وقتی نوجوان بودم، پریودهای وحشتناکی داشتم.
دردهای شدید فلج کننده،
خون به لباسهایم و ملافه‌ تختم پس می‌داد،
و مبتلا به اسهال قاعدگی می‌شدم.
و یکی دو روز در ماه از مدرسه غیبت داشتم
و یاد می‌آید که نشسته روی مبل با کیسه آبگرم با خودم فکر می کردم،
«چرا اینطوریه؟»
موقع خورد غذا، آب دهانم از بزاقم به بیرون ترشح نمی‌کرد.
موقع رفتن به پیاده‌روی،
از زانوهایم مایع انفصالی ترشح نمی‌کرد.
پس چرا قاعدگی این قدر متفاوت بود؟
پاسخهایی برای این سوالها داشتم
اما کسی نبود که از او بپرسم.
مادرم چیزی راجع به قاعدگی نمی‌دانست
جز این کثیف است و باعث شرمساری و نباید راجع به آن حرف زد.
از دوستان دخترم پرسیدم
و آنها واژه‌های ملایم‌تر بکار بردند.
و سرانجام، وقتی شهامت پیدا کردم که نزد پزشک بروم
و درباره پریودهای سختم حرف بزنم.
دکتر خوردن جگر را توصیه کرد
(خنده)
و موقعی که به داروخانه می‌رفتم محصولات قاعدگی‌ بخرم،
بسته ۴۸ تایی از نواربهداشتی‌ فوق بزرگ،
آن زمانها هر نوار به بزرگی یک جعبه دستمال کاغذی بود--
(خنده)
کاملا متوجه منظورم می‌شوید.
خبر ندارید که این فناوری جاذب تا کجا که پیشروی نکرده.
(خنده)
عادنت داشتم محصولات قاعدگی‌ را از راه‌رو
بهداشت بانوان خریداری کنم.
و یادم هست آنجا می‌ایستادم و فکر می‌کردم،
«خب، چرا دستمال توالت را از راه‌رو بهداشت معقدی نمی خرم؟»
(خنده)
که آخر این چه وضعی است؟
ما چرا نمی‌توانیم درباره پریود شدن صحبت کنیم؟
و آنطور که فروید ادعا کرده، موضوع خون نیست،
چون اگر اینطور بود،
الان باید اینجا یک جراح گوش و حلق و بینی داشتیم
که درباره تابوهای خون دماغ صحبت کند، نه؟
و حتی به خود پریود هم ربط ندارد،
چون وقتی از شر پریودهای سمی و شرم‌آور راحت می‌شویم،
وقتی به وقت یائسگی،
به مرتبه اجتماعی بالاتری ارتقاء می‌یابیم.
(خنده)
(تشویق)
این فقط یک جامعه مردسالار است که در ستم کردن به زنان سرمایه‌گذاری نموده،
در مراحل مختلف زندگی ما و چیزهای مختلفی که انجام می‌دهیم.
و خونریزی‌ قاعدگی در طی
سالهایی که در طب تولیدنسل نام دارد به کار می‌رود.
تقریبا شروع آن به زمانی برمی‌گردد که
خیلی از فرهنگها فکر می‌کردند که زنان می‌توانند باعث خرابی شیر
یا محصولات و پلاسیدگی گلها شوند.
و بعد وقتی مذهب پدیدار شد،
داستانهای ساختگی معمصومیت موجب بدتر شدن آن شد.
پزشکی هم کمکی نکرد.
در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۳۰،
ایده‌ای بود که زنان به آب و تاب می‌دادند و اصطلاح منوتوکسین نام دارد.
تنها با رد شدن از کنار گلها پژمرده‌شان می‌کنیم.
(خنده)
و وقتی گوناگونی در کار نباشد خب این اتفاقی است که می افتد.
چون هیچ زنی نبود که دستش را بالا ببرد و بگوید،
«نه، همچنین خبری هم نیست.»
و وقتی نتوانید درباره اتفاقی که برای بدنتان می‌افتد حرف بزنید،
چطور این داستانها را باطل می‌کنید؟
چون حتما نباید پزشک باشید که بگویید
پریود بودن چیزی سمی نیست.
چون اگر اینطور بود،‌ چرا باید جنین در چنین ملغمه‌ا‌ی سمی رشد کند؟
و اگر واقعا مسلح به این منوتوکسین مخفی بودیم
می‌توانستیم شیر ترش شده و میوه گندیده تخم بگذاریم.
(خنده)
چرا زودتر از این قدرت زنان ایکس خود برای داشتن حق رای استفاده نکردیم؟
(خنده)
(تشویق)
حتی اکنون،
موقعی که درباره اسهال پریود توییت می کنم،
یک نفر این کار را می کند،
(خنده)
باید ذکر کنم که ۲۸٪ از زنان دچار آن می شوند.
و هر بار، یک نفر به من نزدیک می‌شود و می‌گوید،
«فکر می کردم که فقط من اینطوریم.»
موثر بودن فرهنگ شرم را ببینید که تا کجاست،
زنان حتی نمی‌توانند تجارب خود را به اشتراک بگذارند.
