Hanna se trane was soos vloeibare woorde, en God kon hulle almal lees.
Die Here verstaan ​​die taal van trane,
versugtinge, kreun en ernstige hartsbegeertes.
Genade en vrede vir julle almal in Jesus se Naam.
Wel, hallo almal. My naam is Christina.
En deur die genade van God, het ek die ongelooflike voorreg
om vandag God se Woord met jou te deel.
Ek is so opgewonde om vandag in julle midde te wees.
En ek het 'n wonderlike geleentheid om ons te herinner
dat die plan van God vir ons lewens pragtig is.
Amen! Glo jy dit vandag?
As jy dit doen, vertel jou buurman of as jy nie 'n buurman het nie,
vertel my en ek sal jou vertel,
“Die plan van God vir jou lewe is pragtig.”
En net soos ons natuurlike seisoene in die wêreld het, herinner Prediker 3:1, 11 ons daaraan dat,
"Daar is tyd vir alles, 'n seisoen vir elke aktiwiteit onder die hemel."
Prediker 3:11 “God het alles mooi gemaak op sy tyd.
Hy het ook die ewigheid in die menslike hart geplaas.
Tog kan niemand peil wat God gedoen het van die begin tot die einde.”
Wat 'n pragtige prentjie is dit tog om te sien hoe mense van regoor die wêreld vandag by ons aansluit.
Sommige van julle sal in die suidelike halfrond wees waar julle was
jou winterseisoen ervaar.
Sommige van julle sal in daardie lande nader aan die vasteland wees
waar die seisoene 'n bietjie bestendiger is.
Wel, hier in die Verenigde Koninkryk het ons baie uiteenlopende natuurlike seisoene.
Op die oomblik kom ons aan die einde van ons somerseisoen
waar die temperatuur 'n bietjie warmer is,
vrugtebome vertoon hul oeste en die son sak laat in die aand.
In die komende maande sal ons die herfsseisoen ervaar, waar die landskap draai
goud en bruin en kinders speel in die vallende blare.
Maar dan ervaar ons die winterseisoen -
daardie koue, donker seisoen waar die temperatuur daal en daglig beperk is.
Net wanneer ons voel asof die winter nooit sal eindig nie, kondig die lenteseisoen met vrymoedigheid aan
sy kleurvolle karakter en ons sien affodille blom en allerhande blomme blom.
Nou hou ek persoonlik die meeste van die winterseisoen.
Maar ek het natuurlik vertroue in die natuurwette
wat verseker dat die winter nie vir ewig duur nie.
En bowenal verstaan ​​ons almal dat elke seisoen 'n doel dien.
Daar moet immers saadtyd en somertyd wees voor die herfsmaai.
Maar dan vra ek myself af: 'As ons soveel selfvertroue kan hê
in die natuurwette wanneer dit by natuurlike seisoene kom,
hoeveel meer vertroue moet ons in God hê - die God van die natuur,
die God van die hemel en die aarde -
wanneer dit by die verskillende seisoene in ons lewens kom?'
Ek vra myself af: 'Kan ek selfs groter geloof in God toepas
gedurende daardie donker, harde winterseisoene van my lewe wat in die lewe se toetse en beproewings gemanifesteer is?
Vertrou ek God dat hulle nie vir ewig sal hou nie?
En bowenal, erken ek dat elke seisoen in my lewe 'n doel dien?'
Dit sal ons bring by die titel van ons boodskap vandag,
“Alles is pragtig op God se tyd.”
Die Bybel sê dat daar vir alles tyd en seisoen is -
'n tyd om te arbei en 'n tyd om die produkte van genade te maai.
So, gee God tyd. Die resultate werk stadig maar seker uit.
Nou, ek het vandag 'n pakkie sade by my hier, en volgens hierdie pakkie,
hierdie saad het die potensiaal om 'n soet ertjieblom te word.
Maar weet jy wat?
Solank ek hierdie saadjies hier hou, in die God's Heart TV Studio,
in hierdie pragtige en gemaklike omgewing,
hierdie saad sal nooit sy potensiaal vervul nie, want saad is vir saai.
En, ongeag die prentjie van wat hulle geskryf het oor hierdie saad wat word,
sade is kragteloos totdat dit geplant word.
Ons het ook 'n foto van 'n wonderlike appelboom wat hier by my uitgestal word.
Sjoe! Pragtige vrugte!
