זענען קאַטטשעד אין זיין אייגן לאַנד, פון וועלכן עטלעכע זענען 48,
עטלעכע פופציק יאַרדס לאַנג. ער געזאגט אַז ער איז איינער פון זעקס ווער האט
געהרגעט זעכציק אין צוויי טעג. "
- אנדערע אָדער אנדערע ס מינדלעך דערציילונג גענומען אראפ פון זיין מויל דורך מלך אלפרעד, אַד
890.
"און וועראַז אַלע די אנדערע זאכן, צי חיה אָדער שיף, אַז אַרייַן אין די
יימעדיק ייַנגוס פון דעם פאַרזעעניש ס (וואַלפיש ס) מויל, ביסט מיד פאַרפאַלן און סוואַלאָוד
אַרויף, די ים-גאַדזשאַן ריטיירז אין עס אין גרויס זיכערהייַט, און עס אלנגעשלאפן. "
- מאָנטאַיגנע. - אַנטשולדיקונג פֿאַר ריימאַנד סעבאָנד.
"זאל אונדז פליען, לאָזן אונדז פליען! ישן ניק נעמען מיר אויב איז ניט לעוויאַטהאַן
דיסקרייבד דורך די איידעלע נביא משה אין דעם לעבן פון פּאַציענט דזשאָב. "
- ראַבעלאַיס.
"דאס וואַלפיש ס לעבער איז געווען צוויי קאַרטלאָאַדס." - סטאָו 'ס כראָניק.
"די גרויס לעוויאַטהאַן אַז מאַקעטה די סיז צו זידן ווי בוילינג פּאַן."
- האר בייקאָן ס ווערסיע פון די סאַמז.
"טאַטשינג אַז מאַנסטראַס פאַרנעם פון דער וואַלפיש אָדער אָרק מיר האָבן באקומען גאָרנישט זיכער.
זיי וואַקסן יקסידינג פעט, ינסאָמוטש אַז אַן גלייבן קוואַנטיטי פון ייל וועט זיין
יקסטראַקטאַד אויס פון איינער וואַלפיש. "
- יביד. "געשיכטע פון לעבן און טויט."
"די סאָווערעיגנעסט זאַך אויף ערד איז פּאַרמאַסעטטי פֿאַר אַ ינווערד סיניאַק."
- מלך הענרי.
"זייער ווי אַ וואַלפיש." - שטעטל.
"ווער צו באַוואָרענען, ניט בקיעס פון ליטש ס קונסט מאָטע אים אַוואַיללע, אָבער צו רעטורנע אַגאַינע
צו זיין ווונד ס אַרבעטער, אַז מיט לאָוולי דאַרט
דינטינג זיין ברוסט, האט ברעד זיין ומרויק פּיין,
ווי ווי די ווונדיד וואַלפיש צו ברעג פליעס טהראָ 'דער מיין. "
- די פאַעריע מלכּה.
"יממענסע ווי וויילז, די באַוועגונג פון וועמענס וואַסט גופים קענען אין אַ פרידלעך רויק קאָנפליקט
דער אָקעאַן טיל עס קאָכן. "- האר וויליאם דאַווענאַנט.
האַגדאָמע צו גאָנדיבערט.
"וואָס ספּערמאַסעטטי איז, מענטשן זאלן דזשאַסטלי צווייפל, זינט דער געלערנט האָסמאַננוס אין זיין
ווערק פון דרייַסיק יאר, סאַיטה אפן, נעססיאָ קוויד זיצן. "
- האר טי בראַון. פון ספּערמאַ סעטי און די ספּערמאַ סעטי וואַלפיש. ווייד זיין בשלום
"ווי ספּענסער ס טאַלוס מיט זיין מאָדערן פלייל ער טרעטאַנז צעשטערן מיט זיין פּאַנדעראַס עק.
זייער פאַרפעסטיקט דזשאַוו'לינס אין זיין זייַט ער ווערז, און אויף זיין צוריק אַ גראָווע פון פּיקעס אויס. "
- וואָלער 'ס שלאַכט פון די זומער אינזלען.
"לויט קונסט איז באשאפן אַז גרויס לעוויאַטהאַן, גערופן אַ קאַמאַנוועלט אָדער שטאַט - (אין לאַטייַן,
סיוויטאַס) וואָס איז אָבער אַ קינסטלעך מענטשן. "- עפענונג זאַץ פון האָבבעס ס לאַווייאַטאַן.
"סילי מאַנסאָול סוואַלאָוד עס אָן טשוינג, ווי אויב עס וואלט געווען אַ ספּראַט אין די
מויל פון אַ וואַלפיש. "- פּילגרים 'ס פּראָגרעס.
"אז ם בהמה לעוויאַטהאַן, וואָס גאָט פון אַלע זיינע ווערק קרעאַטעד כיודזשאַסט אַז שווימען די
אָקעאַן טייַך. "- גאַניידן פאַרפאַלן.
--- "עס לעוויאַטהאַן, הוגעסט פון לעבעדיק באשעפענישן, אין דער טיף סטרעטטשעד ווי אַ
פּראָמאָנטאָרי אלנגעשלאפן אָדער סווימז, און מיינט אַ מאָווינג לאַנד, און בייַ זיין גילז דראָז אין, און
בייַ זיין אָטעם ספּאַוץ אויס אַ ים. "
- יביד.
"די גוואַלדיק וויילז וואָס שווימען אין אַ ים פון וואַסער, און האָבן אַ ים פון ייל שווימערייַ אין
זיי. "- פולללער 'ס וועלטלעך און הייליק שטאַט.
"אזוי נאָענט הינטער עטלעכע פּראָמאָנטאָרי ליגן די גוואַלדיק לעוויאַטהאַן צו באַדינער זייער רויב,
און געבן קיין שאַנס, אָבער שלינגען אין די פּרעגלען, ווער דורך זייער גאַפּינג דזשאָז
גרייַז דעם וועג. "- דריידאַן 'ס אַננוס מיראַביליס.
"בשעת דעם וואַלפיש איז פלאָוטינג בייַ די ערנסט פון די שיף, זיי פֿאַרשניטן זיין קאָפּ, און שלעפּן
עס מיט אַ שיפל ווי בייַ די ברעג ווי עס וועט קומען, אָבער עס וועט זיין אַגראַונד אין צוועלף אָדער
דרייַצן פֿיס וואַסער. "
- תו ברעג ס צען ווויאַדזשאַז צו ספּיטזבערגען, אין פּורטשאַס.
"אין זייער וועג זיי געזען פילע וויילז ספּאָרטינג אין די אָקעאַן, און אין תאווה פוזזינג אַרויף
די וואַסער דורך זייער פּייפּס און ווענץ, וואָס נאַטור האט געשטעלט אויף זייער
פּלייצעס. "
- האר טי הערבערט 'ס ווויאַדזשאַז אין אזיע און אפריקע. כעריס קאַל.
"דא זיי געזען אַזאַ ריזיק טרופּס פון וויילז, אַז זיי זענען געווען געצווונגען צו גיינ ווייַטער מיט אַ
גרויס געשעפט פון וואָרענען פֿאַר מורא זיי זאָל לויפן זייער שיף אויף זיי. "
- שאַוטאַן 'ס זעקסט סירקומנאַוויגאַטיאָן.
"מיר שטעלן זעגל פון דער עלבע, ווינט ניי אין דעם שיף גערופן די דזשאָנאַס, אין-דעם-ווייל ....
עטלעכע זאָגן דער וואַלפיש קען ניט עפענען זיין מויל, אָבער אַז איז אַ לעגענדע ....
זיי אָפט קריכן אַרויף די מאַסס צו זען צי זיי קענען זען אַ וואַלפיש, פֿאַר דער ערשטער
דיסקאָווערער האט אַ דוקאַט פֿאַר זיין פּיינז ....
איך איז געזאָגט פון אַ וואַלפיש גענומען בייַ שעטלאַנד, אַז האט אויבן אַ פאַס פון כערינגז אין זיין
בויך ....
איינער פון אונדזער האַרפּאָאָנעערס דערציילט מיר אַז ער געכאפט אַמאָל אַ וואַלפיש אין ספּיטזבערגען אַז איז
ווייַס אַלע איבער. "- א נסיעה צו גרינלאַנד, אַד 1671 כעריס
קאַל.
"עטלעכע וויילז האָבן קומען אין אויף דעם ברעג (פייף) אַננאָ 1652, איינער אַכציק פֿיס אין
לענג פון דעם וואַלפיש-ביין מין געקומען אין, וואָס (ווי איך איז ינפאָרמד), אויסערדעם אַ וואַסט
קוואַנטיטי פון ייל, האט פאַרגינענ 500 וואָג פון באַלין.
די דזשאָז פון עס שטיין פֿאַר אַ טויער אין דעם גאָרטן פון פּיטפעררען. "
- סיבבאַלד 'ס דודע און קינראָסס.
"מייסעלף האָבן אפגעמאכט צו פּרובירן צי איך קענען בעל און טייטן דעם ספּערמאַ-סעטי וואַלפיש, פֿאַר
איך קען קיינמאָל הערן פון קיין פון אַז סאָרט וואס איז געשאכטן דורך קיין מענטש, אַזאַ איז זיין
פיערסענעסס און סוויפטנאַס. "
- ריטשארד סטראַפפאָרד ס בריוו פון דער בערמיודאַז. פיל. טראַנס. אַד 1668.
"וויילז אין די ים גאָט ס קול פאָלגן." - ניי אָנפאַנגער.
"מיר געזען אויך זעט פון גרויס וויילז, עס זייַענדיק נאָך אין יענע דרום סיז, ווי
איך קען זאָגן, דורך אַ 100-1, ווי מיר האָבן צו דעם נאָרטווערד פון אונדז. "
- קאַפּיטאַן קאַולי ס נסיעה ארום דער גלאָבוס, אַד 1729.
"... און די אָטעם פון דער וואַלפיש איז אָפט אַטענדאַד מיט אַזאַ אַ
ינסאַפּאָרטאַבאַל שמעקן, ווי צו ברענגען אויף אַ דיסאָרדער פון דעם מאַרך. "
- ולאָואַ 'ס דרום אַמעריקע.
"צו פופציק אויסדערוויילטע סילפס פון ספּעציעל טאָן,
מיר געטרויען די וויכטיק אָפּצאָל, די ונטערקלייד.
אָפט האָבן מיר פארשטאנען אַז זיבן-פאַרלייגן פּלויט צו פאַרלאָזן,
דער 'סטאַפט מיט כופּס און אַרמד מיט ריבס פון וואַלפיש. "
- שענדונג פון די שלאָס.
"אויב מיר גלייַכן לאַנד אַנימאַלס אין רעספּעקט צו מאַגנאַטוד, מיט די וואס נעמען אַרויף זייער
פארבליבן אין דער טיף, מיר וועט געפינען זיי וועט דערשייַנען קאַנטעמפּטאַבאַל אין דער פאַרגלייַך.
דער וואַלפיש איז סאָפעק דעם גרעסטן כייַע אין שאַפונג. "
- גאָלדשמיד, נאַט. היסט.
"אויב איר זאָל שרייַבן אַ לעגענדע פֿאַר קליין פיש, איר וואָלט מאַכן זיי רעדן ווי
גרויס וויילז. "- גאָלדשמיד צו זשאנסאן.
"אין די נאָכמיטאָג מיר געזען וואָס איז געמיינט צו ווערן אַ שטיין, אָבער עס איז געפונען צו ווערן אַ טויט
וואַלפיש, וואָס עטלעכע אַסיאַטיקס האט געהרגעט, און זענען דעריבער טאָוינג אַשאָר.
זיי געווען צו אייל דיך צו באַהאַלטן זיך הינטער דער וואַלפיש, אין סדר צו
ויסמייַדן זייַענדיק געזען דורך אונדז. "- קאָכן 'ס ווויאַדזשאַז.
"די גרעסערע וויילז, זיי זעלטן פירנעם צו באַפאַלן.
זיי שטיין אין אַזוי גרויס שרעק פון עטלעכע פון זיי, אַז ווען אויס בייַ ם זיי זענען דערשראָקן
צו דערמאָנען אפילו זייער נעמען, און פירן מיסט, לייַם, שטיין, דזשונאַפּער-האָלץ, און עטלעכע
אנדערע אַרטיקלען פון די זעלבע נאַטור אין זייער
באָוץ, אין סדר צו שרעקן און פאַרהיטן זייער צו לעבן צוגאַנג. "
- אַנאָו וואָן טראָיל ס אותיות אויף באַנקס ס און סאָלאַנדער ס נסיעה צו ייסלאַנד אין 1772.
"די ספּערמאַסעטטי ווייל געפונען דורך די נאַנטוקקאָיס, איז אַן אַקטיוו, צאָרנדיק כייַע,
און ריקוויירז וואַסט אַדרעס און פריי אין די פישערמין. "
- טאמעס דזשעפערסאַן ס וואַלפיש דענקמאָל צו די פראנצויזיש מיניסטער אין 1778.
"און דאַוונען, האר, וואָס אין די וועלט איז גלייַך צו עס?"
- עדמאַנד בערק ס דערמאָנען אין פּאַרליאַמענט צו די נאַנטאַקיט וואַלפיש-פישערי.
"ספּאַין - אַ גרויס וואַלפיש סטראַנדיד אויף די שאָרעס פון אייראָפּע."
- עדמאַנד בערק. (סאָמעווהערע.)
"א צענט צווייַג פון דער מלך ס פּראָסט רעוועך, געזאגט צו זיין גראָונדעד אויף די
באַטראַכטונג פון זיין גאַרדינג און פּערטעקטינג די סיז פון פּייראַץ און
גזלנים, איז די רעכט צו קעניגלעך פיש, וואָס זענען וואַלפיש און סטערדזשין.
און די, ווען יעדער ארלנגעווארפן אַשאָר אָדער געכאפט בייַ די ברעג, זענען די פאַרמאָג פון
דער מלך. "
- בלאַקסטאָון.
"באלד צו די ספּאָרט פון טויט די קרוז פאַרריכטן:
ראָדמאָנד ונעררינג אָ'ער זיין קאָפּ סאַספּענדז די באַרבד שטאָל, און יעדער ווענד אַטענדז. "
- פאַלקאַנער 'ס שיפּרעק.
"ברייט שאָון די רופס, די דאָמעס, די ספּיערס,
און ראַקאַץ געבלאזן זיך געטריבן, צו הענגען זייער מאָומאַנטערי פייַער
אַרום דעם וואָלט פון הימל.
"אזוי פייַער מיט וואַסער צו פאַרגלייַכן, די אָקעאַן באדינט אויף הויך,
אַרויף-ספּאַוטאַד דורך אַ וואַלפיש אין לופט, צו אויסדריקן אַנווילדי פרייד. "
- קופּער, אויף דער מלכּה ס וויזיט צו לאָנדאָן.
"צען אָדער פופצן גאלאנען פון בלוט זענען ארלנגעווארפן אויס פון די האַרץ בייַ אַ זעץ, מיט גוואַלדיק
גיכקייַט. "- יוחנן יעגער ס חשבון פון די דייסעקשאַן
פון א וואַלפיש. (א קליין סייזד איין.)
"די ייאָרטאַ פון אַ וואַלפיש איז גרעסער אין דער נודניק ווי דער הויפּט רער פון די וואַסער, אַרבעט בייַ
לאָנדאָן בריק, און די וואַסער ראָרינג אין זייַן דורכפאָר דורך אַז רער איז ערגער אין
ימפּאַטאַס און גיכקייַט צו די בלוט גאַשינג פון דעם וואַלפיש ס האַרץ. "
- פּיילי 'ס טיאַלאַדזשי.
"דער וואַלפיש איז אַ מאַממיפעראָוס כייַע אָן הינד פֿיס."
- באַראַן קווויער.
"אין 40 דיגריז דרום, מיר געזען ספּערמאַסעטטי וויילז, אָבער האט ניט נעמען קיין ביז דער ערשטער
פון מייַ, דעם ים זייַענדיק דעמאָלט באדעקט מיט זיי. "
- קאָלנעטט 'ס נסיעה פֿאַר די ציל פון יקסטענדינג די ספּערמאַסעטי וואַלפיש פישערי.
"אין דער פֿרייַ עלעמענט ונטער מיר סוואַם, פלאָונדערעד און דייווד,
אין שפּיל, אין טשייס, אין שלאַכט, פישעס פון יעדער קאָליר, פאָרעם, און האַרציק;
וואָס שפּראַך קענען ניט מאָלן, און מאַרינער האַד קיינמאָל געזען, פון שרעק לעוויאַטהאַן
צו ינסעקט מיליאַנז פּעאָפּלינג יעדער כוואַליע:
גאַטהער'ד אין שאָולז גוואַלדיק, ווי פלאָוטינג אינזלען,
געפירט דורך מיסטעריעז ינסטינגקץ דורך אַז וויסט
און טראַקקלעסס געגנט, כאָטש אויף יעדער זייַט אַססאַולטעד דורך וואָריישאַס פיינט,
וויילז, שאַרקס, און מאָנסטערס, אַרמ'ד אין פראָנט אָדער קין,
מיט שווערדן, סאָז, ספּיראַליש הערנער, אָדער כוקט פאַנגז. "
- מאַנטגאַמרי 'ס וועלט איידער דער מבול.
"יאָ! פּאַעאַן! יאָ! זינגען. צו די פינני מענטשן ס מלך.
ניט אַ מעכטיקער וואַלפיש ווי דעם אין די וואַסט אַטלאַנטיק איז;
ניט אַ פאַטער פיש ווי ער, פלאָונדערס קייַלעכיק די פּאָלאַר ים. "
- טשאַרלז שעפעלע ס טריומף פון די וואַלפיש.
"אין דעם יאָר 1690 עטלעכע פנים געווען אויף אַ הויך בערגל אַבזערווינג די וויילז ספּאַוטינג און
ספּאָרטינג מיט יעדער אנדערער, ווען איינער באמערקט: עס - פּוינטינג צו די ים - איז אַ
גרין פּאַסטשער ווו אונדזער קינדער ס גרויס-קינדער וועט גיין פֿאַר ברויט. "
- אָבעד מאַסי ס געשיכטע פון נאַנטאַקיט.
"איך געבויט אַ הייַזקע פֿאַר סוזאַן און זיך און געמאכט אַ גייטוויי אין דער פאָרעם פון אַ גאָטהיק
כיטרע, דורך באַשטעטיקן אַרויף אַ וואַלפיש ס קין ביינער. "- כאָטאָרן 'ס צוויי מאָל דערציילט מעשיות.
"זי געקומען צו באַשטעלן אַ דענקמאָל פֿאַר איר ערשטער ליבע, ווער האט שוין געשאכטן דורך אַ וואַלפיש
אין דער פּאַסיפיק אָקעאַן, ניט ווייניקער ווי פערציק יאר צוריק. "
- יביד.
"ניין, האר, 'טיז אַ רייט ווייל," געענטפערט טאָם, "איך האב געזען זיין ספּראַוט, ער האט אַרויף אַ פּאָר
פון ווי שיין ריינבאָוז ווי אַ קריסטלעך וואָלט ווונטש צו קוקן בייַ.
הע'סאַ ראַאַל ייל-באַט, אַז יונגערמאַן! "
- קופּער 'ס פּילאָט.
"די צייטונגען זענען געבראכט אין, און מיר האבן געזען אין דעם בערלינער גאַזעט אַז וויילז האט געווארן
באַקענענ אויף דער בינע עס. "- עקקערמאַנן 'ס שמועסן מיט גאָוט.
"גאָט מייַנער! הער טשייס, וואָס איז דער ענין? "איך געענטפערט," מיר האָבן שוין הרובע דורך אַ
וואַלפיש. "
- "דערציילונג פון די שיפּרעק פון די וואַלפיש שיף עסיקס פון נאַנטאַקיט, וואָס איז געווען קעגן
און ענדלעך חרובֿ דורך א גרויס זיירע וואַלפיש אין די פרידלעך אָקעאַן. "
דורך אָווען טשייס פון נאַנטאַקיט, ערשטער פּאָר פון געזאגט שיף.
New York, 1821.
"א מאַרינער געזעסן אין דער טאַכריכים איין נאַכט, די ווינט איז געווען פּייפּינג פֿרייַ,
איצט ליכטיק, איצט דימד, איז געווען די לעוואָנע - ליכט בלאַס,
און די פאָספער גלימד אין די וועקן פון דעם וואַלפיש,
ווי עס פלאַונדערד אין דעם ים. "
- יליזאַביט אָוקס סמיט.
"די קוואַנטיטי פון שורה וויטדראָן פון די באָוץ פאַרקנאַסט אין די כאַפּן פון דעם איין
וואַלפיש, אַמאַונטיד בעסאַכאַקל צו 10,440 יאַרדס אָדער קימאַט זעקס ענגליש מייל ....
"מאל דער וואַלפיש שייקס זייַן קאָלאָסאַל עק אין דער לופט, וואָס, קראַקינג ווי אַ
בייַטש, רעסאָונדס צו די ווייַטקייט פון דרייַ אָדער פיר מייל. "
- סקאָרעסבי.
"מאַד מיט די אַגאַניז ער ענדיורז פון די פריש אנפאלן, די ינפיוריייטיד ספּערם ווייל
ראָללס איבער און איבער, ער רירז זיין ריזיק קאָפּ, און מיט ברייט יקספּאַנדיד דזשאָז סנאַפּס בייַ
אַלץ אַרום אים, ער ראַשאַז בייַ די
באָוץ מיט זיין קאָפּ, זיי זענען פּראַפּעלד פאר אים מיט וואַסט סוויפטנאַס, און
יז אַטערלי חרובֿ ....
עס איז אַ ענין פון גרויס כידעש אַז די באַטראַכטונג פון די געוווינהייטן פון אַזוי
טשיקאַווע, און, אין אַ געשעפט פונט פון מיינונג, אַזוי וויכטיק אַ כייַע (ווי די ספּערם
וואַלפיש) זאָל האָבן געווען אַזוי לעגאַמרע
אָפּגעלאָזן, אָדער זאָל האָבן יקסייטאַד אַזוי קליין נייַגעריקייַט צווישן די סך, און פילע פון
זיי קאָמפּעטענט אַבזערווערז, אַז פון שפּעט יאָרן, מוזן האָבן באזעסענע די מערסט
שעפעדיק און די רובֿ באַקוועם
אַפּערטונאַטיז פון וויטנאַסינג זייער האַביטודעס. "
- תו ביל ס געשיכטע פון די זיירע וואַלפיש, 1839.
"די קאַטשאַלאָט" (ספּערם ווייל) "איז ניט נאָר בעסער אַרמד ווי דאס אמתע ווייל"
(גרינלאַנד אָדער רייט ווייל) "אין פּאַזעסינג אַ פאָרמאַדאַבאַל וואָפן בייַ יעדער יקסטרעמאַטי פון
זייַן גוף, אָבער אויך מער אָפט דיספּלייז
אַ באַזייַטיקונג צו ניצן די וועפּאַנז אַפענסיוולי און אין שטייגער בייַ אַמאָל אַזוי
כיטרע, דרייסט, און שטיפעריש, ווי צו פירן צו זייַן זייַענדיק געקוקט ווי די רובֿ געפערלעך
צו באַפאַלן פון אַלע די באַקאַנטע מינים פון דעם וואַלפיש שבט. "
- פרעדריק דיבעל בעניט ס וויילינג נעסיע קייַלעכיק דער גלאָבוס, 1840.
אקטאבער 13. "עס זי בלאָוז," האט געזונגען אויס פון די
מאַסטבוים-קאָפּ. "וואו ניטאָ?" פארלאנגט דער קאַפּיטאַן.
"דריי פונקטן אַוועק די לי בויגן, האר."
"אויפשטעלן אייער ראָד. פעסט! "
"סטעדי, האר." "מאַסט-קאָפּ אַהוי!
צי איר זען אַז וואַלפיש איצט? "
"ייַ יי, האר! א זאַמדבאַנק פון ספּערם וויילז!
עס זי בלאָוז! עס זי בריטשיז! "
"סינג אויס! זינגען אויס יעדער צייַט! "
"ייַ ייַ, האר! עס זי בלאָוז! עס - עס - טאַר זי
בלאָוז - באָוז - באָ-אָו-אַס! "" ווי ווייַט אַוועק? "
"צוויי מייל און אַ האַלב."
"טאַנדער און בליץ! אַזוי לעבן! רוף אַלע הענט. "
- דזש. ראַס בראַון ס עטשינגז פון א וויילינג קרויזע. 1846.
"דער ווייל-שיף גלאָוב, אויף ראַט פון וואָס שיף פארגעקומען די כאָראַד טראַנזאַקשאַנז מיר
זענען וועגן צו פאַרבינדן, געהערט צו די אינזל פון נאַנטוקקעט. "
- "דערציילונג פון די גלאָבוס," דורך לייגן און כאַסי סערווייווערז. אַד 1828.
זייַענדיק אַמאָל פּערסוד דורך אַ וואַלפיש וועלכער ער האט ווונדיד, ער פּעריד די אַטאַקע פֿאַר עטלעכע
צייַט מיט אַ לאַנס, אָבער די ופגעקאָכט פאַרזעעניש בייַ לענג ראַשט אויף דעם שיפל, זיך און
קאַמראַדז נאָר זייַענדיק אפגעהיט דורך ליפּינג
אין די וואַסער ווען זיי האבן געזען די אַנסעט איז געווען באַשערט. "
- מישאַנערי זשורנאַל פון טיערמאַן און בעניט.
"נאַנטוקקעט זיך," האט הער וועבסטער, "איז אַ זייער סטרייקינג און מאָדנע חלק פון די
לאַנדיש אינטערעס.
עס איז אַ באַפעלקערונג פון אַכט אָדער 9000 פנים לעבעדיק דאָ אין די ים,
אַדינג לאַרגעלי יעדער יאָר צו דער נאַשאַנאַל עשירות דורך די באָולדיסט און רובֿ פּערסאַווירינג
אינדוסטריע. "
- באַריכט פון דניאל וועבסטער ס רעדע אין די יו. עס. סענאַט, אויף דער אַפּלאַקיישאַן פֿאַר די
ירעקשאַן פון א ברייקוואָטער ביי נאַנטאַקיט. 1828.
"דער וואַלפיש געפאלן גלייַך איבער אים, און מיסטאָמע דערהרגעט אים אין אַ מאָמענט."
- "דער וואַלפיש און זיין קאַפּטערז, אדער ווהאַלעמאַן ס אַדווענטשערז און די וואַלפיש ס
ביאגראפיע, אלנגעזאמלט אויף דער אַהיים אַרומפאָרן פון די קאַמאַדאָר פּרעבאַל. "דורך רעוו. הענרי טי
טשיווער.
"אויב איר מאַכן די קלענסטער פאַרשילטן ביסל פון ראַש," האט געזאגט שמואל, "איך וועל שיקן איר צו גענעם."
- לעבן פון שמואל קאַמסטאַק (דער מיוטאַניר), דורך זיין ברודער, וויליאם קאַמסטאַק.
אן אנדער ווערסיע פון די וואַלפיש-שיף גלאָבוס דערציילונג.
"די ווויאַדזשאַז פון די האָלענדיש און ענגליש צו די נאָרדערן אקעאן, אין סדר, אויב מעגלעך,
צו אַנטדעקן אַ דורכפאָר דורך עס צו ינדיאַ, כאָטש זיי ניט אַנדערש פון זייער הויפּט כייפעץ,
גענומען-עפענען די כאָנץ פון דעם וואַלפיש. "
- מאַקאַלאַק 'ס געשעפט ווערטערבוך.
"דאס זענען קעגנאַנאַנדיק, די פּילקע ריבאַונדז, בלויז צו פארבונדן פאָרויס ווידער, פֿאַר
איצט אין ארויפלייגן עפענען די כאָנץ פון דעם וואַלפיש, די ווהאַלעמען ויסקומען צו האָבן מינאַצאַד קלאַפּ
אויף נייַ קלוז צו אַז זעלביקער מיסטיק צפון-מערב פּאַססאַגע. "
- פֿון "עפּעס" אַנפּאַבלישט.
