ทุกคนต้องการโค้ช (ครูฝึก)
ไม่ว่าคุณจะเป็นนักบาสเก็ตบอล
นักเทนนิส นักยิมนาสติก
หรือนักเล่นไพ่
(เสียงหัวเราะ)
ครูสอนเล่นไพ่ของผม ชารอน ออสเบริก
บอกว่ามีภาพด้านหลังของหัวของเธอมากกว่า
ของใครทุกคนในโลกนี้ (เสียงหัวเราะ)
ขอโทษนะชารอน เอานี่ไปแล้วกัน
เราทุกคนต้องการคนที่ให้ผลตอบรับ (Feedback)
นั่นคือวิธีที่เราสามารถพัฒนาได้
น่าเสียดาย มีคนกลุ่มหนึ่ง
แทบจะไม่ได้รับผลตอบรับที่เป็นระบบ
ที่ช่วยเขาทำงานดีขึ้น
และคนกลุ่มนั้น
ทำงานสำคัญที่สุดในโลกงานหนึ่ง
ผมกำลังพูดถึงคุณครูทั้งหลาย
ตอนเมลินดา(ภรรยา) และผมได้เข้าใจว่า
ครูส่วนมากได้รับผลตอบรับที่มีประโยชน์น้อยแค่ไหน
เราใจหายมาก
จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ มากกว่า 98 เปอร์เซ็นของครู
ได้รับผลตอบรับหนึ่งเพียงหนึ่งคำ
พอใจ
ถ้าทั้งหมดที่ครูสอนเล่นไพ่ของผมเคยบอกผม
คือ ฉัน "พอใจ"
ผมคงไม่มีโอกาสทำได้ดีขึ้น
ผมจะรู้ได้อย่างไรว่าใครคือคนที่ดีที่สุด
ผมจะรู้ได้อย่างไรว่าผมกำลังทำสิ่งทีแตกต่าง
ทุกวันนี้ เขต(การศึกษา)ต่างๆ กำลังปรับปรุง
วิธีที่เขาใช้ประเมินครู
แต่เรายังคงแทบไม่มีผลตอบรับให้เขา
ที่จะช่วยเขาปรับปรุงวิธีปฏิบัติอย่างแท้จริง
ครูของเราควรได้สิ่งที่ดีกว่านี้
ระบบที่เรามีวันนี้ไม่ยุติธรรมสำหรับเขา
ไม่ยุติธรรมสำหรันนักเรียน
และมันทำให้ตำแหน่งผู้นำโลกของอเมริกาตกอยู่ในความเสี่ยง
วันนี้ผมต้องการพูดเกี่ยวกับว่า เราจะช่วยครูทุกคน
ให้ได้เครื่องมือเพื่อการพัฒนาที่พวกเขาต้องการ และควรได้รับได้อย่างไร
เริ่มจากการถามว่าใครทำได้ดี
น่าเสียดาย ไม่มีตารางจัดอันดับระหว่างประเทศ
สำหรับระบบการให้ผลตอบรับครู
ดังนั้นผมดูไปที่ประเทศ
ที่นักเรียนได้ผลการศึกษาดี
และดูไปที่สิ่งที่พวกเขากำลังทำ
เพื่อช่วยให้ครูของพวกเขาได้ปรับปรุง
พิจารณาที่อันดับความสามารถในการอ่าน
อเมริกาไม่ใช่ที่หนึ่ง
เราไม่ติดแม้แต่ 10 อันดับแรก
เรามีคะแนนเป็นอันดับที่ 15 เท่ากับไอซ์แลนด์ และโปแลนด์
ตอนนี้ จากทุกที่
ที่ทำได้ดีกว่าอเมริกาในเรื่องการอ่าน
มีกี่ประเทศที่มีระบบอย่างเป็นทางการ
สำหรับช่วยครูพัฒนาตัวเอง
11 จาก 14
อเมริกาได้คะแนนเป็นอันดับที่สิบห้าในการอ่าน
แต่เราเป็นอันดับที่ 23 ด้านวิทยาศาสตร์ และ 31 ด้านคณิตศาสตร์
