Chris Anderson: Uzun zamandır Netflix'in çok farklı yönleri
beni etkiliyor ve şaşırtıyor.
Sürprizlerle dolusun diyebilirim.
Bu sürprizlerden birisi sanırım 6 yıl önce gerçekleşti.
O zamanlar şirket çok iyi gidiyordu, ama temelde
başkalarının filmlerini ve tv içeriklerini
yayınlıyordun.
Wall Street'e haklı olduğunu kanıtladın.
radikal bir değişiklikle DVD satmak yerine
yayın yapmakta haklı olduğunu kanıtladın.
Sarmaşık gibi yayılıyordun...
6 milyondan fazla takipçi ve iyi bir büyüme oranı
ve sen bu anı seçtin,
böylesine büyük bir- resmen kumar oynadın.
Bu karar neydi ve seni buna ne itti?
Reed Hastings: Aslında, kablo yayınları her zaman
başkalarının içerikleriyle başladı
ve kendi içeriklerini yaparak büyüdüler.
Yani bir süredir genel fikri biliyorduk.
Aslında 2005'te kendimize özgü içerik denemesi yaptık,
Sadece DVD'lerin olduğu ve Sundance'dan film aldığımız zamanlar...
Maggie Gyllenhaal "Sherrybaby" bunu DVD olarak yayınladık,
küçük bir stüdyoyduk.
Ve işe yaramadı çünkü çok az sattı.
Sonra da söylediğin gibi 2011'de,
Ted Sarandos, Netflix'te içerik yöneticisi ortağım
"House Of Cards" için çok heyecanlandı.
O zamanlar 100 milyon dolardı,
muazzam bir yatırımdı
ve HBO ile kıyasıya yarış içindeydi.
Bu gerçekten dönüm noktasıydı, o da doğru olanı seçti.
CA: Ama bu şirketin o zaman için şirketin gelirinin
önemli yüzdesini oluşturuyordu.
Ama bunun denemeye değer olduğuna nasıl güvenebilirdiniz?
Yanılsaydın,
bu şirket için yıkıcı olabilirdi.
RH: Evet emin değildik. Demek istediğim tüm stres bu yüzdendi.
"Vaay ...." modundaydık. burasını söyleyemem
Evet, korkutucuydu.
(Gülüşmeler)
CA: Ve bununla sadece yeni içerik üretmediniz.
Bir de doğru anladıysam, bununla birlikte
seri izleme fikrini de ortaya attınız.
Bu bir çeşit " hadi bölümü yapalım ve beklenti yaratalım," değildi--
boom! hepsi tek seferde.
Ve kullanıcı modu henüz test edilmemişti.
Bunu neden riske attınız?
RH: Biliyorsun ki biz DVD satarak büyüdük.
Sonra da DVD'de diziler, kutu setler geldi.
Ve hepimiz HBO'nun muhteşem içeriklerini izledik.
Bİlirsin, DVD'de sonraki bölüm, sonraki bölüm diye devam edersin.
İşte bu bizi tetikleyen şey oldu,
aslında biliyorsun, bölümlük içeriklerde, özellikle de seri olanlarda,
tüm bölümlere tek seferde sahip olmak oldukça önemlidir.
Bu da kablolu yayının yapamadığı bir şey.
Bu her iki etken de bunun yapmamızda olumlu etki sağladı.
CA:Ve böylece matematiksel olarak işe yarıyordu,
"House of Cards" izleyerek geçen 1 saat,
başkasının lisanslı içeriğini izleyerek
geçen bir saatten daha mı karlıydı?
RH: Üye olduğumuz için
bu derece takip etmek zorunda değildik.
Bu daha çok insanın gelmesini sağladı.
House Of Cards bunu kesinlikle yaptı,
çünkü birçok insan bunun hakkında konuştu
ve bu markayı bizle ilişkilendirdi.
"Mad Men" gibi harika bir AMC dizisini bizler ekrana taşıdık
ama Netflix ile işbirliği yapmadılar
ama yine de Netflix'te izlediler.
