Başlangıçta bir itirafım var.
Siz 16 yaşındayken ne yapıyordunuz bilmiyorum
ama ben "Harry Potter"ı çok seviyorum
ve beni Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu'na
davet eden mektubumu almak için uzun zamandır bekliyordum.
Altıncı forma gidebilirdim.
Jedi Tapınağı için de bir davetiye bekliyordum.
ya da beni X- Men'e davet eden omzuma bir dokunuş.
Ben o çocuktum.
16 yaşındayken dileğim gerçekleşti.
Beni bir doktor ofisine aldılar
ve aslında hâlâ büyük ölçüde görünmeyen
ve yanlış anlaşılan bir grup insanın bir parçası olduğumu söylediler.
Ben interseksim.
Bu benim süper gücüm.
Bu odadaki birçoğunuz
"interseks" kelimesini ilk kez duydunuz.
İnterseks bir anatomidir.
Cinsiyet özelliklerinin
bir veya daha fazla varyasyonuyla doğan insanları ifade eder.
Bunlar cinsel organlarınız, hormonlarınız, erkek ve dişi bedenlerine ilişkin
geleneksel anlayışların dışında kalan kromozomlarınız.
Diğer bir deyişle
türümüz hakkında yaptığımız en temel varsayım,
okullarda bize cinsiyetin ikili, yani sadece erkek ve kadın olduğu öğretisi
doğru değil.
Bu, dünyadaki çoğu şey gibi
çok daha karmaşık.
Bu yanlış cinsiyet ikilisinin dışında kalan interseks insanlar,
insanlık tarihi boyunca her zaman var olmuşlardır.
"Harry Potter"daki sihirbazlar gibi
biz de neredeyse görünmeziz.
Bazılarımız kendisinin interseks olduğunu bile bilmiyor.
X-Men gibi,
bazı özelliklerimiz doğumda belli olur,
bazıları da ergenliğin başlaması gereken zamanda ortaya çıkar.
İnterseks oluğumuzu öğrendiğimizde
bazılarımız dünyada tek olduğunu düşünür.
Bende, genelde erkek olarak anlamış olabileceğiniz XY kromozomları var.
Ayrıca yumurtalıklar yerine testislerle doğdum.
Burada bu sahnede durmak,
beş yıl önce en büyük kabusum olurdu.
İmkânsız olurdu.
Süper insan metaforunu kullanıyorum
ama gerçekten biz de sizin gibiyiz.
İnterseks kişilerin, nüfusun yüzde 1,7'sini oluşturduğu düşünülüyor.
Bu, dünyanın neresinde olduğunuza bağlı olarak
daha fazla olabileceği anlamına gelir, durumu anladınız.
Bizler, kahve alırken önünüzdeyiz,
trende yanınızda oturuyoruz,
flört uygulamalarında sizi sağa ya da sola kaydırıyoruz.
(Gülüşler)
Öyleyse neden bizim hakkımızda bir şey duymadınız?
Bu kadar yaygınsak neden bizi görmüyorsunuz?
Dünya bize nasıl tepki verdi?
Tıp ve hukuk gibi disiplinlerin
sözde tarafsız olduğunu, ön yargıdan etkilenmediğini düşünürüz.
Yasa "tutkudan uzak mantıktır."
Doktorların Hipokrat yemini,
"sıcaklık, sempati ve anlayış,
cerrahın bıçağı veya eczacının hapından daha ağır basabilir" diyor.
İşin doğrusu, hayatımıza dokunan bu disiplinler etkileyicidir
ama ön yargılarımızla doludur.
Bağışık değillerdir,
tıpkı bizim, yıkıcı olabilecek bu ön yargının etkilerine karşı
bağışık olmadığımız gibi.
Tıpta, belirsiz cinsel organlarla doğan interseks bebekler,
sağlıklı anatomilerinin daha "normal" görünmesi için
rutin olarak rızasız,
tıbbi ihtiyaç duyulmadan,
geri döndürülemez şekilde ameliyat edilir.