มีเพียงหนึ่งอย่างที่พวกเราเกือบจะเป็นอันดับแรก
และนั่นคือความล้มเหลว
ด้านการช่วยพัฒนาความเชี่ยวชาญให้ครู
เรามาดูกันที่ผู้ที่มีผลการเรียนดีที่สุด:
เซียงไฮ้ จีน
ตอนนี้ พวกเขาติดอันดับหนึ่งในทุกด้าน
ด้านการอ่าน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์
และหนึ่งในกุญแจสำคัญของความสำเร็จ อย่างเหลือเชื่อของเซี่ยงไฮ้
ก็คือวิธีที่เขาช่วยครูพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
พวกเขาทำให้แน่ใจว่าครูอายุน้อย
ได้รับโอกาสดูครูอาวุโสทำงาน
พวกเขามีกลุ่มเรียนทุกสัปดาห์
ที่พวกครูรวมกัน และพูดเกี่ยวกับสิ่งที่ใช้ได้ผล
ยิ่งไปกว่านั้นเขาเรียกร้องให้ครูแต่ละคนออกความเห็น
และให้ผลตอบรับกับครูคนอื่น
คุณอาจจะถาม ทำไมระบบแบบนี้สำคัญมาก
มันเป็นเพราะมีความแตกต่างมาก
ในอาชีพครู
ครูบางคนทำได้มีประสิทธิภาพกว่าคนอื่นมาก
ความจริงมีครูหลายคนทั่วทั้งประเทศ
ที่ช่วยนักเรียนของเขาทำได้ดีเกินธรรมดา
ถ้าครูโดยเฉลี่ยในวันนี้
สามารถเป็นครูที่ดีได้เท่ากับครูพวกนั้น
นักเรียนของเราสามารถชนะคนที่เหลือทั้งโลกได้
ดั้งนั้นเราต้องการระบบที่ช่วยครูของเราทั้งหมด
ให้ทำได้ดีเท่ากับครูที่ดีที่สุด
ระบบนั้นคืออะไร
เพื่อที่จะค้นหาความจริง มูลนิธิของเรา
ทำงานกับครู 3,000 คน
ในเขตการศึกษาต่างๆทั่วประเทศ
ในโครงการที่เรียกว่าวิธีวัดการสอนที่มีประสิทธิภาพ (Measures of Effective Teaching: MET)
เรามีผู้สังเกตการณ์ดูวิดีโอ
ครูในห้องเรียน
และให้คะแนนพวกเขาบนฐานการปฏิบัติหลายๆด้าน
ตัวอย่างเช่น เขาถามนักเรียน
ด้วยคำถามกระตุ้นหรือไม่
เขามีหลายวิธีที่จะอธิบายความคิดหรือไม่
เรายังมีนักเรียนทำแบบสอบถามที่มีคำถาม เช่น
"ครูของคุณรู้หรือไม่ว่า
เมื่อไหร่ที่นักเรียนเข้าใจบทเรียน"
"คุณเรียนวิธีแก้สิ่งที่ผิดหรือไม่"
และเราพบสิ่งที่น่าตื่นเต้นมาก
อันดับแรก ครูที่ทำได้ดีจากการสังเกตการณ์เหล่านี้
มีผลตอบรับจากนักเรียนที่ดีกว่ามาก
มันบอกเราว่า เรากำลังถามคำถามที่ถูก
และอันดับสอง ครูในโปรแกรมบอกเราว่า
วิดิโอและแบบสอบถามจากนักเรียนเหล่านี้
เป็นเครื่องมือวิเคราะห์ที่ช่วยได้มาก
เพราะสิ่งนี้ชี้เจาะจงลงไป
ในส่วนที่เขาสามารถพัฒนาได้
ผมต้องการแสดงให้คุณดูว่า วิดิโอซึ่งเป็นองค์ประกอบหนึ่งของ MET
