Bu şarkıların her biri, bir olayı veya bir hareketi,
bazen de popüler müziğin seyrini değiştiren bir ses devrimini
temsil eder.
Bu şarkılar ayrıca şehirlerin kimlikleri ile tamamen bağlantılı olup
onları tanımlayan simgeler
ve onları müzik şehirleri olarak değerlendirmenizin sebebi bu olabilir.
Bu gibi hikâyelerle ilgili
herkesin sevdiği bu sihirli olay,
bu anlar yaşanırken
şehirlerin özel bir şey yapmıyor oluşudur.
Yıldırımı şişeye hapsetmek gibi imkânsız bir şeyin formülü yoktur.
Grunge müziği bize veren
veya Tupac'ı Dr. Dre'ye tanıtan bir formül değildi,
plak şirketinizi South Memphis'te,
Booker T. Jones, William Bell
ve Albert King'in memleketinde
açmanız için bir kılavuz da yok.
O zaman bu, bir anda olan bir şey, değil mi?
Yıldızlar doğru hizalandığında
güzel müzik bir anda oluveriyor.
Bu sırada New York ve Nashville'de
radyolarda duyduğumuz,
nesillerimizi tanımlayan
ve düğünümüze, cenazemize ve aradaki her şeye fon müziği olan
hit şarkıları üretebiliyor.
Sizi bilmem ama bana göre,
bu fikir fazlasıyla sıkıcı.
Etrafınızda güçlü ve önemli müzik yapan müzisyenler var,
internet ve onun sınırsız imkânları sayesinde
yaratıcılar müzik yaratabiliyor,
hayranları o müziği keşfedebiliyor,
o zeitgeist şarkıları, kurumsal bir gökdelendeki
şarkı yazarlarıyla dolu bir konferans salonundan
aşağı gönderilmiyor.
Ayrıca ve daha önemlisi,
bir anda olan bir şey olduğuna karar veremeyiz
çünkü müzik hit şarkılardan,
her şeyi değiştiren büyük, ikonik anlardan çok daha fazlasıdır.
Eğlenceden çok daha fazlasıdır.
Birçoğumuz için,
müzik hayatımızı yönlendirmenin bir yoludur.
Kendimizi ifade etmenin bir yoludur,
ayrıca kendi değerimizi ve kim olduğumuzu bulmamıza da yardımcı olur.
Başka hiç bir şeyin yapmayacağı kadar, bizi diğer insanlarla bağlar,
dil bariyerlerini,
sosyokültürel ve ekonomik farklılıklarını gözetmeksizin.
Müzik bizi daha akıllı, sağlıklı ve mutlu yapar.
Müzik gereklidir.
Buna inanan bir şehirde yaşasaydınız ne olurdu?
"Bir hit şarkının bizi tanımlamasını beklemiyoruz.
Müzik gerekli olduğu için bir müzik şehriyiz." diyen bir şehir.
Müziğin gerekli olduğunu gören bir şehir iki şey inşa edebilir:
birincisi, profesyonel müzisyen ve müzik endüstrisinin
gelişimini destekleyen bir ekosistem;
ikincisi, onları sürdürebilecek kavrayıcı ve bağlı bir kitle.
Bu ikisi bir müzik şehri için iki kritik unsurdur,
şehrin liderlerinin, kişisel gelişimimiz,
toplum olarak bağlantımız
ve canlı bir yer olarak yaşanabilirlik
için müziğin önemini anladığı şehirlerde.
Bakın, akıllı şehirler, müzik şehirleri,
genç ve yetenekli insanları şehirlere çeken şeyin
büyüyen gece hayatı, yaratıcı sınıf ve kültür olduğunu bilirler.
O yıldırımı getiren şey budur.
Bir sonraki civcivin hangi yumurtadan çıkacağını bilemeyiz,
fakat bir kuluçka merkezi gibi davranan bir şehir yaratabiliriz.
Bunun için öncelikle elimizde olanı bilmemiz gerekiyor.
Yani, varlıklarımızı tanımlamamız ve ölçmemiz gerekir.
Onları baştan sona, kim, ne ve nerede olduklarından
ekonomiye etkilerine kadar bilmemiz gerekir.
Kayıt stüdyolarımızı, plak şirketlerimizi,
tarihi anıtlarımızı ve hard-core punk kulüplerimizi hadi bir sayalım.
Aylık ücretsiz caz gecelerini, haftalık folklör şovlarını,
müzik okullarını, sanatçı geliştirme ve enstrüman dükkânlarını,
tornacıları ve telli müzik aleti yapanları
yıl boyunca açılan müzik müzelerini,
yılda bir hafta olan müzik festivallerini de saymalıyız.
Bunu ideal yolu gerçekten bir varlık haritası çıkartmaktır,
her biri için bir raptiye koyup
elimizde tam olarak ne olduğunu
ve organik ivmenin nerede olmaya başladığını görerek.
Çünkü genel hatlarıyla bilmemiz yetmez.
Müziğe yerel olarak destek vermek
ve bir ulusal müzik markasını anlamak için
elinizde tarife olması gerekir.
Sonrasında, zorluklarımızı tanımlamamız gerekir.
Bilinmelidir ki çoğu zaman,
bu sadece birinci aşamanın zıttı olmayacaktır.
Haritamızda ne eksik diye basitçe düşünerek
çok bir yere varamayız.
Onun yerine, daha bütün olarak yaklaşmamız gerekir.
Haritamızda pek çok müzik mekânı var.
Harika.
Fakat durumları iyi mi?
