Yaklaşık 10 yıl önce yogaya; bir şeyleri kaçırdığımı düşündüğüm için,
dilimin ucundaki bir kelimeyi bulamadığımdan,
veya rüyamın bir kısmını hatırlayamadığımdan başladım.
Soruyu bilmeden bir cevap aramaya başladım.
Ve bir şekilde,
bu bilmecenin cevabını
yoga derslerine başlayarak bulabileceğimi düşündüm.
Umuyordum ki yoga yaparak
daha iyi hissetmeye başlayacaktım.
Şimdi size neyin yanlış hissettirdiğini söyleyemesem de.
Bir süre sonra fark ettim ki
doldurmayı düşündüğüm o boşluk, benim kendi ruhumdu.
İçimdeki önemli parçamla tekrar bağlanma tutkum
arayışımı körüklemiş
ve beni yoga sınıfına, matımın üstüne sürüklemişti.
Eminim ki "yoga" kelimesini duyduğunuzda,
aklınıza birkaç şey geliyor.
Genellikle esneklik,
stresten uzaklaşma akıllara geliyor.
Ve biraz daha fazla fikriniz veya deneyiminiz varsa,
"birlik" de aklınız da canlanıyordur.
Çünkü yoga genellikle birlik veya
bedenin, zihnin ve ruhun bağlantısı
olarak tanımlanıyor.
Ancak yoganın asıl yaptığı, insanın ruhu için bir ev inşa etmektir.
Yoga size bedeninizin canlı ve nefes alan bir yapı olduğunu,
yalnızca sizin için,
ruhunuza ev sahipliği yapma amacıyla tasarlanmış olduğunu öğretir.
Ve ayrıca
bedenin ihmal ve harap edildiğinde
ruhun içeride kalmak gibi bir niyetinin olmadığını öğretir.
Yani ben de yoga yaparken
bedenimi ruhum için yeniden ev sahipliği yapmayı öğrendim.
Yoga, ruh--
beden ve ruhun bağlanması yoluyla
bedenin dünyada kendisini dışa vurabildiğini gösterir.
Peki ruhun eve döndüğünü nasıl anlarız?
Mesela, nefesimize odaklanalım.
Nefes ile bağlantı kurmak, bizi kafamızdan bedenimize yönlendirir.
Yogasal nefes kontrolü ile zihnimizi yatıştırmayı,
düşüncelerimizi dağıtmayı,
dingin duygulara ulaşmayı
ve bedenimizde var olmayı öğretir.
Nefesimle, zihnimle ve bedenimle bağlantıda olmadığımda
enerjim düşük oluyor,
ilhamımı kaybediyorum.
Motive olamıyorum.
Ve bunlarla birlikte yaratıcılığım ve etkim de sekteye uğruyor.
Mutlulukla ruhuma ev sahipliği yapmak yerine,
buna karşı gelmeye, yargılamaya ve rehavete kapılmaya daha yatkın oluyorum.
Hayal gücüm yok oluyor.
Bedenime ve nefesime bağlandığımda,
ilhamım ortaya çıkıyor.
En son ne zaman bir şeyden esinlendiğinizi düşünün.
Eminim ki daha enerjik,
fiziksel olarak güçlü hissettiniz
ve düzgün ve odaklanmış fikirleriniz vardı.
Eminim ki en son esinlendiğinizde
engellere takılmadınız veya cesaretiniz kırılmadı.
Eminim ki yaratıcı fikirleriniz için gayet net çözümleriniz vardı.
Böyle zamanlar, ruhumuzun gerçekten evde olduğu,
öne çıktığı zamanlardır.
Bedenin ve zihnin yapısı zayıf olduğunda,
ruh kendini dış dünyada ortaya koyamaz.
Bunu bizzat kendim biliyorum,
çünkü 2003 yılında bana otoimmün hastalığı olan
çoklu doku sertleşmesi (MS) tanısı konuldu.