"עס איז אוממעגלעך צו טרעפן אַ וואַלפיש-שיף אויף דעם אָקעאַן אָן זייַענדיק געשלאגן דורך איר לעבן
אויסזען.
די שיף אונטער קורץ זעגל, מיט קוק-אַוץ בייַ די מאַסטבוים-קעפ, יגערלי סקאַנינג די
ברייט יקספּאַנס אַרום זיי, האט אַ טאָוטאַלי פאַרשידענע לופט פון די פאַרקנאַסט אין רעגולער
נעסיע. "
- קעראַנץ און וויילינג. יו. עס. עקס. עקס.
"פּעדעסטריאַנס אין דער געגנט פון לאָנדאָן און אנדערש קען דערמאָנענ זיך נאכדעם געזען גרויס
קערווד ביינער שטעלן אַפּרייט אין דער ערד, אָדער צו פֿאָרמירן אַרטשעס איבער גייטווייז, אָדער
ענטראַנסאַז צו אַלקאָוווז, און זיי קען פילייַכט
האָבן שוין געזאָגט אַז די זענען געווען די ריבס פון וויילז. "
- מעשיות פון א וואַלפיש וועגסמאַן צו די אַרקטיש אָקעאַן.
"עס איז ניט ביז דער באָוץ אומגעקערט פון די יאָג פון די וויילז, אַז די
ווייץ געזען זייער שיף אין בלאַדי פאַרמעגן פון די סאַוואַדזשאַז ענראָולד צווישן די קאָמאַנדע. "
- צייַטונג צוליב די גענומען און ריטייקינג פון די וואַלפיש-שיף האָבאָמאַקק.
"עס איז בכלל באקאנט אַז אויס פון די קרוז פון ווהאַלינג כלים (אמעריקאנער) ווייניק
אלץ קריק אין די שיפן אויף ראַט פון וואָס זיי אוועקגעגאנגען. "
- אַרומפאָרן אין אַ וואַלפיש שיפל.
"סודדענלי אַ גוואַלדיק מאַסע ימערדזשד פון די וואַסער, און שיסער אַרויף פּערפּענדיקולאַרלי אין די
לופט. עס איז געווען די בשעת. "
- מיריאַם אָרן אדער דער וואַלפיש פישער.
"דער ווייל איז האַרפּאָאָנעד צו זיין זיכער, אָבער באַטראַכטן איר, ווי איר וואָלט פירן אַ
שטאַרק אַנבראָוקאַן אייזל, מיט די מיר מאַכשער פון אַ שטריק טייד צו דער שורש פון זיין
עק. "
- א פּרק אויף וויילינג אין ריבס און טראַקס.
"אויף איין געלעגנהייַט איך געזען צוויי פון די מאָנסטערס (וויילז) מיסטאָמע זכר און ווייַבלעך,
סלאָולי שווימערייַ, איינער נאָך דעם אנדערן, אין ווייניקער ווי אַ שטיין ס וואַרפן פון דער
ברעג "(טעראַ דעל פועגאָ)," איבער וואָס די ביטש בוים עקסטענדעד זייַן צווייגן. "
- דאַרווין 'ס נסיעה פון א נאַטוראַליסט.
"'סטערן אַלע!' יקסקליימד די פּאָר, ווי אויף אויסגעדרייט זיין קאָפּ, ער געזען די דיסטענדיד דזשאָז
פון אַ גרויס ספּערם ווייל נאָענט צו דעם קאָפּ פון דעם שיפל, טרעטאַנינג עס מיט רעגע
אומקום, - 'סטערן אַלע, פֿאַר דיין לעבן!' "
- וואָרטאַן דער וואַלפיש רעצייעך.
"אזוי זיין טשירי, מיין לאַדז, לאָזן אייער הערצער קיינמאָל דורכפאַל, בעת די דרייסט האַרפּאָאָנעער איז
סטרייקינג דער וואַלפיש! "- נאַנטאַקיט ליד.
"אָה, דער זעלטן אַלט ווייל, מיטן שטורעם און גאַלע אין זיין אָקעאַן היים וועט זיין
א ריז אין זאל, ווו זאל איז רעכט, און מלך פון די באַונדלאַס ם. "
- וואַלפיש ליד.
>
-טשאַפּטער 1. לאָאָמינגס.
רוף מיר ישמאַעל.
עטלעכע יאר צוריק - מייַלע ווי לאַנג גראד - ווייל קליין אָדער קיין געלט אין מיין
בייַטל, און גאָרנישט באַזונדער צו אינטערעסירן מיר אויף ברעג, איך געדאַנק איך וואָלט זעגל וועגן אַ
קליין און זען די וואָטערי טייל פון די וועלט.
עס איז אַ וועג איך האָבן פון דרייווינג אַוועק די מילץ און רעגיאַלייטינג די סערקיאַליישאַן.
ווען איך געפינען זיך גראָוינג פאַרביסן וועגן די מויל, ווען עס איז אַ פייַכט, דריזלי
נאוועמבער אין מיין נשמה, ווען איך געפינען זיך ינוואַלאַנטעראַלי פּאָזינג איידער אָרן
ווערכאַוסיז, און ברענגען אַרויף דעם הינטן פון
יעדער לעווייַע איך טרעפן, און ספּעציעל ווען מיין היפּאָס באַקומען אַזאַ אַ אויבערשטער האַנט פון
מיר, אַז עס ריקוויירז אַ שטאַרק מאראלישן פּרינציפּ צו פאַרמייַדן מיר פון דיליבראַטלי
סטעפּינג אין די גאַס, און מאַטאַדיקאַלי
נאַקינג מענטשן ס האַץ אַוועק - דעמאָלט, איך חשבון עס הויך צייַט צו באַקומען צו ם ווי באַלד ווי איך
קענען. דעם איז מיין פאַרטרעטער פֿאַר פּיסטויל און פּילקע.
מיט אַ פילאַסאַפיקאַל בליען קאַטאָ ווארפט ער זיך אויף זיין שווערד, איך שטילערהייט נעמען צו
די שיף. עס איז גאָרנישט חידוש אין דעם.
אויב זיי אָבער געוואוסט עס, כּמעט אַלע מענטשן אין זייער גראַד, עטלעכע מאָל אָדער אנדערע, אָפיטן
זייער קימאַט דער זעלביקער געפילן צו די אָקעאַן מיט מיר.
עס איצט איז דיין ינסאַלער שטאָט פון די מאַנהאַטטאָעס, בעלטאַד קייַלעכיק דורך ווהאַרוועס ווי
ינדיאַן יילז דורך קאָראַל ריפס - האַנדל סעראַונדז עס מיט איר ינדנברעך.
רעכט און לינקס, די גאסן נעמען איר וואַטערוואַרד.
זייַן עקסטרעם ונטערשטאָט איז די באַטאַרייע, ווו אַז איידעלע קראָט איז געוואשן דורך כוואליעס, און
קולד דורך בריזיז, וואָס אַ ביסל שעה פרייַערדיק האבן אויס פון ספּעקטאַקל פון לאַנד.
אָנקוקן די קראַודז פון וואַסער-גאַזערס עס.
סירקומאַמבולאַטע די שטאָט פון אַ פאַרכאָלעמט שבת נאָכמיטאָג.
גיין פון קאָרלעאַרס האָאָק צו קאָענטיעס סליפּ, און פון דארטן, דורך ווהיטעהאַלל, נאָרטווערד.
וואָס טוט איר זען? - פּאָסטעד ווי שטיל סענטאַנאַלז אַלע אַרום די שטאָט, שטיין
טויזנטער אויף טויזנטער פון שטאַרביק מענטשן פאַרפעסטיקט אין אָקעאַן רעוועריז.
עטלעכע לינינג קעגן די ספּילעס, עטלעכע סיטאַד אויף די דאָק-קעפ, עטלעכע קוקן
איבער די בולוואַרקס פון שיפן פון טשיינאַ, עטלעכע הויך אַראָפּ אין די ריגינג, ווי אויב שטרעבונג
צו באַקומען אַ נאָך בעסער סיווערד פּיפּס.
אבער די ביסט אַלע לאַנדסמען, פון וואָך טעג פּענט אַרויף אין לאַט און טינק - טייד צו
קאָונטערס, ניילד צו בענטשעס, קלינטשט צו דעסקס.
ווי דעמאָלט איז דאָס?
זענען די גרין פעלדער פאַרבייַ? וואָס טוט זיי דאָ?
אבער קוק! דאָ קומען מער קראַודז, פּייסינג גלייַך פֿאַר די וואַסער, און אַ פּאָנעם געבונדן
פֿאַר אַ ונטערטוקנ זיך.
מאָדנע! גאָרנישט וועט צופרידן זיי אָבער די עקסטרעמעסט
שיעור פון די לאַנד, לויטערינג אונטער די שאָטנדיק לי פון יאַנדער ווערכאַוסיז וועט ניט
קלעקן.
ניין זיי מוזן כאַפּן פּונקט ווי ניי די וואַסער ווי זיי עפשער קענען אָן פאַלינג ין
און עס זיי שטיין - מייל פון זיי - ליגז.
ינלאַנדערס אַלע, זיי קומען פון ליינז און אַליז, גאסן און אַוואַנוז - צפון, מזרח,
דרום, און מערב. נאָך דאָ זיי אַלע פאַרייניקן.
זאג מיר, טוט די מאַגנעטיק מייַלע פון די נעעדלעס פון די קאָמפּאַססעס פון אַלע יענע שיפן
צוציען זיי אהין? אַמאָל מער.
זאָגן איר זענען אין דער מדינה, אין עטלעכע הויך לאַנד פון לאַקעס.
נעמען כּמעט קיין דרך איר ביטע, און 12:50 עס קאַריז איר אַראָפּ אין אַ דייל, און
בלעטער איר עס דורך אַ בעקן אין דעם טייַך.
עס איז מאַגיש אין עס.
זאל דער רובֿ פאַרטראָגן פון מענטשן ווערן פּלאַנדזשד אין זיין דיפּאַסט רעוועריז - שטיין אַז
מענטש אויף זיין לעגס, שטעלן זיין פֿיס אַ, גיי, און ער וועט ינפאַלליבלי פירן איר צו וואַסער, אויב
וואַסער עס זיין אין אַלע אַז געגנט.
זאָל איר אלץ זיין אַטהירסט אין דער גרויס אמעריקאנער פאַרלאָזן, פּרובירן דעם עקספּערימענט, אויב
אייער קאַראַוואַן פּאַסירן צו זיין סאַפּלייד מיט אַ מעטאַפיזיקאַל פּראָפעסאָר.
יא, ווי יעדער איינער ווייסט, קלערן און וואַסער זענען וועדיד פֿאַר אלץ.
אבער דאָ איז אַ קינסטלער.
ער וויל צו מאָלן איר די דרעאַמיעסט, שאַדיעסט, קווייאַטאַסט, רובֿ ענטשאַנטינג ביסל פון
ראָמאַנטיש לאַנדשאַפט אין אַלע דעם טאָל פון די סאַקאָ.
וואָס איז די הויפּט עלעמענט ער עמפּלויז?
עס שטיין זיין ביימער, יעדער מיט אַ פּוסט שטאַם, ווי אויב אַ כערמאַט און אַ קרוסאַפיקס געווען
ין, און דאָ אלנגעשלאפן זיין לאָנקע, און עס שלאָפן זיין פיך, און אַרויף פון יאַנדער
הייַזקע גייט אַ פאַרשלאָפן רויך.
טיף אין ווייַט ווודלאַנדז ווינטן אַ מאַזי וועג, ריטשינג צו אָוווערלאַפּינג ספּורס פון
בערג ביידד אין זייער בערגל-זייַט בלוי.
אבער כאָטש דעם בילד ליגט אַזוי טראַנסעד, און כאָטש דעם שמאַכטן-בוים שייקס אַראָפּ זייַן
סייז ווי בלעטער אויף דעם פּאַסטעך ס קאָפּ, נאָך אַלע זענען געווען אַרויסגעוואָרפן, סייַדן די
פּאַסטעך ס אויג האבן פאַרפעסטיקט אויף די מאַגיש טייַך איידער אים.
גיין באַזוכן די פּראַיריעס אין יוני, ווען פֿאַר סקאָרז אויף סקאָרז פון מייל איר טאָפּטשענ קני-
טיף צווישן טיגער-ליליעס - וואָס איז דער איין כיין פעלן? - וואַטער - עס איז נישט אַ קאַפּ
פון וואַסער דאָרט!
זענען ניאַגאַראַ אָבער אַ קאַטאַראַקט פון זאַמד, וואָלט איר אַרומפאָרן אייער טויזנט מייל צו זען עס?
פארוואס האט דער אָרעמאַן דיכטער פון טעננעססעע, אויף פּלוצלינג באקומען צוויי כאַנדפולז פון זילבער,
דיליבערייט צי צו קויפן אים אַ רעקל, וואָס ער סאַדלי דארף, אָדער ינוועסטירן זיין געלט אין אַ
פוסגייער יאַזדע צו ראַקאַוויי ביטש?
פארוואס איז כּמעט יעדער געזונט געזונט יינגל מיט אַ געזונט געזונט נשמה אין אים, בייַ עטלעכע מאָל
אָדער אנדערע משוגע צו גיין צו ם?
פארוואס אויף דיין ערשטער נסיעה ווי אַ פּאַסאַזשיר, האט איר זיך פילן אַזאַ אַ מיסטיש
ווייבריישאַן, ווען ערשטער דערציילט אַז איר און אייער שיף זענען איצט אויס פון ספּעקטאַקל פון לאַנד?
פארוואס האט דער אַלט פּערסיאַנס האַלטן די ם הייליק?
פארוואס האט דער גריכן געבן עס אַ באַזונדער דיאַטי, און אייגן ברודער פון דזשאָווע?
שורלי אַלע דעם איז ניט אָן טייַטש.
און נאָך דיפּער דער טייַטש פון אַז דערציילונג פון נאַרסיססוס, וואס ווייַל ער קען ניט
אָנכאַפּן די טאָרמענטינג, מילד בילד ער געזען אין דעם פאָנטאַן, פּלאַנדזשד אין עס און איז
דערטרונקען געווארן.
אבער אַז זעלביקער בילד, מיר זיך זען אין אַלע טייכן און אָושאַנז.
עס איז די בילד פון די ונגראַספּאַבלע פאַנטאָם פון לעבן, און דאָס איז דער שליסל צו עס אַלע.
איצט, ווען איך זאָגן אַז איך בין אין די מידע פון גיי צו ם ווען איך אָנהייבן צו וואַקסן האַזי
וועגן די אויגן, און אָנהייבן צו זיין איבער באַוווסטזיניק פון מיין לונגען, איך טאָן ניט מיינען צו
האָבן עס ינפערד אַז איך אלץ גיין צו ם ווי אַ פּאַסאַזשיר.
פֿאַר צו גיין ווי אַ פּאַסאַזשיר איר מוזן באדערפענישן האָבן אַ בייַטל, און אַ בייַטל איז אָבער אַ שמאַטע
סייַדן איר האָבן עפּעס אין עס.
אויסערדעם, פּאַסאַנדזשערז באַקומען ם-קראַנק - וואַקסן קוואָראַלסאַם - דאָון שלאָף פון נעכט - טאָן ניט
הנאה זיך פיל, ווי אַ גענעראַל זאַך, -, ניט, איך קיינמאָל גיין ווי אַ פּאַסאַזשיר, אדער, כאָטש
איך בין עפּעס פון אַ זאַלץ, טאָן איך אלץ גיין צו
ים ווי אַ קאָממאָדאָרע, אָדער אַ קאַפּטאַן, אָדער אַ קוק.
איך פאַרלאָזן דעם כבוד און דיסטינגקשאַן פון אַזאַ אָפאַסאַז צו יענע וואס ווי זיי.
פֿאַר מיין ראָלע, איך פילנ עקל אַלע מענטשיש לייַטיש טוילז, טריאַלס, און טריביאַליישאַנז
פון יעדער סאָרט וואַצאָועווער.
עס איז גאַנץ ווי פיל ווי איך קענען טאָן צו נעמען זאָרג פון זיך, אָן גענומען זאָרגן פון
שיפן, באַרקוועס, בריגס, סקונערז, און וואָס נישט.
און ווי פֿאַר גיי ווי קאָכן, - כאָטש איך מודה עס איז היפּש כבוד אין אַז, אַ קאָכן
זייַענדיק אַ סאָרט פון באַאַמטער אויף שיף-ברעט - נאָך, עפעס, איך קיינמאָל פאַנסיד ברוילינג פאָוולס; -
כאָטש אַמאָל ברוילד, דזשודישיסלי באַטערד,
און דזשודגמאַטיקאַללי סאָלטיד און פּעפּערד, עס איז קיין איינער וואס וועט רעדן מער
ריספּעקטפאַלי, ניט צו זאָגן רעווערענטיאַללי, פון אַ ברוילד אָף ווי איך וועט.
עס איז אויס פון די יידאַלאַטראַס דאָטינגס פון די אַלט מצרים אויף ברוילד ייבאַס און ראָוסטיד
טייַך פערד, אַז איר זען די מאַמיז פון די באשעפענישן אין זייער ריזיק באַקן-הייזער
די פּיראַמידס.
ניט, ווען איך גיין צו ם, איך גיין ווי אַ פּשוט מאַטראָס, רעכט פאר די מאַסטבוים, לאָט אַראָפּ
אין די פאָרעקאַסטלע, אַראָפּ דאָרט צו די קעניגלעך מאַסטבוים-קאָפּ.
אמת, זיי גאַנץ סדר מיר וועגן עטלעכע, און מאַכן מיר שפּרינגען פון ספּאַר צו ספּאַר, ווי אַ
גראָזגריל אין אַ מייַ לאָנקע. און בייַ ערשטער, דעם סאָרט פון זאַך איז
פּריקרע גענוג.
עס רירט מען ס געפיל פון כּבֿוד, דער הויפּט אויב איר קומען פון אַן אַלט
געגרינדעט משפּחה אין דער ערד, די וואַן רענססעלאַערס, אָדער ראַנדאָלפס, אָדער האַרדיקאַנוטעס.
און מער ווי אַלע, אויב נאָר פרייַערדיק צו פּאַטינג דיין האַנט אין די טאַר-פאַן, איר
האָבן שוין לאָרדינג עס ווי אַ לאַנד סקולמאַסטער, געמאכט דעם טאָליסט יינגלעך שטיין
אין יירעס - האַקאָוועד פון איר.
די יבערגאַנג איז אַ שאַרף איינער, איך פאַרזיכערן איר, פון אַ סקולמאַסטער צו אַ מאַטראָס, און
ריקוויירז אַ שטאַרק דעקאָקטיאָן פון סענעקאַ און די סטאָיקס צו געבן איר צו שמייכלען און טראָגן
עס.
אבער אפילו דעם ווערז אַוועק אין צייַט. וואָס פון אים, אויב עטלעכע אַלט כאַנגקס פון אַ ים-
קאַפּיטאַן אָרדערס מיר צו באַקומען אַ בעזעם און בעזעמונג אַראָפּ די דעקס?
וואָס טוט אַז ביזויען סומע צו, ווייד, איך מיינען, אין די וואָג פון דעם New
טעסטאמענט?
צי איר טראַכטן די אַרטשאַנגעל גאַבריעל מיינט עפּעס די ווייניקער פון מיר, ווייַל איך פּונקט
און ריספּעקטפאַלי פאָלגן אַז אַלט כאַנגקס אין אַז באַזונדער בייַשפּיל?
ווער אַינ'טאַ שקלאַף?
זאָגן מיר אַז.
נו, דעריבער, אָבער די אַלט ם-שרים קען סדר מיר וועגן - אָבער זיי זאלן טאַמפּ
און זעץ מיר וועגן, איך האב די צופֿרידנקייט פון ווייס אַז עס איז אַלע רעכט, אַז
יעדער יינער אַנדערש איז איין וועג אָדער אנדערע געדינט
אין פיל דער זעלביקער וועג - אָדער אין אַ גשמיות אָדער מעטאַפיזיקאַל פונט פון מיינונג, אַז איז, און
אַזוי דער אלגעמיינער טאַמפּ איז פארביי קייַלעכיק, און אַלע הענט זאָל רייַבן יעדער אנדערער ס אַקסל-
בליידז, און זיין צופרידן.
ווידער, איך שטענדיק גיין צו ם ווי אַ מאַטראָס, ווייַל זיי מאַכן אַ פונט פון פּייינג מיר פֿאַר
מיין צרה, וועראַז זיי קיינמאָל צאָלן פּאַסאַנדזשערז אַ איין פּעני אַז איך אלץ געהערט
פון.
אויף דעם פאַרקערט, פּאַסאַנדזשערז זיך מוזן באַצאָלן.
און עס איז אַלע דער חילוק אין די וועלט צווישן פּייינג און זייַענדיק באַצאָלט.
דער אַקט פון פּייינג איז פילייַכט דער רובֿ ומבאַקוועם ינפליקשאַן אַז די צוויי
סאָד גנבים ינטיילד אויף אונדז. אבער זייַענדיק באַצאָלט, - וואָס וועט גלייַכן מיט אים?
די ערביין טעטיקייט מיט וואָס אַ מענטש נעמט געלט איז טאַקע ווונדערלעך,
קאַנסידערינג אַז מיר אַזוי שטארק גלויבן געלט צו ווערן דער שורש פון אַלע ערדישע ילז,
און אַז אויף קיין חשבון קענען אַ מאַניד מענטש אַרייַן הימל.
אַ! ווי טשירפלי מיר קאַנסיין זיך צו פארדארבונג!
סוף, איך שטענדיק גיין צו ם ווי אַ מאַטראָס, ווייַל פון די כאָולסאַם געניטונג און ריין
לופט פון די פאָר-שלאָס דעק.
פֿאַר ווי אין דעם וועלט, קאָפּ ווינטן זענען ווייַט מער פאַרשפּרייט ווי ווינטן פון אַסטערן (אַז
איז, אויב איר קיינמאָל אָנרירן די פּיטהאַגאָרעאַן מאַקסים), אַזוי פֿאַר דעם רובֿ טייל די קאָממאָדאָרע
אויף די פערטל-דעק געץ זיין אַטמאָספער אין
רגע האַנט פון די סיילערז אויף די פאָרעקאַסטלע.
ער מיינט ער ברידז עס ערשטער, אָבער ניט אַזוי.
אין פיל דער זעלביקער וועג טאָן די קאָממאָנאַלטי פירן זייער פירער אין פילע אנדערע זאכן, בייַ די
זעלביקער צייַט אַז די פירער קליין כאָשעד עס.
אבער איבערדעם עס איז געווען אַז נאָך בעת ריפּיטידלי שטינקע דעם ים ווי אַ סוחר
מאַטראָס, איך זאָל איצט נעמען עס אין מיין קאָפּ צו גיין אויף אַ וויילינג נעסיע, דעם די
ומזעיק פּאָליצייַ באַאַמטער פון דער פאַטעס, ווער
האט דער קעסיידערדיק סערוויילאַנס פון מיר, און בעסאָד הינט מיר, און ינפלואַנסיז מיר אין עטלעכע
אַנאַקאַונטאַבאַל וועג - ער קענען בעסער ענטפֿערן ווי קיין איינער אַנדערש.
און, סאָפעק, מיין גיי אויף דעם וויילינג נעסיע, געשאפן טייל פון די גרויס פּראָגראַם
פון השגחה וואס איז ציען אַרויף אַ לאַנג צייַט צוריק.
עס געקומען אין ווי אַ סאָרט פון קורץ ינטערלוד און סאָלאָ צווישן מער ברייט פּערפאָרמאַנסיז.
איך נעמען עס אַז דעם טייל פון די רעכענונג מוזן האָבן לויף עפּעס ווי דעם:
"גרויס קאַנטעסטאַד וואַלן פֿאַר די פּרעזאַדאַנסי פון די פאַרייניקטע שטאַטן.
"וויילינג נעסיע דורך איינער ישמאַעל. "בלאַדי שלאַכט אין אַפפגהאַניסטאַן."
כאָטש איך קענען נישט דערציילן וואָס עס איז געווען פּונקט אַז די בינע מאַנאַדזשערז, די פאַטעס, שטעלן
מיר אַראָפּ פֿאַר דעם אָפּגעלאָזן טייל פון אַ וויילינג נעסיע, ווען אנדערע זענען שטעלן אַראָפּ פֿאַר
גלענצנדיק פּאַרץ אין הויך טראַגעדיעס, און
קורץ און גרינג פּאַרץ אין יידל קאָמעדיעס, און פריילעך פּאַרץ אין פאַרסעס - כאָטש איך קענען ניט
זאָגן וואָס דאָס איז פּונקט, נאָך, איצט אַז איך צוריקרופן אַלע די אומשטאנדן, איך טראַכטן איך קענען
זען אַ קליין אין די ספּרינגס און מאטיוון
וואָס זייַענדיק קוננינגלי דערלאנגט צו מיר אונטער פארשידענע דיסגייזיז, ינדוסט מיר צו שטעלן וועגן
פּערפאָרמינג דער טייל איך געטאן, אויסערדעם קאַדזשאָולינג מיר אין די דילוזשאַן אַז עס איז געווען אַ ברירה
ריזאַלטינג פון מיין אייגן אַנבייאַסט פרעעווילל און דיסקרימאַנייטינג דין.
ראָש צווישן די מאטיוון איז די אָוווערכוועלמינג געדאַנק פון די גרויס וואַלפיש
זיך.
אַזאַ אַ פּאָרטענטאַס און מיסטעריעז פאַרזעעניש ראַוזד אַלע מיין נייַגעריקייַט.
און די ווילד און ווייַט סיז ווו ער ראָולד זיין ינדזל פאַרנעם, דער ונדעליוועראַבלע,
נאָמען סכנות פון דעם וואַלפיש, די, מיט אַלע די אַטענדינג מאַרוואַלז פון אַ טויזנט
פּאַטאַגאָניאַן סייץ און סאָונדס, געהאָלפֿן צו סוויי מיר צו מיין ווונטש.
מיט אנדערע מענטשן, טאָמער, אַזאַ דאס וואָלט ניט האָבן געווען ינדוסמאַנץ, אָבער ווי פֿאַר מיר,
איך בין ויסגעמוטשעט מיט אַ ייביק בייַסעניש פֿאַר דאס ווייַט.
איך ליבע צו זעגל פאַרבאָטן סיז, און ערד אויף באַרבעראַס קאָוס.
ניט יגנאָרינג וואָס איז גוט, איך בין שנעל צו זע אַ גרויל, און קען נאָך ווערן
געזעלשאַפטלעך מיט עס - וואָלט זיי לאָזן מיר - זינט עס איז אָבער גוט צו זיין אויף פרייַנדלעך ווערטער מיט
אַלע די ינמייץ פון דעם אָרט איינער שטייט איין ין
דורך סיבה פון די זאכן, דעריבער, דער וויילינג נעסיע איז באַגריסונג, די גרויס
מבול-טויערן פון די ווונדער-וועלט סוואַנג עפענען, און אין די ווילד קאָנסעיץ אַז סווייד מיר צו
מיין ציל, צוויי און צוויי עס פלאָוטיד אין
מיין ינמאָסט נשמה, סאָף פּראָוסעשאַנז פון דעם וואַלפיש, און, מיטן רובֿ פון זיי אַלע, איין גרויס
כודיד פאַנטאָם, ווי אַ שניי בערגל אין די לופט.
פּרק 2. די קאַרפּעט-באַג.
איך סטאַפט אַ העמד אָדער צוויי אין מיין אַלט טעפּעך-טאַש, טאַקט עס אונטער מיין אָרעם, און
סטאַרטעד פֿאַר קאַפּע האָרן און די פּאַסיפיק. קוויטטינג די גוט שטאָט פון אַלט מאַנהאַטטאָ, איך
דולי אנגעקומען אין ניו בעדפאָרד.
עס איז געווען אַ שבת נאַכט אין דעצעמבער.
פיל איז איך דיסאַפּוינטיד אויף וויסן אַז די ביסל פּאַקאַט פֿאַר נאַנטוקקעט האט שוין
אפגעפארן, און אַז קיין וועג פון ריטשינג אַז אָרט וואָלט פאָרשלאָגן, ביז די ווייַטערדיק
מאנטיק.