Müzik mekânlarının basamak basamak bir sıralanışı var mı?
Yani, bir kafede açık mikrofonda başlayan bir sanatçı,
25 koltuklu bir salondan 100 koltuklu bir salona ve daha sonrasına
nasıl büyüyeceğine dair yolunu açıkça görüyor mu?
Yoksa onların bir kafeden direkt stadyumlara mı gitmesini bekliyoruz?
Belki de zorluklarımız şehir altyapısıyla ilgilidir:
toplu taşıma, makul fiyatlı evler.
Belki de Londra'daki gibi,
müzik mekânlarının sayısı 2010'da 400 iken
2015'te 100'e düşen bir yerde,
kentsel dönüşüme karşı korunma yolları düşünmeliyiz.
Londra valisi, geçen Aralık ayında,
şehrin kapsamlı planına
"Değişim Vekili" prensibi diye bir şey ekledi.
İsmi her şeyi anlatıyor.
Eğer bir müteahhit müzik mekânının
yanına bir ev dikmek isterse,
geliştirici, değişim vekilidir.
Gürültünün hafifletilmesi için gereken adımları onların atması gerekecek.
Sonraki aşama, ki büyüklerdendir,
liderlik ve stratejiye ihtiyacımız var.
Biliyorum, bu karışımda çok fazla sihir var:
doğru insanlar, doğru yer, doğru zaman.
Bu, müziğin yapılışında,
en iyi, kalıcı müziklerin yapılışında,
her zaman önemli bir unsur olacak.
Fakat liderlik eksiği olmamalı.
2018'de, büyüyen müzik şehirleri çok sık kazara olmuyor
ve olması da gerekmez.
Müziğin gücünü anlayan, yaratıcıların seslerini yükselten
ve bir strateji geliştirmeye hazır
yetkililer seçilmesi gerekir.
Berlin'den Paris'e, Bogota'ya müzik şehirlerinde,
müzik danışman konseyleri
müzisyenlerin de masada yeri olmasını garanti ederler.
Bunlar gönüllü konseylerdir
ve atanmış avukatlarla belediye binasında,
hatta ticaret odasında çalışırlar.
En güçlü stratejiler, içeride böyle müzik toplum desteklerini yaratırken
dışarıya da müzik ihraç ederler.
Bu ikisi bir arada olurlar.
İçeriye baktığımızda müzisylenlerin yaşamak istediği bir yer yaratırız.
Dışarıya baktığımızda
kariyerlerini geliştirmek için fırsatlar yaratırken,
şehrimize ilgiyi arttırıp
müziği bir yetenek cazibe aracı olarak kullanırız.
Buna yardımcı olacak bir şey daha:
Kim oluğumuzu anlamamız gerekir.
Austin dediğimde mesela,
"canlı müziğin başkenti" diye düşünürsünüz.
Peki neden?
Çünkü 1991'de, Austin yönetimi
aradan sızan bir varlıklarını gördüler ve onu sahiplenmeyi seçtiler.
O ivmeyi anlayarak, adlandırarak ve sahiplenerek,
daha fazla canlı müzik mekânının açılmasına,
eski mekânların repertuvarlarına canlı müziği eklemelerine sebep oldular
ve şehre fikrin etrafında bir kentleşme yarattılar,
ki bir turizm broşüründeki bir slogandan fazlası olduğunu gösterdi.
Bu yerlilerin inanmaya ve gurur duymaya başladığı bir şeydi.
Genel anlamda, Austin'in yarattığı şey,
varlığa dayal anlatıydı.
Tekrar ilk aşamaya dönersek
biliyoruz ki her şehir tüm onay kutularına tik atmayacak.
Bazı şehirlerin, Memphis gibi, kayıt stüdyoları yok iken
Nashville gibi, bazılarının da söz yazarı veya yayım sektörü olmayacak
ve bu dünyanın sonu değil.
Sadece şehrimizde yaşanan ivmeyi bulmamız gerekir.
Başka yerlerde olmayan, eşsiz varlıklarımız nelerdir?
Bunlar yaşadığınız yerde olmasını isteyeceğiniz şeyler ise,
işte iğneyi hareket ettirmek için yapabileğiniz üç şey:
Birincisi, ayaklarınızı, kulaklarınızı ve dolarlarınızı kullanabilirsiniz.
Orada bulunun. O kavrayıcı ve bağlı dinleyici kitlesi siz olun
bu, bir müzik şehrinin büyümesi için çok gereklidir.
Giriş ücreti verin.
Bir albüm alın.
Yeni müzikler keşfedin ve lütfen, arkadaşlarınızı da alın.
İkincisi, sesinizi kullanabilirsiniz.
Varlığa bağlı anlatıya rağbet edin.
Şehrinizin sahip oldukları hakkında konuşun ve onu kutlayın.
Üçüncüsü, oyunuzu kullanabilirsiniz.
Şehrinizin müziğine sadece sözde bağlılık gösteren değil,
onun gücünü fark eden
ve onu yükseltecek, büyütecek ve işbirliği yaratacak
stratejiler ortaya koyacak liderler bulun.
Gelecek on yılda hangi şehirlerin
belli bir olay veya şarkıyla tanımlanacağının
bir yolu yok fakat bunu ne kadar öngöremesek de
şunu kesinlikle öngörebiliriz:
Müziğe, gerekli olduğu gibi davranırsak
ve müzik şehri olması için çalışırsak ne olur?
Orası benim yaşamak isteyeceğim bir yer olur.
Teşekkürler.
(Alkışlar)