Teño unha pregunta.
Pode un ordenador escribir poesía?
Esta é unha pregunta provocadora.
Pensas neso por un minuto,
e de golpe unha morea de preguntas
como:
Que é un ordenador?
Que é poesía?
Que é creatividade?
Pero estas son preguntas
que a xente pasa toda a súa vida tratando de responder,
non nunha única charla TED
Polo que intentaremos un enfoque diferente
Velaquí arriba temos dous poemas.
Un deles está escrito por un humano,
e o outro por un ordenador.
Vouvos a pedir que me digades cal é cal
Intentádeo:
Poema1: Pequena mosca/ Os teus xogos de estío,/
A miña atolondrada man/ Levaron
Non son eu / Unha mosca coma ti?/ Non es ti / Un home coma min?
Poema 2: Podémonos sentir / Activista ao longo / das mañás da túa vida/
Para ao ver, Papa odio o / non toda a noite para comezar unha gran outra cousa (...)
Ben, rematouse o tempo.
Mans arriba quen crea que o Poema 1 foi escrito por un humano.
Vale, a maioría de vós.
Mans arriba quen crea que o Poema 2 foi escrito por un humano.
Moi valentes,
porque o primeiro foi escrito polo poeta William Blake.
O segundo foi escrito por un algoritmo
que colleu toda a linguaxe da miña conta de Facebook nun só día
e logo rexenerouno algoritmicamente,
seguindo métodos que describirei brevemente máis adiante
Entón vamos a intentar outra proba.
De novo, non tedes toda a vida para ler isto,
confiade no voso instinto.
Poema 1: Un león ruxe e o can ladra. É interesante / é fascinante
que o paxaro voará e non / ruxirá ou ladrará.
Cautivadoras historias sobre animais
están nos meus soños e cantareinos todos se eu/
non estou exhausto ou agotado.
Poema 2: Oh! canguros, abelorios, sodas de chocolate!/
Sodes realmente belos!
Perlas, / harmónicas, lambetadas, aspirinas!
Todas / as cousas das que sempre se falou (...)
Ben, rematouse o tempo.
Se pensedes que o primeiro poema,
foi escrito por un humano
levantade a man.
Vale.
E se pensades que o segundo poema
foi escrito por un humano,
levantade a man.
Temos, máis ou menos, unha división aquí de 50/50.
Foi moito máis difícil.
Velaquí a resposta,
o primeiro poema foi xerado por un algoritmo chamado Racter,
que foi creado no 1970,
e o segundo poema foi escrito por un tipo chamado Frank O'Hara,
quen resulta ser un dos meus poetas favoritos.
(Risas)
Así que o que acabamos de facer agora é un test Turing de poesía.
O test Turing foi proposto por primeira vez por este tipo,
Alan Turing, no 1950.
co fin de responder á pregunta,
poden os ordenadores pensar?
Alan Turing cría que se o ordenador fose capaz
de ter un texto basaedo na conversación cun humano,
con tal dominio que o humano non puidese dicir
se están falando cun ordenador ou cun humano,
logo poderíase dicir do ordenador que ten intelixencia.
Así que no 2013, o meu amigo Benjamin Laird e eu,
creamos un test Turing online para a poesía.
Chámase robot ou non,
e podedes probalo por vós mesmos.
Pero basicamente, é un xogo ao que xa xogamos.
Preséntasevos un poema,
e non sabedes se foi escrito por un humano
ou un ordenador
e tedes que adivinar.
Miles e miles de persoas xa fixeron esta proba online,
polo que temos os resultados.
E cales son eses resultados?
Turing dixo que se un ordenador poidese enganar a un humano
o 30% do tempo que iso sería un humano,
entón pasaría o test Turing por intelixencia.
Temos poemas na base de datos de robot ou non
que enganaron ao 65% dos lectores humanos ao creer
que foi escrito por un humano.
Porén, penso que temos unha resposta a nosa pregunta.
De acordo coa lóxica o test Turing,
pode un ordenador escribir poesía?
Claro, por suposto que pode.
Pero se vos sentides un pouco molestos
coa resposta, non pasa nada.
se tedes un montón de reaccións instintivas,
iso tamén está ben porque isto non é o final da historia.
Vamos a xogar o noso terceiro e derradeiro test.
De novo, vades a ter que ler
e dicirme cal pensades que é humano.
Poema 1: Bandeiras vermellas son a razón para fermosas bandeiras. / e cenefas.
Cenefas de bandeiras /E materiais pesados / Razóns para levar materiais pesados. (...)
Poema 2: Un cervo salta ao máis alto, / xa escoitei ao narciso
Xa escoitei á bandeira hoxe / Xa escoitei ao cazador contar;/
Isto non é máis que o éxtase da morte, / E despois a pausa está case rematada (...)
Ok, rematouse o tempo.
Mans arriba os que pensedes que o Poema 1
foi escrito por un humano.
Mans arriba os que pensedes que o Poema 2
foi escrito por un humano.
Guau!, iso é máis xente do esperado.
Estaredes sorprendidos de descubrir que o Poema 1
foi escrito pola gran poetisa Gertrude Stein.
E o Poema 2 foi xerado por un algoritmo chamado RKCP.