Bu, cinsel yönelimi ya da bir cinsiyet kimliğini belirten
ilk sözcüklerini bile söyleyemeden önce yapılır.
Birçok insana interseks özellikleri olduğu söylenmez,
söylenenlere de başkalarına söylememesi tembih edilir.
Gizlilik zorunludur ve utanç yakın bir gölgedir.
Hukukta interkseks bireyler kategorizasyonun
daha da önemlisi korumanın dışında kalıyor.
Bu, herhangi bir yasa,
özellikle Cinsiyet Tanıma veya Eşitlik Yasası kapsamında
- doldurduğunuz formların sayısını
ve işaretlediğiniz "K" ve "E"leri düşünün bir -
korumadan yoksun olan sıradan görevlerle ilgilidir.
İnterseks kişiler transseksüel olduklarını beyan etmedikçe
doğumda atanan cinsiyet sınıflandırmasını düzeltemezler.
Onlarca yıllık aktivizmden sonra
yaşamı değiştiren bu sorunlar ele alınmaya başlıyor.
Bu konu, interseks olmayanlar yani cinsiyet özelliklerinin
varyasyonlarına sahip olmayanlar için neden önemli?
Sanırım bu seyircilerden birçoğu
kendi banyolarının mahremiyetinde
merak ettiler,
"Labyam çok mu uzun?"
"Testislerim eşit değil mi?"
"Penisim çok mu küçük?"
"Vajinam çok mu geniş yoksa çok mu dar?"
Canımı yakan ya da engel olan bir şey değil, sadece estetiksel.
"Benimkiler normal mi?'"
Buradaki birçok insanın bu küçük endişelere sahip olduğunu
ancak genellikle bunu düşünmeden hayatlarını sürdürdüklerini düşünüyorum.
Gözlerimizin rengi veya ayaklarımızın boyutu gibi
vücudumuzdaki bu farklılıklar,
nadiren sağlığımızı bariz bir şekilde etkiler.
Başka bir deyişle
size interseks tecrübesi hakkında bir fikir vermek adına
ya siz daha bebekken
aileniz ya da doktorunuz labyanıza,
penisinize, testislerinize bakıp
siz daha bunların ne olduğunu
ve onlarla ne yapmak istediğinizi anlamadan
ya da bunları nereye koymak istediğinizi bilmeden
"Sağlıklı duruyor ama 'normal' değil." deseydi.
(Gülüşler)
Ya bu ölçülere göre
size farklı bir cinsiyet belirleyecek kadar ileri gitselerdi?
Sonra bunun hakkında size yalan söyleselerdi?
Ya bu ameliyatlar sizi kısırlaştırsaydı?
Ya dayanılmaz bir acı ve yara izi ile sonuçlansaydı?
Ya hayatınızın geri kalanında sizden aldıkları sağlıklı organların
yerini doldurmak için ilaç almak zorunda kalsaydınız
ve o ilacın parasını kendiniz ödemek zorunda kalsaydınız?
Sonra her soğuk algınlığı için doktora gittiğinizde
cinsel yaşamınız,
cinsiyet kimliğiniz,
özel bölgenizin neye benzediği hakkında sorgulansaydınız?
Daha fazla doktor ve tıp öğrencisi
bunlara benzer sorular sormaya davet edilse,
pantolonunuzu indirmeniz
ve gereksiz bir tıbbi muayeneye girmeniz istense?
Bu, interseks topluluğunun, yani benim gibi insanların
her gün, dünyanın her yerinde başına gelenlerin bir resmidir.
Bizim topluluğumuz ilaç ya da ameliyat karşıtı değil.
Vücudumuz ve yaşamlarımız hakkında karar verme hakkımızı savunuyoruz.
İnterseks kişilere yönelik mevcut yaklaşım 50 yıldan fazla bir süre önce,
cinsel organlarını değiştirerek, onlara asla söylemeyerek
ve bu cinsiyeti defalarca pekiştirerek herhangi bir cinsiyetten bir çocuk
yetiştirebileceğine inanan bir adamın
bugün çürütülmüş olan bir akademik çalışmasından geliyor.