CA: ve tüm bu fevkalade yapımları da listenize eklediniz;
"Narcos," "Jessica Jones," "Orange is the New Black," "The Crown,"
Black Mirror, benim favorim
Stranger Things ve dahası.
Bu yıl yapmayı planladığınız
yeni içerikler için yatırım tutarı
100 milyon değil.
Ne?
RH: Dünya çapında 8 milyar dolar.
Ve yeterli değil.
Diğer yayınlarda harika programlar var.
Ve bizim de uzun bir yolumuz var.
CA: Ama 8 milyar ...
Bu herhangi bir içerik üreticisinin yatırdığından çok daha fazla değil mi?
RH: Hayır, Disney bu alanda lider
ve eğer Fox'u alırsa, daha da büyüyecekler.
Ve sonra bu dünyaya yayılacak.
Yani düşündüğün gibi değil aslında.
(Gülüşmeler)
CA: Ama açıkça, medya sektöründe ,Barry Dillers ve daha niceleri,
hiçbir yer yokmuş gibi hissettiriyor.
Bu şirket geldi ve sektörü değiştirdi.
Tıpkı Blockbuster'ın bir gün dediği gibi,
"Blockbuster videoları yapacağız,"
ve altı yıl sonra Disney kadar büyüktü.
Demek istediğim bu asla olmayacak bir hikâyeydi ama yine de başardı.
RH: İnternetle ilgili bokluk burada. Çok hızlı ilerliyor, değil mi?
Etrafımızdaki her şey çok çabuk değişiyor.
CA: Demek istediğim Netflix kültürüyle ilgili alışılmadık bir şey olmalı ki
böyle cesur olmanızı sağladı, "pervasız" demeyeceğim--
cesur, iyi düşünülmüş kararlar.
RH: Evet, kesinlikle.
Bir avantajımız vardı, DVD çağında doğduk
ve bunun geçici olacağını biliyorduk.
Kimse 100 yıl diskleri göndereceğimizi düşünmedi.
Sıradakini ne olduğuyla ilgili birçok paranoya var
ve bu kurucu etiğin bir parçası,
gerçekten sırada ne olduğu endişelendiriyor.
Yani bu bir avantaj.
Kültür açısından, özgürlük ve
sorumluluk konusunda oldukça büyük.
Bir çeyrekte olabildiğince az karar vermekle gurur duyuyorum.
Ve daha da iyiye gidiyoruz, bunda daha iyiye.
Bazen hiç karar vermeden
bir çeyrek gidebilirim.
(Gülüşmeler)
(Alkış)
CA: Ama siz insanlarla ilgili gerçekten çok şaşırtıcı şeyler var.
Örneğin, bir ankete baktım.
görünüşe bakılırsa, Netflix çalışanları senin akranlarınla kıyaslanınca
benzer işlerde en yüksek maaşa sahip
ve işten ayrılmayı en az isteyenler onlar.
Eğer "Netflix Kültür Sunumu"nu Google'da aratırsanız,
çalışanlarınız için şaşırtıcı bir çok öğüdün listesine ulaşırsınız.
Birkaçından bahsetsene.
RH: Bildiğin üzere ilk şirketim-- sürece çok saplantılıydık.
Bu 1990lar'daydı.
Ve biri hata yaptığında her seferinde,
bir süreç koymaya çalıştık,
ki bu hatanın bir daha olmayacağından emin olalım
yarı iletken verim yönelimi.
olay şu ki, sistemi aptalların bile kullanacağı hâle getirmeye çalışıyorduk.
Ve tabii ki sadece aptallar burada çalışmak istedi.
Market bu konuda yön değiştirdi ve C++'dan Java'ya geçti.
Bİlirsiniz değişim her zaman vardır.
Ama şirket adapte olamadı
ve şirketi en büyük rakibimiz satın aldı.
Netflix'le birlikte, süreç ve kaos olmadan
nasıl devam edeceğime odaklandım.
Sonrasında bu mekanizmayı geliştirdik,
aşırı yetenekli insanlar, sıralama
açıkça konuşma, bilgi paylaşımı...
insanlar bu kadar bilgi karşısında sersemledi,
çekirdek stratejiler vs.
