Το 1991 είχα
ίσως την πιο βαθιά μεταμορφωτική
εμπειρία της ζωής μου.
Ήμουν στο τρίτο έτος, από τα επτά που μου πήρε να τελειώσω το πτυχίο μου.
Θριαμβευτική πορεία είχα εκεί.
Συμμετείχα σε μία τουρνέ με τη χορωδία του πανεπιστημίου στη βόρεια Καλιφόρνια,
και σταματήσαμε για το βράδυ, μετά από μία ολόκληρη μέρα στο πούλμαν,
Καθίσαμε να ξεκουραστούμε δίπλα σε μία πανέμορφη
ειδυλλιακή λίμνη στα βουνά.
Ακούγαμε τους γρύλους, τα πουλιά και τα βατράχια,
Ενώ καθόμαστε εκεί, επάνω από τα βουνά άρχισαν να κατεβαίνουν
από το βορρά, κάτι σύννεφα που έμοιαζαν να βγήκαν από ταινία του Σπίλμπεργκ
Κυλούσαν προς το μέρος μας,
Καθώς τα σύννεφα είχαν φτάσει στα μισά της κοιλάδας,
πιστέψτε με, όλα τα ζώα σ' εκείνον τον τόπο
σταμάτησαν να κάνουν θόρυβο ταυτόχρονα.
Ήταν σα να αισθάνθηκαν τον ηλεκτρισμό που ετοιμαζόταν να εξαπολυθεί.
Ξαφνικά, τα σύννεφα βρέθηκαν από πάνω μας, και τότε,
Μπαμ! Ένας φοβερός κεραυνός και μια αστείρευτη βροχή,
Ήταν συγκλονιστικό, και όταν γύρισα σπίτι
βρήκα ένα ποίημα του Μεξικάνου ποιητή Οκτάβιο Παζ,
και το έντυσα με μουσική,
ένα χορωδιακό κομμάτι που ονόμασα "Το Χτύπημα του Σύννεφου",
ένα κομμάτι που θα σας παρουσιάσω σε λιγάκι.
Πριν τρία χρόνια, τώρα.
(Μουσική) Το ανεβάσαμε στο ΥouTube,
με όνομα: Πρόγραμμα Οπτικής Χορωδίας,
185 χορωδοί από 12 διαφορετικά κράτη.
Βλέπετε στο βίντεο που τους διευθύνω,
ο καθένας βρίσκεται μόνος του στο δωμάτιό του στο πανεπιστήμιο
ή στο δωμάτιό τους στο σπίτι.
Πριν δύο χρόνια, εδώ στην ίδια σκηνή, είχαμε την πρεμιέρα
της Οπτικής Χορωδίας 2,
με 2052 χορωδούς από 58 κράτη,
αυτήν τη φορά εκτελώντας τη σύνθεσή μου " Ύπνος".
Την περασμένη άνοιξη παρουσιάσαμε την Οπτική Χορωδία 3,
με τίτλο "Νύχτα Νερού", άλλο ένα κομμάτι που συνέθεσα,
αυτήν τη φορά με 4.000 χορωδούς από 73 διαφορετικά κράτη.
(Μουσική)
Μιλούσα στον Κρις για τα μελλοντικά σχέδια
της Οπτικής Χορωδίας, και ποια κατεύθυνση μπορούμε να πάρουμε,
με προκάλεσε να χρησιμοποιήσω την τεχνολογία στα όριά της.
Ήταν δυνατόν να το καταφέρουμε ζωντανά;
Ήταν δυνατόν να έχουμε τόσους ανθρώπους να τραγουδούν ταυτόχρονα και ζωντανά;
Με τη βοήθεια του Skype,
θα προσπαθήσουμε να το επιτύχουμε απόψε.
Θα σας παρουσιάσουμε το "Χτύπημα του Σύννεφου".
Στο πρώτο μισό της παράστασης θα τραγουδήσουν οι χορωδοί που είναι εδώ στη σκηνή.
Έχω μαζί μου χορωδούς από το κοινοτικό κολέγιο του Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια,
του Φάλερτον και του Ριβερσάιντ,
που είναι από τις καλύτερες ερασιτεχνικές χορωδίες στην Αμερική, και
(χειροκρότημα)
και στο δεύτερο μισό της παράστασης,
θα συνδεθούμε με την οπτικά απομακρυσμένη χορωδία, 30 διαφορετικοί χορωδοί
από 30 διαφορετικά κράτη.
Έχουμε πιέσει τα όρια της τεχνολογίας όσο γινόταν περισσότερο,
αλλά θα έχουμε σχεδόν ένα δευτερόλεπτο καθυστέρηση,
όμως, σε μουσικούς όρους αυτό είναι τεράστια διαφορά.
Μιλάμε για χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Έκανα μουσική προσαρμογή του "Χτυπήματος του Σύννεφου".
έτσι ώστε να υιοθετηθεί αυτή η καθυστέρηση
και χορωδοί τραγουδούν με αυτήν την καθυστέρηση
αντί να προσπαθούν να τραγουδήσουν ταυτόχρονα.
Με μεγάλη ταπεινότητα, και ελπίζοντας στην έγκρισή σας,
σας παρουσιάζουμε το "Χτύπημα του Σύννεφου".
(χειροκρότημα)
(πιάνο)
Η Βροχή...
[Βλέμμα της Σκιάς του Νερού]
[βλέμμα του Νερού του Πηγαδιού]
[βλέμμα του Νερού του Ονείρου]
[Γαλάζιοι Ήλιοι, πράσινοι ανεμοστρόβιλοι,]
[μύτες πουλιών και φως που αναβλύζει από μέσα τους]
[Άστρα από ρόδι.]
[Μα πες μου, καμένη γη, υπάρχει καθόλου νερό;]
[Μόνο αίμα, μόνο σκόνη,]
[Μόνο ξυπόλυτα βήματα στ' αγκάθια;]
[Η βροχή ξυπνά...]
[Θα κοιμηθούμε με μάτια ανοιχτά,]
[Θα ονειρευτούμε με τα χέρια μας,]
[Θα ονειρευτούμε τα όνειρα του ποταμού που ψάχνει το δρόμο του,]
[του ήλιου που ονειρεύεται τους κόσμους του.]
[Θα ονειρευτούμε δυνατά,]
[Θα τραγουδήσουμε μέχρι να βγάλουν ρίζες τα τραγούδια,]
[κορμό, κλαδιά, πουλιά κι αστέρια.]
[Πρέπει να βρούμε τον χαμένο κόσμο,]
[να θυμηθούμε τι λέει το αίμα,]
[οι παλίρροιες, η γη και το κορμί,]
[και να γυρίσουμε στο αρχικό σημείο...]
[μουσική]
(χειροκρότημα)
["Χτύπημα του Σύννεφου", Οκτάβιο Παζ] [μετάφραση: Λίσαντερ Κεμπ, προσαρμογή: Έρικ Γουίτακερ]
Έρικ Γουάιτραλ: Μπεθ, Άνναμπελ, πού είστε; Τζέηκομπ.
(Χειροκρότημα)
Σας ευχαριστώ.