Aynı zamanda, sağlıklı interseks varyasyonlarından
anormal veya bozukluk olarak bahsetmekten de kaynaklanıyor.
Bu mantıklı.
Bir şeyi bozukluk olarak adlandırırsanız orada düzeltecek bir şey vardır.
Bu ayrıca interseks olarak damgalanma korkusundan,
homofobiden, transfobiden, cinsiyetçilikten
ve nihayetinde sömürge geçmişimizden kaynaklanıyor.
Erkek ve kadın kategorilerinin var olmadığını söylemek için burada değilim.
Dünyadaki birçok şeyde olduğu gibi
bu, bundan daha karmaşık.
Dünya karmaşık
ve bunu güzel bir şey olarak görmeyi seçebiliriz
ya da bu karmaşıklığın varlığını inkâr etmeye devam edebiliriz,
insanları yapay, ikili kutulara itebilir,
bozuk olmayanı düzeltebilir
ve kendi görüş alanımızı kısıtlayabiliriz.
Günümüzde, interseks bireylerin karşılaştığı sorunlardan biri de
kendimizi görünür kılmak
ve aynı zamanda kendimizi güvende kılmaktır.
Bununla demek istediğim, kendimizi toplumda göz önüne koyarken
hikâyelerimizi paylaşırken,
bizim gibi insanlarla bir topluluk oluşturmaya çalışırken
kanun yapıcılarının insanlığına
bizi güvende tutmaları için çağrı yapıyoruz.
Bunu yapmanın güvenli olmadığı zamanlarda bile.
İzleyen ve dinleyenler arasında, seyirciler arasında olan
interseks çocuk ebeveynleri,
interseks kişilerin koruyucusu olabilecek kişiler,
hayatımı sevdiğimi bilmenizi isterim
ancak sorunsuz bir hayatım olmadı,
özellikle de inteseks olmakla ilgili olarak.
Hiçbir hayat sorunsuz değildir.
Her madalyonun iki yüzü vardır.
Bir tarafta,
doktor ofislerinde aşağılandım.
Olası partnerlerimin önünde korktum
ve yeterince iyi olmadığımı hissettim.
Sokakta yanımdan geçen kadınları izledim
ve benden daha fazla kadın, daha fazla insan olduklarını düşündüm.
Bu dünyada bir yerimin olup olmadığını sorguladım.
Diğer bir tarafta,
olduğum her şey için derinden sevildim,
arkadaş olarak da, romantik olarak da.
Toplumun daha geniş bir yelpazesine karşı şefkati ve merhameti öğrendim.
Vücudumu sevmek
ve başkalarının vücudunu yargılamamak için zamanım oldu.
Bu özgül hayat olmadan imkânsız olabilecek
gücü ve umudu geliştirdim.
Çocukları koruma sezgisi içgüdüseldir ve takdire şayandır
ancak gerçek şudur ki sevgi, kabullenme
ve o çocuğa utanç banyosu yaptırmayı reddetmek,
onları, bozulmamış bir şeyi tamir etmeye çalışmaktan daha çok korur.
Bu nedenle interseks kişileri korumak
ve görünür kılmak bizi ilgilendirir.
Toplumlar, kabul edilebilir bir tek ''normal'' biçimi kuvvetlendirdikçe
herkes herhangi bir şekilde farklı olduğu için güvensiz hissedecektir.
Çeşitliliği, farklılığı silmeye çalışmak utancı inşa eder.
İnterseks olmak,
gençken dilediğim güçleri gerçekleştirmedi,
bu sahte cinsiyet ikilisinin hepimize zarar verdiğini görmenin dışında.
İnanıyorum ki
interseks insanlar eşitlik kazanırsa,
görülebilir olursa,
kabul edilebilir olursa,
sevilebilirse
hepimiz öyle olacağız.
Teşekkürler.
(Alkışlar ve tezahürat)