"Anti Apple" gibiydik.. Nasıl ayrıştırdıklarını bilirsin.
Tam tersini yaptık; herkes her bilgiye ulaşabildi.
Yapmaya çalıştığımız şey insanlarda sorumluluk hissi yaratmak
ve bir şeyler yapma yeteneği kazandırmak.
Artık alınan büyük kararları anlıyorum,
hatta hiç duymadıklarımı bile, ki bu muazzam.
Çoğunlukla da iyi oldu.
CA: Yani uyandın ve hepsini internette okudun.
RH: Bazen.
CA: "Ah evet, Çin'e yeni girdik"
RH: Evet , bu baya büyük olurdu.
CA: Çalışanlarına kendi tatil zamanlarını ayarlama izni verdin
Bu...
RH: Tabii ki bu büyük bir sembol, tatil,
çünkü pratikte çoğu insan bunu yapar.
Ama evet, bu büyük bir özgürlük.
CA: Ve cesaret, bunu temel bir değer olarak istiyorsunuz.
RH: İnsanların doğruyu söylemesini istiyoruz
ve "sessizce susmak sadakatsizdir" diyoruz.
Bir kararın siz fikrinizi söylemeden ya da yazmadan öylece geçmesine
izin vermek doğru değil.
Doğru kararlar vermeye odaklandık.
Özellikle de her zaman tartışmalı olan konular üzerinde.
Gerilim yaratmamaya çalışıyoruz; birbirine bağırmak gibi
bunlar yok.
İnsanları açmak çok merak uyandırıcı.
CA: Netflix'te diğer gizli silaha sahip gibisin,
geniş kapsamlı data,
bu hafta çokça duyduğumuz bir sözcük.
Netflix'in akıllı algoritmalarını yaparken
çok değişik bakış açılarından yararlandın.
Eskiden, algoritmanızı herkese açıp
"Hey sahip olduğumuz başarıdan daha iyisini yapabilecek var mı?
Varsa milyon dolar vereceğiz" derdiniz.
Birine milyonlarca dolar ödüyorsun,
çünkü seninkinden %10 falan daha iyi.
RH: Bu doğru.
CA: Bu doğru bir tercih miydi? Yine yapar mıydın?
RH: Evet o zaman oldukça heyecan vericiydi 2007 falandı.
Ama sonuç olarak tekrar yapmadık.
Açıkçası, oldukça özelleştirilmiş bir araç.
Bunu iyi zamanlamayla yakalanmış bir şans olarak gör,
sistemli bir şey değildi.
Yaptığımız şey algoritmaya oldukça fazla yatırım yapmak,
doğru içerikte doğru insanlarla çalışmak,
eğlenceli ve keşfetmesi kolay olmak.
CA: Ve bunu yaptın da, oldukça ilgi çekici bu değişim
birkaç yıl önce yaşandı.
Eskiden insanlara şunu sorardık: "İşte 10 tane film. Ne düşünüyorsun?
Aralarından hangileri en iyileri?"
ve sonrasında izlenebilecekler için eşleştirme yaptınız.
Ve sonra bundan uzaklaştın.
Bundan bahset.
RH: Tabii ki.
Herkes "Schindler'ın Listesi"ne 5 yıldız verir,
sonra da Adam Sandler'ı oylar; "To Do-Over"a 3 yıldız verirler.
Ama ne izlediklerine bakarsanız,
neredeyse hep Adam Sandler'dır.
Oy verdiğimizde ve kaliteye üstbilişsel baktığımızda
bu bizim yansımamızdır.
Ve bu insanları daha fazla memnun etti,
yaptıkları tercihlere bakarak,
basit şeylerden ne kadar zevk aldıkları ortaya çıkar.
CA: Bunun hakkında biraz daha konuşmak istiyorum,
çünkü bu benim için önemli bir konu sadece Netflix için değil
tüm internetle ilgili.
Hayal edilen değerle
gerçek değer arasındaki fark.
