Ναόμι Κλάιν: Στο COP21 οι εμπορικές διαπραγματεύσεις συνεχίζονται
Είμαστε εδώ στο Παρίσι,
μπαίνουμε στην τελική ευθεία
για τις διαπραγματεύσεις στη Διάσκεψη
του ΟΗΕ για το κλίμα,
και καθώς άνθρωποι εξετάζουν προσεκτικά
τις 900 αγκύλες που υπάρχουν ακόμα στο κείμενο
προσπαθώντας να βρουν τρόπους να μειώσουν
τις εκπομπές αερίων εποικοδομητικά
που σημαίνει την καύση λιγότερων ορυκτών καυσίμων,
ήρθε ένας κεραυνός εν αιθρία από τις ΗΠΑ
ο οποίος είναι ότι μάθαμε ότι οι Ρεπουμπλικάνοι
στο Καπιτώλιο πιέζουν σκληρά να αρθεί
η απαγόρευση των εξαγωγών ακατέργαστου πετρελαίου,
που σημαίνει προφανώς
την εξόρυξη και την πώληση περισσότερου πετρελαίου,
που είναι ακριβώς αυτό
που δεν πρέπει να κάνουμε.
Αυτό έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό
με ένα από τα θέματα που συζητιέται εδώ,
μέσα και έξω από τη Διάσκεψη,
πώς έξυπνες και λογικές πολιτικές
πιθανώς υποσκάπτονται από ένα κύμα
νέων εμπορικών συναλλαγών φιλικών στις εταιρείες,
όπως η TPP, το Σύμφωνο Συνεργασίας
των δύο πλευρών του Ειρηνικού,
όπως η TTIP, μια τεράστια νέα συμφωνία
που προωθείται μεταξύ της Ευρώπης και των ΗΠΑ,
και μία ακόμα παρόμοια συμφωνία
μεταξύ της Ευρώπης και του Καναδά.
Αυτό συνδέεται με τις εξαγωγές πετρελαίου
όπως και με τις εξαγωγές φυσικού αερίου,
γιατί μία συμφωνία όπως η TTIP
μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ
προωθείται από εταιρείες όπως η EXXON και η Chevron
γιατί τη βλέπουν ως ευκαιρία
να επεκτείνουν τις αγορές τους
για αέριο και για πετρέλαιο
και δυνάμει ως εργαλείο, ένα ισχυρό εργαλείο
για να υπονομεύσουν ή να άρουν
την απαγόρευση εξαγωγών πετρελαίου.
Παραδοσιακά ο κόσμος του εμπορίου
και ο κόσμος του κλίματος
δεν μιλούν και πολύ μεταξύ τους,
είναι κάπως απομονωμένοι,
αλλά πλησιάζουν, και πλησιάζουν
γιατί υπάρχει ένα κύμα εμπορικών προκλήσεων,
όπου πολυεθνικές εταιρείες μηνύουν κυβερνήσεις
με βάση υπάρχουσες εμπορικές συμφωνίες
όταν αυτές οι κυβερνήσεις κάνουν το σωστό
μπροστά στην κλιματική κρίση.
Η ενεργειακή μετάβαση της Γερμανίας
αντιμετωπίζει μια τέτοια πρόκληση,
το Κεμπέκ που απαγόρευσε
την υδραυλική ρωγμάτωση (fracking)
μυνήθηκε με βάση τη συνθήκη NAFTA,
το Οντάριο που εισήγαγε μία φιλόδοξη
πολιτική πράσινης ενέργειας
αντιμετώπισε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου
γιατί υποτίθεται ότι έκανε διακρίσεις
εναντίον των Ιαπωνικών
και Ευρωπαϊκών εταιρειών.
Υπάρχουν λοιπόν ένα σωρό παραδείγματα
όπου όταν κυβερνήσεις συμμετέχουν σε Διασκέψεις
όπως αυτή εδώ, κατηγορούν η μία την άλλη
ότι δεν κάνουν αρκετά για να στηρίξουν
την ανανεώσιμη ενέργεια μπροστά στον κίνδυνο
της κλιματικής αλλαγής
σε άλλες συναντήσεις, που έχουν μάλιστα
πολύ μεγαλύτερη ισχύ και βάρος
αυτές οι ίδιες κυβερνήσεις πάνε
στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου
και προσπαθούν να γκρεμίσουν η μια
τους ανεμόμυλους της άλλης,
που δεν είναι και πολύ λογικό.
Το πιο επιζήμιο και αμφιλεγόμενο
μέρος αυτών των διαπραγματεύσεων έγινε
πριν ακόμα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις.
Κι αυτό ήταν όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες
ανακοίνωσαν ότι οποιαδήποτε συμφωνία
συζητηθεί εδώ στο Παρίσι
δε μπορεί να είναι νομικά δεσμευτική,
γιατί δεν θα μπορούσαν να φέρουν
μια νομικά δεσμευτική συμφωνία
στο Κογκρέσο που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους.
Και όλοι εδώ πρέπει να το πάρουν ως δεδομένο
ότι εξαιτίας της απίστευτης δύναμης των
αδελφών Koch και άλλων εταιρειών ορυκτών καυσίμων
δεν μπορούμε να έχουμε εδώ
μία νομικά δεσμευτική συμφωνία.
Η απόλυτη ειρωνία είναι ότι
καθώς συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για το κλίμα
οι διαπραγμετεύσεις για τις εμπορικές συμφωνίες
μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ και ΕΕ και Καναδά
συνεχίζονται επίσης, και σε αυτές τις βάσεις
οι γίγαντες των ορυκτών καυσίμων
πιέζουν πολύ-πολύ σκληρά για να έχουν
όσο το δυνατό πιο δεσμευτικές νομικά συμφωνίες
που θα τους επιτρέπουν να μηνύουν κυβερνήσεις
που προσπαθούν να κάνουν το σωστό.
Και, Ζακ μπορείς να μου δώσεις,
υπάρχει μια πρόταση που νομίζω
ότι το περιγράφει πολύ καλά,
από τον Τζόζεφ Στίγκλιτς,
τον κάτοχο Νόμπελ οικονομολόγο,
"Θα άφηνες μια ομάδα ανόητων δικηγόρων
που γράφουν πριν κατανοήσουν αυτά τα θέματα
να ανακατευτούν με τη διάσωση του πλανήτη;"
Σήμερα καταλαβαίνουμε τα προβλήματα
και συνεχίζουμε να το κάνουμε.
Και είναι τρέλα.
Μετάφραση: permaculture-greece.org