WEBVTT 00:00:15.530 --> 00:00:18.656 این تصویر مرد ویتریوسی که از طراحیهای لئوناردو به دست آمده است، 00:00:18.680 --> 00:00:21.856 به یکی از شناخته شدهترین نمادهای رنوسانس بدل شده است. 00:00:21.880 --> 00:00:23.096 اما چرا؟ 00:00:23.120 --> 00:00:25.096 یک طراحی ساده با قلم و جوهر است، نه؟ 00:00:25.120 --> 00:00:26.336 نه! 00:00:26.360 --> 00:00:29.016 بیایید پاسخ این سوال را با یک مسئله ریاضی شروع کنیم. 00:00:29.040 --> 00:00:31.356 من میدانم چطور مساحت یک دایره را اندازه بگیرم. 00:00:31.356 --> 00:00:34.376 مقدار عدد پی را در مربع شعاع ضرب میکنم. 00:00:34.400 --> 00:00:36.856 محاسبه مساحت مربع را هم بلدم. 00:00:36.880 --> 00:00:38.656 یک ضلع به توان دو. 00:00:39.640 --> 00:00:43.856 اما چطور میتوان مساحت دایره را محاسبه کرد و مربعی با همان مساحت کشید؟ 00:00:43.880 --> 00:00:46.396 این مسئله که معمولاً "مربعسازی دایره" نامیده میشود 00:00:46.396 --> 00:00:48.416 اولین بار در دنیای باستان مطرح شد. 00:00:48.440 --> 00:00:50.416 و مثل بسیاری از ایدههای جهان باستان، 00:00:50.440 --> 00:00:52.576 در طول دوره رنسانس جانی تازه گرفت. 00:00:52.600 --> 00:00:55.056 آنطور که مشخص شد، به خاطر طبیعت عدد پی، 00:00:55.080 --> 00:00:56.456 حل این مسئله غیرممکن است، 00:00:56.480 --> 00:00:57.856 اما آن داستان دیگری است. 00:00:57.880 --> 00:00:59.096 طراحی لئوناردو، 00:00:59.120 --> 00:01:02.416 که تحت تاثیر نوشتههای معمار رومی، ویتریوس، بود، 00:01:02.440 --> 00:01:05.416 مردی را محکم در مرکز یک دایره و یک مربع قرار داده است. 00:01:05.440 --> 00:01:08.456 ویتریوس ادعا کرد که ناف انسان مرکز بدن اوست 00:01:08.480 --> 00:01:11.896 و اگر سوزن پرگار در آن قرار گیرد، 00:01:11.920 --> 00:01:14.256 دایرهای درست محیط بر بدن میتوان رسم کرد. 00:01:14.280 --> 00:01:17.256 علاوه بر آن، ویتریوس متوجه شد که طول بازو و قد 00:01:17.280 --> 00:01:19.936 تناظری تقریباً کامل در بدن انسان دارند، 00:01:19.960 --> 00:01:22.776 پس میتوان بدن را درست در یک مربع قرار داد. 00:01:22.800 --> 00:01:24.806 لئوناردو از این ایده ویتریوس استفاده کرد 00:01:24.806 --> 00:01:27.216 تا به صورت استعاری مساله مربعسازی دایره را 00:01:27.240 --> 00:01:29.970 با استفاده از انسان به عنوان مساحت هردو شکل حل کند. 00:01:30.040 --> 00:01:32.616 اما لئوناردو فقط به ویتریوس فکر نمیکرد. 