"Proszę o ciszę.
Kogo my tu mamy?".
"Wysoki Sądzie, oto Kleopatra,
egipska królowa, której romanse
doprowadziły do upadku dwóch największych generałów Rzymu
i przyniosły kres Republice".
"Wysoki Sądzie, oto Kleopatra,
jedna z najbardziej wpływowych kobiet w historii,
której panowanie przyniosło Egiptowi prawie 22 lata stabilizacji i dostatku".
"Czemu nawet nie wiemy, jak wyglądała?".
"Większość obrazów i opisów powstała długo po jej śmierci,
w I wieku p.n.e.,
jak większość przekazów pisemnych, które jej dotyczą".
"Co właściwie wiemy?".
"Kleopatra VII była ostatnią z dynastii Ptolemeuszy,
grecko-macedońskiego rodu, władającego Egiptem
po podbiciu go przez Aleksandra Wielkiego.
Rządziła w Aleksandrii wspólnie z bratem
i jednocześnie mężem,
dopóki ten nie skazał jej na wygnanie".
"Co to ma wspólnego z Rzymem?".
"Egipt od dawna był państwem satelickim Rzymu,
a ojciec Kleopatry miał w Republice potężne długi.
Po przegranej z Cezarem w wojnie domowej
Pompejusz szukał w Egipcie schronienia,
ale został stracony przez brata Kleopatry".
"Cezar musiał być zachwycony".
"Potępił to zabójstwo i zażądał od Egiptu spłaty długu.
Mógł zaatakować Egipt,
lecz Kleopatra przekonała Cezara, by przywrócił ją na tron".
"Musiała być dość przekonująca".
"Co w tym złego? Kleopatra była fascynującą kobietą.
W wieku 21 lat dowodziła armią,
władała kilkoma językami,
zdobyła wykształcenie w mieście, dysponującym najlepszą biblioteką świata
i najwybitniejszymi uczonymi epoki".
"Hmm".
"To z nią Cezar próżnował w Egipcie, choć był potrzebny w Rzymie".
"Cezar nie tylko próżnował.
Był zafascynowany egipską kulturą i nauką.
Podczas swego pobytu tam dużo się nauczył.
Po powrocie do Rzymu zreformował kalendarz,
zarządził spis ludności,
stworzył plany utworzenia publicznej biblioteki
i zaproponował nowe rozwiązania w infrastrukturze".
"Bardzo ambitnie, właśnie dlatego go zamordowano".
"Nie wiń królowej o dziwną politykę Rzymu.
Jej zadaniem było rządzenie Egiptem i robiła to dobrze.
Ustabilizowała gospodarkę,
ograniczyła rozbudowaną biurokrację
i ukróciła korupcję wśród urzędników i kapłanów.
W trakcie suszy otworzyła dla ludu spichlerze
i wprowadziła amnestię podatkową,
utrzymując stabilność i niezależność własnego królestwa
bez żadnych buntów w trakcie rządów".
"Co więc poszło nie tak?".
"Po śmierci Cezara królowa wciąż mieszała się w sprawy Rzymu".
"Właściwie to Rzymianie zwrócili się do niej po pomoc.
Nie miała innego wyboru, jak poprzeć Oktawiana i Marka Antoniusza
w chęci pomszczenia Cezara, choćby ze względu na ich syna".
"Znów okazała szczególny rodzaj wsparcia Markowi Antoniuszowi".
"Jakie to ma znaczenie?
Dlaczego nikt nie zwraca uwagi
na Cezara lub Antoniusza i ich niezliczone romanse?
Dlaczego zakładamy, że to ona inicjowała związki?
Dlaczego kobiety u władzy są postrzegane poprzez swoją seksualność?".
"Spokój".
"Sojusz Kleopatry i Antoniusza był katastrofą.
Oboje rozgniewali Republikę absurdalnymi celebracjami,
zasiadaniem na złotych tronach
i przebieraniem się za bogów,
aż Oktawian zdołał przekonać cały Rzym, że są megalomanami".
"Oktawian zaatakował Antoniusza,
zajął Egipt
i ogłosił się cesarzem.
To strach Rzymu przed kobietami u władzy przyniósł kres Republice,
nie sama kobieta".
"Co za ironia".
Pamięć o Kleopatrze przetrwała głównie w relacjach jej rzymskich wrogów,
a później pisarze wypełnili luki plotkami i stereotypami.
Być może nigdy nie poznamy prawdy o życiu i rządach Kleopatry,
ale dzięki sądowi nad historią możemy oddzielić fakty od pogłosek.