ווי רובֿ יונג קאַנדאַדייץ פֿאַר די פּיינז און פּענאַלטיז פון וויילינג האַלטן בייַ דעם זעלביקער New
בעדפאָרד, דארטן צו עמבאַרק אויף זייער נסיעה, עס זאל ווי געזונט זיין שייַכות אַז איך, פֿאַר איינער,
האט ניט געדאַנק פון אַזוי טאן.
פֿאַר מיין מיינונג איז געמאכט געווארן צו זעגל אין קיין אנדערן ווי אַ נאַנטוקקעט מעלאָכע, ווייַל עס איז געווען אַ
פייַן, טומלדיק עפּעס וועגן אַלץ פארבונדן מיט אַז באַרימט אַלט ינדזל,
וואָס אַמייזינגלי צופרידן מיר.
חוץ כאָטש New בעדפאָרד האט פון שפּעט געווארן ביסלעכווייַז מאַנאַפּאַלייזינג די געזעלשאַפֿט פון
וויילינג, און כאָטש אין דעם ענין נעבעך אַלט נאַנטוקקעט איז איצט פיל הינטער איר, נאָך
נאַנטוקקעט איז איר גרויס אָריגינעל - די צור
פון דעם קאַרטהאַגע, - דער אָרט ווו די ערשטער טויט אמעריקאנער וואַלפיש איז סטראַנדיד.
ווו אַנדערש אָבער פון נאַנטוקקעט האט יענע אַבערידזשאַנאַל ווהאַלעמען, די באַמ מענטשן, קודם
ויספאַל אויס אין קאַנוז צו געבן יאָגן צו די לעוויאַטהאַן?
און ווו אָבער פון נאַנטוקקעט, צו, האבן אַז ערשטער אַדווענטשעראַס קליין סלופּ שטעלן אַרויס,
טייל לאַדען מיט ימפּאָרטיד קאַבאַלסטאָונז - אַזוי גייט די דערציילונג - צו וואַרפן אין די וויילז, אין
סדר צו אַנטדעקן ווען זיי זענען ניי גענוג צו ריזיקירן אַ כאַרפּון פון די באָווספּריט?
איצט האט אַ נאַכט, אַ טאָג, און נאָך אנדערן נאַכט ווייַטערדיק איידער מיר אין ניו
בעדפאָרד, ער איך קען עמבאַרק פֿאַר מיין באַשערט פּאָרט, עס איז געווארן אַ ענין פון קאָנסערנמענט
ווו איך איז געווען צו עסן און שלאָפן דערווייַל.
עס איז געווען אַ זייער סאָפעקדיק-קוקן, ניי, אַ זייער טונקל און וויסט נאַכט, ביטינגלי קאַלט און
אַצוועסדיק. איך פארשטאנען קיין איין אין דעם אָרט.
מיט באַזאָרגט גראַפּנעלס איך האט געבלאזן מיין טאַש, און נאָר ברענגען אַרויף אַ ביסל ברעקלעך פון
זילבער, - אזוי, ווו נאָר איר גיין, ישמאַעל, געזאגט איך צו זיך, ווי איך געשטאנען אין דער מיטן פון אַ
כמאַרנע גאַס שאָולדערינג מיין טאַש, און
קאַמפּערינג די ומעט צו די צפון מיט די פינצטערניש צו די דרום - ווו נאָר אין
דיין חכמה איר זאלט פאַרענדיקן צו לאָזשע פֿאַר די נאַכט, מיין טייַער ישמאַעל, זיין זיכער צו
פרעגן די פּרייַז, און טאָן ניט זיין צו באַזונדער.
מיט הינקעדיק טרעפ איך פּייסט די גאסן, און פארביי דער צייכן פון "די קראָסט האַרפּאָאָנס" -
אָבער עס האט צו טייַער און פריילעך עס.
ווייַטערדיק אויף, פון די העל רויט פֿענצטער פון דער "סוואָרד-פיש ין," עס איז געקומען אַזאַ
הייסער שטראַלן, אַז עס געווען צו האָבן צעלאָזן די פּאַקט שניי און אייז פון פאר דער
הויז, פֿאַר אומעטום אַנדערש די קאַנדזשילד
פראָסט לייגן צען אינטשעס דיק אין אַ שווער, אַספאַלטיק פאַרוועג, - גאַנץ פאַרמאַטערט פֿאַר מיר,
ווען איך געשלאגן מיין פֿיס קעגן די פלינטי פּראַדזשעקשאַנז, ווייַל פון שווער, רימאָרסלאַס
דינען דעם סאָלעס פון מיין שיך זענען געווען אין אַ רובֿ צאָרעדיק קלעם.
צו טייַער און פריילעך, ווידער געדאַנק איך, פּאָזינג איין מאָמענט צו היטן די ברייט גלער
אין דער גאַס, און הערן די סאָונדס פון די טינגקלינג ברילן ין.
אבער גיין אויף, ישמאַעל, געזאגט איך בייַ לעצט, טאָן ניט איר הערן? באַקומען אַוועק פון פאר דער טיר;
אייער פּאַטשט שיך זענען סטאָפּפּינג דעם וועג. אַזוי אויף איך געגאנגען.
איך איצט דורך אינסטינקט נאכגעגאנגען די גאסן אַז גענומען מיר וואַטערוואַרד, פֿאַר עס, סאָפעק,
זענען די טשיפּאַסט, אויב ניט דער טשיריאַסט ינז.
אַזאַ כמאַרנע גאסן! בלאַקס פון בלאַקנאַס, ניט הייזער, אויף יעדער האַנט, און דאָ און
עס אַ ליכט, ווי אַ ליכט מאָווינג וועגן אין אַ קבר.
בייַ דעם שעה פון די נאַכט, פון די לעצטע טאָג פון די וואָך, אַז פערטל פון דער שטאָט
פּרוווד אַלע אָבער וויסט.
אבער אָט איך געקומען צו אַ רויכיק ליכט פּראַסידינג פון אַ נידעריק, ברייט בנין, די
טיר פון וואָס זענען געשטאנען ינוויטינגלי עפענען.
עס האט אַ אָפּגעלאָזן קוק, ווי אויב עס זענען געווען מענט פֿאַר די ניצט פון דעם ציבור, אַזוי, קומט,
דער ערשטער זאַך איך געטאן איז געווען צו שטאָמפּערן איבער אַן אַש-קאַסטן אין דעם גאַניק.
הצ! געדאַנק איך, הכרמל, ווי די פליענדיק פּאַרטאַקאַלז כּמעט דערשטיקט מיר, זענען די אש פון וואס
חרובֿ שטאָט, גאָמאָרראַה?
אבער "די קראָסט האַרפּאָאָנס," און "דער שווערד-פיש?" - דעם, דעריבער מוזן באדערפענישן זיין דער צייכן
פון "דער טראַפּ."
אָבער, איך פּיקט זיך אַרויף און געהער אַ הויך קול ין, פּושט אויף און געעפנט אַ
רגע, ינלענדיש טיר. עס געווען די גרויס שווארצע פּאַרליאַמענט
זיצן אין טאָפעט.
א הונדערט שוואַרץ פנימער פארקערט קייַלעכיק אין זייער ראָוז צו ייַנקוקנ זיך, און ווייַטער פון, אַ שוואַרץ מלאך פון
פאַרמישפּעטן איז ביטינג אַ בוך אין אַ אָמעד.
עס איז געווען אַ ניגראָו קלויסטער, און די פּריידיקער ס טעקסט איז געווען וועגן דעם בלאַקנאַס פון פינצטערניש,
און די געוויין און וויילינג און ציין-קריצן עס.
הכרמל, ישמאַעל, מאַטערד איך, באַקינג אויס, וורעטטשעד פאַרווייַלונג אין דער צייכן פון 'די
טראַפּ! '
מאָווינג אויף, איך בייַ לעצט געקומען צו אַ טונקל סאָרט פון ליכט ניט ווייַט פון די דאַקס, און געהערט אַ
פאָרלאָרן קריקינג אין די לופט, און קוקן אַרויף, געזען אַ סווינגינג צייכן איבער די טיר מיט
אַ ווייַס געמעל אויף עס, קוימ - קוים
רעפּריזענטינג אַ הויך גלייַך שפּריץ פון נעפּלדיק שפּריץ, און די ווערטער ונטער - "די
ספּאָוטער ין: - פעטרוס קאָפין. "קאָפין? - ספּאָוטער? - ראַדער אַמאַנאַס אין אַז
באַזונדער קאָננעקסיאָן, געדאַנק אויך
אבער עס איז אַ פּראָסט נאָמען אין נאַנטוקקעט, זיי זאָגן, און איך רעכן דעם פעטרוס דאָ איז אַ
עמיגראַנט פון דאָרט.
ווי די ליכט געקוקט אַזוי טונקל, און דער פּלאַץ, פֿאַר די צייַט, האט שטיל גענוג, און די
דאַלאַפּאַדייטיד קליין ווודאַן הויז זיך געקוקט ווי אויב עס זאל האָבן געווען קאַרטיד דאָ
פון די חורבות פון עטלעכע בערנט דיסטריקט, און
ווי דער סווינגינג צייכן האט אַ אָרעמקייַט-סטריקאַן סאָרט פון קריק צו עס, איך געדאַנק אַז דאָ
איז די זייער אָרט פֿאַר ביליק לאַדזשינגז, און דער בעסטער פון אַרבעס קאַווע.
עס איז געווען אַ מאָדנע סאָרט פון אָרט - אַ גייבאַל-פארענדיקט אַלט הויז, איין זייַט פּאַלסיעד ווי עס זענען געווען, און
לינינג איבער סאַדלי.
עס איז געשטאנען אויף אַ שאַרף ומבאַפעלקערט ווינקל, ווו אַז טעמפּעסטשואַס ווינט עוראָקלידאָן געהאלטן אַרויף אַ
ערגער כאַולינג ווי אלץ עס האט וועגן נעבעך פאולוס ס טאָסט מעלאָכע.
עוראָקלידאָן, פונדעסטוועגן, איז אַ גוואַלדיק ליב זעפיר צו קיין איינער אין-טיר, מיט
זיין פֿיס אויף דעם האָב שטילערהייט טאָוסטינג פֿאַר בעט.
"אין אויב משפטן פון אַז טעמפּעסטשואַס ווינט גערופן עוראָקלידאָן," זאגט אַן אַלט שרייַבער - פון וועמענס
אַרבעט איך פאַרמאָגן די בלויז צייכענען עקסטאַנט - "עס מאַקעטה אַ ווונדערלעך חילוק, צי
דו לאָאָקעסט אויס אין עס פון אַ גלאז פֿענצטער
ווו דער פראָסט איז אַלע אויף די אַרויס, אָדער צי דו אָבסערוועסט עס פון אַז
סאַשלעסס פֿענצטער, ווו דער פראָסט איז אויף ביידע זייטן, און פון וואָס די ווייט טויט איז דער
בלויז גלייזיער. "
אמת גענוג, געדאַנק איך, ווי דעם דורכפאָר פארגעקומען צו מיין מיינונג - אַלט שוואַרץ-בריוו, דו
רעאַסאָנעסט געזונט. יא, די אויגן זענען פֿענצטער, און דעם גוף
פון מייַן איז די הויז.
וואָס אַ שאָד זיי האבן ניט שטעלן אַרויף די טשינגקס און די קראַניז כאָטש, און שטויס אין אַ
קליין לינט דאָ און דאָרט. אבער עס ס צו שפּעט צו מאַכן קיין ימפּרווומאַנץ
איצט.
דער אַלוועלט איז פאַרטיק, די קאָפּעסטאָנע איז אויף, און די טשיפּס זענען קאַרטיד אַוועק אַ מיליאָן
יאָרן צוריק.
נעבעך אלעזר עס, טשאַטערינג זיין ציין קעגן די קערבסטאָון פֿאַר זיין קישן, און
שאַקינג אַוועק זיין טאַטערז מיט זיין שיווערינגס, ער זאל צאַפּן אַרויף ביידע אויערן מיט
בעבעכעס, און לייגן אַ פּאַפּשוי-קאַב אין זיין מויל,
און נאָך וואס וואָלט ניט האַלטן אויס די טעמפּעסטשואַס עוראָקלידאָן.
עוראָקלידאָן! זאגט אַלט דיוועס, אין זיין רויט סילקאַן ראַפּער - (ער האט אַ רעדער מען
דערנאָכדעם) בע, בע!
וואָס אַ שטראַף פראָסטיק נאַכט, ווי אָריאָן גליטערז, וואָס צאָפנדיק לייץ!
זאל זיי רעדן פון זייער מיזרעכדיק זומער קליימז פון ייביק קאָנסערוואַטאָריעס, געבן
מיר די פּריווילעגיע פון געמאכט מיין אייגן זומער מיט מיין אייגן קוילן.
אבער וואָס מיינט אלעזר?
קענען ער וואַרעם זיין בלוי הענט דורך האלטן זיי אַרויף צו די גרויס צאָפנדיק לייץ?
וואָלט ניט אלעזר גאַנץ זיין אין סומאַטראַ ווי דאָ?
וואָלט ער ניט ווייַט גאַנץ לייגן אים אַראָפּ לענגטווייז צוזאמען די שורה פון די עקוואַטאָר;
ייי, יע געטער! גיין אַראָפּ צו די פּאַטעטיש גרוב זיך, אין סדר צו האַלטן אויס דעם פראָסט?
איצט, אַז אלעזר זאָל ליגן סטראַנדיד עס אויף די קערבסטאָון איידער די טיר פון דיוועס,
דעם איז מער ווונדערלעך ווי אַז אַ ייַזבאַרג זאָל זיין מורד צו איינער פון די מאָלוקקאַס.
נאָך דיוועס זיך, ער צו לעבן ווי אַ זאַר אין אַ ייַז פּאַלאַץ געמאכט פון פאַרפרוירן סייז, און
זייַענדיק אַ פּרעזידענט פון אַ טעמפּראַנס געזעלשאַפט, ער נאָר טרינקט די טעפּיד טרערן פון יתומים.
אבער ניט מער פון דעם בלובבערינג איצט, מיר זענען געגאנגען אַ-וויילינג, און עס איז שעפע פון
אַז נאָך צו קומען.
זאל אונדז שאָבן די אייז פון אונדזער פראָסטאַד פֿיס, און זען וואָס סאָרט פון אַ פּלאַץ דעם
"ספּאָוטער" קען זיין.
>
-טשאַפּטער 3. די ספּאָוטער-ין.
קומט אַז גייבאַל-פארענדיקט ספּאָוטער-ין, איר געפינען זיך אין אַ ברייט, נידעריק, סטראַגגלינג
פּאָזיציע מיט אַלטמאָדיש וואַינסקאָץ, רימיינדינג איינער פון די בולוואַרקס פון עטלעכע
פארמשפט אַלט מעלאָכע.
אויף איין זייַט געהאנגען אַ זייער גרויס אָילפּאַינטינג אַזוי ונ דורך בעסמאָקעד, און יעדער וועג
דיפייסט, אַז אין די אַניקוואַל קראָססליגהץ דורך וועלכע איר וויוד עס, עס איז נאָר דורך
פלייַסיק לערנען און אַ סעריע פון סיסטעמאַטיש
וויזיץ צו עס, און אָפּגעהיט אָנפרעג פון די שכנים, אַז איר געקענט קיין וועג אָנקומען בייַ
אַ פארשטאנד פון זייַן ציל.
אַזאַ אַנאַקאַונטאַבאַל מאסע פון שיידז און שאַדאָוז, אַז בייַ ערשטער איר כּמעט געדאַנק
עטלעכע אַמביציעס יונג קינסטלער, אין דער צייַט פון דער ניו ענגלאַנד האַגס, האט געזוכט צו
דיליניייט כאַאָס ביוויטשט.
אבער דורך דינט פון פיל און ערנסט קאַנטאַמפּליישאַן, און אָפט ריפּיטאַד פּאָנדערינגס,
און ספּעציעל דורך פארווארפן עפענען די ביסל פֿענצטער צו דעם צוריק פון די פּאָזיציע, איר
בייַ לעצט קומען צו דער מסקנא אַז אַזאַ אַ
געדאַנק, אָבער ווילד, זאל ניט זיין בעסאַכאַקל אַנוואָראַנטיד.
אבער וואָס רובֿ פּאַזאַלד און קאַנפאַונדיד איר איז אַ לאַנג, לימבער, פּאָרטענטאַס, שוואַרץ מאַסע
פון עפּעס כאַוורינג אין דעם צענטער פון דער בילד איבער דרייַ בלוי, טונקל, פּערפּענדיקולאַר
שורות פלאָוטינג אין אַ נאָמען הייוון.
א באָגגי, סאַגי, סקוויטטשי בילד באמת, גענוג צו פירן אַ נערוועז מענטש דיסטראַקטאַד.
נאָך איז עס אַ סאָרט פון ינדעפאַנאַט, העלפט-דערגרייכט, אַנימאַדזשינאַבאַל סובלימיטי וועגן עס
אַז פערלי פראָזע איר צו עס, ביז איר ינוואַלאַנטעראַלי גענומען אַ קלאָלע מיט זיך צו
געפינען אויס וואָס אַז ווונדערלעך געמעל מענט.
אלץ און אַנאָן אַ ליכטיק, אָבער, וויי, פאַרפירעריש געדאַנק וואָלט דאַרט איר דורך .--
עס ס די שווארצע ים אין אַ האַלבנאַכט גאַלע .-- ס די ומנאַטירלעך קאַמבאַט פון די פיר
פּריימאַל יסודות .-- יט'סאַ בלאַסטיד כיט .--
יט'סאַ היפּערבאָרעאַן ווינטער סצענע .-- ס די ברייקינג-אַרויף פון די יסעבאָונד טייַך פון צייט.
אבער בייַ לעצט אַלע די פאַנסיז יילדיד צו אַז איינער פּאָרטענטאַס עפּעס אין די
בילד ס צווישן.
אַז אַמאָל געפינען אויס, און אַלע די מנוחה געווען קלאָר.
אבער האַלטן, טוט עס נישט טראָגן אַ שוואַך געראָטנקייַט צו אַ דזשייגאַנטיק פיש? אפילו די
גרויס לאַווייאַטאַן זיך?
אין פאַקט, דער קינסטלער ס פּלאַן געווען דעם: אַ לעצט טעאָריע פון מיין אייגן, טייל באזירט אויף
די אַגראַגייטאַד מיינונגען פון פילע אַלט פנים מיט וועמען איך גערעדט אויף דעם
ונטערטעניק.
די בילד רעפּריזענץ אַ קאַפּע-האָרנער אין אַ גרויס הוראַגאַן, די האַלב-פאַונדערד שיף
וועלטערינג עס מיט זייַן דרייַ דיסמאַנטאַלד מאַסס אַליין קענטיק, און אַ ופגעקאָכט
וואַלפיש, פּורפּאָסינג צו קוואַל ריין איבער די
מעלאָכע, איז אין דעם ריזיק אַקט פון ימפּיילינג זיך אויף די דרייַ מאַסטבוים-קעפ.
די אַנטקעגן וואַנט פון דעם פּאָזיציע איז געהאנגען אַלע איבער מיט אַ העאַטהעניש מענגע פון
מאַנסטראַס קלאַבז און ספּירז.
עטלעכע זענען טיקלי שטעלן מיט גליטערינג ציין ריזעמבלינג העלפאַנדביין סאָז, אנדערע זענען טאַפטיד
מיט נאַץ פון מענטשלעך האָר, און איינער איז סערפּ-שייפּט, מיט אַ וואַסט הענטל ופראַמען
קייַלעכיק ווי די אָפּשניט געמאכט אין די נייע-מאָוון גראָז דורך אַ לאַנג-אַרמד מאָוער.
איר שאַדערד ווי איר גייזד, און זיך געחידושט וואָס מאַנסטראַס קאַנאַבאַל און ווילד קען
אלץ האָבן פאַרבייַ אַ טויט-כאַרוואַסטינג מיט אַזאַ אַ כאַקינג, כאָראַפייינג ינסטרומענט.
געמישט מיט די זענען געווען פאַרזשאַווערט אַלט וויילינג לאַנסעס און כאַרפּונז אַלע איבערגעבליבענע און
דיפאָרמד. עטלעכע זענען סטאָריד וועפּאַנז.
מיט דעם אַמאָל לאַנג לאַנס, איצט וויילדלי עלבאָוד, פופציק יאר צוריק האט נתן סוואַין
טייטן פופצן וויילז צווישן אַ זונופגאַנג און אַ זונ - ונטערגאַנג.
און אַז כאַרפּון - אַזוי ווי אַ קאָרקסקרו איצט - איז פלאַנג אין דזשאַוואַן סיז, און לויפן אַוועק מיט
דורך אַ וואַלפיש, יאָרן דערנאָכדעם געהרגעט אַוועק די קאַפּע פון בלאַנקאָ.
דער אָריגינעל פּרעסן אריין ניי די עק, און, ווי אַ ומרויק נאָדל סאָודזשערנינג אין
די גוף פון אַ מענטשן, געפארן גאַנץ פערציק פֿיס, און בייַ לעצט איז געפונען ימבעדיד אין די
האָרב.
אַריבער דעם דוסקי פּאָזיציע, און אויף דורך איר נידעריק-אַרטשט וועג - שנייַדן דורך וואָס אין אַלט
מאל מוזן האָבן געווען אַ גרויס הויפט קוימען מיט פייערפּלייסאַז אַלע קייַלעכיק - איר
אַרייַן דעם ציבור פּלאַץ.
א נאָך דוסקיער פּלאַץ איז דאָס, מיט אַזאַ נידעריק פּאַנדעראַס בימז אויבן, און אַזאַ אַלט
רינגקאַלד פּלאַנגקס ונטער, אַז איר וואָלט כּמעט פאַנטאַזיע איר טראַד עטלעכע אַלט מעלאָכע ס
קאַקפּיץ, ספּעציעל פון אַזאַ אַ כאַולינג
נאַכט, ווען דעם ווינקל-אַנגקערד אַלט תיבה ראַקט אַזוי פיוריאַסלי.
אויף איין זייַט זענען געשטאנען אַ לאַנג, נידעריק, פּאָליצע-ווי טיש באדעקט מיט קראַקט גלאז קאַסעס,
אָנגעפילט מיט שטויביק רעריטיז אלנגעזאמלט פון דעם ברייט וועלט ס רימאָוטאַסט נוקס.
פּראָדזשעקטינג פון דער ווייַטער ווינקל פון דעם אָרט שטייט אַ טונקל-קוקן הייל - די באַר - אַ
גראָב פּרווון בייַ אַ רעכט וואַלפיש ס קאָפּ.
זיין אַז ווי עס זאל, עס שטייט די וואַסט אַרטשט ביין פון דעם וואַלפיש ס קין, אַזוי ברייט, אַ
קאָטש זאל כּמעט פאָר ונטער עס.
ין זענען אָפּגעלאָזן שעלוועס, ריינדזשד קייַלעכיק מיט אַלט דעקאַנטערס, לאגלען, פלאַסקס, און אין
יענע דזשאָז פון ביסטרע אומקום, ווי אן אנדערן געשאלטן יונה (דורך וועלכן נאָמען טאַקע
זיי רופן אים), בוסטלעס אַ קליין פאַרדאַרט
אַלט מענטש, וואס, פֿאַר זייער געלט, דירלי פארקויפט די סיילערז דעליריומס און טויט.
אַבאָמינאַבלע זענען די טאַמבלערז אין וועלכע ער פּאָרז זיין גיפט.
כאָטש אמת סילינדערס אָן - ין, די וויללאַנאָוס גרין גאָגגלינג ברילן
דעסעיטפוללי טייפּערד אַרונטער צו אַ טשיטינג דנאָ.
פּאַראַלעל מערידיאַנס רודלי פּעקקעד אין די גלאז, אַרומרינגלען די פאָאָטפּאַדס 'גאָבלעץ.
פּלאָמבירן צו דאס ציל, און דיין באַשולדיקונג איז אָבער אַ פּעני, צו דאס אַ פּעני מער, און אַזוי אויף צו
די פול גלאז - די קאַפּע האָרן מאָס, וואָס איר קען שלינגען אַראָפּ פֿאַר אַ שילינג.
אויף קומט דער פּלאַץ איך געפונען אַ נומער פון יונג סימאַן אלנגעזאמלט וועגן אַ טיש,
יגזאַמינינג דורך אַ טונקל ליכט דייווערז ספּעסאַמאַנז פון סקרימשאַנדער.
איך געזוכט דעם באַלעבאָס, און טעלינג אים איך געבעטן צו זיין אַקאַמאַדייטאַד מיט אַ צימער,
באקומען פֿאַר ענטפֿערן אַז זיין הויז איז געווען פול - ניט אַ בעט אַנאַקיאַפּייד.
"אבער אַוואַסט," ער צוגעגעבן, טאַפּינג זיין שטערן, "איר האַינט קיין אַבדזשעקשאַנז צו
ייַנטיילונג אַ האַרפּאָאָנעער ס פאַרדעקן, האָבן יע? איך ס'פּאָסע איר זענען גאָין 'אַ, וואַלין', אַזוי איר'ד
בעסער פאַרשטיין געניצט צו אַז סאָרט פון זאַך. "
איך דערציילט אים אַז איך קיינמאָל לייקט צו שלאָפן צוויי אין אַ בעט, אַז אויב איך זאָל אלץ טאָן אַזוי, עס
וואָלט אָפענגען אויף וואס די האַרפּאָאָנעער זאל זיין, און אַז אויב ער (דער באַלעבאָס) טאַקע
האט קיין אנדערע פּלאַץ פֿאַר מיר, און די
האַרפּאָאָנעער איז ניט דיסיידאַדלי אַבדזשעקשאַנאַבאַל, וואָס גאַנץ ווי וואַנדערן ווייַטער וועגן אַ
מאָדנע שטאָט אויף אַזוי ביטער אַ נאַכט, איך וואָלט לייגן אַרויף מיט די העלפט פון קיין לייַטיש מענטש ס
קאָלדרע.
"איך געדאַנק אַזוי. אַלע רעכט, נעמען אַ אַוועקזעצן.
וועטשערע? - איר ווילן וועטשערע? סופּפּער'לל זיין גרייט גלייַך. "
איך זיך אנידערגעזעצט אויף אַ אַלט ווודאַן פאַרענטפערן, קאַרווד אַלע איבער ווי אַ באַנק אויף די באַטערי.
בייַ איין עק אַ רומינאַטינג טאַר איז נאָך ווייַטער אַדאָרנינג עס מיט זיין דזשאַק-מעסער,
סטופּינג איבער און פלייסיק אַרבעט אַוועק בייַ די פּלאַץ צווישן זיין לעגס.
ער איז געווען טרייינג זיין האַנט בייַ אַ שיף אונטער פול זעגל, אָבער ער האט ניט מאַכן פיל כעדוויי, איך
געדאַנק. בייַ לעצט עטלעכע פיר אָדער פינף פון אונדז זענען
סאַמאַנד צו אונדזער מאָלצייַט אין אַ אַדזשוינינג פּלאַץ.
עס איז קאַלט ווי יסעלאַנד - קיין פייַער בייַ אַלע - די באַלעבאָס האט ער קען ניט פאַרגינענ זיך עס.
גאָרנישט אָבער צוויי וויסט כיילעוו ליכט, יעדער אין אַ וויינדינג בלאַט.
מיר האבן פיין צו קנעפּל אַרויף אונדזער מאַלפּע דזשאַקיץ, און כאַפּ צו אונדזער ליפן טעפּלעך פון
סקאָלדינג טיי מיט אונדזער האַלב פאַרפרוירן פינגער.
אבער די אָפּצאָל איז געווען פון די מערסט היפּש מין - ניט בלויז פלייש און פּאַטייטאָוז, אָבער
דאַמפּלינגז, גוט הימל! דאַמפּלינגז פֿאַר וועטשערע!
