Om het lichaam goed te laten functioneren,
moet het pH van ons bloed in een vrij krap bereik blijven.
Ons pH, dus de pH van het bloed
moet tussen 7,35 en 7,45 liggen.
Als de pH beneden 7,35 komt,
dan word je gediagnosticeerd -
er is een grijs gebied,
maar dit is zoals het gedefinieerd wordt door de medische gemeenschap,
als je pH beneden de 7,35 komt,
dan word je gediagnosticeerd met acidose.
Je bloed wordt te zuur.
Je hebt een te hoge concentratie
van waterstof ionen in je bloed,
of te hoge hydroxonium concentratie in je bloed.
Als de pH van je bloed boven
de 7,45 komt, word je gediagnosticeerd met alkalose.
Alkalose. Je bloed is te alkalisch.
Het wordt te basisch. De waterstof ion concentratie,
in je bloed is te laag.
En nu zou je zeggen "Wow, er is echt
"een vrij krappe marge. Hoe doet je bloed en je lichaam dat
"wanneer er zure moleculen je bloed inkomen.
"Of als er basische moleculen je bloed inkomen.
"Hoe kan het daarmee omgaan terwijl het de pH
"binnen deze marges houdt?"
Het antwoord omvat iets dat ook erg bruikbaar is
voor het transport van koolstofdioxide in het bloed.
En in deze evenwichtsreacties hier,
zien we dat koolstofdioxide, wanneer het in je bloed komt,
dat voornamelijk uit water bestaat,
dus koolstofdioxide in een waterige oplossing zal reageren.
En we hebben enzymen die daarbij helpen,
het zal reageren om koolzuur te vormen.
Ik schrijf het op. Het reageert om koolzuur te vormen,
en dat is een zwak zuur. Dit is koolzuur.
Dat kan ontbonden worden om bicarbonaat te vormen.
Dat schrijf ik hier op.
Bicarbonaat.
En een waterstof ion, we weten dat het
gebonden is aan een watermolecuul om een hydroxonium ion te vormen.
Waarom is dit bruikbaar?
Ik zei al, het is onderdeel van
het koolstofdioxide transport in het bloed,
omdat, volgens verschillende bronnen,
ongeveer vijf tot tien procent van je koolstofdioxide
kan oplossen in je bloed
en dat ongeveer een andere vijf tot tien procent
gebonden kan worden aan hemoglobine
en op die manier wordt getransporteerd.
Maar de meerderheid van dat,
moet omgezet worden, het moet reageren
om koolzuur en bicarbonaat te vormen
om getransporteerd te kunnen worden.
In feite is het meeste van de koolstofdioxide in je bloed
in deze vorm.
En vooral bicarbonaat.
In de bronnen die ik opgezocht heb,
wordt 80 tot 90 procent van de koolstofdioxide in je bloed
getransporteerd in deze vorm,
en vooral als bicarbonaat.
Maar dit is niet het onderwerp van deze video:
"Wat is een bruikbare manier om koolstofdioxide te transporteren in het bloed."
maar dit is hoe het gebeurt.
Het onderwerp van deze video is
waarom het ook bruikbaar is om de pH van ons bloed binnen de marges te houden.
Omdat deze evenwichtsreacties tussen
koolstofdioxide, koolzuur en bicarbonaat
een buffer systeem is.
Dit is een buffer, dit is een buffer systeem.
En het woord "buffer" in gewone taal,
refereert naar iets dat de impact van iets verzacht,
het verminderd de schok van iets.
En dat is exact wat er hier gebeurt.
En bedenk,
dit zijn evenwichtsreacties,
dit is een zwak zuur, en je kan ze zien als de verschillende
bestandsdelen van deze moleculen en ze stuk voor stuk bekijken.
Hier heb je koolstof,
een koolstof hier,
een koolstof daar.
Je hebt een, twee, drie zuurstof daar.
Een, twee, drie zuurstof daar.
Je hebt twee waterstof, twee waterstof, twee waterstof.
Bedenk wat er gebeurt als je
waterstof ionen in het bloed toevoegt.
Wat als je waterstof ionen toevoegt,
wat gebeurt er dan?
Als je meer waterstof ionen toevoegt,
als dit hier toeneemt.
Laat het me zo zeggen,
als je alleen waterstof ionen toevoegt
en je hebt niet dit buffer systeem,
dan zal je pH toenemen.
Je pH gaat naar beneden, en als je dat genoeg doet,
dan krijg je acidose.
Maar gelukkig hebben we dit buffer systeem.
Wanneer je de waterstof ionen concentraties verhoogt,
Le Chateliers principe verteld ons,
"He, deze evenwichtsreacties
"gaan naar links."
Dus des te meer waterstof ionen je in het bloed hebt,
te meer zullen ze gaan botsen
met het bicarbonaat op precies de goede manier
om koolzuur te vormen.
En met meer koolzuur in je bloed,
heb je minder kans dat
de koolstofdioxide gaat reageren met water
om koolzuur te vormen.
Dus als je meer waterstof ionen toevoegt,
dan worden ze opgenomen
door het bicarbonaat.
Deze verzameling van evenwichtsreacties
verschuiven naar links.
Dus je gaat geen groot effect op het pH krijgen.
Hetzelfde geldt, als je een base toevoegt,
zeg, je voegt een base toe
in het bloed hier.
In plaats van het pH te laten stijgen,
en je alkalose te geven,
wordt de base opgenomen door de waterstof ionen,
en terwijl normaal gesproken je pH omhoog zou gaan,
heb je deze dingen die gebeuren,
waardoor je minder van deze hebt om te reageren
waarbij de evenwichtsreactie naar links gaat.
Dus de reactie beweegt zich
meer en meer naar rechts.
Bij deze reactie zal dus steeds meer
koolzuurdioxide omgezet worden in koolzuur
dat wordt omgezet in bicarbonaat.
Dit hele ding gaat meer naar rechts.
En het is in staat om tot op zekere hoogte
de verloren waterstof ionen te vervangen.
Dus dit hier is een buffer systeem.
Het help de impact te verminderen, alsof je meer
waterstof ionen hebt die het systeem inkomen.
Of alsof je iets hebt
dat alle waterstof ionen opneemt.
Dit systeem is superbelangrijk voor ons,
om te kunnen leven.
Dat geldt voor alle zoogdieren.