Maar as hierdie boom kon praat, sou dit vir jou sê dat wat jy hier sien, nie sommer gebeur het nie.
Nee! Dit het tyd en geduld geverg.
As hierdie boom kon praat, sou dit vir jou sê dat dit eens 'n piepklein saadjie was wat gestoot is
in 'n diep, donker gat in die grond.
Dit sal vir jou sê, as dit nie genoeg was nie, grond baie swaarder as sy eie gewig,
is bo-op dit gedruk.
Maar dit was nodig vir daardie saad om te ontkiem en sy wortels te ontdek -
wortels wat diep in die grond sou gaan om voedingstowwe uit die grond te absorbeer
en neem water op om dit krag te gee.
En daardie krag het uiteindelik daardie saad bemagtig om sy pad deur te druk
daardie swaar grond na die lig toe.
En hier is dit vandag, 'n vrugbare boom.
Ja, alles is mooi op sy tyd.
Maar soos die veranderende seisoene, is daardie tyd beperk.
Dikwels, wanneer ons jonk is, dink ons ​​ons kan alles alleen doen
sonder enige verwysing na God, maar min herken ons
dat alles sy tyd en seisoen het,
dat die mens kan swoeg en hard werk,
maar dit is die plig van God om die tyd en seisoen van die oes te bepaal.
Wat is jou situasie vandag? Voel jy asof jy daardie sade geplant het,
asof jy oor daardie situasies gebid het, maar jy wag, verlang
om die vrug van jou arbeid te eet?
Voel jy of jy in 'n diep, donker plek is?
Miskien het jy oor 'n spesifieke kwaal, 'n probleem of 'n krisis gebid.
Miskien is jy nie seker of daar enige ooreenstemmende aksie is nie
of hoe om jou kop bo dit alles te kry.
Laat ek jou vandag aanmoedig.
Miskien het God jou toegelaat, soos daardie saad, om in daardie diep, donker plek te wees
dat jy jou wortels in God kan ontdek om daardie man of vrou van geloof te word.
Dat deur op God se hulpbronne te gebruik, jy ook jou pad kan opstoot
deur daardie siekte, deur daardie beproewing, deur daardie onderdrukking
en begin goeie vrugte voortbring.
Nou, die manier waarop God Sy plan in ons lewens uitvoer, verskil.
Ons het dalk oor 'n spesifieke saak gebid.
Ek bedoel, selfs vandag het jy dalk na getuienisse geluister
of rondkyk na mense wat deel wat God gedoen het
en gesê: God, wanneer sal dit my beurt wees?
In plaas daarvan om bly te wees, vind jy jouself dat jy God vra,
'O Here, ek het my eie deurbraak nodig! Wanneer kom my eie?'
Miskien kyk jy rond na mense in jou lewe en sê,
'O, dit lyk asof almal deesdae werk kry, maar ek kan nie eers 'n onderhoud kry nie!
Sjoe. Al my vriende gaan trou.
Hulle is reeds op hul tweede en derde kind. Is ek agtergelaat?'
Of dalk sê jy: 'O, dit lyk asof almal om my is
op die behuisingsleer, huise koop.
Maar hier is ek, nie eens in staat om my eie woonstel te huur nie.'
Jy dink hulle is jou verder voor.
Maar ek wil vir jou sê dat God nog steeds iets sê.
God het jou nie verlaat nie.
Hy het jou nie afgeskeep nie.
Hy het nie besluit dat jy nie goed genoeg, nie slim genoeg is nie,
nie mooi of aantreklik genoeg nie. Nee! Hy het nie.
Maar die manier en manier waarop God Sy plan in ons lewens uitvoer, verskil.
Vandag wil ek hê ons moet krag put uit die lewe van Hanna.
En ons sal verstaan ​​dat alles mooi is op God se tyd.
Dus, laat ons ons Bybels oopmaak by die boek 1 Samuel 1:2.
Nou staan ​​daar: “Elkana het twee vroue gehad; die een is Hanna genoem en die ander Peninna.
Peninna het kinders gehad, maar Hanna het geen gehad nie.”
1 Samuel 1:6 – “Omdat die Here Hanna se skoot toegemaak het,
haar mededinger het haar bly uitlok om haar te irriteer.
Dit het jaar na jaar aangegaan.”
Hanna was 'n onvrugbare vrou in 'n poligame huwelik
waar Peninna, die uitlokkende mededinger,
nie net ontvang waarvoor Hanna jaar na jaar gebid het nie
maar terselfdertyd het sy haar uitgelok!
