Americanların sağlığına karşı en hızlı büyüyen tehdit nedir?
Kanser? Kalp krizi? Şeker hastalıkları?
Aslında cevap bunların hiçbiri;
cevap, Alzheimer hastalığı.
Birleşik Devletler'de her 67 saniyede
bir kişiye Alzheimer teşhisi konuluyor.
Alzheirmer hastalarının sayısı 2050'ye kadar üç katına çıkıyorken,
yaşlanan nüfusun geri kalanı kadar hastaya yapılacak olan bakım
toplumsal bir sorun haline gelecek.
Ailem bir Alzheimer hastasına
bakım uğraşını doğrudan tecrübe edindi.
Üç kuşaklı bir ailenin içinde büyüyerek,
her zaman büyük babama çok yakın oldum.
Ben dört yaşındayken,
büyük babamla Japonya'da bir parkta yürüyorken,
o aniden kayboldu.
Hayatımdaki en korkunç anlardan birisiydi
ve aynı zamanda büyük babamın bir
Alzheimer hastası olduğunu gösteren ilk durum buydu.
12 yıl boyunca büyük babamın durumu gittikçe kötüleşti
ve onun özellikle başı boş gezinmeleri ailemi büyük bir strese sürükledi.
Onun en yakın bakıcısı halam,
ona göz kulak olmak için geceleri ayakta kalarak cidden çok çabaladı
ama yine de çoğu zaman onu yatağından ayrılırken yakalayamıyordu.
Büyük babamın güvenliliği kadar halamın durumundan da
ciddi anlamda endişeleniyordum.
Yoğun bir şekilde ailemin bu problemine yardım edebilecek bir çözüm için
araştırma yaptım fakat bulamadım.
İki yıl önce bir gece,
büyükbabama bakıyordum ve onun
yataktan dışarı adım attığını gördüm.
Ayağını yere bastığı an,
ayak topuğuna neden bir baskı algılayıcısı koymuyoruz diye düşündüm.
Yataktan çıkıp yere adım atar atmaz,
baskı algılayıcısı vücut ağırlığından gelen baskıda bir artış belirleyecekti
sonra da kablosuz bir şekilde bakıcının telefonuna sesli bir uyarı gönderecekti.
Böylece halam, geceleri, büyükbabamın
gezinmesini endişe etmeden daha rahat uyuyacaktı.
Şimdi bu çorabın tanıtımını yapmak istiyorum.
Çorap modelimi sahneye alabilir miyim lütfen?
Güzel.
Hasta yere adım atar atmaz,
(Uyarı çalıyor)
bakıcının telefonuna bir uyarı gönderiliyor.
Teşekkürler. (Alkış)
Teşekkürler, çorap model.
Bu da çizilen bir hazırlık tasarımı.
Benim algılayıcı destekli teknoloji oluşturma isteğim
muhtemelen hayatım boyunca süren teknoloji ve algılayıcı sevgimden gelmişti.
Ben altı yaşındayken,
yaşlı bir aile dostumuz banyoda düşmüştü
ve ciddi yaralar almıştı.
Ben de büyükbabam-annem için endişe ettim ve
akıllı bir banyo sistemi icat etmeye karar verdim.
Hareket algılayıcıları, yaşlı hastaların banyodaki her düşüşünü
belirlemek için banyonun zemin kiremitlerine yüklenecekti.
Sadece altı yaşımda olduğum
ve henüz anaokulunda mezun olmadığım için
fikrimi gerçeğe dönüştürmek için yeterli kaynağa ve malzemeye sahip olamadım
ama yine de, araştırma deneyimim, algılayıcıları
yaşlı insanlara yardım amacıyla kullanma konusunda sıkı bir istek aklıma soktu.
Ben, algılayıcıların, yaşlıların hayatlarının kalitesini
yükseltebileceğine gerçekten inanıyorum.
Planımı tasarlarken üç zorlukla karşılaştığımı farkettim:
ilki, bir algılayıcı oluşturmak;
ikincisi, bir devre tasarlamak;
ve üçüncüsü, bir telefon uygulaması kodlamak.
Bununla farkettim ki projemin gerçekleşmesi
başlangıçta düşündüğümden çok daha zordu.
İlk olarak, hastanın ayak topuğuna rahatça giydirelebilinecek kadar
esnek, ince ve giyilebilir bir algılayıcı oluşturmam gerekti.
Ayak topuğuna rahatça giymek için fazla kalın
olduğunu farkettiğim kauçuk gibi
farklı materyallerin yoğun deney ve araştırmasından sonra,
elektronik olarak geçirgen, baskıya duyarlı mürekkep parçacıklı
bir algılayıcı tabaka bastırmaya karar verdim.
Baskı uygulanır uygulanmaz, parçacıklar arasındaki bağlantı artıyor.
Böylece, elektronik direnci ayarlayarak baskıyı ölçen
bir devre tasarlayabildim.
Sonra, giyilebilir kablosuz bir devre tasarlamam gerekti
ancak kablosuz sinyal aktarımı çok fazla güç tüketir
bu yüzden ağır ve büyük pil gerektirir.
Çok şükür, çok az güç yakan ve bozuk para büyüklüğünde pil ile
çalışabilen Bluetooth düşük enerji teknolojisini akıl edebildim.
Bu, gecenin ortasında sistemin şarjının bitmesini engelledi.
Son olarak, esasen bakıcının telefonunu uzaktan kontrol cihazına
dönüştüren bir telefon uygulaması kodlamam gerekti.
Bunun için, Java ve XCode ile kodlama bilgimi genişletmem ve aynı zamanda
YouTube derslerini izleyerek ve çeşitli kitaplar okuyarak Bluetooth düşük enerji
cihazları için kodlamanın nasıl yapıldığını öğrenmem gerekti.
Bu parçaları birleştirdikten sonra, başarıyla iki örnek oluşturdum,
bir tanesi, içinde algılayıcı saklı olan çorap,
ve diğeri ise hastanın ayak topuğu ile
temas eden herhangi bir yere yapışabilen,
takılabilir bir algılayıcı takımı.
Cihazı yaklaşık bir yıl boyunca büyükbabamın üzerinde test ettim
ve 900'ün üstünde gezinme durumu belirleyerek
yüzde yüz başarı oranı elde etti.
Geçen yaz, cihazımı Kalifornya'da
bir kaç bakım tesisinde test ettim
ve şuanda geri dönümleri,
pazarlanabilir bir cihaz üretimi için kullanıyorum.
Bir takım hasta üzerinde cihazı
test ederken farkettim ki bütün gece çorapla
uyumak istemeyenler için bir çözüm bulmam gerekiyordu.
Geniş bir hasta kitlesinden toplanan algılayıcı bilgileri
gelişen hasta bakımı için kullanışlı olabilir
ve üstelik mümkün olduğunca hastalığa bakım için öncü olabilir.
Örneğin, şuanda bir hastanın
gece gezinme sıklığı ile
onun günlük diyet ve aktiviteleri arasındaki ilişkiyi inceliyorum.
Cihazımın, gece vakti, büyükbabamın
ayakta gezindiğini ilk yakalayışı asla unutamayacağım bir şey.
O an gerçekten, daha iyisi için hayatları değiştiren
teknolojinin gücü tarafından şaşkına dönmüştüm.
Mutlu ve sağlıklı bir şekilde yaşayan insanlar--
bu benim hayal ettiğim dünya.
Çok teşekkür ederim.
(Alkış)