İnsanların ne dediğine dikkat etmedin,
ne yaptıklarına baktın ve sonra şunu buldun
"Aman korkunç tarifler yapmakla ilgili "Nailed it" denilen bir şovdan
zevk alacağımı hiç bilmezdim.
RH:"Nailed It" deniyor. Doğru.
CA: İnanılmaz. Bunu düşünmemiştim bile.
Bunda risk yok mu,
bu sadece ortaya çıkan değerlerle yaklaşma yaklaşımı çok mu fazla olur?
RH: İnsanları mutlu etmekten oldukça zevk alıyoruz,
Bazen rahatlamak ve "Nailed It" gibi bir program izlemek istersin.
Üstelik eğlenceli ve stresli değil.
Başka zaman da insanlar yoğun dolu dolu filmler izlemek ister.
"Mudbound" Oscar adayıydı.
oldukça iyi, yoğun bir film.
Ve "Mudbound" ile 20 milyondan fazla gösterime ulaştık.
Bu rakam herhangi bir sinemada ya da diğer platformlarda
ulaştığı sayıdan çok daha fazla.
Evet şekerlemelerimiz var ama brokolilerimiz daha fazla.
Bilirsin ki iyi bir karışımla çok sağlıklı bir diyetin olabilir.
CA: Ama.... Evet.
Ama algoritmalarla ilgili konu sizi brokoliden uzaklaştırıp şekere
yönlendirmesi değil midir?
Özellikle de dikkatli değilseniz?
YouTube'da, bir şekilde algoritmaların,
aslında daha akıllıca olmaları, insanları daha radikal
veya belirli bir içeriğe yönlendirme eğiliminde
oldukları hakkında bir konuşma yaptık. Netflix algoritmalarının,
belirli değerler üzerinden gitmesini hayal etmek kolay olurdu..
RH: Haklısın,
CA: Hepimiz şiddetli porno ya da başka şey izliyor olabilirdik.
Ya da bazıları yapardı biliyorsun
Ama, nasıl...
(Gülüşmeler)
Ben değilim.
Misyoner bir çocuğum, böyle şeyler düşünmem bile.
Ama...
Gülüşmeler.
Demek istediğim bu mümkün, değil mi?
RH: Pratikte haklısın, sadece algoritmalara dayanamazsın.
Bu bir yargı ve önemsediğimiz şeylerin karışımı
ve biz Facebook ve YouTube
gibi platformların karşısında hizmet veriyoruz
bu yüzden daha kolay sorunlarımız var
yani: Bu harika filmler ve elde ettiğimiz seriler nelerdir?
Ama sonuç olarak algoritma bir araçtır.
CA: John Doerr, önemli olanla ilgili bir konuşma yaptı.
İşte önemli olan, farz ediyorum ki
temel olan abonelerin artmasıdır.
Demek istediğim bu size has bir avantaj.
Aboneler, harcadıkları zaman arttıkça mı
tekrar abone oluyorlar,
yoksa daha çok koca bir sezon
"Nailed it" izleyecek kadar zaman gerektirmeyen
şovlara sahip olmakla mı ilgili?
Daha da içine çekiliyorlar; şöyle düşünüyorlar
"Bu alışılmışın dışındaydı,
Ailemle izlediğim için memnunum."
Daha az iş olacak iş modelinin
bir sürümü yok mu? Ama daha müthiş içerik
ve hatta daha canlandırıcı içerik?
RH: İnsanlar bu canlandırıcı içeriği seçiyor.
Sanırım haklısın insanlar Netflix hakkında
konuştuklarında programlarla ilgili konuşuyorlar.
"13 Reasons Why" ya da "The Crown".
Bu orantısız ve olumlu etki
ve hatta abone artışı için bahsettiğiniz
unutulmaz showlar.
Yapmak istediğimiz şey çeşitlilik sunmak.
Ne kadar sevsen de her gece aynı şeyi izlemek istemezsin,
farklı şeyler denemek istersin.
Ve görmediğimiz şey de bu.
Şiddetli pornografinizin alt kısmına yarış.
Bunun yerine, bir dizi boyunca harika görüntüleme gördük.