Peninna het jaar na jaar kinders gehad, maar Hanna het nie.
In plaas daarvan het Hanna jaar na jaar onvrugbaar gebly.
Dit is duidelik dat Hannah in daardie dodelike strik kon trap om haarself te vergelyk
met Peninna, die uitlokkende mededinger.
Want Hanna sou voor die Here kom en bid
maar sy sou net sien hoe Peninna keer op keer kinders kry.
Wanneer jy jouself met ander vergelyk,
jy kies om jou fokus van God en Sy volmaakte wil vir jou lewe af te haal.
In plaas daarvan, koester jy uiteindelik ongesonde denkpatrone,
wat op hul beurt in volskaalse bitterheid, jaloesie, depressie ontwikkel.
Maar God se Woord is die geneesmiddel vir elke kwaal.
So as jy sukkel om vergelyking te oorwin en vind dat jy voel,
"Here, wanneer is dit my beurt?" -
in plaas daarvan om jou te verheug oor mense se getuienisse, voel jy uitgelaat -
laat hierdie Woord van God jou dan nou bemoedig.
Laat hierdie Woord van God toe in die middel van jou hart en iets binne-in jou,
'n kragtige krag genaamd geloof, sal jou toelaat om jou fokus weer op God te vestig
en Sy wil vir jou lewe, en nie op dié van diegene rondom jou nie.
Kom ons lees verder. So staan ​​daar in 1 Samuel 1:7,
“Dit het jaar na jaar aangegaan.
Elke keer as Hanna opgegaan het na die huis van die Here,
haar mededinger het haar geterg totdat sy gehuil het en nie wou eet nie.
Haar man Elkana sou vir haar sê: 'Hanna, hoekom huil jy?
Hoekom eet jy nie? Hoekom is jy moedeloos?
Beteken ek nie vir jou meer as tien seuns nie?”
Neem kennis van wat met Hannah gebeur het
Elke keer as sy opgegaan het na die huis van die Here,
toe sy daardie besluit geneem het om voor God te kom met haar situasie,
dit was die tyd wat die provokasie op sy intensste was.
Jy sien nou, terwyl jy daardie besluit geneem het om voor God te kom,
om by ons aan te sluit vir vandag se Interaktiewe Gebedsdiens, sal daar afleidings wees.
Daar sal dinge wees wat jou steek, dalk teleurstel of jou probeer ontspoor,
om jou oë af te haal van wat God doen, om jou uit die geloof te kry.
Dink daaroor.
Watter afleidings skree nou om jou aandag?
Watter oënskynlike botsende prioriteite probeer jou wegtrek
vanaf hierdie oomblik op die oomblik - jou Goddelike afspraak met Jesus Christus!
As Christen is dit jou plig om jouself van daardie afleidings te skei
sodat jy jou aandag op die Woord van God kan kom vestig.
Fokus is jou persoonlike besluit.
Neem dus nou daardie besluit om elke afleiding opsy te sit.
Kom ons lees verder in 1 Samuel 1:9.
“Toe hulle klaar geëet en gedrink het in Silo, het Hanna opgestaan.
En die priester Eli het op sy stoel by die deurpos in die huis van die Here gesit.”
Hanna het die wysste keuse gemaak om voor God te kom met haar situasie.
Sy het opgestaan, haarself afgeskei daarvan om Peninna uit te lok
en het voor God gekom soos sy was.
Soos Hannah, moet jy dalk ook afstand doen van diegene wat liefhet
om jou swakheid uit te lok of van dit wat jou aandag aflei.
Die Bybel sê dat Hanna klaar geëet en gedrink het,
met die wete dat net Iemand veel groter kan bevredig.
Soos Hannah, moet jy dalk ook opstaan ​​van daardie tafel van afleiding
waar jy die nuttelose genietinge van hierdie wêreld verteer,
en kyk na die Een wat kos, drank of wat dit ook al is waarop jy staatmaak, onvoldoende maak.
Wat bedoel ek met daardie sinnelose plesiere van hierdie wêreld?
Ek bedoel, daardie dinge wat jou tydelik ondersteun -
daardie dinge wat skynbaar jou innerlike behoeftes kalmeer,
maar hulle laat jou honger en wil meer hê.
Dit kan die dopamientreffer wees wat jy ontvang terwyl jy deur sosiale media blaai.
Dit kan die ontsnapping wees om daardie romantiese fliek te kyk.