איין יונג יונגערמאַן אין אַ גרין קעסטל רעקל, גערעדט זיך צו די דאַמפּלינגז אין אַ
רובֿ דירעפול שטייגער. "מייַן יינגל," האט דער באַלעבאָס, "איר וועט האָבן
די נייטמער צו אַ טויט סאַרטאַינטי. "
"לאַנדלאָרד," איך וויספּערד, "אַז איז ניט דער האַרפּאָאָנעער איז עס?"
"אָה, ניט," האט ער, קוקן אַ סאָרט פון דיאַבאָליקאַללי מאָדנע, "די האַרפּאָאָנעער איז אַ
טונקל קאָמפּלעקסיאָנעד באָכער.
ער קיינמאָל עסט דאַמפּלינגז, ער דאָון - ער עסט גאָרנישט אָבער סטייקס, און ער לייקס 'עם זעלטן. "
"דער שטן ער טוט," זאגט אויך "וואו איז אַז האַרפּאָאָנעער?
איז ער דאָ? "
"ער וועט זיין דאָ אַפאָרע לאַנג," איז געווען דער ענטפער. איך קען נישט העלפן עס, אָבער איך אנגעהויבן צו פילן
סאַספּישאַס פון דעם "טונקל קאָמפּלעקסיאָנעד" האַרפּאָאָנעער.
ביי קיין טעמפּאָ, איך געמאכט אַרויף מיין מיינונג אַז אויב עס אַזוי פארקערט אויס אַז מיר זאָל שלאָפן
צוזאַמען, ער מוזן ויסטאָן און באַקומען אין בעט איידער איך האבן.
וועטשערע איבער, די געסט זענען צוריק צו דער באַר-צימער, ווען, ווייס נישט וואָס אַנדערש צו טאָן
מיט זיך, איך ריזאַלווד צו פאַרברענגען די מנוחה פון דעם אָוונט ווי אַ לוקער אויף.
אָט אַ רייאַטינג ראַש איז געהערט אָן.
סטאַרטינג אַרויף, דער באַלעבאָס געשריגן, "אז ס די גראַמפּוס ס קאָמאַנדע.
איך זוימען איר געמאלדן אין דער אָפינג דעם מאָרגן, אַ דרייַ יאָרן 'נעסיע, און אַ גאַנץ
שיף. הורראַה, יינגלעך, איצט מיר וועט האָבן די לעצט
נייַעס פון די פעעגעעס. "
א טראַמפּינג פון ים שיך איז געהערט אין די פּאָזיציע, די טיר איז געווען פלאַנג עפענען, און אין
ראָולד אַ ווילד גאַנג פון מאַרינערס גענוג.
ענוועלאָפּעד אין זייער צעשויבערט וואַך רעק, און מיט זייער קעפ מאַפאַלד אין ווולאַן
קאַמפערטערז, אַלע בעדאַרנעד און אָפּגעריסן, און זייער בירדז שייגעץ מיט ייסיקאַלז, זיי
געווען אַ ויסבראָך פון טראגט פון לאַבראַדאָר.
זיי האבן פּונקט לאַנדאַד פון זייער שיפל, און דאָס איז געווען דער ערשטער הויז זיי אריין.
קיין ווונדער, דעריבער, אַז זיי געמאכט אַ גלייַך וועקן פֿאַר דער וואַלפיש ס מויל - די באַר - ווען
די רינגקאַלד קליין אַלט יונה, עס אַפישיייטינג, באַלד אויסגעגאסן זיי אויס בריממערס
אַלע ארום.
איינער קאַמפּליינד פון אַ שלעכט קעלט אין זיין קאָפּ, אויף וואָס יונה געמישט אים אַ שלייַדער-ווי
טרונק פון דזשין און מאַלאַסאַז, וואָס ער האט געשוואוירן איז געווען אַ הערשער היילונג פֿאַר אַלע קאָולדז און
קאַטאַררהס וואַצאָועווער, מייַלע פון ווי לאַנג
שטייענדיק, אָדער צי געכאפט אַוועק דעם ברעג פון לאַבראַדאָר, אָדער אויף די וועטער זייַט פון אַ
ייַז-ינדזל.
דער מאַשקע באַלד מאָונטעד אין זייער קעפ, ווי עס בכלל טוט אפילו מיט די
אַרראַנטעסט טאָפּערס ניי לאַנדאַד פון ים, און זיי אנגעהויבן קאַפּערינג וועגן רובֿ
אָבסטרעפּעראָוסלי.
איך באמערקט, אָבער, אַז איינער פון זיי געהאלטן עפּעס אַ ביסל ווייַטער, און כאָטש ער געווען
דיזייראַס ניט צו צעלאָזן די כילעראַטי פון זיין שיפּמייץ דורך זיין אייגן ניכטער פּנים, נאָך אויף
דער גאנצער ער ריפריינד פון מאכן ווי פיל ראַש ווי די מנוחה.
דעם מענטשן אינטערעסירט מיר בייַ אַמאָל, און זינט דער ים-געטער האט אָרדיינד אַז ער זאָל
באַלד ווערן מיין שיפּמייט (כאָטש אָבער אַ סליפּינג-שוטעף איינער, אַזוי ווייַט ווי דעם
דערציילונג איז זארגן), איך וועל דאָ פירנעם אויף אַ קליין באַשרייַבונג פון אים.
ער געשטאנען גאַנץ זעקס פֿיס אין הייך, מיט איידעלע פּלייצעס, און אַ קאַסטן ווי אַ קאָפער-
דאַם.
איך האָבן זעלטן געזען אַזאַ בראָן אין אַ מענטש.
זיין פּנים איז געווען דיפּלי ברוין און בערנט, געמאכט זיין ווייַס ציין בלענדיק דורך דעם קאַנטראַסט;
בשעת אין דער טיף שאַדאָוז פון זיין אויגן פלאָוטיד עטלעכע רעמאַניסאַנסיז אַז האט ניט
ויסקומען צו געבן אים פיל פרייד.
זיין קול אין אַמאָל מודיע אַז ער איז געווען אַ סאָוטהערנער, און פון זיין שטראַף סטאַטשער, איך
געדאַנק ער מוזן זיין איינער פון די הויך מאַונטינירז פון די אַללעגהאַניאַן רידזש אין
ווירזשיניע.
ווען דער רעוואַלרי פון זיין קאַמפּאַניאַנז האט מאָונטעד צו זייַן הייך, דעם מענטש סליפּט
ניטאָ ונאָבסערוועד, און איך געזען קיין מער פון אים ביז ער איז געווארן מיין כאַווער אויף דעם ים.
אין אַ ביסל מינוט, אָבער, ער איז געווען מיסט דורך זיין שיפּמייץ, און זייַענדיק, עס מיינט, פֿאַר
עטלעכע סיבה אַ ריזיק באַליבט מיט זיי, זיי אויפשטיין אַ רוף פון "בולקינגטאָן!
בולקינגטאָן! ווו ס בולקינגטאָן? "און דאַרטיד אויס פון די הויז אין יאָג פון אים.
עס איז איצט וועגן 09:00, און דער פּלאַץ סימינג כּמעט סופּערנאַטוראַללי שטיל נאָך
די אָרדזשיז, איך אנגעהויבן צו גראַטולירן זיך אויף אַ קליין פּלאַן אַז האט פארגעקומען
צו מיר פּונקט פרייַערדיק צו די אַרייַנגאַנג פון די סימאַן.
קיין מענטש פּראַפערז צו שלאָפן צוויי אין אַ בעט. אין פאַקט, איר וואָלט אַ גוט געשעפט אלא ניט
שלאָפן מיט אייער אייגן ברודער.
איך טאָן ניט וויסן ווי עס איז, אָבער מען ווי צו זיין פּריוואַט ווען זיי זענען סליפּינג.
און ווען עס קומט צו סליפּינג מיט אַן אומבאַקאַנט פרעמדער, אין אַ פרעמד קרעטשמע, אין אַ
מאָדנע שטאָט, און אַז פרעמדער אַ האַרפּאָאָנעער, דעמאָלט אייער אַבדזשעקשאַנז
ינדעפאַנאַטלי פאַרמערן.
אדער איז עס קיין ערדישע סיבה פארוואס איך ווי אַ מאַטראָס זאָל שלאָפן צוויי אין אַ בעט, מער ווי
אַבי ווער אַנדערש, פֿאַר סיילערז ניט מער שלאָפן צוויי אין אַ בעט אין ים, ווי באָכער מלכים טאָן
אַשאָר.
צו זיין זיכער זיי אַלע שלאָפן צוזאַמען אין איין וווינונג, אָבער איר האָבן אייער אייגן כאַמאַק,
און דעקן זיך מיט אייער אייגן קאָלדרע, און שלאָפן אין דיין אייגן הויט.
די מער איך פּאַנדערד איבער דעם האַרפּאָאָנעער, די מער איך אַבאָמינאַטעד דעם געדאַנק פון
סליפּינג מיט אים.
עס איז געווען העל צו אָננעמען אַז זייַענדיק אַ האַרפּאָאָנעער, זיין לתונט אָדער ווולאַן, ווי די
פאַל זאל זיין, וואָלט ניט זיין פון די טידיעסט, אַוואַדע גאָרניט פון די פיינאַסט.
איך אנגעהויבן צו טוויטש אַלע איבער.
אויסערדעם, עס איז געטינג שפּעט, און מיין לייַטיש האַרפּאָאָנעער דארף צו זיין היים און גיי
בעדוואַרדס.
רעכן איצט, ער זאָל טאַמבאַל אין אויף מיר בייַ האַלבנאַכט - ווי קען איך זאָגן פון וואָס געמיין
לאָך ער האט שוין קומען? "לאַנדלאָרד!
איך'ווע געביטן מיין מיינונג וועגן אַז האַרפּאָאָנעער .-- איך וועט ניט שלאָפן מיט אים.
איך וועט פּרובירן די באַנק דאָ. "
"פונקט ווי איר ביטע, איך בין נעבעכדיק איך הענטשקע - לאָשן שוינען יע אַ טישטעך פֿאַר אַ מאַטראַס, און יט'סאַ
פּלאַגוי פּראָסט ברעט דאָ "- געפיל פון די נאַץ און נאַטשאַז.
"אבער וואַרטן אַ ביסל, סקרימשאַנדער, איך'ווע גאַט אַ סטאָליער ס פלאַך דארטן אין די באַר - וואַרטן,
איך זאָגן, און איך וועט מאַכן יי ייַנגענעם גענוג. "
אַזוי זאגן ער פּראָוקיורד די פלאַך, און מיט זיין אַלט זייַד טיכל ערשטער דאַסטינג די
באַנק, וויגעראַסלי שטעלן צו פּלאַנינג אַוועק בייַ מיין בעט, די בשעת גרינינג ווי אַ מאַלפּע.
די שייווינגז פלו רעכט און לינקס, ביז בייַ לעצט דעם פלאַך-פּרעסן געקומען זעץ קעגן אַ
ינדאַסטראַקטיבאַל פּעקל.
דער באַלעבאָס איז געווען בייַ ספּראַינינג זיין האַנטגעלענק, און איך דערציילט אים פֿאַר הימל האַשעם צו פאַרלאָזן -
די בעט איז ווייך גענוג צו פּאַסן מיר, און איך האט ניט וויסן ווי אַלע די פּלאַנינג אין די
וועלט קען מאַכן עידער אַראָפּ פון אַ סאָסנע פּלאַנקען.
אַזוי צונויפקום אַרויף די שייווינגז מיט אנדערן שמייכלען, און פארווארפן זיי אין דער גרויס
הרובע אין די מיטן פון די צימער, ער געגאנגען וועגן זיין געשעפט, און לינקס מיר אין אַ ברוין
לערנען.
איך איצט גענומען די מאָס פון די באַנק, און געפונען אַז עס איז געווען אַ פֿיס צו קורץ, אָבער
אַז קען זיין מענדיד מיט אַ שטול.
אבער עס איז געווען אַ פֿיס צו ענג, און די אנדערע באַנק אין דעם צימער איז געווען וועגן פיר אינטשעס
העכער ווי די פּליינד איין - אַזוי עס איז ניט יאָקינג זיי.
איך דעמאָלט געשטעלט דער ערשטער באַנק לענגטווייז צוזאמען דעם נאָר קלאָר אָרט קעגן די
וואַנט, געלאזן אַ קליין מעהאַלעך צווישן, פֿאַר מיין צוריק צו פאַרענטפערן אַראָפּ ין
אבער איך באַלד געפונען אַז עס געקומען אַזאַ אַ פּלאַן פון קעלט לופט איבער מיר פון אונטער די
סיל פון די פֿענצטער, אַז דעם פּלאַן וואָלט קיינמאָל טאָן בייַ אַלע, ספּעציעל ווי אנדערן
קראַנט פון די ריקאַטי טיר באגעגנט דער איינער
פון די פֿענצטער, און ביידע צוזאַמען געשאפן אַ סעריע פון קליין ווהירלווינדס אין די באַלדיק
געגנט פון דעם אָרט ווו איך האט געדאַנק צו פאַרברענגען די נאַכט.
דער טייַוול ברענגען אַז האַרפּאָאָנעער, געדאַנק איך, אָבער אָפּשטעלן, קען נישט איך גאַנווענען אַ מאַרץ אויף אים -
שרויף זיין טיר אינעווייניק, און שפּרינגען אין זיין בעט, נישט צו זיין וואַקענעד דורך דער מערסט היציק
קנאָקקינגס?
עס געווען קיין שלעכט געדאַנק, אָבער אויף צווייט געדאנקען איך דיסמיסט עס.
פֿאַר ווער קען זאָגן אָבער וואָס דער ווייַטער מאָרגן, אַזוי באַלד ווי איך פּאַפּט אויס פון די
אָרט, די האַרפּאָאָנעער זאל זיין שטייענדיק אין דער פּאָזיציע, אַלע גרייט צו קלאַפּן מיר אַראָפּ!
נאָך, קוקן קייַלעכיק מיר ווידער, און געזען קיין מעגלעך געלעגנהייַט פון ספּענדינג אַ סופפעראַבלע
נאַכט סייַדן אין עטלעכע אנדערע מענטש ס בעט, איך אנגעהויבן צו טראַכטן אַז נאָך אַלע איך זאל זיין
טשערישינג ונוואַרראַנטאַבלע פּרעדזשאַדיסיז קעגן דעם אומבאַקאַנט האַרפּאָאָנעער.
מיינט איך, איך וועט וואַרטן ווייַלע, ער מוז זיין דראַפּינג אין איידער לאַנג.
איך וועט האָבן אַ גוט קוקן בייַ אים דעמאָלט, און טאָמער מיר זאלן ווערן פריילעך גוט בעדפעלאָוז
נאָך אַלע - עס ס ניט טעלינג.
אבער כאָטש דעם אנדערן באָרדערז געהאלטן קומענדיק אין דורך אָנעס, פּאָרלעכווייַז, און טריז, און גיי צו
בעט, נאָך קיין צייכן פון מיין האַרפּאָאָנעער. "לאַנדלאָרד!" געזאגט איך, "וואָס סאָרט פון אַ יאַט איז
ער - גייט ער שטענדיק האַלטן אַזאַ שפּעט שעה? "
עס איז איצט שווער אויף 0:00. דער באַלעבאָס טשאַקאַלד ווידער מיט זיין דאַר
טשאַקאַל, און געווען צו זיין מייטאַלי טיקאַלד בייַ עפּעס ווייַטער פון מיין קאַמפּריכענשאַן.
"ניין," ער געענטפערט, "בכלל ער ס אַ פרי פויגל - אַירליי צו בעט און אַירליי צו העכערונג -
יאָ, ער ס די פויגל וואָס קאַטשאַז דער וואָרעם.
אבער צו-נאַכט ער געגאנגען אויס אַ פּעדאַלינג, איר זען, און איך טאָן ניט זען וואָס אויף אַירטה האלט
אים אַזוי שפּעט, סייַדן, קען זיין, ער קען נישט פאַרקויפן זיין קאָפּ. "
"קענען נישט פאַרקויפן זיין קאָפּ? - וואָס סאָרט פון אַ באַמבאָאָזינגלי דערציילונג איז דעם איר זענען טעלינג
מיר? "געטינג אין אַ טאַוערינג שטורעם.
"צי איר פּרעטענדירן צו זאָגן, באַלעבאָס, אַז דעם האַרפּאָאָנעער איז פאקטיש פאַרקנאַסט דעם ברוך
שבת נאַכט, אָדער גאַנץ זונטיק מאָרגן, אין פּעדאַלינג זיין קאָפּ אַרום דעם שטאָט? "
"אז ס גראד עס," האט דער באַלעבאָס, "און איך דערציילט אים ער קען ניט פאַרקויפן עס דאָ,
דער מאַרק ס אָוווערסטאַקט. "" מיט וואָס? "שאַוטאַד אויך
"מיט קעפ צו זיין זיכער, איז ניט פאראן אויך פילע קעפ אין די וועלט?"
"איך דערציילן איר וואָס עס איז, באַלעבאָס," האט געזאגט איך גאַנץ קאַמלי, "איר'ד בעסער האַלטן ספּיננינג
אַז יאַרן צו מיר - אַם נישט גרין. "
"מייַ זיין ניט," גענומען אויס אַ שטעקן און כוויטלינג אַ ציינשטעכער, "אָבער איך רייַטהער טרעפן
איר וועט ווערן געטאן ברוין אויב אַז ער האַרפּאָאָנעער הערט איר אַ סלאַנדערין 'זיין קאָפּ. "
"איך וועט ברעכן עס פֿאַר אים," האט געזאגט איך, איצט פליענדיק אין אַ לייַדנשאַפט ווידער בייַ דעם אַנאַקאַונטאַבאַל
פאַרראַגאָ פון דער באַלעבאָס ס. "ס געלט אַ'רעאַדי," האט ער.
"בראָוק," האט געזאגט איך - "רייסט, טאָן איר מיינען?"
"סאַרטאַין, און אַז ס די זייער סיבה ער קענען ניט פאַרקויפן עס, איך טרעפן."
"לאַנדלאָרד," האט געזאגט איך, גיי אַרויף צו אים ווי קיל ווי מט. העקלאַ אין אַ שניי-שטורעם - "באַלעבאָס,
האַלטן כוויטלינג.
איר און איך מוזן פֿאַרשטיין איינער דעם אנדערן, און אַז צו אָן פאַרהאַלטן.
איך קומען צו דיין הויז און ווילן אַ בעט, איר דערציילן מיר איר קענען בלויז געבן מיר העלפט אַ איינער;
אַז די אנדערע העלפט געהערט צו אַ זיכער האַרפּאָאָנעער.
און וועגן דעם האַרפּאָאָנעער, וועמען איך האב ניט נאָך געזען, איר אָנהאַלטן אין טעלינג מיר די
רובֿ מיסטאַפייינג און יגזאַספּערייטינג אַרטיקלען טענדינג צו ביגעט אין מיר אַ ומבאַקוועם
געפיל צו די מענטשן וועמען איר פּלאַן פֿאַר
מיין בעדפעלאָו - אַ סאָרט פון קאָננעקסיאָן, באַלעבאָס, וואָס איז אַ אָנווינקען און
קאַנפאַדענטשאַל איינער אין די העכסטן גראד.
איך איצט פאָדערן פון איר צו רעדן אויס און דערציילן מיר ווער און וואָס דעם האַרפּאָאָנעער איז, און
צי איך וועט זיין אין אַלע שייך זיכער צו פאַרברענגען די נאַכט מיט אים.
און אין דער ערשטער אָרט, איר וועט זיין אַזוי גוט ווי צו ונסייַ אַז דערציילונג וועגן סעלינג זיין
קאָפּ, וואָס אויב אמת איך נעמען צו זיין גוט זאָגן אַז דעם האַרפּאָאָנעער איז סטאַרק מעשוגע,
און איך'ווע קיין געדאַנק פון סליפּינג מיט אַ מעשוגענער,
און איר, האר, ריא איך מיינען, באַלעבאָס, דיר, האר, דורך טרייינג צו פּויעלנ בייַ מיר צו טאָן אַזוי
וויסנדיק, וואָלט דערמיט ופפירן זיך לייאַבאַל צו אַ פאַרברעכער פּראָקורירונג. "
"וואנט," האט דער באַלעבאָס, פעטשינג אַ לאַנג אָטעם, "טהאַט'סאַ פּורטי לאַנג סאַרמאָן פֿאַר אַ
באָכער אַז ריפּס אַ קליין איצט און דעמאָלט.
אבער זיין גרינג, ווערן לייַכט, דעם דאָ האַרפּאָאָנעער איך האָבן שוין טעללין 'איר פון האט פּונקט אנגעקומען
פון די דרום סיז, ווו ער געקויפט אַרויף אַ פּלאַץ פון 'באַלמעד ניו זילאַנד קעפ (גרויס
קיוריאָוז, איר וויסן), און ער ס פארקויפט אַלע אויף 'עם
אָבער איינער, און אַז איינער ער ס טרייינג צו פאַרקויפן צו-נאַכט, פאַרשאַפן צו מארגן ס זונטאג, און עס
וואָלט ניט טאָן צו זיין סעלין 'מענטשלעך קעפ וועגן די גאסן ווען פאָלקס איז גאָין' צו
קהילות.
ער געוואלט צו, לעצט זונטאג, אָבער איך פארשטאפט אים פּונקט ווי ער איז געווען גאָין 'אויס פון די טיר
מיט פיר קעפ סטראַנג אויף אַ שטריקל, פֿאַר אַלע די אַירטה ווי אַ שטריקל פון יניאָנס. "
דעם חשבון קלירד אַרויף די אַנדערש אַנאַקאַונטאַבאַל מיסטעריע, און געוויזן אַז די
באַלעבאָס, נאָך אַלע, האט געהאט קיין געדאַנק פון פולינג מיר - אָבער אין דער זעלביקער צייַט וואָס קען
איך טראַכטן פון אַ האַרפּאָאָנעער וואס סטייד אויס פון אַ
שבת נאַכט ריין אין דעם הייליק שבת, פאַרקנאַסט אין אַזאַ אַ קאַנאַבאַל געשעפט ווי
סעלינג די קעפ פון טויט ידאָלאַטאָרס? "דעפּענד אויף עס, באַלעבאָס, אַז האַרפּאָאָנעער
איז אַ געפערלעך מענטשן. "
"ער פּייַס רעג'לאַר," איז געווען דער רידזשוינדער. "אבער קומען, עס ס געטינג יימעדיק שפּעט, איר
האט בעסער זיין אויסגעדרייט פלוקס - יט'סאַ פייַן בעט, סאַל און מיר סלעפּט אין אַז ער בעט די
נאַכט מיר זענען ספּלייסט.
עס ס שעפע פון פּלאַץ פֿאַר צוויי צו בריקען וועגן אין אַז בעט, עס ס אַ אַלמעכטיק גרויס בעט
אַז.
פארוואס, אַפאָרע מיר געבן עס אַרויף, סאַל געניצט צו שטעלן אונדזער סאַם און קליין דזשאַני אין די פֿיס פון
עס.
אבער איך גאַט אַ דרימינג און ספּראָלינג וועגן איין נאַכט, און עפעס, סאַם גאַט פּיטשט אויף
דער פּאָדלאָגע, און געקומען נאָענט ברייקינג זיין אָרעם. אַרטער אַז, סאַל האט עס וואָלט ניט טאָן.
קומען צוזאמען דאָ, איך וועט געבן יע אַ גלים אין אַ רעגע, "און אַזוי זאגן ער לייטיד אַ ליכט
און געהאלטן עס צו מיר, מקריב צו פירן די וועג.
אבער איך געשטאנען יררעסאָלוטע, ווען קוקן בייַ אַ זייגער אין דער ווינקל, ער יקסקליימד "איך ווום
עס ס זונטאג - איר וועט ניט זען אַז האַרפּאָאָנעער צו-נאַכט, ער ס קומען צו אַנקער ערגעץ -
קומען צוזאמען דעמאָלט, טאָן קומען, וועט נישט יי קומען? "
איך באטראכט דעם ענין אַ מאָמענט, און דערנאך אַרויף טרעפּ מיר זענען, און איך געווען אַשערד אין אַ
קליין צימער, קאַלט ווי אַ קלאַם, און מעבלירט, זיכער גענוג, מיט אַ פּראַדידזשאַס בעט, כּמעט
גרויס גענוג טאַקע פֿאַר קיין פיר האַרפּאָאָנעערס צו שלאָפן אַברעסט.
"עס," האט דער באַלעבאָס, פּלייסינג די ליכט אויף אַ משוגע אַלט ם קאַסטן אַז האט
טאָפּל פליכט ווי אַ וואַשן-שטיין און צענטער טיש, "עס, מאַכן זיך באַקוועם
איצט, און אַ גוטע נאַכט צו יע. "
איך פארקערט קייַלעכיק פון ייינג די בעט, אָבער ער האט פאַרשווונדן.
פאָלדינג צוריק די קאָונטערפּאַנע, איך סטופּט איבער דעם בעט.
כאָטש גאָרניט פון די מערסט עלעגאַנט, עס נאָך געשטאנען די בדיקע טאָלעראַבלי געזונט.
איך און גלאַנסט קייַלעכיק די פּלאַץ, און אויסערדעם די בעדסטעאַד און צענטער טיש, קען זען קיין
אנדערע מעבל בילאָנגינג צו דעם פּלאַץ, אָבער אַ גראָב פּאָליצע, די פיר ווענט, און אַ פּייפּערד
פירעבאָאַרד רעפּריזענטינג אַ מענטש סטרייקינג אַ וואַלפיש.
פון דאס נישט רעכט בילאָנגינג צו די פּלאַץ, עס איז געווען אַ כאַמאַק לאַשט אַרויף, און
ארלנגעווארפן אויף דער פּאָדלאָגע אין איין ווינקל, אויך אַ גרויס יאַמ - מאַן ס טאַש, מיט די
האַרפּאָאָנעער ס גאַרדעראָב, קיין צווייפל אין לו פון אַ לאַנד טול.
פּונקט אַזוי, עס איז געווען אַ פּעקל פון ויסטערליש ביין פיש כוקס אויף דער פּאָליצע איבער דעם פייַער-
שטעלן, און אַ הויך כאַרפּון שטייענדיק בייַ די קאָפּ פון דעם בעט.
אבער וואָס איז דאָס אויף די קאַסטן?
איך גענומען עס אַרויף, און געהאלטן עס נאָענט צו די ליכט, און פּעלץ עס, און שטינקע עס, און געפרואווט
יעדער וועג מעגלעך צו אָנקומען אין עטלעכע באַפרידיקנדיק מסקנא בנוגע עס.
איך קענען פאַרגלייַכן עס צו גאָרנישט אָבער אַ גרויס טיר מאַטע, אָרנאַמענטיד בייַ די עדזשאַז מיט
קליין טינגקלינג טאַגס עפּעס ווי די סטיינד שטעכל - כאַזער קוויללס קייַלעכיק אַ ינדיאַן
מאַקאַסין.
עס איז אַ לאָך אָדער שפּאַלט אין דער מיטן פון דעם מאַטע, ווי איר זען די זעלבע אין דרום
אמעריקאנער פּאַנטשאָוז.
אבער קען עס זיין מעגלעך אַז קיין ניכטער האַרפּאָאָנעער וואָלט באַקומען אין אַ טיר מאַטע, און
פּאַראַד די גאסן פון קיין קריסטלעך שטאָט אין אַז סאָרט פון גייז?
איך לייגן עס אויף, צו פּרובירן עס, און עס ווייד מיר אַראָפּ ווי אַ וועשקויבער, זייַענדיק אַנקאַמאַנלי צעשויבערט
און גראָב, און איך געדאַנק אַ קליין פייַכט, ווי כאָטש דעם מיסטעריעז האַרפּאָאָנעער האט געווארן
ווערינג עס פון אַ רעגנדיק טאָג.
איך זענען אַרויף אין עס צו אַ ביסל פון גלאז סטאַק קעגן די וואַנט, און איך קיינמאָל געזען אַזאַ אַ
דערזען אין מיין לעבן. איך טאָר זיך אויס פון אים אין אַזאַ אַ ייַלן
אַז איך געגעבן זיך אַ קינק אין די האַלדז.