"Black Mirror" beşinci sezon çekiliyor.
Üstelik BBC'deyken sallantıda olan bir diziydi.
Talebe bağlı dağıtımda
bu kadar büyük programlar yapabilirsiniz.
CA: Diyorsun ki insanlar şeytanlara olduğu kadar
meleklere de bağımlı olabilir.
RH: Evet, tekrar diyorum biz bunu bağımlılık
olarak düşünmüyoruz, şöyle diyoruz:
Rahatlamak istediğinde ve boş zamanında ne yapmak istersin?
Kablolu yayın izleyebilir oyun oynayabilir Youtube'da takılabilir
ya da Netflix izleyebilirsin.
Ve eğer olabildiğimiz kadar iyiysek ve çeşitli ruh hâllerimiz varsa,
daha fazla insan bizi seçecektir.
CA: Ama organizasyonda
oluşturduğunuz bu parlak algoritmaların gerçek etkilerine
düzenli olarak bakan insanlar var.
Gerçeklik testi için;
"İlerlemek istediğimiz yol bu mu?"
RH: Sanırım öğrenebiliriz.
Mütevazı olmalı ve "Bakın mükemmel araç yoktur" demeliyiz.
Algoritmalar bir çeşit , içeriği komisyonlama şeklimiz
toplumla olan ilişkimiz.
Bakmamız gereken çok fazla yön var.
Eğer sadece "Görüntülemeyi arttıralım" ya da
"aboneleri arttıralıma "takılırsanız
büyüyemez ve olmak istediğiniz büyük şirket olamazsınız.
Bunu başarının çoklu önlemleri olarak düşünün.
CA: Algoritmalardan bahsetmişken;
Facebook'un yönetim kurulundaydın
ve bence Mark Zuckerberg... onun için akıl hocalığı yaptın.
İnsanların Mark Zuckerberg hakkında bilmediği neyi bilmeliyiz?
RH: Çoğunuz onu tanıyor ya da gördü.
O, inanılmaz birisi.
Gerçekten birinci sınıf.
Ve böyle sosyal platformlar, Youtube ya da Facebook fark etmez,
çabucak büyümeye çalışıyor.
Biz de bunu yeni teknolojilerle görüyoruz.
Dün yazdırılmış DNA hakkında konuşuyorduk,
bu fantastik de olabilir korkunç da.
Biliyorsunuz ki tüm bu yeni teknolojiler..
Televizyon 1960'larda ABD'de ilk popüler olduğunda
"engin çorak arazi" olarak adlandırılmıştı
ve herkesin beynini çürütecekti.
Herkesin beynini gayet iyi hale getirdi.
Bir takım ayarlamalar vardı,
bunu şöyle düşünün, ben böyle düşünüyorum,
yeni teknolojilerin artıları ve eksileri var
ve sosyal hayatta bunu anlamaya çalışıyoruz.
CA: Facebook'un bazı konuları ele alması
ne kadar öncelikli?
Ya da aslında
şirket tamamen haksızca mı eleştirildi?
RH: Tamamen haksızca değil.
Ve Mark Facebook'u düzeltme konusundaki suçlamaları üzerine alıyor.
Buna oldukça bağlı.
CA: Reed, bir başka tutkundan bahsetmek istiyorum.
Netflix'le inanılmaz işler yaptın, milyardersin
ve eğitime çokça zaman ve para harcadın.
RH: Hı hı.
CA: Bu senin için neden bir tutku ve bu konuda ne yapıyorsun?
RH: Üniversiteden hemen sonra lisede matematik öğretmenliği yaptım.
Sonrasında iş dünyasına girdim ve bir hayırsever oldum.
Sanırım eğitime yöneldim
ve bu alanda değişimler yapmak istedim.
Fark ettiğim temel şey de
eğitimciler diğer harika eğitimcilerle çalışmak
ve çocuklar için eşsiz ortamlar hazırlamak istiyorlar.
Ve sistemde çok fazla çeşitliliğe ihtiyacımız var,
elimizdekinden fazlasına
ve eğitimci merkezli organizasyonlara ihtiyacımız var.