Dit kan wellus wees.
Dit kan pornografie wees.
Dit kan masturbasie wees.
Jy weet, wat ons van hierdie wêreld afgelaai het
kan ons verstand binnedring en ons hart besmet.
Net soos 'n elektroniese toestel wat 'n virus afgelaai het
en teruggestel moet word na sy fabrieksinstellings, moet ons ook teruggestel word.
Ons moet herfokus word.
Ons het 'n Goddelike detoks nodig.
Ons het 'n regverdige herlewing nodig deur skriftuurlike oplossing.
So Hannah het gekies om daardie dinge opsy te sit
en soek die Een wat voedsel en drank onvoldoende gemaak het.
Kom ons lees verder in 1 Samuel 1:10.
“In haar diepe angs het Hanna bitterlik geween tot die Here gebid.
En sy het 'n gelofte gemaak en gesê: 'Here, die Almagtige, as U maar kyk
oor die ellende van u kneg en dink aan my, en vergeet u dienaar nie
maar gee haar 'n seun, dan sal ek hom aan die Here gee vir al die dae van sy lewe,
en geen skeermes sal ooit op sy kop gebruik word nie.'
Terwyl sy aanhou om tot die Here te bid, het Eli haar mond opgemerk.
Hanna het in haar hart gebid, en haar lippe het beweeg
maar haar stem is nie gehoor nie.”
Jy sien, toe Hanna voor die Here gekom het,
sy was nie bekend vir haar spoggerige gebedspunte of welsprekende toespraak nie.
Sy het geen spesiale gebedstegnieke gebruik nie.
Nee! Sy het voor die Here gekom en gehuil, want dit was waar sy was.
Maar Hanna se trane was soos vloeibare woorde, en God kon hulle almal lees.
Soos dit in Psalm 38:9 sê,
'Al my verlange lê oop voor U, Here. My gesug is nie vir U verborge nie.'
Dit wys dat die Here die taal van trane verstaan,
versugtinge, kreun en ernstige hartsbegeertes.
Hy verstaan ​​omdat Hy jou hart sien, nie jou uiterlike houding nie,
nie jou welsprekende spraak of die toon van jou stem nie.
Jy sien, baie mense gaan vandag kerk toe en bid luide gebede,
maar net die Here ken die hart.
Of hulle net daar is om na die diens met mense te skakel vir selfsugtige gewin.
Onthou, daar is geen spesiale formule vir die ontvangs van antwoord op gebed nie.
Net geloof behaag God.
Of jy dus hardop huil soos Blinde Bartimeus
of jy huil stil soos Hanna in Silo,
of jy stil voor jou berg sit soos die man by die bad van Betesda,
een ding is duidelik – as jou optrede eg is, sal die Heilige Gees dit beïnvloed.
So kom soos jy is. God sien jou hart.
Hy sien jou geloof raak.
Kom ons lees wat volgende gebeur het in 1 Samuel 1:17.
“Eli het geantwoord: Gaan in vrede, en mag die God van Israel!
gee jou wat jy van Hom gevra het.'
Sy het gesê: Mag u dienaar guns in u oë vind.
Toe het sy haar pad gegaan en iets geëet, en haar gesig was nie meer neerslagtig nie.”
Hoekom? Omdat sy daardie Woord van God van Eli, die priester, ter harte geneem het
en vertrou op God se beloftes, wetende dat God dit goed sou maak.
1 Samuel 1:19 - “Die volgende môre vroeg het hulle opgestaan ​​en voor die Here aanbid
en toe teruggegaan na hulle huis in Rama.
Elkana het liefgehad met sy vrou Hanna, en die Here het aan haar gedink.
So het Hanna met verloop van tyd swanger geword en 'n seun in die wêreld gebring.
Sy het hom Samuel genoem en gesê: Omdat ek die Here vir hom gevra het.
Sjoe! Weet jy, die Bybel hier vertel ons nie hoe lank daardie 'tydverloop' was nie.
Maar Hanna is versterk deur God se Woord.
Sy het 'n kyk van geloof na God se Woord gehad.
Sy het daardie Woord ter harte geneem, en dit het haar die krag gegee
om daardie verloop van tyd te verduur, wetende dat God in die proses was
om daardie onvrugbaarheid na vrugbaarheid te verander.
Dit wys dat daar twee tipes wag is -
wag in geloof en wag by aanskoue.
Diegene wat deur aanskoue wag, sê: 'Ek sal dit nie glo totdat ek dit voel of sien nie.'