MS sinir sistemine zarar veriyor.
Sebebi ve tedavisi de bilinmiyor.
En iyi ihtimalle sinir sistemi ağrısına sebep oluyor.
Kas yorgunluğuna ve kas güçsüzlüğüne yol açıyor.
En kötü ihtimalle ise elden ayaktan düşürüyor,
hareket kabiliyetini yok ediyor,
görüşünü zedeliyor
ve hatta temel bilişsel fonksiyonlarını işlemez hâle getiriyor.
25 yaşındaki bedenim, hiç abartısız çöküntüye uğradı ve
benim yaratıcı ruhum ayaklanıp harekete geçti.
Acı bizi andan koparır ve
ruhumuzu bizden uzaklaştırır.
Acı çekerken, yaşıyor olmanın güzelliğinin farkında olmak gerçekten güçtür.
Bana ilk teşhis konulduğunda,
yürümek gerçekten çok zor ve acı vericiydi.
Merdiven çıkmak neredeyse imkânsızdı ve
sağ gözüm görmüyordu.
Hiç enerjim yoktu ancak yoga yapmaya devam ettim.
Bazı günler, çoğu gün işe bile gidemedim
ancak her gün yoga derslerine katıldım.
Çoğunlukla başka ne yapacağımı bilmediğimdendi.
İlaçlarımı içtim ancak yoga gerçekten ruhuma dokundu.
Yoga yaparken, yoga bana
vücudumu desteklemek için aletler sundu
ancak bana ruhumun rahat ve güvende hissedebileceği,
ortaya çıkabileceği bir yer verdi.
Yoga yaparken
güvende, güçlü ve daha iyimser hissettim.
Yoga ruhumuz için bu muhteşem evi yaratıyorsa
neden biz onu esneklik ve rahatlamayla bağdaştırıyoruz ki?
Bunun nedeni hepsi aynı yere dokunuyor ve bir arada işliyor.
Vücudumuz esnekse, yaratıcılık için daha çok yerimiz var demektir.
Daha çok hareket ve gezme kabiliyetimiz var demektir.
Bu tam anlamıyla daha önce mümkün olmayan şeylerin
elinizin altında olduğu anlamına gelir.
Acı her şeyi daraltır:
Bedeninizi daraltır,
zihninizi daraltır.
Gerçekten de ayakkare ölçünüzü küçültür.
Yoga sayesinde öğrendiğim esneklik
vücudumu, daha önce mümkün olduğunu düşünmediğim
ve hatta var olduğundan haberimin olmadığı pozisyonlara soktu.
Vücudum ve esnekliğim daha da genişlemeye,
zihnim açılmaya başladı.
Daha çok olasılık görmeye başladım.
Acım dindi
ve ruhum sonunda nefes alabilmek için
ve kendini dışavurabilmek için yer buldu.
Ve stres kontrolüne gelince de
yoga yaparken ve yogada duruşuna odaklanırken,
tek ayak üstünde dengede durmaya
veya kendini farklı pozisyonlara sokmaya çalışırsın.
Ve tamamen ana kilitlenmişsindir.
O anlarda bedenine ve nefesine bağlandığında,
kaygılı veya stresli düşüncelere yer yoktur.
Bugün ben yogaya başlayalı 12 yıldan fazla oluyor ve
MS teşhisi konulalı da 11 yıldan fazla.
Şu anda asemptomatik hastayım.
Artık ilaç almıyorum,
yoga dersleri alıyorum.
Yoga, vücudumu güçlü, ruhumu canlı tutuyor.
Yoga yaparken, ruhunuz için ev inşa eden mimar sizsiniz.
Ruhunuzu güçlendirin.
Güzelleştirin.
Ve ruhunuzu, yaratıcı, yenilikçi ve sevgi dolu benliğinize layık,
yaşayan ve nefes alan dışa vurum hâline getirin.
Teşekkür ederim.
(Alkışlar)