ดูเป็นอย่างไรในตอนใช้งานจริง
(เพลง)
(วิดีโอ) ซาร่า บราว วีสลิ่ง: สวัสดี ทุกคน
เรามาพูดเกี่ยวกับว่าเกิดอะไรขึ้นวันนี้กันเถอะ
เริ่มโดย เราจะทำการทบทวนกับเพื่อน ตกลงไหม
วันการทบทวนกับเพื่อน และเมือสิ้นสุดชั่วโมงเรียนจุดประสงค์ของเรา
คือคุณสามารถตัดสินใจได้ว่า
คุณมีอะไรที่ต้องขยับเพื่อพิสูจน์ในรายงานของคุณหรือไม่
ฉันชื่อ ซาร่า บราว วีสลิ่ง
ฉันเป็นครูสอนภาษาอังกฤษโรงเรียนมัธยม
ที่โรงเรียนมัธยมจอห์นสตัน ในเมืองจอห์นสตัน ไอโอวา
หันไปมองคนข้างคุณ
บอกเขาว่าคุณคิดว่าฉันหมายถึงอะไร ตอนที่ฉันพูดถึงการขยับที่ต้องพิสูจน์ ฉันได้พูดถึง --
ฉันคิดว่า มีความแตกต่างสำหรับครู
ระหว่างความคิดเชิงทฤษฎีในวิธีที่เรามองการทำงานของเรา
และความเป็นจริง
ดั้งนั้นฉันอยากให้คุณ เอากระดาษของคุณมา
ฉันคิดว่าสิ่งที่วิดิโอให้เรา
เป็นความจริงที่แน่นอน
คุณไม่สามารถโต้เถียงสิ่งที่คุณเห็นในวิดีโอ
และมีหลายอย่างที่คุณเรียนได้จากวิดิโอ
และมีหลายวิธีที่เราจะเติบโต
ในอาชีพ เมื่อเรามองเห็นสิ่งนี้อย่างแท้จริง
ฉันแค่มีกล้องฟลิบ และขาตั้งสามขาตัวเล็ก
และลงทุนกับเลนส์มุมกว้างตัวเล็กอันนี้
ตอนเริ่มชั้นเรียน ฉันแค่วางสิ่งนี้บนขาตั้ง
ที่หลังชั้นเรียน มันไม่ใช่การถ่ายที่สมบูรณ์
มันไม่ได้จับทุกรายละเอียดเล็กๆที่เกิดขึ้น
แต่ฉันสามารถได้ยินเสียง ฉันสามารถเห็นหลายอย่าง
และฉันสามารถเรียนหลายอย่างจากมัน
ดังนั้นมันเป็นเครื่องมือที่ง่าย
แต่ทรงพลังสำหรับการไตร่ตรองตัวฉันเอง
เริ่มจากดูอันยาวก่อน ตกลงไหม
เมื่อฉันเสร็จการบันทึก ฉันใส่สิ่งนี้ในคอมพิวเตอร์ของฉัน
และฉันจะตรวจรายละเอียดและดูสิ่งนี้
ถ้าฉันไม่เขียนลงไป ฉันจำไม่ได้
ดั้งนั้นการจดเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการคิดของฉัน
และฉันพบว่าสิ่งที่ฉันเห็นเหมือนกับสิ่งที่ฉันเขียน
ฉันใช้สิ่งนี้เพื่อพัฒนาตัวเอง
และเพื่อสะท้อนตัวฉันในแผนการสอน
และวิธีการสอน และการจัดการชั้นเรียน
และทุกๆด้านของชั้นเรียน
ฉันดีใจที่เราได้ทำวิธีนี้มาก่อน
ดังนั้นเราสามารถเปรียบเทียบสิ่งที่ใช้ได้ และสิ่งที่ใช้ไม่ได้
ฉันคิดว่าวีดีโอได้เปิดเผยออกมา
ถึงสิ่งที่เป็นเนื้อแท้จำนวนมากสำหรับเราในฐานะครู
ในทางด้านช่วยให้เราเรียนรู้ และช่วยให้เราเข้าใจ