00:01:32.640 --> 00:01:36.416 در ایتالیای آن زمان جنبشی روشنفکرانه به نام نوافلاطونی وجود داشت. 00:01:36.440 --> 00:01:38.920 این جنبش مفهومی قدیمی از قرن چهارم داشت 00:01:38.920 --> 00:01:41.016 که توسط افلاطون و ارسطو توسعه داده شده بود، 00:01:41.016 --> 00:01:42.640 و "زنجبره بزرگ بودن" نام داشت. 00:01:42.640 --> 00:01:46.296 این باور بیان میکند که جهان سلسلهمراتبی دارد که زنجیرهای را تداعی میکند، 00:01:46.296 --> 00:01:48.296 و آن زنجیره در بالا از خدا شروع میشود، 00:01:48.320 --> 00:01:50.380 و بعد پایین میآید و از فرشتگان، ستارهها، 00:01:50.380 --> 00:01:52.046 سیارات و همه گونههای حیات میگذرد 00:01:52.046 --> 00:01:54.256 و به ابلیسان و شیاطین ختم میشود. 00:01:54.280 --> 00:01:56.096 در اوایل این جنبش فلسفی، 00:01:56.120 --> 00:01:59.696 تصور میشد که انسان درست در میانه قرار دارد. 00:01:59.720 --> 00:02:03.296 زیرا انسان جسمی فانی دارد که با روحی ابدی ترکیب شده است، 00:02:03.320 --> 00:02:05.656 ما کائنات را به زیبایی به دو بخش تقسبم کردهایم. 00:02:05.680 --> 00:02:08.735 هر چند در همان زمان لئوناردو مرد ویتریوسی را طراحی کرد 00:02:08.759 --> 00:02:12.416 اما یک فرد نوافلاطونی به نام پیکو دلا میرادولا نظر دیگری داشت. 00:02:12.440 --> 00:02:14.346 او انسان را با دقت در زنجیره بررسی کرد 00:02:14.346 --> 00:02:16.476 و ادعا کرد انسان توانایی منحصر به فردی دارد 00:02:16.476 --> 00:02:18.256 و میتواند هرجا که بخواهد قرار بگیرد. 00:02:18.256 --> 00:02:20.936 او میگفت خدا موجودی را میخواسته که قادر به درک 00:02:20.960 --> 00:02:23.856 زیبایی و پیچیدگی جهانی که خلق کرده، باشد. 00:02:23.880 --> 00:02:25.696 پس انسان را خلق کرد، 00:02:25.720 --> 00:02:27.770 و او را در میان جهان قرار داد 00:02:27.770 --> 00:02:30.576 و او را توانا ساخت تا هر جایگاهی که میخواهد به دست بیاورد. 00:02:30.576 --> 00:02:32.256 نوع بشر، بنا به نظر پیکو، 00:02:32.280 --> 00:02:34.896 میتواند به پایین زنجیره خزیده و مانند حیوان رفتار کند، 00:02:34.896 --> 00:02:37.136 یا بالای زنجیره برود و خدایی کند، 00:02:37.160 --> 00:02:38.496 این انتخاب ماست. 00:02:38.520 --> 00:02:39.856 با نگاهی دوباره به طراحی، 00:02:39.880 --> 00:02:42.336 میتوان دید که با تغییر موقعیت مرد، 00:02:42.360 --> 00:02:45.336 میتواند قسمتهای غیرقابل تطبیقی از دایره و مربع را اشغال کند. 00:02:45.336 --> 00:02:47.680 اگر هندسه زبانی باشد که جهان در آن نوشته شده است، 00:02:47.680 --> 00:02:49.656 پس به نظر میرسد با توجه به این طراحی 00:02:49.656 --> 00:02:52.003 میتوانیم در تمام اجزا آن وجود داشته باشیم. 00:02:52.003 --> 00:02:53.816 بشر میتواند از نظر هندسی، 00:02:53.840 --> 00:02:55.716 و همچنین فلسفی در هر شکلی گنجانده شود. 00:02:55.716 --> 00:02:57.736 در این طراحی، لئوناردو توانست 00:02:57.760 --> 00:03:00.776 ریاضیات، دین، فلسفه، معماری، 00:03:00.800 --> 00:03:02.786 و تواناییهای هنری زمان خود را ترکیب کند. 00:03:02.786 --> 00:03:06.080 تعجبی ندارد که به چنین نمادی برای کل آن دوران بدل شده است.