بنابراین به فکر افتادم،
«خب، چه می‌شد اگر اطلاعات همه درباره پریودها مثل پزشک متخصص زنان بود؟
ایده عالی نیست؟»
اینطوری همه شما مثل من آگاه می‌شوید.
آگاه می‌شوید که قاعدگی
پدیده‌ای بی‌نظیر در بین پستانداران است.
همه پستانداران ورتاک دارند.
انسانها، برخی نخستیان،
برخی خفاشها،
ماده فیل و موش خاردار قاعده می‌شوند.
و با قاعدگی، مغز تخمدان را برای
تخمک‌ریزی تحریک می‌کند.
استروژن آزاد می‌شود
و شروع به ساخت آستر رحم می‌کند،
سلول روی سلول درست مثل آجر چیدن.
و چه می‌شود اگر این دیوار خیلی بلند را بدون ملاط بسازیم؟
خب، ناپایداراست.
خب زمان تخمک‌گذاری چه رخ می‌دهد؟
هورمونی به اسم پروژسترون آزاد می شود،
که پروژستشنال است، رحم را آماده می‌کند.
مثل ملاط عمل می‌کند و آجرها را با هم نگه می‌دارد.
همچنین باعث برخی تغییرات می شود
تا آستر برای تلقیح پذیراتر شود.
اگر حاملگی در کار نباشد،
(فیش)
آستر بیرون می‌زند،
خونریزی در رگهای خونی اتفاق می‌افتد و این پریود است.
و همیشه این مرحله برایم جذاب بوده است.
چون با ورتاک،
نشانه نهایی برای این که آستر رحم آماده است
درواقع از جنین می‌آید.
اما با خونریزی،
آن انتخاب از تخمدان می آید.
جوری که انگار آن انتخاب به نواحی تناسلی ما کدگذاری می‌شود.
(تشویق و تحسین)
بسیار خوب، حال می‌دانیم چرا آنجا خون هست.
و میزان آن هم نسبتا قابل توجه است.
بین ۳۰ تا ۹۰ میلی لیتر خون است که
حدود یک تا سه اونس است،
و می‌تواند بیشتر هم شود،
و می‌دانم که به نظر می‌رسد بیشتر اوقات بیشتر هم باشد.
می‌دانم.
پس چرا اینقدر خون داریم؟
و چرا تا دوره بعدی همانجا نمی‌ماند؟
خب اگر حامله نشدید، چرا همانجا نمی‌ماند؟
خب تصور کنید که اگر هر ماه همینطور به ضخیم‌تر شدن خود ادامه دهد،
آنوقت با چه سونامی پریودی که مواجه نمی‌شدید.
(خنده)
نمی‌توانیم آن را مجدد جذب کنیم چون خیلی زیاد است
و خیلی زیاد است چون ما به آستر رحم ظخیم به یک
دلیل خیلی خاص نیاز داریم.
حاملگی هزینه‌ بیولوژیکی سنگینی را به بدن ما تحمیل می‌کند.
از مرگ مادر گرفته تا
بهای تغذیه با شیر مادر
و بهای بزرگ یک بچه تا موقعی که مستقل شود.
و تکامل--
(خنده)
که برای برخی از ما طولانی تر از بقیه می‌شود.
(خنده)
اما تکامل از نسبت خطر به منفعت آگاه است.
و بنابراین در پی به حداکثر رساندن شانس رسیدن به نتیجه سودمند است.
و این به حداکثررسانی نتیجه سودمند چطور اتفاق می‌افتد؟
تلاش می‌کنید جنین‌هایی با بالاترین کیفیت را داشته باشید.
و این امر چگونه محقق می‌شود؟
مجبورشان می‌کنید که برایش کار کنند.
به آنها مسیری با مانع می‌دهید.
بنابراین برای بیش از یک هزار سالی که تکامل یافتیم،
کمی شبیه مسابقه تسلیحاتی در رحم می‌ماند،
آسترکلفت‌تر و کلفت‌تر و کلفت‌تر می‌شود،
و جنین متهاجم تر می‌شود،
تا مادامیکه به صلحی موقت با
آستری که توی رحم داریم، برسیم.
بنابراین آستر رحمی ضخیم را داریم
و حالا باید بیرون بیایید،
و چطور جلوی خونریزی را می‌گیریم؟
خون دماغ را با فشار دادن بینی از دو طرف،
پای که بریده‌ایم را با آوردن فشار بر روی آن.
خونریزی را با فشار بند میاوریم.
وقتی خونریزی قاعدگی داریم،
دیواره رحم موادی را آزاد می‌کند
که تبدیل به پروستاگلاندین‌ها و دیگر
واسطهای التهاب‌زا می‌شوند.
و باعث درد در رحم می شوند،
باعث چلانده شدن در رگهای خونی می‌شوند
تا خونریزی بند بیاید.
شاید جریان خون به رحم را تغییر دهند
و نیز باعث التهاب شوند که درد را بدتر می‌کند.