และช่วยให้สังคมของเราเข้าใจว่า
งานที่ซับซ้อนนี้เกี่ยวกับอะไรกันแน่
ฉันคิดว่ามันเป็นวิธีที่จะแสดงตัวอย่างและภาพประกอบ:
สิ่งที่เราไม่สามารถสื่อไปในแผนการเรียน
สิ่งที่คุณไม่สามารถสื่อไปในมาตราฐาน
สิ่งที่คุณไม่แม้แต่จะสื่อออกไป
ในหนังสือด้านครุศาสตร์ได้ในบางครั้ง
เอาล่ะทุกคน ขอให้มีวันหยุดที่ดี
แล้วเจอกัน
[ทุกชั้นเรียนสามารถเป็นอย่างนี้ได้]
(เสียงปรบมือ)
บิล เกต: วันหนึ่ง เราอยากให้ทุกชั้นเรียนในอเมริกา
เป็นแบบนั้น
แต่เรายังมีงานต้องทำอีกมาก
การวิเคราะห์ส่วนที่ครูต้องพัฒนา
เป็นเพียงครึ่งหนึ่งของการสู้รบ
เรายังต้องให้เครื่องมือที่ครูต้องการ
เพื่อนำการวิเคราะห์ไปใช้
ถ้าคุณเรียนรู้ว่าคุณต้องการพัฒนา
วิธีที่คุณสอนเศษส่วน
คุณควรจะสามารถดูวิดีโอ
ของคนที่ดีที่สุดในโลกสอนเศษส่วน
ดั้งนั้น การสร้างผลตอบรับแบบสมบูรณ์แบบให้กับครู
และระบบการพัฒนา(ครู)จะไม่ง่าย
ตัวอย่างเช่น ผมรู้จักครูบางคน
ที่จะไม่รู้สึกสบายใจทันทีกับความคิด
ที่ว่าจะมีกล้องในชั้นเรียน
นั้นเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ แต่ประสบการณ์ของเรากับ MET
บอกเราว่าถ้าครูทั้งหลายทำตามกระบวนการ
ถ้าพวกครูบันทึกวิดีโอในชั้นเรียนของเขา
และเขาเลือกบทเรียนที่เขาต้องการส่ง
ครูจำนวนวมากจะอยากเข้าร่วม
การสร้างระบบนี้จะต้องการ
การลงทุนจำนวนมาก
มูลนิธิของเราประเมินว่าค่าใช้จ่ายอาจจะ
สูงถึงห้าพันล้านเหรียญ
ตอนนี้ นั้นคือเลขจำนวนมาก แต่อีกมุมมอง
มันน้อยกว่าสองเปอร์เซ็นต์
ที่เราจ่ายเงินเดือนครูทุกปี
ผลกระทบต่อครูจะอยู่ในระดับปรากฎการณ์
เราจะมีวิธีให้ผลตอบรับเขาในที่สุด
เช่นเดียวกับหนทางที่จะนำผลตอบรับไปใช้
แต่ระบบจะ
มีประโยชน์ที่สำคัญไปกว่านั้นมากสำหรับประเทศของเรา
มันจะทำให้เราอยู่ในทางที่มั่นใจได้ว่า
นักเรียนของเราทั้งหมดได้รับการศึกษาที่ดี
หางานที่สมหวังและมีคุณค่า
และมีโอกาสที่จะใช้ชีวิตแบบที่อยากเป็น
นี่ไม่เพียงจะทำให้เรา เป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จมากขึ้น
มันจะทำให้เราเป็นประเทศที่ยุติธรรม และเสมอภาคมากขึ้นด้วย
ผมตื่นเต้นกับโอกาส
ที่ให้การสนับสนุนที่ครูต้องการ และควรได้รับแก่ครูทั้งหมดของเรา
ผมหวังว่าคุณก็เหมือนกัน
ขอบคุณครับ
(เสียงปรบมือ)