איך זיך אנידערגעזעצט אויף די זייַט פון די בעט, און קאַמענסט טראכטן וועגן דעם קאָפּ-פּעדאַלינג
האַרפּאָאָנעער, און זיין טיר מאַטע.
נאָך טראכטן עטלעכע מאָל אויף דער בעט-זייַט, איך גאַט אַרויף און גענומען אַוועק מיין מאַלפּע רעקל, און
דעמאָלט געשטאנען אין די מיטן פון די צימער טראכטן.
איך דעמאָלט גענומען אַוועק מיין רעקל, און געדאַנק אַ ביסל מער אין מיין העמד סליווז.
אבער אָנהייב צו פילן זייער קאַלט איצט, העלפט אַנדרעסט ווי איך איז געווען, און רימעמברינג וואָס
דער באַלעבאָס געזאגט וועגן דעם האַרפּאָאָנעער ס ניט קומען היים בייַ אַלע אַז נאַכט, עס זייַענדיק
אַזוי זייער שפּעט, איך געמאכט ניט מער האַוועניש, אָבער
דזשאַמפּט אויס פון מיין פּאַנטאַלונז און שיך, און דעריבער בלאָוינג אויס די ליכט טאַמבאַלד אין
בעט, און איבערגעענטפערט זיך צו די זאָרגן פון הימל.
צי אַז מאַטראַס האט סטאַפט מיט פּאַפּשוי-קאָבס אָדער צעבראכן קראַקערי, עס איז ניט
טעלינג, אָבער איך ראָולד וועגן אַ גוט געשעפט, און קען ניט שלאָפן פֿאַר אַ לאַנג צייַט.
בייַ לעצט איך סליד אַוועק אין אַ ליכט דרעמלען, און האט שיין קימאַט געמאכט אַ גוט אָפינג
צו דער לאַנד פון נאָד, ווען איך געהערט אַ שווער פוטפאָל אין די דורכפאָר, און געזען אַ
גלימער פון ליכט קומען אין די פּלאַץ פון אונטער די טיר.
האר ראַטעווען מיר, מיינט איך, אַז מוזן זיין די האַרפּאָאָנעער, די גענעמדיק קאָפּ-פּעדלער.
אבער איך לייגן בישליימעס נאָך, און ריזאַלווד ניט צו זאָגן אַ וואָרט ביז גערעדט צו.
האלט אַ ליכט אין איין האַנט, און אַז יידעניקאַל ניו זילאַנד קאָפּ אין די אנדערע,
דער פרעמדער אריין די צימער, און אָן קוקן צו די בעט, געשטעלט זיין ליכט
אַ גוט וועג אַוועק פון מיר אויף דער פּאָדלאָגע אין איין
ווינקל, און דעמאָלט אנגעהויבן ארבעטן אַוועק בייַ די נאַטיד קאָרדס פון די גרויס טאַש איך פריער
גערעדט פון ווי זייַענדיק אין דעם צימער.
איך איז געווען אַלע באַלאָנעס צו זען זיין פּנים, אָבער ער געהאלטן עס אַווערטאַד פֿאַר עטלעכע מאָל בשעת
באנוצט אין ונלאַסינג די טאַש ס מויל. דעם דערפילט, אָבער, ער פארקערט
קייַלעכיק - ווען, גוט הימל! וואָס אַ ספּעקטאַקל!
אַזאַ אַ פּנים! עס איז געווען פון אַ טונקל, פּערפּליש, געל קאָליר,
דאָ און דאָרט סטאַק איבער מיט גרויס בלאַקקיש קוקן סקווערז.
יא, עס ס פּונקט ווי איך געדאַנק, הע'סאַ געפערלעך בעדפעלאָו, ער ס געווארן אין אַ קאַמף,
גאַט דרעדפאַלי שנייַדן, און דאָ ער איז, פּונקט פון דער כירורג.
אבער בייַ אַז מאָמענט ער טשאַנסעד צו קערן זיין פּנים אַזוי צו די ליכט, אַז איך בפירוש
געזען זיי קען ניט זיין סטיקינג-פּלאַסטערס בייַ אַלע, די שוואַרץ סקווערז אויף זיין טשיקס.
זיי זענען סטאַינס פון עטלעכע סאָרט אָדער אנדערע.
בייַ ערשטער איך געוואוסט נישט וואָס צו מאַכן פון דעם, אָבער באַלד אַן ינגקלינג פון די אמת פארגעקומען
צו מיר.
איך דערמאנט אַ געשיכטע פון אַ ווייַס מענטש - אַ ווהאַלעמאַן אויך - וואס, פאַלינג צווישן די
קאַנאַבאַלז, האט שוין טאַטוד דורך זיי.
איך געפונען אַז דעם האַרפּאָאָנעער, אין דעם גאַנג פון זיין ווייַט ווויאַדזשאַז, מוזן האָבן
באגעגנט מיט אַ ענלעך פּאַסירונג. און וואָס איז עס, געדאַנק איך, נאָך אַלע!
עס ס נאָר זיין אַרויס, אַ מענטש קען זיין ערלעך אין קיין סאָרט פון הויט.
אבער דעמאָלט, וואָס צו מאַכן פון זיין אַנערטלי קאַמפּעקשאַן, אַז טייל פון עס, איך מיינען, ליגנעריש
קייַלעכיק וועגן, און גאָר פרייַ פון די סקווערז פון טאַטוינג.
צו זיין זיכער, עס זאל זיין גאָרנישט אָבער אַ גוט מאַנטל פון טראַפּיקאַל טאַנינג, אָבער איך קיינמאָל געהערט
פון אַ וואַרעם זון ס טאַנינג אַ ווייַס מענטש אין אַ פּערפּליש געל איינער.
אָבער, איך האט קיינמאָל געווארן אין די דרום סיז, און פילייַכט די זון עס געשאפן
די ויסערגעוויינלעך יפעקץ אויף די הויט.
איצט, בשעת אַלע די געדאנקען האבן גייט פארביי דורך מיר ווי בליץ, דעם האַרפּאָאָנעער
קיינמאָל באמערקט מיר בייַ אַלע.
אבער, נאָך עטלעכע שוועריקייט האט געעפנט זיין טאַש, ער קאַמענסט פאַמבאַלינג אין עס, און
אָט פּולד אויס אַ סאָרט פון טאַמאַכאָק, און אַ פּלאָמבע-הויט בייַטל מיט די האָר אויף.
פּלאַסינג די אויף דער אַלט קאַסטן אין דער מיטן פון דעם אָרט, ער דעמאָלט גענומען דעם New
זילאַנד קאָפּ - אַ גאַסטלי זאַך גענוג - און קראַמד עס אַראָפּ אין די טאַש.
ער איצט גענומען אַוועק זיין קאַפּל - אַ נייַ ביווער הוט - ווען איך געקומען ניי געזאַנג אויס מיט פריש
יבערראַשן.
עס איז קיין האָר אויף זיין קאָפּ - גאָרניט צו רעדן פון לפּחות - גאָרנישט אָבער אַ קליין
סקאַלפּ-פּעקל טוויסטיד אַרויף אויף זיין שטערן. זיין ליסע פּערפּליש קאָפּ איצט האט פֿאַר אַלע
די וועלט ווי אַ מילדעוועד שאַרבן.
האט נישט דער פרעמדער געשטאנען צווישן מיר און דעם טיר, איך וואָלט האָבן באָולטאַד אויס פון עס
קוויקער ווי טאָמיד איך באָולטאַד אַ מיטאָג.
אפילו ווי עס איז, איך געדאַנק עפּעס פון סליפּינג אויס פון די פֿענצטער, אָבער עס איז דער
רגע שטאָק צוריק.
איך בין ניט פּאַכדן, אָבער וואָס צו מאַכן פון דעם ראָש-פּעדאַלינג לילאַ יונגאַטש בעסאַכאַקל
פארביי מיין קאַמפּריכענשאַן.
אומוויסנדיקייט איז דער פאָטער פון מורא, און זייַענדיק גאָר נאַנפּלאַסט און קאַנפאַונדיד וועגן
דער פרעמדער, איך מודה איך איז איצט ווי פיל דערשראָקן פון אים ווי אויב עס איז געווען דעם טייַוול
זיך וואס האט אַזוי צעבראכן אין מיין צימער אין די טויט פון נאַכט.
אין פאַקט, איך איז געווען אַזוי דערשראָקן פון אים אַז איך איז נישט שפּיל גענוג פּונקט דעמאָלט צו אַדרעס אים,
און פאָדערן אַ באַפרידיקנדיק ענטפֿערן וועגן וואָס געווען ינאַקספּליסאַבאַל אין אים.
דערווייַל, ער פארבליבן דער געזעלשאַפֿט פון ונדרעססינג, און בייַ לעצט אנטפלעקט זיין קאַסטן
און געווער.
ווי איך לעבן, די באדעקט פּאַרץ פון אים זענען טשעקערד מיט דער זעלביקער סקווערז ווי זיין
פּנים, זיין צוריק, צו, איז אַלע איבער דער זעלביקער פינצטער סקווערז, ער געווען צו האָבן געווען אין אַ
דרייסיק יאר 'קריג, און פּונקט אנטרונען פון עס מיט אַ סטיקינג-טינק העמד.
נאָך מער, זיין זייער לעגס האבן אנגעצייכנט, ווי אויב אַ פּעקל פון טונקל גרין פראַגז געווען
פליסנדיק אַרויף די טרונקס פון יונג פּאַלמס.
עס איז איצט גאַנץ קלאָר אַז ער מוז זיין עטלעכע אַבאַמאַנאַבאַל ווילד אָדער אנדערע שיפּט אַבאָרד
פון אַ ווהאַלעמאַן אין די דרום סיז, און אַזוי לאַנדאַד אין דעם קריסטלעך לאַנד.
איך קוואַקעד צו טראַכטן פון עס.
א פּעדלער פון קעפ צו - טאָמער די קעפ פון זיין אייגן ברידער.
ער זאל נעמען אַ פאַנטאַזיע צו מייַן - הימל! קוקן בייַ אַז טאַמאַכאָק!
אבער עס איז קיין צייַט פֿאַר שאַדערינג, פֿאַר איצט די ווילד זענען וועגן עפּעס אַז
גאָר פאַסאַנייטיד מיין אויפמערק, און קאַנווינסט מיר אַז ער דארף טאַקע זיין אַ
כידאַן.
גיי צו זיין שווער גרעגאָו, אָדער ווראַפּאַלל, אָדער דרעאַדנאַוגהט, וואָס ער האט ביז אַהער געהאנגען
אויף אַ שטול, ער פאַמבאַלד אין די פּאַקאַץ, און געשאפן אין לענג אַ טשיקאַווע קליין
דיפאָרמד בילד מיט אַ כאַנטש אויף זייַן צוריק,
און פּונקט די קאָליר פון אַ דרייַ טעג 'אַלט קאָנגאָ בייבי.
רעמעמבערינג די עמבאַמד קאָפּ, בייַ ערשטער איך כּמעט געדאַנק אַז דעם שוואַרץ מאַניקין איז
אַ פאַקטיש בייבי אפגעהיט אין עטלעכע ענלעך שטייגער.
אבער זעענדיק אַז עס איז געווען ניט בייַ אַלע לימבער, און אַז עס גליסאַנד אַ גוט געשעפט ווי
פּאַלישט עבאַני, איך געפונען אַז עס מוזן זיין גאָרנישט נאר אַ ווודאַן געץ, וואָס טאַקע עס
פּרוווד צו זיין.
פֿאַר איצט די ווילד גייט אַרויף צו די ליידיק פייַער-אָרט, און רימוווינג די פּייפּערד פייַער-
טאָוול, שטעלט אַרויף דעם קליין כאַנטש-באַקט בילד, ווי אַ טענפּין, צווישן די אַנדיראָנס.
די קוימען דזשאַמבס און אַלע די בריקס אינעווייניק זענען זייער סוטי, אווי אַז איך געדאַנק דעם
פייַער-אָרט געמאכט אַ זייער צונעמען קליין מיזבייעך אָדער קאַפּל פֿאַר זיין קאָנגאָ געץ.
איך איצט סקרוד מיין אויגן שווער צו די האַלב פאַרבאָרגן בילד, געפיל אָבער קראַנק אין יז
דערווייל - צו זען וואָס איז געווען ווייַטער צו נאָכפאָלגן.
ערשטער ער נעמט וועגן אַ טאָפּל האַנדפול פון שייווינגז אויס פון זיין גרעגאָו טאַש, און
ערטער זיי קערפאַלי פאר דעם געץ, דעמאָלט ארויפלייגן אַ ביסל פון שיף ביסקאַט אויף שפּיץ און
אַפּלייינג דעם פלאַם פון דער לאָמפּ, ער
אנגעצונדן די שייווינגז אין אַ סאַקראַפישאַל פלאַם.
אָט, נאָך פילע האַסטי סנאַטשיז אין דעם פייַער, און נאָך האַסטיער ווידדראָאַלז פון
זיין פינגער (ווערביי ער געווען צו זיין סקאָרטשינג זיי באַדלי), ער בייַ לעצט סאַקסידיד
אין צייכענונג אויס די ביסקאַט, דעמאָלט בלאָוינג
אַוועק די היץ און אש אַ קליין, ער געמאכט אַ יידל פאָרשלאָג פון עס צו די ביסל ניגראָו.
אבער די ביסל טייַוול האט ניט ויסקומען צו פאַנטאַזיע אַזאַ טרוקן סאָרט פון אָפּצאָל בייַ אַלע, ער קיינמאָל
אריבערגעפארן זיין ליפן.
אַלע די מאָדנע אַנטיקס געווען באגלייט דורך נאָך פרעמדער גאַטעראַל נויזיז פון דער
דעוואַטי, וואס געווען צו זיין מתפלל אין אַ זינגען-ליד אָדער אַנדערש געזאַנג עטלעכע פּייגאַן
פּסאַלמאָדי אָדער אנדערע, בעשאַס וואָס זיין פּנים
טוויטשט וועגן אין דער רובֿ ומנאַטירלעך שטייגער.
בייַ לעצט יקסטינגגווישינג די פייַער, ער גענומען דעם געץ אַרויף זייער אַנסעראַמאָוניאַסלי, און באַגד עס
ווידער אין זיין גרעגאָו טאַש ווי קערלאַסלי ווי אויב ער געווען אַ ספּאָרצמען באַגינג אַ טויט
ווודקאַק.
אַלע די מאָדנע פאַרהאַנדלונג געוואקסן מיין ונקאָמפאָרטאַבלענעסס, און געזען אים איצט
יגזיביטינג שטאַרק סימפּטאָמס פון קאַנקלודינג זיין געשעפט אַפּעריישאַנז, און דזשאַמפּינג אין
געלעגער מיט מיר, איך געדאַנק עס איז הויך צייַט,
איצט אָדער קיינמאָל, איידער די ליכט איז לייגן אויס, צו ברעכן די רעגע אין וואָס איך האט אַזוי לאַנג
געבונדן. אבער די מעהאַלעך איך פארבראכט אין דיליבערייטינג
וואָס צו זאָגן, איז געווען אַ טויט איינער.
גענומען אַרויף זיין טאַמאַכאָק פון דעם טיש, ער יגזאַמאַנד דעם קאָפּ פון אים פֿאַר אַ רעגע, און
דעריבער האלט עס צו די ליכט, מיט זיין מויל בייַ דעם הענטל, ער פּאַפט אויס גרויס
וואלקנס פון טאַביק רויך.
דער ווייַטער מאָמענט די ליכט איז יקסטינגגווישט, און דעם ווילד קאַנאַבאַל, טאַמאַכאָק צווישן
זיין ציין, ספּראַנג אין בעט מיט מיר.
איך סאַנג אויס, איך קען נישט העלפן עס איצט, און געבן אַ פּלוצעמדיק גרונט פון כידעש ער
אנגעהויבן געפיל מיר.
סטאַממערינג אויס עפּעס, איך געוואוסט ניט וואָס, איך ראָולד אַוועק פון אים קעגן די וואַנט,
און דעמאָלט קאַנדזשערד אים, ווער נאָר אָדער וועלכער ער זאל זיין, צו האַלטן שטיל, און לאָזן מיר באַקומען
אַרויף און אור די לאָמפּ ווידער.
אבער זיין גאַטעראַל רעספּאָנסעס זאַט מיר בייַ אַמאָל אַז ער אָבער קראַנק קאַמפּריכענדיד מיין
טייַטש. "וואָס-E דעבעל איר?" - ער בייַ לעצט געזאגט - "איר
ניט רעדן-E, דאַם-מיר, איך טויטן-E. "
און אַזוי זאגן די לייטיד טאַמאַכאָק אנגעהויבן בליענדיק וועגן מיר אין דער פינצטער.
"לאַנדלאָרד, פֿאַר גאָט האַשעם, פעטרוס קאָפין!" שאַוטאַד אויך
"לאַנדלאָרד! וואַך! אָרן! מלאכים! שפּאָרן מיר! "
"ספּיק-E! דערציילן-י מיר ווער-י ווערן, אָדער דאַם-מיר, איך טויטן-E! "ווידער גראַולד די קאַנאַבאַל,
בשעת זיין כאָראַד פלאָורישינגס פון די טאַמאַכאָק צעוואָרפן די הייס טאַביק אש
וועגן מיר ביז איך געדאַנק מיין לתונט וואָלט באַקומען אויף שטעלע.
אבער דאַנקען הימל, אין אַז מאָמענט דער באַלעבאָס געקומען אין די פּלאַץ ליכט אין האַנט,
און ליפּינג פון דעם בעט איך געלאפן אַרויף צו אים.
"דו זאלסט נישט זיין דערשראָקן איצט," האט ער, גרינינג ווידער, "קוועעקוועג דאָ וואָלט ניט שאַטן אַ האָר
פון דיין קאָפּ. "
"סטאָפּ אייער גרינינג," שאַוטאַד איך, "און וואָס האט נישט איר זאָגן מיר אַז אַז גענעמדיק
האַרפּאָאָנעער איז געווען אַ קאַנאַבאַל? "
"איך געדאַנק יי קנאָוו'ד עס, - דידן 'ג איך דערציילן יע, ער איז געווען אַ פּעדדלין' קעפ אַרום שטאָט? - אָבער
דרייַ פלוקס ווידער און גיין צו שלאָפן.
קוועעקוועג, קוק דאָ - איר סאַבבעע מיר, איך סאַבבעע - איר דעם מענטש סלעעפּע איר - איר
סאַבבעע? "
"Me סאַבבעע שעפע" - גראַנטיד קוועעקוועג, פּאַפינג אַוועק בייַ זיין ליולקע און זיצן אַרויף אין
בעט.
"איר געטטעע אין," ער צוגעגעבן, מאָושאַנינג צו מיר מיט זיין טאַמאַכאָק, און פארווארפן די קליידער
צו איין זייַט. ער טאַקע געטאן דעם אין ניט בלויז אַ יידל אָבער
אַ טאַקע פרייַנדלעך און ראַכמאָנעסדיק וועג.
איך געשטאנען קוקן בייַ אים אַ מאָמענט. פֿאַר אַלע זיינע טאַטטאָאָינגס ער איז געווען אויף דער גאנצער
אַ ריין, קאַמלי קוקן קאַנאַבאַל.
וואָס ס אַלע דעם טאַרעראַם איך האב שוין געמאכט וועגן, געדאַנק איך צו זיך - די מאַנ'סאַ
מענטש פּונקט ווי איך בין: ער האט פּונקט ווי פיל סיבה צו מורא מיר, ווי איך האָבן צו זיין
דערשראָקן פון אים.
בעסער שלאָפן מיט אַ ניכטער קאַנאַבאַל ווי אַ שיכור קריסטלעך.
"לאַנדלאָרד," האט געזאגט איך, "דערציילן אים צו סטאַש זיין טאַמאַכאָק עס, אָדער רער, אָדער וועלכער איר
רוף עס, דערציילן אים צו האַלטן סמאָקינג, אין קורץ, און איך וועל אומקערן אין מיט אים.
אבער איך טאָן ניט פאַנטאַזיע ווייל אַ מענטש סמאָוקינג אין בעט מיט מיר.
עס ס געפערלעך. אויסערדעם, איך איז נישט פאַרזיכערט. "
דעם זייַענדיק געזאָגט צו קוועעקוועג, ער בייַ אַמאָל קאַמפּלייד, און ווידער בענימעס מאָושאַנד מיר צו
באַקומען אין בעט - ראָולינג איבער צו איין זייַט ווי פיל ווי צו זאָגן - "איך וועל ניט אָנרירן אַ פוס פון
יי. "
"אַ גוטע נאַכט, באַלעבאָס," האט געזאגט איך, "איר זאלט גיין."
איך געקערט אין, און קיינמאָל סלעפּט בעסער אין מיין לעבן.
>
-טשאַפּטער 4. די קאָונטערפּאַנע.
אויף ווייקינג ווייַטער מאָרגן וועגן טאָגליכט, איך געפונען קוועעקוועג ס אָרעם ארלנגעווארפן איבער מיר אין די
רובֿ לאַווינג און וואַרעם שטייגער. איר האט כּמעט געדאַנק איך וואלט געווען זיין ווייַב.
די קאָונטערפּאַנע איז געווען פון געלאַטעכץ, פול פון מאָדנע קליין פּאַרטי-קאָלירט סקווערז און
טרייאַנגגאַלז, און דעם אָרעם פון זיין טאַטוד אַלע איבער מיט אַ ינטערמאַנאַבאַל קרעטאַן לאַבערינט
פון אַ פיגור, ניט צוויי פּאַרץ פון וועלכע זענען געווען פון
מען גענוי שאָטן - אָוינג איך רעכן צו זיין בעכעסקעם זיין אָרעם אין ים ונמעטהאָדיקאַללי אין
זון און שאָטן, זיין העמד סליווז ירעגיאַלערלי ראָולד אַרויף אין פארשידענע צייטן -
דעם זעלבן אָרעם פון זיין, איך זאָגן, האט פֿאַר אַלע
די וועלט ווי אַ פּאַס פון אַז זעלביקער געלאַטעכץ קאָלדרע.
טאקע, טייל ליגנעריש אויף עס ווי די אָרעם האט ווען איך ערשטער אויפגעוועקט, איך קען קוים זאָגן עס
פון דער קאָלדרע, זיי אַזוי בלענדיד זייער כיוז צוזאַמען, און עס איז געווען בלויז דורך די געפיל פון
וואָג און דרוק אַז איך קען זאָגן אַז קוועעקוועג איז כאַגינג מיר.
מיין סענסיישאַנז זענען מאָדנע. זאל מיר פּרובירן צו פאַרענטפערן זיי.
ווען איך איז געווען אַ קינד, איך געזונט געדענקען אַ עפּעס ענלעך ומשטאַנד אַז ביפעל
מיר, צי עס איז אַ פאַקט אָדער אַ חלום, איך קיינמאָל געקענט לעגאַמרע פאַרענטפערן.
די ומשטאַנד איז געווען דעם.
איך וואלט געווען קאַטינג אַרויף עטלעכע שטיפערייַ אָדער אנדערע - איך טראַכטן עס איז טרייינג צו קריכן אַרויף די
קוימען, ווי איך האט געזען אַ קליין בעזעמונג טאָן אַ ביסל טעג פרייַערדיק, און מיין סטעפּמאַדער וואס,
עפעס אָדער אנדערע, איז אַלע די צייַט כוויפּינג
מיר, אָדער שיקט מיר צו בעט סופּפּערלעסס, - מיין מוטער דראַגד מיר דורך די לעגס אויס פון די
קוימען און פּאַקט מיר אַוועק צו בעט, כאָטש עס איז בלויז 2:00 אין די נאָכמיטאָג פון
די יוני 21, די לאָנגעסט טאָג אין די יאָר אין אונדזער האַלבקייַלעך.
איך פּעלץ דרעדפאַלי.
אבער עס איז ניט העלפן פֿאַר עס, אַזוי אַרויף טרעפּ איך געגאנגען צו מיין קליין צימער אין די דריט
שטאָק, אַנדרעסט זיך ווי סלאָולי ווי מעגלעך אַזוי ווי צו טייטן מאָל, און מיט אַ
ביטער אָכצן גאַט צווישן די שיץ.
איך לייגן עס דיזמאַלי קאַלקיאַלייטינג אַז זעכצן גאַנץ שעה מוזן פאַרבייַגיין איידער איך
קען האָפֿן פֿאַר אַ המתים. זעכצן שעה אין בעט! די קליין פון מיין צוריק
ייקט צו טראַכטן פון עס.
און עס איז געווען אַזוי ליכט אויך, די זון שיינינג אין בייַ די פֿענצטער, און אַ גרויס ראַטלינג פון
קאָוטשיז אין די גאסן, און דער קלאַנג פון פריילעך שטימען אַלע איבער דער הויז.
איך פּעלץ ערגער און ערגער - אין לעצט איך גאַט אַרויף, אנגעטאן, און סאָפלי גייען אַראָפּ אין מיין
סטאָקקינגעד פֿיס, זוכן אויס מיין סטעפּמאַדער, און פּלוצעם האבן זיך בייַ איר פֿיס,
ביסיטשינג איר ווי אַ באַזונדער טויווע צו
געבן מיר אַ גוט סליפּפּערינג פֿאַר מיין מיסביכייוויער, עפּעס טאַקע אָבער
קאַנדעמינג מיר צו ליגן אַבעד אַזאַ אַ ונענדוראַבלע לענג פון צייַט.
אבער זי איז געווען דער בעסטער און רובֿ קאַנשיענשאַס פון סטעפּמאָטהערס, און צוריק איך געהאט צו גיין צו מיין
אָרט.
פֿאַר עטלעכע שעה איך לייגן עס ברייט וואך, געפיל אַ גרויס געשעפט ערגער ווי איך האב אלץ
געשען זינט, אפילו פון די גרעסטע סאַבסאַקוואַנט מיספאָרטשאַנז.
בייַ לעצט איך מוזן האָבן געפאלן אין אַ ומרויק נייטמער פון אַ דרעמלען, און סלאָולי ווייקינג פון
עס - האַלב סטיפּט אין חלומות - איך געעפנט מיין אויגן, און די איידער זון-ליט צימער איז געווען איצט
אלנגעוויקלט אין ויסווייניקסט פינצטערניש.
טייקעף איך פּעלץ אַ קלאַפּ פליסנדיק דורך אַלע מיין ראַם, גאָרנישט איז געווען צו ווערן געזען, און
גאָרנישט איז געווען צו ווערן געהערט, אָבער אַ סופּערנאַטשעראַל האַנט געווען געשטעלט אין מייַן.
מיין אָרעם געהאנגען איבער די קאָונטערפּאַנע, און דער נאָמען, אַנימאַדזשינאַבאַל, שטיל פאָרמע אָדער
פאַנטאָם, צו וואָס דער האַנט געהערט, געווען ענג סיטאַד דורך מיין בעט, זייַט.
פֿאַר וואָס געווען צייטן פּיילד אויף דורות, איך לייגן דאָרט, פאַרפרוירן מיט די מערסט שרעקלעך פירז,
ניט דערינג צו שלעפּן אַוועק מיין האַנט, נאָך אלץ טראכטן אַז אויב איך קען אָבער טומל עס איינער
איין אינטש, די כאָראַד רעגע וואָלט זיין צעבראכן.
איך געקענט ניט ווי דעם באוווסטזיין בייַ לעצט גליידיד אַוועק פון מיר, אָבער ווייקינג אין די
מאָרגן, איך שודדערינגלי דערמאנט עס אַלע, און פֿאַר טעג און וואָכן און חדשים
דערנאָכדעם איך פאַרפאַלן זיך אין קאַנפאַונדינג פרווון צו פאַרענטפערן די מיסטעריע.
נייַ, צו דעם זייער שעה, איך אָפט רעטעניש זיך מיט אים.
איצט, נעמען אַוועק די שרעקלעך מורא, און מיין סענסיישאַנז בייַ געפיל די סופּערנאַטשעראַל האַנט
אין מייַן געווען זייער ענלעך, אין זייער סטריינדזשנאַס, צו די וואָס איך יקספּיריאַנסט
אויף ווייקינג אַרויף און געזען קוועעקוועג ס פּייגאַן אָרעם ארלנגעווארפן קייַלעכיק מיר.
