این را تصور کن:
تو بیرون در یک مکان عمومی هستی، مثلا پاساژ.
می بینی دو مرد که دست یکدیگر را گرفته اند ازکنار تو رد می شوند.
تو به اطراف نگاه می کنی و می بینی افراد به این مردها اخم کرده اند،
زننده وار زمزمه و اشاره می کنند.
پس تو از یک نفر در کنار خودت می پرسی چرا مردم اخم کردند؟
و آنها پاسخ می میدهند: که این مردها همجنس باز هستند. اَی
چنین شرایطی همیشه اتفاق می افتد.
ازدواج هم جنس گرایان اخیرا در تمام ایالت های آمریکا قانونی شد.
اما آیا در جامعه هم شرایط به همین گونه است؟
نه، اینطور نیست.
حقیقت آن است که لازمه باشد.
از وقتی من پنج سال داشتم، من دو مادر داشتم.
درست است. والدین من لِزبیَن هستند.
پنج سال است که با شادی ازدواج کرده اند. هشت سال است که با شادی با هم هستند.
برای عده ایی این ممکن است زیبا به نظر آید.
اما برای بقیه، این چندش آور است.
مادر خودم گفت او حتی نمی تواند به فضا های عمومی برود
در حالی که دست همسرش را گرفته است، بدون نگاه زننده غریبه ها.
غمگین است، مگرنه؟
در یک مقاله با تیت:
"اغلب می گویند همجنس گرایی باید توسط جامعه پذیرفته شود"
در سایت: pewresearch.org
می گوید که از سال ۲۰۱۱
٥٨٪ آمریکایی ها از همجنس گرایی و ۴۵ ٪ از ازدواج همجنس گرایان حمایت کردند،
اما تنها ۱۴ ٪ گفتند که پروش کودک توسط والدین همجنس گرا قابل قبول است.
واقعا؟
١٤٪ خیلی کم است.
من حتی می خواهم اعلامیه استقلال آمریکا را وارد این مسئله کنم.
یک جمله معروف از این سند این است: "همه انسانها برابر آفریده شده اند."
اما چرا حتی امروز، در جامعه مدرن خودمان، این درمورد همجنس گراها اجرا نمی شود؟
من تنها در حمایت همجنس گرایان صحبت نمی کنم.
درحمایت هرکسی که تمایل جنسی متفاوتی دارد صحبت میکنم.
دوجنس گرایان،همهجنسگراها، غیرجنسی ها و فراجنسیتی ها همگی شرایط سختی دارند
برای پذیرفته شدن در جامعه ما.
و از نطرمن این درست نیست.
هیج کس در جامعه نباید این مقدار منفور و پرت شده باشد
فقط بخاطر کسی که دوست می دارند.
عشق، عشق است.
این نباید مسئله باشد که با چه کسی.
اشتباه متوجه نشوید، قانونی کردن ازدواج همجنس گرایان بسیار عالی است.
اما صادقانه، این چه فایده ای دارد؟
فایده کجاست، اگر همجنس گرایان زن و مرد هنوز از ازدواج کردن واهمه دارند
زیرا آنها می ترسند که خانوادهایشان آنها را طرد کنند،
کلیسا های آنها، آنان را به رسمیت نشناسند، و کلا توسط جامعه طرد شوند؟
و دست بردار، درباره قلدری چی؟
واژه همجنسگرا (گِی) برای خوار کردن است
مثل: "آه مرد،این کار گِی است."
مثل اینکه همجنس گرا بودن بدترین چیز است.
بنابراین این باعث می شود افراد همجنسگرا فکر کنند که آنها مشکل دارند.
واقعا درباره این فکر کنید.
مسخره شدن، خندیدن و ضرب و شتم.
افراد حتی برای این اقدام به خود کشی می کنند.
برای چی؟ بخاطر کسی که دوست دارند؟
این خیلی بی معنی است. درسته؟
افرادی که مخالف همجنس گرایی هستند معمولا می گویند،
"خدا از همجنسگراها متنفر است زیرا همه آنها گناه کاراند و به جهنم میروند."
معذرت میخواهم اما اولا گفتن این ریاکارانه است.
زیرا کسانی که این را می گویند خودشان با تنفر از همجنسگراها گناه کارند.
و دوما به من نشان دهید کجای کتاب مقدس این را گفته است،
به خاطر اینکه نگفته است.
خدا از کسی منتفر نیست.
بسیار خوب، حالا من از شما می خواهم که چیز دیگری را تصور کنید.
تصور کنید اگر شرایط برعکس شده بود.
فرض کنید در جامعه ای بودیم که همجنسگرا بودن هنجاربود
و گرایش به جنس مخالف عجیب به نظر می آید.
واجازه دهید بگویم شما دگرجنسگرایید.
شما باید با دوست پسر و یا دوست دخترتان دزدکی بگردید
زیرا شما از آنچه که مردم فکر میکنند می ترسید.
تنها به خاطر آنکه شما یک پسر یا دختری هستید که عاشق جنس مخالف هستید
شما می ترسید که یک جامعه همجنسگرا شما را نخواهد پذیرفت.
چه احساسی دارید؟
طرد شده؟ غیر قابل دوست داشته شدن؟ بی ارزش؟ کاملا بی خاصیت؟
خوب، حدس بزن چی شده؟ این احساسی که بسیاری از همجسگرایان، دو جنس گریان، همه جنس گراها
و تراجنسیتی ها هر روز دارند.
اما میدونی چیه؟
آنها نباید این احساس را بکنند.
اگر ما به عنوان یک کشور بتوانیم یاد بگیریم همه افراد را بپذیریم،
هیج کس نباید احساس طرد شدگی، غیر قابل دوست داشته شدن، غیرمهم بودن و بیهودگی کند.
افراد باید دوست داشته شوند با خانواده شان، جذب کلیساهاشان شوند،
و در جامعه شان پذیرفته شوند.
ما باید برای جامعه همجنسگراها شاد باشیم،
شاد باشیم برای آنها که می دانند که هستند و چه کسی را دوست دارند،
حتی اگر این عشق به همجنس است.
همجنسگرایان انسان هستند افرادی همانند انسانهای دیگر،
و نیاز ندارند که با آنها رفتاری متفاوت شود.
پس به خاطر داشته باش که رنگین کمان بپوشی چون همجنسگرایی درست است.
سپاسگزارم. (تشویق)