İşin aldatıcı tarafı şu ki, Şu anda ABD'de
çoğu okul yerel bir okul yönetim kurulu tarafından yönetilmekte.
Ve toplumdaki tüm ihtiyaçları karşılamak zorundalar
ve aslında ihtiyacımız olan şey daha çok çeşitlilik.
ABD'de şu tip bir devlet okulu var; sözleşmeli devlet okulu
ve bunlar kâr amacı gütmeyen kurumlar.
Ve üzerinde durmak istediğim konu şu;
kâr amacı gütmeyen okullar olabiliyorsa
daha çok misyon odaklı ve eğitimcileri daha çok destekleyen yerler olmalı.
KIPP anlaşmalı okullarının yönetiminindeyim,
ki bu oldukça büyük şubelerden birisi.
Yılda 30,000 çocuk ufuk açıcı eğitimler alıyor.
CA: Bir okulun nasıl olması gerektiğini bana tarif et.
RH: Bu çocuklara bağlı.
Bunu şöyle düşün; çok çeşitli çocuklar ve farklı ihtiyaçlar
karşılanmayı bekliyor,
yani tek bir tip yok.
Ve seçim yapmak da çocuğunuza
ve neye ihtiyacı olduğuna bağlı.
Ama eğitimci odaklı, merak uyandırıcı ve ufuk açıcı
ve daha nicelerini içermeli.
5. sınıftaki 30 çocukla ilgili tüm fikir,
hepsi aynı şeyi aynı anda öğreniyor,
bu açıkça geçmişten gelen bir başarısızlık.
Ama bunu değiştirmek, hâlihazırdaki devlet modelini ortaya çıkarmak,
oldukça zor.
Ama bu yaratıcı, kâr amacı gütmeyen okullar sınırları zorluyor,
çocukların yeni şeyler denemesine izin veriyor.
Bunu yönetim reformu olarak düşün,
yani kâr amacı gütmemeyi,
eğitimde değişimlere izin vermeyi.
CA: Ve bazen eleştiriler bu okulların kasıtlı ya da kasıtsız olarak,
kamu okul sistemi tüzüğünden
uzaklaştığını söylüyor.
Bundan endişe duymalı mıyız?
RH: Bunlar devlet okulları.
Yani, çok çeşitli devlet okulları var.
Hepsine bir bütün olarak bakarsak,
düşük gelirli çocuklara yönelikler.
Çünkü yüksek gelirli çocuklar olaya karışırsa
aileleri onları özel okula gönderir ya da
o mahalleden taşınırlar.
Düşük gelirli ailelerinse böyle seçenekleri yok.
KIPP gibi,%80'i düşük gelirli çocuklar, bedava ya da indirimli yemek.
Ve KIPP için başvurular inanılmaz.
CA: Reed birkaç yıl önce Giving Pledge'i imzaladın,
hayat boyunca mirasının yarıdan fazlasını
bağışlamayı kabul ettin.
Yüzsüzce bir şekilde eğitime ne kadar yatırdığını sorabilir miyim
yani geçtiğimiz yıllarda?
RH: Birkaç yüz milyon, aslında tam rakamı ben de bilmiyorum
ama yatırıma devam ediyoruz ve..
(Alkışlar)
Teşekkürler--
(Alkışlar)
Aslında kısa bir süre için tam zamanlı olarak politikayı denedim
John Doerr için çalıştım.
John için çalışmayı sevsem de politikada başarılı olamadım.
İşi, rekabeti seviyorum.
Disney ve HBO'ya karşı gelmeyi de.
(Gülüşmeler)
Bu devam etmemi sağlıyor.
Netflix'in değerini gerçekten artıracağım,
bu da okullara daha çok yardım etmemi sağlayacak.
Ve şu an için bu mükemmel bir hayat.
CA: Reed, olağanüstü bir insansın, hepimizin hayatını değiştirdin
ve çoğu çoğu çoğunkini de.
Ted'e geldiğin için çok teşekkürler.
(Alkışlar)