אבער בייַ לענג אַלע די פאַרגאַנגענהייַט נאַכט ס געשעענישן סאָובערלי ריקערד, איינער דורך איינער, אין פאַרפעסטיקט
פאַקט, און דעמאָלט איך לייגן נאָר גאַנץ צו דער קאָמיש קלעם.
פֿאַר כאָטש איך געפרואווט צו אַריבערפירן זיין אָרעם - ופשליסן זיין חתן אַרומנעמען - נאָך, סליפּינג ווי ער
איז געווען, ער נאָך כאַגד מיר טייטלי, ווי כאָטש נול אָבער טויט זאָל אָנטייל אונדז טוויין.
איך איצט געשטרעבט צו רירן אים - "קוועעקוועג!" - אָבער זיין בלויז ענטפֿערן איז געווען אַ כראָפּען.
איך דעמאָלט ראָולד איבער, מיין האַלדז געפיל ווי אויב עס זענען געווען אין אַ פערד-קראַגן, און פּלוצלינג
פּעלץ אַ קליין קראַץ.
פארווארפן באַזונדער די קאָונטערפּאַנע, עס לייגן די טאַמאַכאָק סליפּינג דורך די ווילד ס זייַט,
ווי אויב עס זענען געווען אַ האַק, פייסט בייבי.
א שיין זויערע וגערקע, באמת, געדאַנק איך, אַבעד דאָ אין אַ פרעמד הויז אין די ברייט טאָג,
מיט אַ קאַנאַבאַל און אַ טאַמאַכאָק! "קוועעקוועג! - אין דעם נאָמען פון גוטסקייט,
קוועעקוועג, וועקן! "
באריכות, דורך דינט פון פיל ווריגגלינג, און הויך און ינסעסאַנט עקספּאָסטולאַטיאָנס אויף די
ונבעקאָמינגנעסס פון זיין כאַגינג אַ יונגערמאַן זכר אין אַז מאַטראַמאָוניאַל סאָרט פון נוסח, איך
סאַקסידיד אין יקסטראַקטינג אַ גרונט, און
אָט, ער געצויגן צוריק זיין אָרעם, אפגעטרעסלט זיך אַלע איבער ווי אַ נעוופאָונדלאַנד הונט
נאָר פון די וואַסער, און זיך אַרויף אין בעט, פאַרגליווערט ווי אַ העכט-שטעקן, קוקן אויף מיר, און
ראַבינג זיין אויגן ווי אויב ער האט ניט
בעסאַכאַקל געדענקען ווי איך געקומען צו זיין דאָרט, כאָטש אַ טונקל באוווסטזיין פון ווייסן
עפּעס וועגן מיר געווען סלאָולי דאָנינג איבער אים.
דערווייַל, איך לייגן שטיל ייינג אים, ווייל ניט ערנסט מיסגיווינגז איצט, און בענט אויף
קוימ - קוים אַבזערווינג אַזוי טשיקאַווע אַ באַשעפעניש.
ווען, בייַ לעצט, זיין גייַסט געווען געמאכט אַרויף רירנדיק דעם כאַראַקטער פון זיין בעדפעלאָו,
און ער איז געווארן, ווי עס זענען געווען, באוויליקט צו דעם פאַקט, ער דזשאַמפּט אויס אויף דער פּאָדלאָגע, און
דורך זיכער וואונדער און סאָונדס געגעבן מיר צו
פֿאַרשטיין אַז, אויב עס צופרידן מיר, ער וואָלט קלייד ערשטער און דעריבער לאָזן מיר צו אָנטאָן
דערנאָכדעם, געלאזן דער גאנצער וווינונג צו זיך.
מיינט איך, קוועעקוועג, אונטער די אומשטאנדן, דעם איז אַ זייער סיוואַלייזד
אָוווערטשער, אָבער, דער אמת איז, די סאַוואַדזשאַז האָבן אַ ינייט חוש פון נאַש, זאָגן וואָס
איר וועט, עס איז ווונדערלעך ווי יסענשאַלי יידל זיי זענען.
איך צאָלן דעם באַזונדער קאָמפּלימענט צו קוועעקוועג, ווייַל ער באהאנדלט מיר מיט אַזוי
פיל נימעס און באַטראַכטונג, בשעת איך איז געווען שולדיק פון גרויס רודנאַס, סטערינג בייַ
אים פון די בעט, און וואַטשינג אַלע זיינע
טאָילעטטע מאָושאַנז, פֿאַר דער צייַט מיין נייַגעריקייַט געטינג די בעסער פון מיין ברידינג.
דאך, אַ מענטש ווי קוועעקוועג איר טאָן ניט זען יעדער טאָג, ער און זיין וועגן זענען געזונט
ווערט ומגעוויינטלעך וועגן.
ער קאַמענסט סאָוס אין שפּיץ דורך דאַנינג זיין ביווער הוט, אַ זייער הויך איינער, דורך דעם דורך, און
דעמאָלט - נאָך מינוס זיין טראָווסערס - ער כאַנטאַד אַרויף זיין שיך.
וואָס אונטער דעם הימל ער האט עס פֿאַר, איך קענען ניט דערציילן, אָבער זיין ווייַטער באַוועגונג איז געווען צו
ענגשאַפט זיך - שיך אין האַנט, און היטל אויף - אונטער דעם בעט, ווען, פון סאַנדרי היציק
גאַספּינגס און סטראַינינגס, איך ינפערד ער איז געווען
האַרט בייַ אַרבעט בוטינג זיך, כאָטש דורך קיין געזעץ פון פּראַפּרייאַטי אַז איך אלץ געהערט פון, איז
קיין מענטש פארלאנגט צו זיין פּריוואַט ווען פּאַטינג אויף זיין שיך.
אבער קוועעקוועג, טאָן איר זען, איז געווען אַ באַשעפעניש אין די יבערגאַנג בינע - ניט דער רויפּע
ניט באַבעלע.
ער איז פּונקט גענוג סיוואַלייזד צו ווייַזן אַוועק זיין אָוטלאַנדישנעסס אין די סטראַנגעסט
מעגלעך מאַנירן. זיין בילדונג האט ניט נאָך געענדיקט.
ער איז געווען אַ אַנדערגראַדזשאַוואַט.
אויב ער האט ניט געווען אַ קליין גראַד סיוואַלייזד, ער זייער מיסטאָמע וואָלט ניט האָבן
ומרויק זיך מיט שיך בייַ אַלע, אָבער דעמאָלט, אויב ער האט ניט געווען נאָך אַ ווילד, ער
קיינמאָל וואָלט האָבן געחלומט פון געטינג אונטער די בעט צו שטעלן זיי אויף.
בייַ לעצט, ער ימערדזשד מיט זיין הוט זייער פיל דענטיד און קראַשט אַראָפּ איבער זיין אויגן, און
אנגעהויבן קריקינג און לימפּינג וועגן דעם פּלאַץ, ווי אויב, ניט זייַענדיק פיל צוגעוווינט צו שיך,
זיין פּאָר פון פייַכט, רינגקאַלד קאָווהידע אָנעס -
מיסטאָמע נישט געמאכט צו סדר אָדער - גאַנץ פּינטשט און ויסגעמוטשעט אים בייַ דער ערשטער גיין
אַוועק פון אַ ביטער קאַלט מאָרגן.
זעענדיק, איצט, אַז עס זענען געווען קיין קערטאַנז צו די פֿענצטער, און אַז די גאַס זייַענדיק זייער
שמאָל, די הויז פאַרקערט געהייסן אַ קלאָר מיינונג אין דעם פּלאַץ, און אַבזערווינג
מער און מער די ינדעקאָראָוס רעכענען אַז
קוועעקוועג געמאכט, סטייווינג וועגן מיט ביסל אַנדערש אָבער זיין הוט און שיך אויף, איך בעגד אים
ווי ווויל ווי איך קען, צו פאַרגיכערן זיין קלאָזעט עפּעס, און דער הויפּט צו באַקומען
אין זיין פּאַנטאַלונז ווי באַלד ווי מעגלעך.
ער קאַמפּלייד, און דעמאָלט פּראָוסידיד צו וואַשן זיך.
בייַ אַז מאָל אין דער מאָרגן קיין קריסטלעך וואָלט האָבן געוואשן זיין פּנים, אָבער קוועעקוועג,
צו מיין אַמייזמאַנט, קאַנטענטאַד זיך מיט ריסטריקטינג זיין אַבלוטיאָנס צו זיין קאַסטן,
געווער, און הענט.
ער דעמאָלט דאַנד זיין וואַיסטקאָאַט, און גענומען אַרויף אַ שטיק פון שווער זייף אויף די וועש-שטיין
צענטער טיש, דיפּט עס אין וואַסער און קאַמענסט לאַטהערינג זיין פּנים.
איך איז וואַטשינג צו זען ווו ער געהאלטן זיין גאָלמעסער, ווען אט און אט, ער נעמט די
כאַרפּון פון די בעט ווינקל, סליפּס אויס די לאַנג ווודאַן לאַגער, ונשעאַטהעס די קאָפּ,
ווהעץ עס אַ ביסל אויף זיין שטיוול, און סטריידינג
אַרויף צו די ביסל פון שפּיגל קעגן די וואַנט, הייבט אַ קראַפטיק סקרייפּינג, אָדער גאַנץ
האַרפּאָאָנינג פון זיין טשיקס. מיינט איך, קוועעקוועג, דעם איז ניצן ראָגערס ס
בעסטער גאָפּל - לעפל מיט אַ נקמה.
דערנאָכדעם איך זיך געחידושט די ווייניקער בייַ דעם אָפּעראַציע ווען איך געקומען צו וויסן פון וואָס פייַן
שטאָל די קאָפּ פון אַ כאַרפּון איז געמאכט, און ווי יקסידינגלי שאַרף די לאַנג גלייַך
עדזשאַז ביסט שטענדיק האלטן.
די מנוחה פון זיין קלאָזעט איז באַלד אַטשיווד, און ער שטאלץ מאַרטשט אויס פון דעם אָרט,
אלנגעוויקלט אַרויף אין זיין גרויס פּילאָט מאַלפּע רעקל, און ספּאָרטינג זיינע כאַרפּון ווי אַ
מאַרשאַל ס באַטאַן.
פּרק 5. פרישטיק.
איך געשווינד נאכגעגאנגען גאַרניטער, און אראפנידערן אין די שענק-אָרט אַקאַסטאַד די גרינינג
באַלעבאָס זייער פּלעזאַנטלי.
איך טשערישט קיין רשעות צו אים, כאָטש ער האט שוין סקילאַרקינג מיט מיר ניט אַ ביסל
אין דעם ענין פון מיין בעדפעלאָו.
אָבער, אַ גוט לאַכן איז אַ גוואַלדיק גוט זאַך, און גאַנץ צו שיטער אַ גוט זאַך;
די מער ס די שאָד.
אַזוי, אויב קיין איין מענטש, אין זיין אייגן געהעריק מענטש, פאַרגינענ שטאָפּן פֿאַר אַ גוט וויץ צו
אַבי ווער, לאָזן אים ניט זיין צוריק, אָבער לאָזן אים טשירפלי לאָזן זיך צו פאַרברענגען און
זיין פארבראכט אין אַז וועג.
און דער מענטש וואס האט עפּעס באָונטיפוללי לאַפאַבאַל וועגן אים, זיין זיכער עס איז מער
אין אַז מענטשן ווי איר פילייַכט טראַכטן פֿאַר.
דער באַר, פּלאַץ איז איצט פול פון די באָרדערז וואס האט שוין דראַפּינג אין דער נאַכט
פרייַערדיק, און וועמען איך האט ניט ווי נאָך געהאט אַ גוט קוקן בייַ.
זיי זענען קימאַט אַלע ווהאַלעמען, הויפּט מאַטעס, און צווייט מאַטעס, און דריט מאַטעס, און ים
קאַרפּענטערס, און ים קופּערז, און ים בלאַקקסמיטהס, און האַרפּאָאָנעערס, און שיקן
שומרים, אַ ברוין און בראָני געזעלשאַפט, מיט
באָסקי בירדז, אַ ונשאָרן, צעשויבערט שטעלן, אַלע ווערינג מאַלפּע דזשאַקיץ פֿאַר מאָרגן גאַונז.
איר קען שיין בפירוש זאָגן ווי לאַנג יעדער איינער האט שוין אַשאָר.
דעם יונג יונגערמאַן ס געזונט באַק איז ווי אַ זון-טאָוסטיד באַרנע אין כיו, און וואָלט ויסקומען צו
שמעקן כּמעט ווי מאַסקי, ער קענען ניט האָבן געווען דרייַ טעג לאַנדאַד פון זיין ינדיאַן נעסיע.
אַז מענטשן ווייַטער אים קוקט אַ ביסל שיידז לייטער, איר זאל זאָגן אַ ריר פון אַטלעס
האָלץ איז אין אים.
אין די קאַמפּעקשאַן פון 1 / 3 נאָך לינגגערז אַ טראָפּיק טאַוון, אָבער אַ ביסל בליטשט
וויטהאַל, ער סאָפעק האט טאַרריעד גאַנץ וואָכן אַשאָר.
אבער וואס קען ווייַזן אַ באַק ווי קוועעקוועג? וואָס, באַרד מיט פארשידענע טינץ, געווען
ווי דער אַנדעס 'מייַרעוודיק שיפּוע, צו ווייַזן אַרויס אין איין מענגע, קאַנטראַסטינג קליימאַץ,
זאָנע דורך זאָנע.
"גרוב, ער!" איצט גערופן דעם באַלעבאָס, פלינגינג עפענען אַ טיר, און אין מיר זענען צו
פרישטיק.
זיי זאָגן אַז מענטשן וואס האָבן געזען די וועלט, דערמיט ווערן גאַנץ אין יז אין שטייגער,
גאַנץ אַליינ - באזעסענע אין געזעלשאַפט.
ניט שטענדיק, כאָטש: לעדיאַרד, די גרויס ניו ענגלאַנד טראַוולער, און מונגאָ פּאַרק, די
סקאַטש איינער, פון אַלע מענטשן, זיי באזעסענע דער קלענסטער פארזיכערונג אין דעם סאַלאָן.
אבער פילייַכט די מיר אַריבער פון סיבעריאַ אין אַ סלעדזש ציען דורך הינט ווי לעדיאַרד האבן, אָדער
די גענומען אַ לאַנג יינזאַם גיין אויף אַ ליידיק מאָגן, אין די ניגראָו האַרץ פון אפריקע,
וואָס איז די סאַכאַקל פון נעבעך מונגאָ ס
פּערפאָרמאַנסיז - דעם טיפּ פון אַרומפאָרן, איך זאָגן, קען ניט זיין דער זייער בעסטער מאָדע פון אַטיינינג
אַ הויך געזעלשאַפטלעך פויליש. נאָך, פֿאַר די רובֿ טייל, אַז סאָרט פון
זאַך איז צו זיין האט ערגעץ.
די ריפלעקשאַנז פּונקט דאָ זענען אַקייזשאַנד דורך די ומשטאַנד אַז נאָך מיר זענען אַלע
סיטאַד בייַ דער טיש, און איך געווען פּריפּערינג צו הערן עטלעכע גוט מעשיות וועגן וויילינג, צו מיין
קיין קליין יבערראַשן, קימאַט יעדער מענטש מיינטיינד אַ טיף שטילקייַט.
און ניט נאָר אַז, אָבער זיי געקוקט שעמען.
יא, דאָ געווען אַ סכום פון ים-הינט, פילע פון וועמען אָן דעם מינדסטן באַשפולנעסס האט
באָרדאַד גרויס וויילז אויף די הויך סיז - גאַנץ פרעמדע צו זיי - און דואַלד זיי
טויט אָן ווינגקינג, און נאָך, דאָ זיי
געזעסן בייַ אַ געזעלשאַפטלעך פרישטיק טיש - אַלע פון די זעלבע פאַך, אַלע פון קרויווים טייסץ -
קוקן קייַלעכיק ווי שיפּישלי בייַ יעדער אנדערער ווי כאָטש זיי האבן קיינמאָל געווארן אויס פון דערזען
פון עטלעכע שעעפּפאָלד צווישן די גרין מאָונטאַינס.
א טשיקאַווע דערזען, די שעמעוודיק טראגט, די שרעקעוודיק וואָריער ווהאַלעמען!
אבער ווי פֿאַר קוועעקוועג - וואָס, קוועעקוועג געזעסן דאָרט צווישן זיי - בייַ דעם קאָפּ פון דעם טיש,
אויך, עס אַזוי טשאַנסעד, ווי קיל ווי אַ ייסיקאַל. צו זיין זיכער איך קענען נישט זאָגן פיל פֿאַר זיין
ברידינג.
זיין גרעסטע אַדמיירער קען נישט האָבן קאָרדזשאַלי גערעכט זיין ברענגען זיין
כאַרפּון אין פרישטיק מיט אים, און ניצן עס עס אָן צערעמאָניע, ריטשינג איבער
די טיש מיט עס, צו דעם אָט - אָט סאַקאָנע
פון פילע קעפ, און גראַפּאַלינג די בעעפסטעאַקס צו אים.
אבער אַז איז אַוואַדע זייער קולי געטאן דורך אים, און יעדער איינער ווייסט אַז אין רובֿ
מענטשן ס אָפּשאַצונג, צו טאָן עפּעס קולי איז צו טאָן עס גענטעעללי.
מיר וועלן נישט רעדן פון אַלע קוועעקוועג ס פּיקיוליעראַטיז דאָ, ווי ער עסקיוד קאַווע
און שאַרף ראָללס, און זיך געווענדט זיין אַנדאַוויידיד ופמערקזאַמקייַט צו בעעפסטעאַקס, געטאן זעלטן.
גענוג, אַז ווען פרישטיק איז געווען איבער ער צוריקגעצויגן ווי די מנוחה אין דעם ציבור
אָרט, לייטיד זיין טאַמאַכאָק-רער, און איז געזעסן דארטן שטיל דיידזשעסטינג און סמאָוקינג
מיט זיין ינסעפּעראַבאַל היטל אויף, ווען איך סאַלליעד אויס פֿאַר אַ שפּאַציר.
פּרק 6. די גאס.
אויב איך וואלט געווען איבערראשט בייַ ערשטער קאַטשינג אַ בליק פון אַזוי ויסטערליש אַ יחיד ווי
קוועעקוועג סערקיאַלייטינג צווישן די יידל געזעלשאַפט פון אַ סיוואַלייזד שטאָט, אַז
כידעש באַלד אוועקגעגאנגען אויף גענומען מיין
ערשטער טאָגליכט שפּאַציר דורך די גאסן פון ניו בעדפאָרד.
אין טעראָופערז ניי די דאַקס, קיין היפּש יאַמ - פּאָרט וועט אָפט פאָרשלאָגן
צו זעהן די קוועערעסט קוקן נאָנדעסקריפּץ פון פרעמד פּאַרץ.
אפילו אין בראָדוויי און טשעסטנאַט גאסן, מעדיטערראַנעאַן מאַרינערס וועט מאל
בוצקען די אַפפריגהטעד ליידיז.
רעגענט סטריט איז ניט אומבאַקאַנט צו לאַסקאַרס און מאַלייַס, און אין באָמבייַ, אין די אַפּאָללאָ גרין,
לעבן יאַנקעעס האָבן אָפט דערשראָקן די נייטיווז. אבער New בעדפאָרד ביץ אַלע וואַטער סטריט און
וואַפּינג.
אין די לעצטע דערמאנטער כאָנץ איר זען בלויז סיילערז, אָבער אין ניו בעדפאָרד, פאַקטיש
קאַנאַבאַלז טריבונע טשאַטינג אין גאַס עקן, סאַוואַדזשאַז אַוטרייט, פילע פון וועמען נאָך פירן אויף
זייער ביינער אַנכאָולי פלייש.
עס מאכט אַ פרעמדער גלאָצן.
אבער, אויסערדעם די פעעגעעאַנס, טאָנגאַטאָבאָאָאַררס, ערראָמאַנגגאָאַנס, פּאַננאַנגיאַנס, און
בריגהגגיאַנס, און, אויסערדעם די ווילד ספּעסאַמאַנז פון די וויילינג-מעלאָכע וואָס
אַנכידיד שפּול וועגן די גאסן, איר וועט
זען אנדערע סייץ נאָך מער נייַגעריק, אַוואַדע מער קאָמיש.
עס וואכנשריפט אָנקומען אין דעם שטאָט סקאָרז פון גרין ווערמאָנטערס און New האַמפּשירע מענטשן, אַלע
אַטהירסט פֿאַר געווינען און כבוד אין דעם פישערי.
זיי זענען מערסטנס יונג, פון סטאָלווערט ראָמען, פעלאָוז וואס האָבן פעלד פאָראַס, און איצט
זוכן צו פאַלן די האַק און סנאַטש דער וואַלפיש-לאַנס.
פילע זענען ווי גרין ווי די גרין מאָונטאַינס וואנען זיי געקומען.
אין עטלעכע זאכן איר וואָלט טראַכטן זיי אָבער אַ ביסל שעה אַלט.
קוק דאָרט! אַז באָכער סטראַטינג קייַלעכיק די ווינקל.
ער ווערז אַ ביווער הוט און שלינגען-טיילד רעקל, גירדלעד מיט אַ מאַטראָס-גאַרטל און
שייד-מעסער.
דאָ קומט אנדערן מיט אַ סאָו'-וועסטער און אַ באָמבאַזינע מאַנטל.
ניט שטאָט-ברעד פראַנט וועט גלייַכן מיט אַ מדינה-ברעד איין - איך מיינען אַ דאַונרייט
באַמפּקין פראַנט - אַ יונגערמאַן אַז, אין די הונט-טעג, וועט מאָו זיין צוויי ייקערז אין באַקסקין
גלאַווז פֿאַר מורא פון טאַנינג זיין הענט.
איצט ווען אַ לאַנד פראַנט ווי דעם נעמט עס אין זיין קאָפּ צו מאַכן אַ אונטערשיידן
שעם, און דזשאָינס די גרויס וואַלפיש-פישערי, איר זאָל זען דעם קאָמיש דאס
ער טוט אויף ריטשינג די יאַמ - פּאָרט.
אין בעספּעאַקינג זיין ם-גאַרניטער, ער אָרדערס גלאָק-קנעפּלעך צו זיין וואַיסטקאָאַץ, סטראַפּס צו
זיין לייַוונט טראָווסערס.
אַ, נעבעך הייַ-סיד! ווי ביטער וועט פּלאַצן די סטראַפּס אין דער ערשטער כאַולינג גייל,
ווען דו ביסט געטריבן, סטראַפּס, קנעפּלעך, און אַלע, אַראָפּ די האַלדז פון דער שטורעם.
אבער טראַכטן נישט אַז דעם באַרימט שטאָט האט בלויז האַרפּאָאָנעערס, קאַנאַבאַלז, און בומפּקינס
צו ווייַזן איר וויזאַטערז. ניט בייַ אַלע.
נאָך New בעדפאָרד איז אַ מאָדנע אָרט.
האט עס נישט געווען פֿאַר אונדז ווהאַלעמען, אַז שעטעך פון לאַנד וואָלט דעם טאָג פילייַכט האָבן געווען אין
ווי כאַולינג צושטאַנד ווי די ברעג פון לאַבראַדאָר.
ווי עס איז, פּאַרץ פון איר צוריק לאַנד זענען גענוג צו שרעקן איינער, זיי קוקן אַזוי באָני.
די שטאָט זיך איז פילייַכט דער דיראַסט שטעלן צו לעבן אין, אין אַלע ניו ענגלאַנד.
עס איז אַ לאַנד פון ייל, אמת גענוג: אָבער ניט ווי קאַנאַאַן, אַ לאַנד, אויך, פון קוקורוזע און
ווייַן.
די גאסן טאָן ניט לויפן מיט מילך, אדער אין די פרילינג-צייַט טאָן זיי ויסברוקירן זיי מיט
פריש עגגס.
נאָך, אין להכעיס פון דעם, ינ ערגעצ ניט אין אַלע אַמעריקע וועט איר געפינען מער פּאַטרישאַן-ווי
הייזער, פּאַרקס און גאַרדענס מער אַפּיאַלאַנט, ווי אין ניו בעדפאָרד.
וואנען געקומען זיי? ווי געפלאנצט אויף דעם אַמאָל סקראַגגי סקאָריאַ פון אַ מדינה?
גיין און אָנקוקן אויף די פּרעסן עמבלעמאַטיקאַל כאַרפּונז קייַלעכיק יאַנדער געהויבן מאַנשאַן, און
דיין קשיא וועט ווערן געענטפערט.
יא, אַלע די בראַווע הייזער און געבלימלט גאַרדענס געקומען פון די אַטלאַנטיק, פּאַסיפיק,
און ינדיאַן אָושאַנז.
איינער און אַלע, זיי האבן האַרפּאָאָנעד און דראַגד אַרויף אהער פון די דנאָ פון דער
ם. קענען ה אלעקסאנדער דורכפירן אַ פיט ווי
אַז?
אין ניו בעדפאָרד, אבות, זיי זאָגן, געבן וויילז פֿאַר דאַורז צו זייער טעכטער, און
חלק אַוועק זייער ניסיז מיט אַ ווייניק פּאָרפּאַסאַז אַ-שטיק.
איר מוזן גיין צו New בעדפאָרד צו זען אַ בריליאַנט כאַסענע, פֿאַר, זיי זאָגן, זיי האָבן
רעזערוווואַרז פון ייל אין יעדער הויז, און יעדער נאַכט רעקלאַסלי פאַרברענען זייער לענגקטס אין
ספּערמאַסעטי ליכט.
אין זומער צייַט, די שטאָט איז זיס צו זען, פול פון פייַן מייפּאַלז - לאַנג אַוואַנוז פון גרין
און גאָלד.
און אין אויגוסט, הויך אין לופט, די שיין און באַוניפאַל פערד-טשעסנאַץ, קאַנדאַלאַבראַ-
קלוג, פּראַפער די פּאַסער-דורך זייער טייפּערינג אַפּרייט קאָנעס פון קאַנגגריגייטיד בלאַסאַמז.
אַזוי אַמניפּאַטאַנט איז קונסט; וואָס אין פילע אַ דיסטריקט פון ניו בעדפאָרד האט סופּערינדוסעד
העל טערראַסעס פון בלומען אויף די ומפרוכפּערדיק אָפּזאָגן ראַקס ארלנגעווארפן באַזונדער בייַ שאַפונג ס
לעצט טאָג.
און די פרויען פון ניו בעדפאָרד, זיי בליען ווי זייער אייגן רויט רויזן.
אבער רויזן נאָר בליען אין זומער, וועראַז די שטראַף נעגעלע פון זייער טשיקס איז דוירעסדיק
ווי זונשייַן אין דער זיבעטער הימל.
אנדערש גלייַכן וואס בליען פון זייערער, יע קענען ניט, אויפֿהיטן אין סאַלעם, ווו זיי זאָגן מיר
דער יונג גערלז אָטעמען אַזאַ פּיזעם, זייער מאַטראָס סוויטכאַרץ שמעקן זיי מייל אַוועק
ברעג, ווי כאָטש זיי זענען צייכענונג ניי די
אָודעראַס מאָלוקקאַס אָנשטאָט פון די פּוריטאַניק סאַנדז.
קאַפּיטל 7. די טשאַפּעל.
אין דעם זעלבן New בעדפאָרד עס שטייט אַ ווהאַלעמאַן ס טשאַפּעל, און ווייניק זענען די קאַפּריזיק
פישערמין, באַלד פארבונדן פֿאַר די ינדיאַן אקעאן אָדער פּאַסיפיק, וואס פאַרלאָזן צו מאַכן אַ זונטיק
וויזיט צו דעם אָרט.