و شما می گویید، «خب چقدر فشار تولید می‌شود؟»
و از مطالعات صورت گرفته بر تعدادی زن فوق‌العاده که داوطلب شدند
سوندهای فشار درون رحمشان
گذاشته شود،
چیزی که طی کل دوره قاعدگی باید حمل می کردند--
خدا خیرشان دهد، زیرا بدون این کار این اطلاعات بدست نمی‌آمد،
و اطلاعات بسیار مهمی است،
زیرا فشاری که در رحم طی قاعدگی
تولید می‌شود
۱۲۰ میلی‌متر جیوه است.
خواهید گفت، «خب این چقدر است»
خب، این میزان دردی است که طی مرحله دوم زایمان در حالی که
فشار می‌دهید تولید می‌شود.
(حبس شدن نفس حضار)
درسته.
برای آن دسته از شما که زایمان بدون دارو نداشتید،
چیزی شبیه دستنبد فشار خون است
که به آن سفتی که اول بود نیست
اما هنوز نسبتا سفت است،
و آرزو می‌کنید که تمام شود.
و خب اینطوری است که تفاوت ایجاد می‌کند.
اگر شروع به فکر کردن درباره‌ درد قاعدگی کنید،
نمی گوییم که اگر لازم باشد فرد به مدرسه نرود
چون در مرحله دوم زایمان و فشار آوردن است،
او را ضعیف نمی‌نامیم.
اینطور برخورد می‌کنیم، «خدای من، تا این حد پیش رفت.» نه؟
(خنده)
و ما مهار درد را برای زنانی که
دچار درد معمول زایمان هستند رد نمی‌کنیم، نه؟
بنابراین واقعا مهم است که این درد را به جای طبیعی، معمولی بنامیم.
چون وقتی می‌گوییم طبیعی است، رد کردنش راحتتر است.
برعکس معمول که باید آن را مورد خطاب قرار داد.
و روشهایی برای خطاب قرار دادن درد قاعدگی داریم.
یک روش چیزی هست به اسم TENS،
چیزی که می‌توانید زیر لباستان بپوشید
و برای اعصاب و ماهیچه‌ها ارتعاشات الکتریکی می‌فرستد.
و کسی واقعا از نحوه کارکردش خبر ندارد،
اما فکر می‌کنیم شاید مرتبط به نظریه دروازه درد باشد،
که ضدالتهاب است.
به همین دلیل مشابه است که اگر به خودتان آسیب برسانید آن را می‌مالید.
لرزش سریعتر از درد به مغزتان سفر می‌کند.
ما همچنین داروهایی داریم که
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی نام دارند.
کارشان مسدود سازی ترشح پروستاگلاندین‌هاست.
قادرند درد قاعدگی را تا ۸۰٪ در زنان کاهش دهند.
آنها همچنین حجم خون را بین ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش می‌دهند
و به اسهال دوره پریودی کمک می‌کنند.
و ما همچنین ضد بارداری هورمونی را داریم،
که دیواره نازکتری از رحم را به ما می‌دهد،
در نتیجه پروستاگلاندین‌ها کمتر تولید می‌شوند
و با خون کمتر، نیاز به درد کمتری هم هست.
اگر این تداویها برای شما موثر نیستند--
و در اینجا استفاده از واژه‌های انتخابی مهم است،
چون این تداوی است که برای ما جواب نمی‌دهد
و نه این که اشکال از ما باشد.
اگر این تداویها برای شما موثر نیستند،
می‌توانید جز آن آدمهایی باشید
که در برابر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مقاومند.
کامل سر در نمی‌آوریم
اما بعضی سازواره‌های پیچیده هستند
که داروها برای برخی زنان جوابگو نیست.
احتمال دیگر این است که شما
دلیلی دیگر برای پریودهای دردناک دارید.
شما از یک وضعیت که معروف به اندومتریوز است رنج می‌برید،
جایی که آستر رحم در جای خالی لگن رشد می‌کند،
باعث التهاب و چسبندگی و بافت زخمگاهی می‌شوند.
و شاید سازواره‌های دیگر هست که هنوز کاملا نمی‌شناسیم،
زیرا احتمال دارد که آستانه‌های درد بخاطر سازواره‌های خیلی پیچیده
بیولوژیکی متفاوت باشند.
اما تنها زمانی درباره آنها می‌فهمیم که راجع به آنها حرف بزنیم.
دانستن این که بدنتان چطور کار می‌کند
نباید اقدامی فمنیستی باشد.
نباید باشد--
(تشویق)
تقاضای کمک در هنگامی رنج می‌برید
نباید اقدامی فمنیستی باشد.
دوره نابهنجار بودن(تابو) قاعدگی تمام شده.
(تشویق و تحسین)
تنها مصیبت در اینجا داشتن
توانایی برای متقاعد کردن نیمی از جمعیت است که
این سازواره بیولوژیکی که باعث تداوم گونه‌هاست،
که هر آنچه داریم بخاطر آن هست،
به نوعی کثیف یا سمی است.
و من از آن حمایت نخواهم کرد.
(تشویق)
و روشی که بتوان با آن این نفرین را شکست؟
دانش است.
متشکرم.
(تشویق و تحسین)