Agora, antes de que sigamos, deixádeme describir moi rápida e brevemente,
cómo funciona RKCP.
Pois ben... RKP é un algoritmo deseñado
por Ray Kurzweill,
director de enxeñería en Google
e un firme crente da intelixencia artificial
Entón, vós dades a RKP un texto de orixe,
e él analíza o texto de orixe co fin de descubrir
como emprega a linguaxe,
e logo rexenera a linguaxe
que imita ese primeiro texto.
Polo que no poema que acabamos de ver,
Poema 2, o que todos pensastes que era humano,
foi creado a través dun montón de poemas
dunha poetisa chamada Emily Dickinson
observando a maneira na que ela empregaba a linguaxe,
aprendiu o modelo,
e logo xerou un modelo de acordo a esa mesma estrutura.
Pero o máis importante que hai que saber de RKCP
é que non sabe o significado das palabras que está a usar.
A linguaxe é tan só materia prima,
podería ser chino, podería ser Sueco,
podería ser a linguaxe recompilada no día en Facebook
é só materia prima.
E aínda así, é capaz de crear un poema
que parece máis humano que o poema de Gertrude Stein,
e Gertrude Stein é humana.
Así que o que fixemos aquí é, máis ou menos, o contrario o test Turing.
Polo que, Gertrude Stein, humana, é capaz de escribir un poema
que leva á maioría de xuíces humanos a pensar
que foi escrito por un ordenador.
Polo tanto, segundo a lóxica revertida do test de Turing,
Gertrude Stein é un ordenador.
(Risas)
Confundidos?
Bastante xusto.
Ata agora tivemos humanos que escribiron como humanos,
temos ordenadores que escriben como ordenadores,
temos ordenadores que escriben como humanos,
pero tamén temos, quizáis máis confusamente,
humanos que escriben como ordenadores.
Así que...que sacamos de todo isto?
Damos por sentado que William Blake
é dalguna maneira máis humano
que Gertrude Stein?
Ou que Gertrude Stein é máis ordenador que William Blake?
(Risas)
Estas son preguntas que me preguntei a min mesmo
durante arredor de dous anos,
e aínda non teño respostas,
Pero o que sí teño son unha morea de percepcións
sobre a nosa relación coa tecnoloxía.
Así que a miña primeira percepción é que,
por algunha razón,
asociamos a poesía co ser humano.
Porén cando preguntamos, "Pode un ordenador escribir poesía?"
tamén estamos a preguntar,
" Que siginifica ser humano
e como poñemos límites a esta categoría?
Como dicimos quen ou que pode ser parte desta categoría?
Esta é unha pregunta filosófica esencial, creo,
e non pode ser respondida con un test de sí ou non
como o test Turing.
Tamén creo que Alan Turing comprendiu isto,
e cando ideou o seu test no 1950,
el fíxoo como unha provocación filosófica.
Polo que a miña segunda percepción é que, cando realizamos
o test Turing para poesía,
non estamos realmente probando a capacidade dos ordenadores
porque a poesía xerada mediante algoritmos,
é bastante simple e xa existiu, máis ou menos, dende o 1950.
O que estamos a facer co test Turing de poesía, preferentemente,
é recolectar opinións sobre que consitúe a raza humana.
Así, o que descubrín,
o que xa vimos antes,
dixemos que William Blake é máis humano
que Gertrude Stein.
Por suposto, isto non significa que William Blake
fose realmente máis humano
ou que Gertrude Stein fose máis un ordenador.
Simplemente quere dicir que a categoría de humano é inestable.
Isto levoume a entender
que o ser humano non é un obxecto frío e duro.
Senón que é máis ben algo construído a través das nosas opinións
e que cambia co tempo.
Polo que a miña percepción final é que o ordenador, máis ou menos,
funciona como un espello que reflicte calquer idea do ser humano
que lle mostremos.
Mostrámoslle a Emily Dickinson,
e devólvenos a Emily Dickinson.
Mostrámoslle a William Blake,
e iso é o que nos reflicte a nós.
Mostrámoslle Gertrude Stein.
o que nos mostra de volta é a Gertrude Stein.
Máis que calquera outra tecnoloxía,
o ordenador é un espello que reflicte calquera idea
do ser humano que lle ensinemos.
Porén, estou seguro de que moitos de vós oístes
un montón sobre intelixencia artifical ultimamente.
E a maior parte da conversación é sobre,
podemos creala?
Podemos crear un ordenador intelixente?
Podemos construír un ordenador creativo?
O que parece que nos preguntamos continuamente
é se podemos crear un humano como un ordenador?
Pero o que vimos ata agora
é que o ser humano non é un feito científico,
iso é unha idea concatenante e en constante evolución
e unha que cambia co tempo.
Polo que cando comezamos a pelear con estas ideas
de intelixencia artifical no futuro,
non deberíamos de preguntarnos,
"Podemos construíla?"
Pero tamén deberiamos plantearnos,
"Que idea do humano queremos reflectir en nós mesmos?"
Esta é unha idea filosófica esencial,
e é unha que non pode ser respondida por un software solo,
pero creo que require un momento de reflexión existencial
sobre a amplitude da especie.
Graciñas.
(Aplausos)