איך בין זיכער אַז איך האט ניט. אומגעקערט פון מיין ערשטער מאָרגן שפּאַציר, איך
ווידער סאַלליעד אויס אויף דעם ספּעציעל גאַנג. דער הימל האט געביטן פון קלאָר, זוניק קעלט,
צו דרייווינג אַ רעגנ מיט אַ שניי און נעפּל.
ווראַפּפּינג זיך אין מיין צעשויבערט העמדל פון די שטאָף גערופן בעאַרסקין, איך געקעמפט מיין וועג
קעגן די פאַרביסן שטורעם.
קומט, איך געפונען אַ קליין צעוואָרפן עולם פון סיילערז, און סיילערז 'ווייבער
און אלמנות. א מאַפאַלד שטילקייַט געהערשט, נאָר צעבראכן בייַ
מאל דורך די שריקס פון דעם שטורעם.
יעדער שטיל ווערשאַפּער געווען פּערפּאַסלי זיצן באַזונדער פון די אנדערע, ווי אויב יעדער
שטיל טרויער זענען ינסאַלער און ינקאָממוניקאַבלע.
דער טשאַפּלאַן האט נישט נאָך אנגעקומען, און עס די שטיל אינזלען פון מענטשן און פרויען געזעסן
סטעדפאַסטלי ייינג עטלעכע מירמלשטיין טאַבלאַץ, מיט שוואַרץ געמארקן, מאַסאָנעד אין דער וואַנט
אויף יעדער זייַט דעם אָמעד.
דרייַ פון זיי געלאפן עפּעס ווי די ווייַטערדיק, אָבער איך טאָן ניט פּרעטענדירן צו ציטירן: -
הייליק צו די זיקאָרן פון יוחנן טאַלבאַט, וואָס, בייַ דער עלטער פון אַכצן, איז פאַרפאַלן אָוווערבאָרד,
בייַ די ייל פון דעסאָלאַטיאָן, אַוועק פּאַטאַגאָניאַ, 1 נאוועמבער 1836.
דאס טאַבלעט איז ערעקטעד צו זיין מעמאָרי דורך זיין שוועסטער.
הייליק צו די זיקאָרן פון ראבערט לאַנג, וויליס עלערי, נתן קאָולמאַן, וואָלטער קאַני, סעט
מאַסי, און שמואל גלעיג, פאָרמינג איינער פון די באָוץ 'קרוז פון דער שיף עליזאַ האבן
טאָוד אויס פון דערזען דורך אַ ווייל, אויף דעם אויסגעלאשן-
ברעג גראָונד אין די פרידלעך, 31 דעצעמבער 1839.
דאס מירמלשטיין איז דאָ געשטעלט דורך זייער סערווייווינג שיפּמייץ.
הייליק צו די זיקאָרן פון די שפּעט קאַפּיטאַן יחזקאל כאַרדי, וואָס אין די באָוז פון זיין שיפל
איז געהרגעט דורך אַ ספּערם ווייל אויף דעם ברעג פון דזשאַפּאַן, אויגוסט 3ד, 1833.
דאס טאַבלעט איז ערעקטעד צו זיין מעמאָרי דורך זיין אלמנה.
שאַקינג אַוועק דעם אַ רעגנ מיט אַ שניי פון מיין ייַז-גלייזד הוט און רעקל, איך סיטאַד זיך בייַ די
טיר, און אויסגעדרייט סיידווייז איז סאַפּרייזד צו זען קוועעקוועג בייַ מיר.
אַפפעקטעד דורך די פייַערלעכקייַט פון דער סצענע, עס איז געווען אַ וואַנדערינג אָנקוקן פון ינקרעדזשאַלאַס
נייַגעריקייַט אין זיין שטיצן.
דעם ווילד איז געווען דער בלויז מענטש פאָרשטעלן וואס געווען צו דערזען מיין אַרייַנגאַנג, ווייַל ער
איז דער נאָר איינער וואס קען נישט לייענען, און, דעריבער, איז ניט לייענען די קרירעדיק
ינסקריפּשאַנז אויף די וואַנט.
צי קיין פון די קרובים פון דעם סימאַן וועמענס נעמען ארויס דאָרט זענען איצט צווישן
דער עולם, איך געוואוסט נישט, אָבער אַזוי פילע זענען די אַנריקאָרדיד אַקסאַדאַנץ אין די
פישערי, און אַזוי אפן האט עטלעכע פרויען
פאָרשטעלן טראָגן די שטיצן אויב ניט דער טראַפּינגז פון עטלעכע אַנסיסינג טרויער, אַז איך
פילן זיכער אַז דאָ איידער מיר האבן זיך פארזאמלט די, אין וועמענס ונהעאַלינג הערצער
דער ספּעקטאַקל פון יענע ומבאַפעלקערט טאַבלאַץ
סימפּאַטעטיקלי געפֿירט די אַלט ווונדז צו בלוטיקן ווידעראַמאָל.
טאַקע! יי וועמענס טויט ליגן מקבר געווען ונטער דעם גרין גראָז, וואס שטייענדיק צווישן בלומען קענען
זאָגן - דאָ, דאָ ליגט מיין באַליבט, יע וויסן ניט דעם עלנט אַז בראָאָדס אין באָסאָמס
ווי די.
וואָס ביטער בלאַנקס אין יענע שוואַרץ-באָרדערד מאַרבאַלז וואָס דעקן קיין אש!
וואָס פאַרצווייפלונג אין יענע ימווואַבאַל ינסקריפּשאַנז!
וואָס דעדלי וווידז און ונבידדען ינפידעליטיז אין די שורות אַז ויסקומען צו גריזשען אויף אַלע
אמונה, און אָפּפאַל רעסוררעקטיאָנס צו די ביינגז וואס האָבן פּלאַסעלעססלי אומגעקומען
אָן אַ גרוב.
ווי געזונט זאל די טאַבלאַץ שטיין אין די הייל פון עלעפאַנטאַ ווי דאָ.
אין וואָס סענסוס פון לעבעדיק באשעפענישן, דער טויט פון מענטשהייַט זענען אַרייַנגערעכנט, וואָס עס איז
אַז אַ וניווערסאַל שפּריכוואָרט זאגט פון זיי, אַז זיי דערציילן קיין מעשיות, כאָטש וואס מער
סיקריץ ווי די גודווין סאַנדז, ווי עס איז
אַז צו זיין נאָמען וואס נעכטן אפגעטאן פֿאַר די אנדערע וועלט, מיר פּרעפֿיקס אַזוי באַטייַטיק
און קאָפער אַ וואָרט, און נאָך טאָן ניט אַזוי באַרעכטיקן אים, אויב ער אָבער ימבאַרקס פֿאַר די
רימאָוטאַסט ינדיעס פון דעם לעבעדיק ערד, וואָס
דער לעבן ינסוראַנסע קאָמפּאַניעס צאָלן טויט-פאָרפאַטשערז אויף ימאָרטאַלז, אין וואָס
אייביק, ונסטיררינג פּאַראַליסיס, און דעדלי, פאַרפאַלן טראַנס, נאָך ליגט אַנטיק אךם וואס
געשטארבן זעכציק קייַלעכיק סענטשעריז צוריק, ווי עס איז
אַז מיר נאָך אָפּזאָגן צו זיין געטרייסט פֿאַר די וואס מיר דאך טייַנען זענען
וווינונג אין אַנספּיקאַבאַל גרעסטער, וואָס אַלע די לעבעדיק אַזוי שטרעבן צו שאַ אַלע דער טויט;
בכן אָבער דער קלאַנג פון אַ נאַקינג אין אַ קבר וועט שרעקן אַ גאַנץ שטאָט.
דאס אלץ זענען נישט אָן זייער מינינגז.
אבער אמונה, ווי אַ דזשאַקאַל, פידז צווישן די קברים, און אפילו פון די טויט מסופק זי
זאמלט איר רובֿ וויטאַל האָפֿן.
עס באדערפענישן קימאַט צו ווערן דערציילט, מיט וואָס געפילן, אויף די ערעוו פון אַ נאַנטוקקעט נעסיע,
איך געקוקט די מירמלשטיין טאַבלאַץ, און דורך דעם מערקי ליכט פון וואס פארפינצטערט, דאָולפאַל טאָג
לייענען דעם גורל פון די ווהאַלעמען ווער האט ניטאָ פאר מיר.
יא, ישמאַעל, דער זעלביקער גורל זאל זיין דיין. אבער עפעס איך געוואקסן לעבעדיק ווידער.
דעליגהטפול ינדוסמאַנץ צו עמבאַרק, פייַן געלעגנהייַט פֿאַר העכערונג, עס מיינט - יי, אַ
הרובע שיפל וועט מאַכן מיר אַ ימאָרטאַל דורך ברעוועט.
יא, עס איז טויט אין דעם געשעפט פון וויילינג - אַ ספּעעטשלעססלי שנעל כאַאָטיש
באַנדלינג פון אַ מענטש אין עטערניטי. אבער וואָס דעמאָלט?
מעטהינקס מיר האָבן כיודזשלי טעות דעם ענין פון לעבן און טויט.
מעטהינקס אַז וואָס זיי רופן מיין שאָטן דאָ אויף ערד איז מיין אמת מאַטעריע.
מעטהינקס אַז אין קוקן בייַ דאס רוחניות, מיר זענען אויך פיל ווי ויסטערז
אַבזערווינג די זון דורך די וואַסער, און טראכטן אַז דיק וואַסער די טיניסט פון
לופט.
מעטהינקס מיין גוף איז אָבער די ליז פון מיין בעסער זייַענדיק.
אין פאַקט נעמען מיין גוף ווער וועט, נעמען עס איך זאָגן, עס איז נישט מיר.
און דעריבער דרייַ טשירז פֿאַר נאַנטוקקעט, און קומען אַ הרובע שיפל און הרובע גוף ווען
זיי וועלן, פֿאַר סטייוו מיין נשמה, דזשאָווע זיך קענען ניט.
>
-טשאַפּטער 8. די פּולפּיט.
איך האט ניט געווען סיטאַד זייער לאַנג ער אַ מענטש פון אַ זיכער געאַכט ראָובאַסטנאַס אריין;
מיד ווי דער שטורעם-פּעלטיד טיר פלו צוריק אויף אַדמיטינג אים, אַ שנעל רעגאַרדפול
ייינג פון אים דורך אַלע דעם עולם,
גענוג אַטעסטיד אַז דעם שטראַף זאָקן איז געווען דער טשאַפּלאַן.
יא, עס איז געווען די באַרימט פאטער מאַפּפּלע, אַזוי אנגערופן דורך די ווהאַלעמען, צווישן וועמען ער איז געווען אַ
זייער גרויס באַליבט.
ער האט שוין אַ מאַטראָס און אַ האַרפּאָאָנעער אין זיין יוגנט, אָבער פֿאַר פילע יאָרן פאַרגאַנגענהייַט האט
דעדאַקייטאַד זיין לעבן צו דער מיניסטעריום.
אין די צייַט איך איצט שרייַבן פון, פאטער מאַפּפּלע איז געווען אין די כאַרדי ווינטער פון אַ געזונט אַלט
עלטער, אַז סאָרט פון עלטער וואָס מיינט מערדזשינג אין אַ צווייט פלאַוערינג יוגנט, פֿאַר
צווישן אַלע די פישערז פון זיין רינגקאַלז,
עס שאָון זיכער מילד גלימז פון אַ ניי דעוועלאָפּינג צוויט - די קרעניצע ווערדורע
פּיפּינג אַרויס אפילו ונטער פעברואר ס שניי.
קיין איינער האט פריער געהערט זיין געשיכטע, קען פֿאַר די ערשטער מאָל ערשט פאטער
מאַפּפּלע אָן די מאַקסימאַל אינטערעס, ווייַל עס זענען געווען זיכער ענגראַפטעד קלעריקאַל
פּיקיוליעראַטיז וועגן אים, ימפּוטאַבלע צו אַז אַדווענטשעראַס מעראַטיים לעבן ער האט געפירט.
ווען ער אריין איך באמערקט אַז ער האט קיין שירעם, און אוודאי האט ניט קומען אין
זיין וועגעלע, פֿאַר זיין טאַרפּאַולין הוט געלאפן אַראָפּ מיט מעלטינג אַ רעגנ מיט אַ שניי, און זיין גרויס
פּילאָט שטאָף רעקל געווען כּמעט צו שלעפּן
אים צו דער פּאָדלאָגע מיט די וואָג פון די וואַסער עס האט אַבזאָרבד.
אָבער, הוט און רעקל און אָווערשאָעס געווען איינער דורך איינער אראפגענומען, און געהאנגען אַרויף אין אַ קליין
אָרט אין אַ שכייניש ווינקל, ווען, ערייד אין אַ לייַטיש פּאַסן, ער שטיל אַפּראָוטשט די
אָמעד.
ווי רובֿ אַלט פאַשאַנד פּולפּיץ, עס איז געווען אַ זייער געהויבן איינער, און זינט אַ רעגולער טרעפּ
צו אַזאַ אַ הייך וואָלט, דורך זייַן לאַנג ווינקל מיט דער פּאָדלאָגע, עמעס אָפּמאַך די
שוין קליין געגנט פון די קאַפּל, די
אַרכיטעקט, עס געווען, האט אַקטאַד אויף דער רעמעז פון פאטער מאַפּפּלע, און פאַרטיק די
אָמעד אָן אַ טרעפּ, סאַבסטיטוטינג אַ פּערפּענדיקולאַר זייַט לייטער, ווי די געוויינט
אין מאַונטינג אַ שיף פון אַ שיפל אין ים.
די פרוי פון אַ וויילינג קאַפּיטאַן האט צוגעשטעלט די קאַפּל מיט אַ שיין פּאָר פון רויט
ווערסטיד מענטש-ראָפּעס פֿאַר דעם לייטער, וואָס, זייַענדיק זיך נייסלי כעדיד, און סטיינד
מיט אַ מאַכאַגאַני קאָלירן, די גאַנץ
קאַנטרייוואַנס, קאַנסידערינג וואָס שטייגער פון קאַפּל עס איז געווען, געווען דורך קיין מיטל אין בייז
געשמאַק.
הינקעדיק פֿאַר אַ רעגע בייַ די פֿיס פון דעם לייטער, און מיט ביידע הענט גראַספּינג די
אָרנאַמענטאַל נאַבז פון דעם מענטש-ראָפּעס, פאטער מאַפּפּלע וואַרפן אַ בליק אַפּווערדז, און דעריבער מיט אַ
באמת מאַטראָס-ווי אָבער נאָך רעווערענטשאַל
דעקסטעריטי, האַנט איבער האַנט, מאָונטעד די טרעפ ווי אויב אַסענדינג די הויפּט-שפּיץ פון זיין
שיף.
די פּערפּענדיקולאַר פּאַרץ פון דעם זייַט לייטער, ווי איז יוזשאַוואַלי דער פאַל מיט
סווינגינג אָנעס, זענען פון שטאָפן, באדעקט שטריק, נאָר די ראָונדס געווען פון האָלץ, אַזוי אַז בייַ
יעדער שריט עס איז געווען אַ שלאָס.
בייַ מיין ערשטער בליק פון די אָמעד, עס האט ניט אנטרונען מיר אַז אָבער באַקוועם פֿאַר
אַ שיף, די דזשוינץ אין די פּרעזענט בייַשפּיל געווען ומנייטיק.
פֿאַר איך איז ניט צוגעגרייט צו זען פאטער מאַפּפּלע נאָך גיינינג דער הייך, סלאָולי דרייַ
קייַלעכיק, און סטופּינג איבער די אָמעד, דיליבראַטלי שלעפּן אַרויף דעם לייטער שריט דורך
שריט, ביז דער גאנצער איז דיפּאַזאַטאַד ין,
געלאזן אים ימפּרעגנאַבאַל אין זיין קליין קוועבעק.
איך פּאַנדערד עטלעכע מאָל אָן גאָר קאַמפּריכענדינג די סיבה פֿאַר דעם.
פאטער מאַפּפּלע ענדזשויד אַזאַ אַ ברייט שעם פֿאַר אָפנ - האַרציקייַט און הייליקייַט, אַז
איך קען ניט כאָשעד אים פון קאָרטינג נאָוטערייאַטי דורך קיין מיר טריקס פון דעם בינע.
ניט, געדאַנק איך, עס מוזן זיין עטלעכע ניכטער סיבה פֿאַר דעם זאַך, דערצו, עס מוזן
סימבאָליזירן עפּעס ומבאַמערקט.
קענען עס זיין, דעריבער, אַז דורך אַז אַקט פון גשמיות אפגעזונדערטקייט, ער סיגנאַפייז זיין
רוחניות וויטדראָאַל פֿאַר די צייַט, פון אַלע אַוטווערד ווערלדלי טייז און קאָננעקסיאָנס?
יא, פֿאַר ריפּלענישט מיט די פלייש און ווייַן פון די וואָרט, צו די געטרייַ מענטש פון גאָט,
דעם אָמעד, איך זען, איז אַ אַליינ - וואס סטראָנגהאָלד - אַ געהויבן עהרענברעיצטעין, מיט אַ
דוירעסדיק געזונט פון וואַסער אין די ווענט.
אבער די זייַט לייטער איז ניט דער נאָר מאָדנע שטריך פון דעם אָרט, באַראָוד פון
דער טשאַפּלאַן ס פרייַערדיק ם-פאַרינגס.
צווישן די מירמלשטיין סענאָטאַפס אויף יעדער האַנט פון די אָמעד, די וואַנט וואָס געשאפן זייַן
צוריק איז געווען באדעקט מיט אַ גרויס געמעל רעפּריזענטינג אַ גאַלאַנט שיף ביטינג קעגן
אַ שרעקלעך שטורעם אַוועק אַ לי ברעג פון שוואַרץ ראַקס און שניייק ברייקערז.
אבער הויך העכער די פליענדיק סקוד און פינצטער-ראָולינג וואלקנס, עס פלאָוטיד אַ קליין ייל
פון זונשייַן, פון וואָס בימד אַרויס אַ מלאך ס פּנים, און דאָס העל פּנים אָפּדאַך אַ
בוילעט אָרט פון גלאַנץ אויף דער שיף ס
טאָסט דעק, עפּעס ווי אַז זילבער שילדל איצט ינסערטיד אין די וויקטאָרי ס פּלאַנקען
ווו נעלסאָן געפאלן.
"אַה, איידעלע שיף," דער מלאך געווען צו זאָגן, "קלאַפּן אויף, קלאַפּן אויף, דו איידעלע שיף, און
בער אַ כאַרדי רודער, פֿאַר אט! די זון איז ברייקינג דורך, די וואלקנס זיינען ראָולינג
אַוועק - סערענעסט בלוי איז בייַ האַנט. "
אדער איז דער אָמעד זיך אָן אַ שפּור פון דער זעלביקער ם-טעם אַז האט אַטשיווד די
לייטער און דעם בילד.
זייַן פּאַנאַלד פראָנט איז געווען אין דער געשטאלט פון אַ שיף ס שאַרף באָוז, און די רוח ביבל
רעסטיד אויף אַ פּראַדזשעקטינג שטיק פון מעגילע ווערק, פאַשאַנד נאָך אַ שיף ס פידלען-
כעדיד שנאָבל.
וואָס קען זיין מער פול פון טייַטש? - פֿאַר די אָמעד איז אלץ דעם ערד ס פאָרמאָוסט
טייל, אַלע די מנוחה קומט אין זייַן הינטן, די אָמעד פירט די וועלט.
פון דארטן עס איז דער שטורעם פון גאָט ס שנעל גרימצארן איז ערשטער דעסקריעד, און די בויגן מוזן
בער די ערליאַסט בראַנט.
פון דארטן עס איז דער גאָט פון בריזיז יריד אָדער ברודיק איז ערשטער ינוואָוקט פֿאַר גינציק
ווינטן.
יא, די וואָרלד'סאַ שיף אויף זייַן דורכפאָר אויס, און ניט אַ נעסיע גאַנץ, און די אָמעד
איז זייַן שנאָבל.
פּרק 9. די סערמאָן.
פאטער מאַפּפּלע רויז, און אין אַ מילד קול פון אַנאַסומינג אויטאָריטעט באפוילן די צעוואָרפן
מענטשן צו קאַנדענס. "סטאַרבאָאַרד אַ וואַרע, דאָרט! זייַט אַוועק צו
לאַרבאָאַרד - לאַרבאָאַרד אַ וואַרע צו סטאַרבערד!
מידשיפּס! מידשיפּס! "עס איז געווען אַ נידעריק ראַמבלינג פון שווער ם-שיך
צווישן די בענטשעס, און אַ נאָך סליגהטער שאַפלינג פון פרויען ס שיכלעך, און אַלע געווען
רויק ווידער, און יעדער אויג אויף די פּריידיקער.
ער פּאָזד אַ ביסל, דעמאָלט נילינג אין די אָמעד ס באָוז, פאָולדאַד זיין גרויס ברוין הענט
אַריבער זיין קאַסטן, אַפּליפטיד זיין פארמאכט אויגן, און געפֿינט אַ תפילה אַזוי דיפּלי פרום אַז
ער געווען נילינג און מתפלל בייַ די דנאָ פון דער ים.
דעם פארענדיקט, אין פּראַלאָנגד פייַערלעך טאָנעס, ווי די קעסיידערדיק טאָולינג פון אַ גלעקל אין אַ שיף
אַז איז פאַונדערינג אין ים אין אַ נעפּל - אין אַזאַ טאָנעס ער קאַמענסט לייענען דעם ווייַטערדיק
פּיעט, אָבער טשאַנגינג זיין שטייגער צו די
קאַנקלודינג סטאַנזאַס, פּלאַצן אַרויס מיט אַ פּעאַלינג עקסולטאַטיאָן און פרייד -
"די ריבס און טערערז אין דער וואַלפיש, אַרטשעד איבער מיר אַ קלאָגעדיק מראַקע,
בשעת אַלע גאָט ס זון-ליט כוואליעס ראָולד דורך, און הייבן מיר דיפּנינג אַראָפּ צו פאַרמישפּעטן.
"איך געזען די עפענונג מאָ פון גענעם, מיט סאָף פּיינז און סאַראָוז עס;
וואָס גאָרניט אָבער זיי אַז פילן קענען דערציילן - אָה, איך איז פּלאַנדזשינג צו פאַרצווייפלונג.
"אין שוואַרץ נויט, איך גערופן מיין גאָט, ווען איך קען קנאַפּ גלויבן אים מייַן,
ער באָוד זיין אויער צו מיין טענות - ניין מער דער וואַלפיש האט מיר פאַרשפּאַרן.
"מיט גיכקייַט ער פלו צו מיין רעליעף, ווי אויף אַ שטראַלנדיק דעלפין געטראגן;
שרעקלעך, נאָך ליכטיק, ווי בליץ שאָון די פּנים פון מיין דעליווערער גאָט.
"מייַן ליד פֿאַר אלץ וועט רעקאָרד אז שרעקלעך, אַז פריידיק שעה;
איך געבן די כבוד צו מיין גאָט, זיין אַלע די רחמנות און די מאַכט. "
קימאַט אַלע דזשוינד אין געזאַנג דעם פּיעט, וואָס סוועלד הויך העכער די כאַולינג פון דער
שטורעם.
א קורץ פּויזע ינסוד, די פּריידיקער סלאָולי פארקערט איבער די בלעטער פון די ביבל, און בייַ
לעצט, פאָולדינג זיין האַנט אַראָפּ אויף די געהעריק בלאַט, געזאגט: "באליבטע שיפּמייץ, קלינטש די
לעצט פסוק פון דער ערשטער קאַפּיטל פון יונה -
'און גאָט האט אנגעברייט אַ גרויס פיש צו שלינגען אַרויף יונה.' "
"שיפּמאַטעס, דעם בוך, וואס בלויז פיר קאפיטלען - פיר יאַרנז - איז איינער פון די
קלענסטער סטראַנדז אין די גוואַלדיק קאַבלע פון די שריפטן.
נאָך וואָס טיפענישן פון דער נשמה טוט יונה ס טיף סעאַלינע געזונט! וואָס אַ שוואַנגער לעקציע
צו אונדז איז דעם נביא! וואָס אַ איידעלע זאַך איז אַז קאַנטיקלע אין די
פיש ס בויך!
ווי בילאָו-ווי און באָיסטעראָוסלי גרויס! מיר פילן די פלאַדז סערדזשינג איבער אונדז, מיר
געזונט מיט אים צו דער קעלפּי דנאָ פון די וואסערן, ם-וויד און אַלע די שלייַם פון דער
ם איז וועגן אונדז!
אבער וואָס איז דעם לעקציע אַז דער בוך פון יונה לערנט?
שיפּמאַטעס, עס איז אַ צוויי-סטראַנדיד לעקציע, אַ לעקציע צו אונדז אַלע ווי זינדיק מענטשן, און אַ
לעקציע צו מיר ווי אַ פּילאָט פון די לעבעדיק גאָט.
ווי זינדיק מענטשן, עס איז אַ לעקציע צו אונדז אַלע, ווייַל עס איז אַ געשיכטע פון דעם זינדיקן, האַרט-
העאַרטעדנעסס, פּלוצלינג אַווייקאַנד פירז, די ביסטרע שטראָף, תשובה, תפילה, און
לעסאָף די געולע און פרייד פון יונה.
ווי מיט אַלע חוטאים צווישן מענטשן, די זינד פון דעם זון פון אַמיטטאַי איז געווען אין זיין ווילפאַל
ווידערשפעניקייט פון די באַפֿעל פון גאָט - קיינמאָל גייַסט איצט וואָס אַז באַפֿעל איז געווען, אָדער ווי
קאַנווייד - וואָס ער געפונען אַ שווער באַפֿעלן.
אבער אַלע די זאכן אַז גאָט וועט האָבן אונדז טאָן זענען שווער פֿאַר אונדז צו טאָן - געדענקען אַז -
און דערפאר, ער אָפטענער קאַמאַנדז אונדז ווי ינדעווערז צו איבערצייגן.
און אויב מיר פאָלגן גאָט, מיר מוזן פאָלגן זיך, און עס איז אין דעם דיסאָובייינג
זיך, ווערין דער כאַרדנאַס פון אָובייינג גאָט באשטייט.
"מיט דעם זינד פון ווידערשפעניקייט אין אים, יונה נאָך ווייַטער פלאַוץ בייַ גאָט, דורך
זוכן צו אַנטלויפן פון אים.
ער מיינט אַז אַ שיף געמאכט דורך מענטשן וועט פירן אים אין לענדער ווו גאָט טוט ניט
מעמשאָלע, אָבער נאָר שרים פון דעם ערד. ער סקולקס וועגן די ווהאַרוועס פון יפו, און
זוכט אַ שיף אַז ס פארבונדן פֿאַר טאַרשיש.
עס לערקס, טאָמער, אַ כידערטו אַנכידיד טייַטש דאָ.
דורך אַלע אַקאַונץ טאַרשיש קען האָבן געווען קיין אנדערע שטאָט ווי די מאָדערן קאַדיז.
אַז ס די מיינונג פון געלערנט מענטשן.
און ווו איז קאַדיז, שיפּמייץ? קאַדיז איז אין ספּאַין, ווי ווייַט דורך וואַסער, פון
פו, ווי יונה קען עפשער האָבן אפגעפארן אין די אלטע טעג, ווען די אַטלאַנטיק
איז געווען אַ כּמעט אומבאַקאַנט ם.
ווייַל יפו, די מאָדערן דזשאַפאַ, שיפּמייץ, איז אויף דער רובֿ יסטערלי ברעג פון דער
מעדיטערראַנעאַן, די סיריאַן, און טאַרשיש אָדער קאַדיז מער ווי 2,000 מייל צו די
וועסטווערד פון וואס, נאָר אַרויס די סטראַיץ פון גיבראַלטאַר.
זען יי ניט דעמאָלט, שיפּמייץ, אַז יונה זוכן צו אַנטלויפן וועלט-ברייט פון גאָט?
צאָרעדיק מענטש!
טאַקע! רובֿ קאַנטעמפּטאַבאַל און ווערט פון אַלע ביטל, מיט סלאָוטשעד הוט און שולדיק אויג,
סקולקינג פון זיין גאָט, פּראַולינג צווישן די שיפּינג ווי אַ געמיין בערגלער כייסאַנינג צו
קרייַז די סיז.
