Als mens zien we onszelf als unieke en onafhankelijke individuen,
maar we zijn nooit alleen!
Miljoenen microscopische wezens bewonen onze lichamen,
en geen twee lichamen zijn gelijk.
Elk lichaam is een andere broedplaats voor bacteriële samenlevingen:
van de dorre woestijnen van onze huid
tot de dorpen op onze lippen
en de steden in onze monden.
Zelfs elke tand is een eigen, aparte buurt.
Onze ingewanden zijn broeiende wereldsteden van op elkaar inwerkende bacteriën.
In deze drukke straten van onze ingewanden
wordt het voedsel constant aangevoerd
en heeft elke bacterie een taak.
Hier zie je bijvoorbeeld een cellulolytische bacterie.
Hun enige taak is het afbreken van cellulose,
een algemeen bestanddeel van groenten, tot suikers.
Die simpele suikers gaan dan door naar de respiratoren,
een andere groep bacteriën die deze simpele suikers oppakken en als brandstof verbranden.
Het voedsel reist verder door ons spijsverteringskanaal,
en bereikt de fermentoren die energie uit deze suikers halen
door ze om te zetten in stoffen als alcohol en waterstofgas.
door ze om te zetten in stoffen als alcohol en waterstofgas,
die ze uitspugen als afvalproducten.
Nog verder in de diepten van onze ingewandenstad
scharrelen de syntrofen hun kostje bijeen uit het afval van de fermentoren.
In elke stap van dit proces
komt energie vrij.
Die energie wordt geabsorbeerd
door de cellen van het spijsverteringskanaal.
De stad die we zojuist zagen, is bij iedereen anders.
Iedere persoon heeft een unieke verscheidenheid aan bacteriën in zijn ingewanden,
die voedsel op verschillende manieren kunnen verwerken.
Bij de één kunnen bacteriën in zijn ingewanden
veel minder calorieën opleveren
dan wat andermans bacteriën eruit halen.
Wat bepaalt dan welke bacteriën er in onze ingewanden leven?
Onder andere onze genen
en de bacteriën die we tegenkomen
bepalen voor een deel onze bacteriële ecosystemen.
Het voedsel dat we eten, heeft ook invloed
op welke bacteriën er in onze ingewanden leven.
Voedsel dat van complexe moleculen is gemaakt bijvoorbeeld,
zoals een appel,
heeft veel verschillende bacteriële arbeiders nodig om het af te breken.
Bij voedsel dat van simpele moleculen is gemaakt,
zoals een lolly,
hebben sommige van die arbeiders niets meer te doen.
Die arbeiders verlaten de stad, en komen nooit meer terug.
Ingewanden met te weinig verschillende bacteriën, functioneren niet goed.
Zieke mensen, met bijvoorbeeld suikerziekte of chronische darmontstekingen,
hebben over het algemeen minder bacteriologische variatie in hun ingewanden.
We begrijpen nog niet helemaal
hoe we onze bacteriële samenlevingen het beste kunnen beheren,
maar het is aannemelijk dat veranderingen in levensstijl,
zoals het eten van een gevarieerd dieet van complexe, plantaardige voeding,
nieuw leven kunnen helpen geven aan de bacteriële ecosystemen in onze ingewanden
en over het hele landschap van ons lichaam.
Dus zijn we echt niet alleen in ons lichaam.
Onze lichamen zijn de woonplaats van miljoenen verschillende bacteriën,
en we hebben hen net zo hard nodig als zij ons.
Als we meer leren over hoe onze bacteriën samenwerken met andere en met onze lichamen,
zullen we ontdekken hoe we deze complexe, onzichtbare wereld kunnen voeden
die onze identiteit vormgeeft,
onze gezondheid,
en ons welzijn.