Maar die wat in die geloof wag, sê: As God dit gesê het, sal ek dit glo,
al voel of sien ek dit nie - want ek word nie deur my sintuie beheer nie maar ek handel volgens God se Woord.'
Diegene wat op sig wag, wag in twyfel.
Hulle is oorweldig deur hul omstandighede.
Hulle word maklik versteur met die geringste provokasie
want hulle word beheer deur hul sintuie en wat hul situasie te sê het.
As Hanna by sig gewag het,
sy sou oorweldig geword het deur haar situasie.
Sy sou die huis van God in woede en frustrasie verlaat het.
Maar in plaas daarvan het sy God se Woord vasgegryp,
glo dat alles mooi sal wees op God se tyd.
En toe Samuel uiteindelik kom, was sy gereed om hom aan die Here oor te gee.
Want daardie proses van wag was om haar volwasse te maak.
Dit was om haar gebedslewe te vergroot.
Dit was om haar verhouding met God na 'n ander vlak te verskuif.
Kom ons kyk wat gebeur het toe Samuel uiteindelik in 1 Samuel 1:27 gekom het.
“Sy het gesê: 'Ek het vir hierdie kind gebid, en die Here het my gegee wat ek van Hom gevra het.
So nou gee ek hom aan die Here.
Hy sal sy hele lewe lank aan die Here oorgegee word.' En hy het die Here daar aanbid.”
Sy het geen probleem gehad om Samuel aan die Here oor te gee nie.
Om die waarheid te sê, dit was haar vreugde in die wete dat wat van God af kom, na Hom toe gaan.
Al wat sy gedoen het was om terug te gee
wat aan haar geleen is uit God se vrygewige hand.
Wat 'n voorbeeld van geloof.
Wat 'n voorbeeld van verantwoordelike gebruik van seën.
Waarvoor bid jy vandag?
Wanneer jy daardie antwoord op gebed ontvang,
het jy al daaraan gedink hoe jy God daarmee sal verheerlik?
Ek bedoel, wanneer jy uiteindelik daardie ding het waarvoor jy gebid het -
daardie goeie gesondheid, daardie deurbraak, daardie seën, daardie huwelik, daardie kind -
sal daardie seëninge gebruik om God te eer?
Sal jy soos Hanna van God se goedheid getuig?
Ten slotte, moenie God se stilswye verkeerd interpreteer as verwerping nie.
Soms laat God ons toe om deur moeilike tye te gaan
om Sy doel in ons lewens te openbaar.
Jy sien, wanneer God sy plan in ons lewens uitvoer, ontwerp en reël Hy gebeure
wat aanhou ontvou totdat Sy doel geopenbaar word.
Vertraging word nie 'ontken' nie.
Wat kan die doel wees van die skynbare vertraging in jou eie lewe vandag?
Miskien is dit om jou voor te berei.
Miskien is dit om jou toe te rus.
Miskien is dit om jou volwasse te maak, om jou daardie man of vrou van geloof te maak.
Jy sien, as Hannah vroeër 'n kind gehad het,
sy het dalk nie die groot profeet Samuel gehad nie.
Sy sou nie die ma van enige gewone kind wees nie,
maar die moeder van 'n profeet.
Daarom het daardie vertraging haar bemagtig, toegerus en nader aan God gebring.
God wil hê jy moet voor Hom kom met die situasie,
maar Hy wil jou situasie gebruik.
Hy wil jou uitdaging gebruik, jou siekte, hoe jou onvrugbaarheid ook al lyk vandag,
om jou verhouding met God na 'n ander vlak te verskuif.
Hannah se oënskynlike mislukking in die natuurlike was haar opset vir sukses.
Dit was die opbou tot haar deurbraak.
Dit was die posisionering wat haar na haar toekomstige sukses sou aandryf.
Profeet TB Joshua het gesê: “Wanneer ons teëspoed aanvaar en elke pyn verduur,
dan sal ons leer wat ons behoort te weet; ons hartseer sal tot wins verander.”
So laat ek jou nou met hierdie vraag los.
Is jy gereed om jou eie Samuel op God se manier en op God se tyd te ontvang?
Wel, as jy is, moenie jou geloof baseer op jou onmiddellike verbetering na gebed nie.
Waardeer die proses, maak gebruik van God se hulpbronne en soos Hanna, sal jy ook sien
dat alles mooi is op God se tyd.