אַזוי דיסאָרדערד, אַליינ - קאַנדעמינג איז זיין קוק, אַז האט עס שוין פּאַליסמין אין יענע
טעג, יונה, אויף די מיר חשד פון עפּעס פאַלש, האט שוין ערעסטאַד ער ער
גערירט אַ דעק.
ווי אפן הע'סאַ פיודזשיטיוו! ניט באַגאַזש, ניט אַ הוט-קעסטל, וואַליסע, אָדער טעפּעך-טאַש, - ניט
פריינט באַגלייטן אים צו דער וואָרף מיט זייער אַדיעוקס.
בייַ לעצט, נאָך פיל דאַדזשינג זוכן, ער געפינט די טאַרשיש שיף באקומען די לעצט
זאכן פון איר לאַסט, און ווי ער טריט אויף ראַט צו זען זייַן קאַפּטאַן אין דער כאַטע, אַלע
די סיילערז פֿאַר דעם מאָמענט דיזיסט פון
כויסטינג אין די סכוירע, צו צייכן דער פרעמדער ס בייז אויג.
יונה זעט דעם, אָבער אין אַרויסגעוואָרפן ער פרוווט צו קוקן אַלע יז און צוטרוי, אין אַרויסגעוואָרפן
מאמרים זיין צאָרעדיק שמייכל.
שטאַרק ינטויטיאָנס פון דעם מענטש פאַרזיכערן די מאַרינערס ער קענען זיין קיין אומשולדיק.
אין זייער גאַמעסאָמע אָבער נאָך ערנסט וועג, איינער וויספּערז צו די אנדערע - "דזשאַק, ער ס
ראַבד אַ אלמנה, "אָדער," דזשאָו, טאָן איר ציל אים, הע'סאַ ביגאַמיסט, "אָדער," כערי באָכער, איך טרעפן
ער ס די אַדאַלטערער אַז געלט טורמע אין אַלט
גאָמאָרראַה, אָדער בעליקע, איינער פון די פעלנדיק רוצחים פון סדום. "
אן אנדער לויפט צו לייענען די רעכענונג אַז ס סטאַק קעגן די ספּילע אויף די וואָרף צו וואָס
די שיף איז מורד, מקריב פינף הונדערט גאָלד קאָינס פֿאַר די מוירע פון אַ
פּאַרריסידע, און מיט אַ באַשרייַבונג פון זיין מענטש.
ער לייענט, און קוקט פון יונה צו די רעכענונג, בשעת אַלע זיין סימפאטישסטע שיפּמייץ איצט
מאַסע קייַלעכיק יונה, צוגעגרייט צו לייגן זייער האנט אויף אים.
פריגהטעד יונה טרעמבלעס, און סאַמאַנינג אַלע זיין פריי צו זיין פּנים, נאָר קוקט אַזוי
פיל די מער אַ פּאַכדן. ער וועט ניט מודה זיך סאַספּעקטיד, אָבער
אַז זיך איז שטאַרק חשד.
אַזוי ער מאכט דער בעסטער פון עס, און ווען די סיילערז געפינען אים ניט צו זיין דעם מענטש וואס איז
אַדווערטייזד, זיי לאָזן אים פאָרן, און ער דיסענדז אין דער כאַטע.
"'ווער ס דאָרט?' שרייט דער הויפטמאן אין זיין פאַרנומען שרייַבטיש, כערידלי מאכן אויס זיין צייטונגען
פֿאַר די קוסטאָמס -'ווהאָ ס דאָרט? 'אָה! ווי אַז ומשעדלעך קשיא מאַנגגאַלז
יונה!
פֿאַר די רעגע ער כּמעט טורנס צו אַנטלויפן ווידער.
אבער ער ראַליז. 'איך זוכן אַ דורכפאָר אין דעם שיף צו טאַרשיש;
ווי באַלד זעגל יע, האר? '
אזוי ווייַט די פאַרנומען קאַפּטאַן האט ניט געקוקט אַרויף צו יונה, כאָטש די מענטשן איצט שטייט פאר
אים, אָבער קיין גיכער טוט ער הערן אַז פּוסט קול, ווי ער וואַרפשפּיזל אַ סקרוטאַנייזינג בליק.
'מיר זעגל מיט דער ווייַטער קומען יאַמ - פלייץ,' בייַ לעצט ער סלאָולי געענטפערט, נאָך ינטענטלי
ייינג אים. 'ניין גיכער, האר ?'--' באלד גענוג פֿאַר קיין
ערלעך מענטש וואס גייט אַ פּאַסאַזשיר. '
הצ! יונה, אַז ס אנדערן דערשטיקן. אבער ער סוויפטלי רופט אַוועק דער הויפטמאן פון
אַז רייעך.
'איך וועט זעגל מיט יי,' - ער זאגט, - 'די דורכפאָר געלט ווי פיל איז אַז? - איך' לל געהאַלט
איצט. '
פֿאַר עס איז דער הויפּט געשריבן, שיפּמייץ, ווי אויב עס זענען געווען אַ זאַך ניט צו זיין אָוווערלוקט
אין דעם געשיכטע, 'אַז ער באַצאָלט די אָפּצאָל דערפון' ער דעם מעלאָכע האט זעגל.
און גענומען מיט די קאָנטעקסט, דעם איז פול פון טייַטש.
"איצט יונה ס קאַפּטאַן, שיפּמייץ, איז געווען איינער וועמענס דיסערנמאַנט דיטעקץ פאַרברעכן אין קיין, אָבער
וועמענס קיופּידיטי יקספּאָוזיז עס נאָר אין די פּענילאַס.
אין דעם וועלט, שיפּמייץ, זינד אַז פּייַס זייַן וועג קענען אַרומפאָרן פרילי, און אָן אַ
פּאַס, וועראַז ווירטוע, אויב אַ עוויען, איז פארשטאפט בייַ אַלע פראַנטירז.
אַזוי יונה ס קאַפּטאַן פּריפּערז צו פּרובירן די לענג פון יונה ס בייַטל, ער ער ריכטער אים
אפן. ער טשאַרדזשיז אים טרייס די געוויינטלעך סאַכאַקל, און
עס ס אַססענטעד צו.
און דער הויפטמאן ווייסט אַז יונה איז אַ פיודזשיטיוו, אָבער בייַ די זעלבע צייַט ריזאַלווז צו
הילף אַ פלי אַז פּאַוועס זייַן הינטן מיט גאָלד.
נאָך ווען יונה פערלי נעמט אויס זיין בייַטל, סייכלדיק סאַספּישאַנז נאָך שעפּן די
קאַפּיטאַן. ער רינגס יעדער מאַטבייע צו געפינען אַ פאַלש.
ניט אַ פאָרדזשער, קיין וועג, ער מאַטערז, און יונה איז לייגן אַראָפּ פֿאַר זיין דורכפאָר.
'אָנווייַזן מיין שטאַט-פּלאַץ, האר,' זאגט יונה איצט, 'איך בין אַרומפאָרן-מיד, איך דאַרפֿן שלאָפן.'
'דו לאָאָקעסט ווי עס,' זאגט דער הויפטמאן, 'עס ס דיין פּלאַץ.'
יונה גייט אריין, און וואָלט שלאָס די טיר, אָבער די שלאָס כּולל קיין שליסל.
געהער אים פולישלי פאַמבאַלינג עס, דער הויפטמאן לאַפס לאָוולי צו זיך, און
מאַטערז עפּעס וועגן די טירן פון קאַנוויקץ 'סעלז זייַענדיק קיינמאָל ערלויבט צו זיין
פארשפארט ין.
אַלע אנגעטאן און שטויביק ווי ער איז, יונה ווארפט ער זיך אין זיין בערט, און געפינט
די ביסל שטאַט-אָרט סטעליע כּמעט רעסטינג אויף זיין שטערן.
די לופט איז נאָענט, און יונה גאַספּס.
דעמאלט, אין אַז קאָנטראַקטעד לאָך, סאַנגק, צו, ונטער דער שיף ס וואַסער-שורה, יונה פילז
די כעראַלדינג פּרעסענטימענט פון אַז סטייפלינג שעה, ווען דער וואַלפיש וועט האַלטן אים אין דער
קלענסטער פון זיין געדערעם 'וואַרדס.
"סקרעוועד בייַ זייַן אַקס קעגן די זייַט, אַ סווינגינג לאָמפּ אַ ביסל אַסאַלייץ אין
יונה ס צימער, און די שיף, כילינג איבער צו די וואָרף מיט די וואָג פון די
לעצט באַלעס באקומען, די לאָמפּ, פלאַם און
אַלע, כאָטש אין קליין באַוועגונג, נאָך מיינטיינז אַ שטענדיק אָבליקוויטי מיט
רעפֿערענץ צו די צימער, כאָטש, אין אמת, ינפאַלליבלי גלייַך זיך, עס אָבער געמאכט
קלאָר ווי דער טאָג דער פאַלש, ליגנעריש לעוועלס צווישן וועלכע עס געהאנגען.
דער לאָמפּ אַלאַרמס און פרייטאַנז יונה, ווי ליגנעריש אין זיין בערט זיין ויסגעמוטשעט אויגן זעמל
קייַלעכיק דעם אָרט, און דעם אַזוי ווייַט מצליח פיודזשיטיוו טרעפט ניט אָפּדאַך פֿאַר זיין
ומרויק בליק.
אבער אַז סטירע אין די לאָמפּ מער און מער אַפּפּאַלס אים.
דער פּאָדלאָגע, דער סטעליע, און די זייַט, זענען אַלע אַפ אַ צייַט.
'אָה! אַזוי מיין געוויסן כאַנגז אין מיר! 'ער גראָונז,' גלייַך אַפּווערדז, אַזוי עס ברענט, אָבער
די טשיימבערז פון מיין נשמה זענען אַלע אין קרוקאַדנאַס! '
"ווי איינער וואס נאָך אַ נאַכט פון שיכור רעוואַלרי היעס צו זיין בעט, נאָך רילינג, אָבער
מיט געוויסן נאָך פּריקקינג אים, ווי די פּלונגינגס פון די רוימער שטאַם-פערד אָבער אַזוי
פיל די מער שלאָגן זיין שטאָל טאַגס אין
אים, ווי איינער וואס אין אַז צאָרעדיק קלעם נאָך טורנס און טורנס אין גידי פּייַן,
מתפלל גאָט פֿאַר אַנייאַליישאַן ביז דעם פּאַסיק זיין פארביי, און בייַ לעצט צווישן די ווערל פון
צאָרע ער פילז, אַ טיף סטופּער סטילז איבער
אים, ווי איבער דער מענטש וואס בלידז צו טויט, פֿאַר געוויסן איז די ווונד, און עס ס
נול צו סטאָנטש עס, אַזוי, נאָך ווייטיקדיק וורעסטלינגס אין זיין בערט, יונה ס ילע פון
פּאַנדעראַס צאָרעס דראַגס אים דראַונינג אַראָפּ צו שלאָפן.
"און איצט די צייַט פון יאַמ - פלייץ האט קומען, דער שיף קאַסץ אַוועק איר קייבאַלז, און פון די
וויסט וואָרף די ונטשעערעד שיף פֿאַר טאַרשיש, אַלע קערינינג, גליידז צו ם.
אַז שיף, מיין פריינט, איז געווען דער ערשטער פון רעקאָרדעד סמאַגלערז! די קאָנטראַבאַנדע איז
יונה. אבער דער ים רעבאַלז, ער וועט נישט טראָגן דער
שלעכט מאַסע.
א יימעדיק שטורעם קומט אויף, די שיף איז ווי צו ברעכן.
אבער איצט ווען די באָוצוויין רופט אַלע הענט צו לייטאַן איר, ווען באָקסעס, באַלעס, און דזשאַרז
זענען קלאַטערינג אָוווערבאָרד, ווען דער ווינט איז שריקינג, און די מענטשן זענען יעלינג, און
יעדער פּלאַנקען טאַנדערז מיט טראַמפּלינג פֿיס
רעכט איבער יונה ס קאָפּ, אין אַלע דעם ריידזשינג מהומה, יונה אלנגעשלאפן זיין כידיאַס שלאָפן.
ער זעט ניט שוואַרץ הימל און ריידזשינג ם, פילז ניט די רילינג טימבערז, און קליין הערט
ער אָדער כידז ער די ווייַט יאָגעניש פון דער גוואַלדיק וואַלפיש, וואָס אפילו איצט מיט עפענען מויל איז
קלעאַווינג די סיז נאָך אים.
יי, שיפּמייץ, יונה איז ניטאָ אַראָפּ אין די זייטן פון דער שיף - אַ בערט אין דער כאַטע
ווי איך האב גענומען ס, און איז פעסט געשלאפן.
אבער די דערשראָקן בעל קומט צו אים, און שריקס אין זיין טויט אויער, 'וואָס מינאַסט
דו, אָ, סליפּער! שטיי אויף! '
סטאַרטלעד פון זיין לעטערדזשי דורך אַז דירעפול וויינען, יונה סטאַגערז צו זיין פֿיס, און
סטאַמבלינג צו דעם דעק, גראַספּס אַ שראַוד, צו קוקן אויס אויף דעם ים.
אבער בייַ אַז מאָמענט ער איז ספּרונג אויף דורך אַ פּאַנטער בילאָו ליפּינג איבער די בולוואַרקס.
כוואַליע נאָך כוואַליע אַזוי ליפּס אין די שיף, און האבן געפונען קיין געשווינד ויסגיסן לויפט ראָרינג
פאָר און אַפט, ביז די מאַרינערס קומען ניי צו דראַונינג בשעת נאָך אַפלאָוט.
און אלץ, ווי דער ווייַס לעוואָנע ווייזט איר אַפפריגהטעד פּנים פון די אַראָפאַנג גאַליז אין
די בלאַקנאַס אָוווערכעד, אַגאַסט יונה זעט דער רירינג באָווספּריט פּוינטינג הויך אַרוף,
אָבער באַלד שלאָגן דאַונווערד ווידער צו דעם ויסגעמוטשעט טיף.
"טערראָרס אויף טערערז לויפן שאַוטינג דורך זיין נשמה.
אין אַלע זיינע קרינדזשינג אַטאַטודז, דער גאָט-פיודזשיטיוו איז איצט אויך בפירוש געוואוסט.
די סיילערז צייכן אים, מער און מער זיכער וואַקסן זייער סאַספּישאַנז פון אים, און בייַ לעצט,
גאָר צו פּרובירן די אמת, דורך ריפערינג דער גאנצער ענין צו הויך עדן, זיי פאַלן צו
קאַסטינג גורל, צו זען פֿאַר וועמענס פאַרשאַפן דעם גרויס שטורעם איז אויף זיי.
דער פּלאַץ איז יונה ס, אַז דיסקאַווערד, דעריבער ווי פיוריאַסלי זיי האַמוין אים מיט זייער
שאלות.
'וואָס איז דיין פאַך? וואנען קאָמעסט דו?
דיין לאַנד? וואָס מען?
אבער זינען איצט, מיין שיפּמייץ, די נאַטור פון נעבעך יונה.
די לאָעט מאַרינערס אָבער פרעגן אים וואס ער איז, און ווו פון; וועראַז, זיי ניט בלויז
באַקומען אַן ענטפער צו די שאלות, אָבער פּונקט אַזוי אנדערן ענטפער צו אַ פראגע ניט
שטעלן דורך זיי, אָבער די אַנסאַליסיטיד ענטפֿערן איז
געצווונגען פון יונה דורך די שווער האַנט פון גאָט אַז איז אויף אים.
"'איך בין אַ העברעיִש,' ער שרייט - און דעמאָלט -'י מורא די האר די גאָט פון הימל וואס כאַט
געמאכט דעם ים און די טרוקן לאַנד! '
מורא אים, אָ יונה? יי, נו מיגהטעסט דו מורא די האר גאָט
דעמאָלט!
סטראַיגהטווייַ, ער איצט גייט אויף צו מאַכן אַ פול קאָנפעסיע, וועראַפּאַן די מאַרינערס געווארן
מער און מער אַפּאָלד, אָבער נאָך זענען נעבעכדיק.
פֿאַר ווען יונה, ניט נאָך סופּפּליקאַטינג גאָט פֿאַר רחמנות, זינט ער אָבער אויך געזונט געוואוסט די
פינצטערניש פון זיין דיזערץ, - ווען צאָרעדיק יונה שרייט אויס צו זיי צו נעמען אים און
וואַרפן אים אַרויס אין די ים, פֿאַר ער געוואוסט
אַז פֿאַר זיין צוליב דעם גרויס שטורעם איז אויף זיי, זיי מערסיפלי דרייען פון אים,
און זוכן דורך אנדערע מיטל צו ראַטעווען דעם שיף.
אבער אַלע אין אַרויסגעוואָרפן, די ופגעבראַכט גאַלע כאַולז לאַודער, דעמאָלט, מיט איין האַנט אויפשטיין
ינוואָקינגלי צו גאָט, מיט די אנדערע זיי ניט ונרעלוקטאַנטלי לייגן האַלטן פון יונה.
"און איצט זען יונה גענומען אַרויף ווי אַ אַנקער און דראַפּט אין די ים, ווען טייקעף אַ
ייליק קאַמנאַס פלאָוץ אויס פון די מיזרח, און דער ים איז שטיל, ווי יונה קאַריז אַראָפּ די
גאַלע מיט אים, געלאזן גלאַט וואַסער הינטער.
ער גייט אַראָפּ אין די ווערלינג האַרץ פון אַזאַ אַ מאַסטערלעסס גערודער אַז ער קנאַפּ כידז
דער מאָמענט ווען ער טראפנס סיטינג אין די יאָנינג דזשאָז אַווייטינג אים, און דער וואַלפיש
שוץ-צו אַלע זיינע העלפאַנדביין ציין, ווי אַזוי פילע ווייַס באָלץ, אויף זיין טורמע.
און יונה מתפלל אַנטו די האר אויס פון די פיש ס בויך.
אבער אָבסערווירן זיין תפילה, און לערן אַ ווייטי לעקציע.
פֿאַר זינדיק ווי ער איז, יונה טוט ניט וויינען און געוויין פֿאַר דירעקט געולע.
ער פילז אַז זיין יימעדיק שטראָף איז פּונקט.
ער בלעטער אַלע זיין געולע צו גאָט, קאָנטענטינג זיך מיט דעם, אַז אַפילע פון
אַלע זיין פּיינז און פּאַנגז, ער וועט נאָך קוקן צו זיין הייליק טעמפּל.
און דאָ, שיפּמייץ, איז אמת און געטרייַ תשובה, ניט קלאַמאָראָוס פֿאַר אַנטשולדיקן, אָבער
דאַנקבאַר פֿאַר שטראָף.
און ווי וואוילגעפעלן צו גאָט איז געווען דעם פירונג אין יונה, איז געוויזן אין די עווענטואַל געולע
פון אים פון דער ים און די וואַלפיש.
שיפּמאַטעס, איך טאָן ניט שטעלן יונה איידער איר צו זיין קאַפּיד פֿאַר זיין זינד אָבער איך טאָן שטעלן אים
איידער איר ווי אַ מאָדעל פֿאַר תשובה. חטא נישט, אָבער אויב איר טאָן, אכטונג צו תשובה
פון עס ווי יונה. "
בשעת ער איז געווען גערעדט די ווערטער, די כאַולינג פון די שריקינג, סלאַנטינג שטורעם
אָן געווען צו לייגן נייַ מאַכט צו די פּריידיקער, וואס, ווען דיסקרייבינג יונה ס ם-
שטורעם, געווען טאָסט דורך אַ שטורעם זיך.
זיין טיף קאַסטן כיווד ווי מיט אַ ערד-טייַער, זיין טאָסט געווער געווען די וואָרינג
עלעמענטן אין אַרבעט, און די טאַנדערז אַז ראָולד אַוועק פון אַוועק זיין סוואָרדי שטערן, און
די ליכט ליפּינג פון זיין אויג, געמאכט אַלע
זיין פּשוט כירערז קוק אויף אים מיט אַ שנעל מורא אַז איז געווען פרעמד צו זיי.
עס איצט געקומען אַ לאַל אין זיין בליק, ווי ער בישטיקע פארקערט איבער די בלעטער פון דעם ספר
אַמאָל מער, און, בייַ לעצט, שטייענדיק מאָושאַנלאַס, מיט פארמאכט אויגן, פֿאַר די
מאָמענט, געווען קאַמיונינג מיט גאָט און זיך.
אבער ווידער ער לינד איבער צו די מענטשן, און באָוינג זיין קאָפּ לאָוולי, מיט אַ
אַספּעקט פון דער דיפּאַסט נאָך מאַנליעסט אַנאָווע, ער ספּייק די ווערטער:
"שיפּמאַטעס, גאָט האט געלייגט אָבער איין האַנט אויף איר, ביידע זיין האנט דריקן אויף מיר.
איך האָבן לייענען יי דורך וואָס מערקי ליכט זאל זיין מייַן די לעקציע אַז יונה לערנט צו אַלע
זינדיקע, און דעריבער צו יע, און נאָך מער צו מיר, פֿאַר איך בין אַ גרעסערע זינדיקער ווי
יי.
און איצט ווי גערן וואָלט איך קומען אַראָפּ פון דעם מאַסטבוים-קאָפּ און זיצן אויף די כאַטשיז עס
ווו איר זיצן, און הערן ווי איר הערן, בשעת עטלעכע איינער פון איר לייענט מיר אַז אנדערע
און מער שרעקלעך לעקציע וואָס יונה לערנט צו מיר, ווי אַ פּילאָט פון די לעבעדיק גאָט.
ווי זייַענדיק אַ געזאלבט פּילאָט-נביא, אָדער רעדנער פון אמת דאס, און בידין דורך די
האר צו געזונט די אַנוועלקאַם טרוטס אין די אויערן פון אַ שלעכט נינוה, יונה, אַפּאָלד
בייַ די שינאה ער זאָל כאַפּן, אנטלאפן פון
זיין מיסיע, און זוכן צו אַנטלויפן זיין פליכט און זיין גאָט דורך גענומען שיף בייַ יפו.
אבער גאָט איז אומעטום, טאַרשיש ער קיינמאָל ריטשט.
ווי מיר האָבן געזען, גאָט געקומען אויף אים אין דער וואַלפיש, און סוואַלאָוד אים אַראָפּ צו לעבעדיק
גאַלפס פון פאַרמישפּעטן, און מיט ביסטרע סלאַנטינגס טאָר אים צוזאמען 'אין די צווישן פון די
סיז, 'ווו די עדדיינג טיפענישן סאַקט אים
10,000 פאַדאַמז אַראָפּ, און 'די ווידז זענען אלנגעוויקלט וועגן זיין קאָפּ,' און אַלע די
וואָטערי וועלט פון ווייטיק באָולד איבער אים.
נאָך אפילו דעמאָלט ווייַטער פון די דערגרייכן פון קיין פּלאַמאַט -'אָוט פון די בויך פון העלל' - ווען
דער וואַלפיש גראָונדעד אויף דער אָקעאַן ס מאַקסימאַל ביינער, אפילו דעמאָלט, גאָט געהערט די ענגולפעד,
ריפּענטינג נביא ווען ער געשריגן.
און גאָט ספּייק אַנטו די פיש, און פון די שאַדערינג קאַלט און בלאַקנאַס פון דעם ים,
דער וואַלפיש געקומען בריטשינג אַרויף צו די וואַרעם און אָנגענעם זון, און אַלע די דילייץ
פון לופט און ערד, און 'וואָמיטעד אויס יונה
אויף די טרוקן לאַנד, 'ווען דער וואָרט פון דעם האר געקומען אַ צווייט מאָל, און יונה, ברוזד
און געשלאגן - זיין אויערן, ווי צוויי ם-שעלז, נאָך מולטיטודינאָוסלי געמורמל פון דער
אָקעאַן - יונה האט דער אלמעכטיקער ס בידינג.
און וואָס איז געווען אַז, שיפּמייץ? צו פּריידיקן די אמת צו דעם פּנים פון
שקר! אַז איז עס!
"דאס, שיפּמייץ, דעם איז אַז אנדערע לעקציע, און צאָרע צו אַז פּילאָט פון די לעבעדיקע
גאָט וואס סלייץ עס. צאָרע צו אים וועמען דעם וועלט טשאַרמז פון
בשורה פליכט!
צאָרע צו אים וואס זוכט צו גיסן אייל אויף די וואסערן ווען גאָט האט ברוד זיי אין אַ
גאַלע! צאָרע צו אים וואס זוכט צו געפעלן גאַנץ ווי
צו אָנשרעקן!
צאָרע צו אים וועמענס גוט נאָמען איז מער צו אים ווי גוטסקייט!
צאָרע צו אים וואס, אין דעם וועלט, קאָרץ ניט ומקאָוועד!
צאָרע צו אים וואס וואָלט נישט זיין אמת, אפילו כאָטש צו זיין פאַלש זענען ישועה!
ייי, צאָרע צו אים ווער, ווי די גרויס פּילאָט פאולוס האט עס, בשעת מבשר צו אנדערע איז
זיך אַ קאַסטאַוויי! "
ער דראַפּט און געפאלן אַוועק פון זיך פֿאַר אַ מאָמענט, דעמאָלט ליפטינג זיין פּנים צו זיי
ווידער, האט אַ טיף פרייד אין זיין אויגן, ווי ער געשריגן מיט אַ הימלישע באַגייַסטערונג, - "אבער
טאַקע! שיפּמייץ! אויף די סטאַרבערד האַנט פון
יעדער צאָרע, עס איז אַ זיכער פאַרגעניגן, און העכער די שפּיץ פון אַז פרייד, ווי די
דנאָ פון די צאָרע איז טיף. איז ניט דער הויפּט-טראָק העכער ווי די
קעלסאַן איז נידעריק?
פרייד איז צו אים - אַ ווייַט, ווייַט אַרוף, און ינווערד פרייד - ווער קעגן די שטאָלץ געטער
און קאָממאָדאָרעס פון דעם ערד, אלץ שטייט אַרויס זיין אייגן ינעקסעראַבאַל זיך.
פרייד איז צו אים וועמענס שטאַרק געווער נאָך שטיצן אים, ווען די שיף פון דעם פונדאַמענט
טרעטשעראַס וועלט האט פאַרבייַ אַראָפּ ונטער אים.
פרייד איז צו אים, וואס גיט ניט פערטל אין דער אמת, און קילז, ברענט, און דיסטרויז
אַלע זינד כאָטש ער פליק עס אויס פון אונטער די ראָובז פון סענאַטאָרס און דזשודגעס.
פרייד, - שפּיץ-גאַלאַנט פרייד איז צו אים, וואס אַקנאַלידזשיז קיין געזעץ אָדער האר, אָבער דער
גאט זיין גאָט, און איז בלויז אַ פּאַטריאָט צו הימל.
פרייד איז צו אים, וועמען אַלע די כוואליעס פון די בילאָוז פון די סיז פון די טומלדיק
האַמוין קענען קיינמאָל שאָקלען פון דעם זיכער קיל פון דעם עלטער.
און אייביק פרייד און דעליסיאָוסנעסס וועט זיין זיין, וואס קומען צו לייגן אים אַראָפּ, קענען זאָגן
מיט זיין לעצט אָטעם - אָ פאטער! - יקער וויסן צו מיר דורך דיין רוט - שטאַרביק אָדער ימאָרטאַל,
דאָ איך שטאַרבן.
איך האָבן סטריוואַן צו זיין דיין, מער ווי צו זיין דעם וועלט ס, אָדער מייַן אייגן.
נאָך דעם איז גאָרנישט: איך לאָזן אייביקייט צו דיר פֿאַר וואָס איז מענטש אַז ער זאָל לעבן
אויס דעם לעבן פון זיין גאָט? "
ער האט ניט מער, אָבער סלאָולי ווייווינג אַ בענאַדיקשאַן, באדעקט זיין פּנים מיט זיין
הענט, און אַזוי פארבליבן נילינג, ביז אַלע די מענטשן זענען אוועקגעגאנגען, און ער איז לינקס
אַליין אין דעם אָרט.
>