در سال ۱۹۹۱
شاید عمیق ترین و دگرگون کننده ترین
تجربه را در زندگیام داشتم.
من در سال سوم از هفت سال مقطع کارشناسی بودم.
در آن دوره من چندین دستاورد بزرگ داشتم.
و پس از این که تمام روز را در اتوبوس بودیم توقف کوتاهی داشتیم،
و ما کنار دریاچهای زیبا و رؤیایی در کوهستان قدم می زدیم.
جیرجیرک ها، پرندگان و قورباغهها سروصدا می کردند،
و همین که ما آن جا نشستیم،
از شمال ابرهای باشکوه و عجیبی به طرف ما آمدند،
و همین که ابرها به نیمه های دره رسیدند،
آه خدای من، تمامی حیوانات آن منطقه
هم زمان ساکت شدند و صدایی ندادند.
(ووش) ناگهان همه ساکت شدند، انگار که میتوانستند حس کنند که چه اتفاقی دارد میافتد.
و سپس ابرها به بالای سرمان رسیدند، و ناگهان
بوم! صاعقه ای عظیم، و رگباری از باران.
این اتفاق فوقالعاده بود، و بعد که به خانه برگشتم
شعری از شاعری مکزیکی به نام اکتاویو پاز پیدا کردم،
و تصمیم گرفتم برای آن آهنگ بسازم،
قطعهای برای کُر به نام "رگبار"،
این قطعهایست که چند لحظه دیگر برای شما اجرا خواهیم کرد.
و اما سه سال پیش.
( موسیقی) و ما این را در یوتیوب گذاشتیم،
یک پروژه کُر مجازی،
۱۸۵ خواننده از ۱۲ کشور مختلف این را اجرا کردند.
میتوانید ویديوی کوتاهی از این افراد را در این جا ببینید،
که تنها در اتاق خوابگاهشان
یا در اتاق نشیمن خانهشان این قطعه را اجرا می کنند.
دو سال پیش، در این صحنه نمایش بزرگ، ما برای اولین بار
کُر مجازی شماره ۲ را،
با ۲٫۰۵۲ خواننده از ۵۸ کشور مختلف ،
قطعهای به نام "خواب"، ساخته ی خودم را اجرا کردیم.
و بعد از آن در بهار گذشته ما کُر مجازی شماره ی ۳ را اجرا کردیم،
به نام "شب آب"، قطعه ی دیگری که خودم نوشته بودم،
و این بار نزدیک به ۴٫۰۰۰ نفر خواننده از ۷۳ کشور مختلف آن را اجرا کردند.
(موسیقی)
هنگامی که با کریس (مسئولِ TED) درباره ی آینده ی کُر مجازی صحبت می کردم
و این که احتمالاً ما کجا آن را اجرا خواهیم کرد،
او مرا برای به این چالش کشید که تا جایی که امکان دارد از تکنولوژی استفاده کنم.
آیا ما واقعاً میتوانیم این را در یک زمان انجام دهیم؟
آیا می توانیم کاری کنیم که این افراد در یک زمان با همدیگر بخوانند؟
ما برای این کار امروز از نرم افزار "اسکایپ" استفاده می کنیم.
ما قطعه ی "رگبار" برای شما اجرا خواهیم کرد.
نیمه ی اول این کر توسط خوانندگان به طور زنده بر روی صحنه اجرا خواهد شد.
به همراه من خوانندگانی از "کال استیت لانگ بیچ"،
"کال استیت فولرتون" و کالج "انجمن ریور ساید" هستند،
که از بهترین خوانندگان کُر غیر حرفه ای در کشور هستند، و --
( تشویق تماشاگران)--
و نیمه ی دوم این قطعه،
کُر مجازی به ما میپیوندد که ۳۰ خواننده ی مختلف
از ۳۰ کشور مختلف اجرا میکنند.
ما تا آن جا که میتوانستیم تکنولوژی را بکار گرفتیم،
ولی هنوز کمتر از یک ثانیه تأخیر داریم،
اما در موسیقی، این یک عمر است.
ما در موسیقی با یک هزارم ثانیه سر و کار داریم.
کاری که من انجام دادم این است که قطعه ی "رگبار"
را به گونهای تنظیم کردم که این تأخیر آسیبی به آن نزند
و خوانندگان به جای این که دقیقا آن را با هم بخوانند،
آن را با تأخیر می خوانند.
خُب با تواضعی عمیق، به امید مورد قبول قرار گرفتن شما،
ما قطعه ی "رگبار" را اجرا میکنیم.
( تشویق تماشاگران)
( پیانو)
[ باران...]
[چشمهایی از سایه - آب]
[چشمهایی از چاه - آب]
[چشمهایی از رؤیا - آب]
[خورشید های آبی رنگ، گردبادهای سبز رنگ]
[ نور مانند منقار پرندگان ستارگان چون دانه های انار را بر می چیند.]
[ اما به من بگو، ای زمین سوخته، آیا آبی در آن جا وجود ندارد؟]
[ فقط خون، فقط خاک]
[ آیا فقط جای پای برهنهای بر روی خارهاست؟]
[ باران بیدار است...]
[ما باید با چشمان باز بخوابیم،]
[ما باید با دستهایمان رؤیا ببینیم،]
[ما باید رؤیای رؤیاهای رودخانهای که مسیر خود را می جوید را ببینیم،]
[و رؤیای رؤیاهای خورشیدی که جهان های خود را در تصوراتش می بیند.]
[ما باید با صدای بلند رؤیا ببینیم،]
[ما باید آواز بخوانیم تا زمانی که آواز ریشه بدواند،]
[تنه، شاخه ها، پرندگان، ستارگان.]
[ما باید واژه ی گم شده را بیابیم.]
[و به یاد داشته باشیم،]
[خون، جزر، زمین، و بدن چه میگویند،]
[و به نقطه ی جدایی برگرد...]
( موسقی)
( تشویق تماشاگران)
[ "رگبار" نوشته ی اُکتاویو پاز] [ترجمه شده توسط لیساندر کمپ، و تنظیم توسط اریک ویتکر]
اریک ویتکر: بت آنابل، کجا هستی؟ جاکوب.
( تشویق تماشاگران)
سپاسگزارم.