Америкчуудын дунд хурдацтайгаар өсөж буй өвчин юу вэ?
Хорт хавдар? Цус харвалт? Чихрийн шижин?
Хариулт бол эдгээрийн аль нь ч биш.
Энэ бол Альцхаймерийн өвчин.
67 секунд тутамд
Америкт нэг хүн Альцхаймерийн өвчнөөр оношлогдож байна.
2050 он гэхэд Альцхаймерийн өвчтөний тоо 3 дахин өсөх хандлагатай байна.
Тэднийг асрах нь бусад хөгшин хүмүүсийн адилаар
нийгмийн төвөгтэй асуудал болно.
Миний гэр бүл Альцхаймертэй өвчтөнийг
асрах бэрхшээлийг өөрсдийн биеэр туулсан.
Гурван үеэрээ цуг амьдрахдаа
би үргэлж л өвөөтэйгөө ойрхон байсан.
Намайг дөрвөн настай байхад
өвөө бид хоёр паркаар зугаалах үед
өвөө гэнэт алга болсон юм.
Энэ бол миний амьдралын хамгийн аймшигтай мөчүүдийн нэг байсан.
Энэ нь миний өвөөг Альцхаймер өвчтэйг
бидэнд сануулсан анхны тохиолдол болсон юм.
Өнгөрсөн 12 жилийн хугацаанд түүний байдал муудсаар л байсан.
Мөн түүний ганцаараа тэнүүчлэх нь биднийг маш ихээр бухимдуулж байсан.
Түүнийг голлон асардаг нагац маань
шөнөөр түүнийг асрах гэж үнэхээр хичээж байсан.
Ихэнхдээ орноосоо босон явахыг анзааралгүй өнгөрдөг байсан.
Би өвөөгийнхөө аюулгүй байдлыг бодохын сацуу
нагацынхаа сайн сайханд санаа зовниж байлаа.
Би эрчимтэйгээр манай гэр бүлийн асуудлын шийдлийг олохоор хайж байсан.
Гэвч нэгийг ч олж чадаагүй.
Тэгээд 2 жилийн өмнө нэгэн орой
би өвөөгөө харж байхдаа түүнийг орноосоо бууж байхыг харсан.
Түүнийг хөлөө шалан дээр тавих мөчид
Би яагаад түүний хөлд даралт мэдрэгч тавьж болохгүй гэж үү хэмээн бодсон?
Нэгэнт тэр орноосоо буугаад шалан дээр хөлөө гишгэхэд
даралтын мэдрэгч биеийн жингээс болж ихсэх даралтыг мэдэрч
утасгүй сүлжээгээр асрагчийн утсанд дуут дохио илгээнэ.
Энэ аргаар нагац маань өвөөг тэнүүчлэхэд
санаа зоволгүй шөнөдөө тайван унтаж болохоор болсон.
Одоо би энэ оймсны яаж ажилладгийг үзүүлмээр байна.
Миний оймсны загвар өмсөгчийг тайзан дээр урьж байна.
Гайхалтай.
Өвчтөн шалан дээр гишгэх үед
(Хонх дуугарав)
асрагчийн утас руу дохиог илгээнэ.
Баярлалаа. (Алга ташилт)
Оймсны загвар өмсөгчдөө баярлалаа.
Энэ бол миний анхны загварын зураг байна.
Миний мэдрэгч дээр суурилсан технологи хийх хүсэл маань
магадгүй мэдрэгч болон технологид насан туршдаа дурласнаас болсон байх.
Намайг зургаан настай байхад
гэрийн ахмад найз маань шалан дээр унаад
хүнд гэмтэл авсан.
Би өөрийн өвөө, эмээд санаа зовох болсон.
Тэгээд ухаалаг угаалгын өрөөний систем бүтээхээр шийдсэн.
Хөдөлгөөн мэдрэгчийг угаалгын өрөөний шалны завсар суулгаж,
хөгшин өвчтөний угаалгын өрөөний шалан дээрх уналт бүрийг илрүүлнэ.
Тэр үед би ердөө зургаан настай байсан ба
би цэцэрлэгт л байсан.
Надад санаагаа бодит байдал руу хувиргах шаардлагатай нөөц болон багаж байгаагүй.
Гэвч энэ бүхнийг үл хайхран судалгааны ажил маань намайг
мэдрэгч ашиглан настай хүмүүст туслах хүслийг төрүүлсэн.
Би мэдрэгч нь хөгшчүүлийн амьдралын түвшинг сайжруулна гэдэгт итгэсэн.
Би санаагаа гаргах үедээ гурван том сорилттой тулгарч байгаагаа ухаарсан.
Нэгт, мэдрэгч бүтээх.
Хоёрт, хэлхээ зохиох.
Гуравт, ухаалаг утасны апп зохиох.
Ингээд би төсөл маань анх төсөөлснөөс илүү
ойлгоход төвөгтэй болохыг ухаарсан.
Эхлээд, би өвчтөн хөлдөө эвтэйхэн өмсчих нимгэн, мөн уян хатан
өмсөж болдог мэдрэгч зохиох хэрэгтэй болсон.
Их судалгаа болон резин зэрэг олон материал туршиж үзсэний эцэст
хөлд өмсөхөд ая тухтай байх нь дэндүү зузаан болох гээд байгааг ойлгосон.
Би даралтад мэдрэмтгий
цахилгаан дамжуулдаг бэхэн хэсэгтэй, хальсан мэдрэгч хэвлэхээр шийдсэн.
Даралт үйлчилбэл, хэсгүүдийн хоорондын холбоо ихэснэ.
Тэгснээр цахилгаан эсэргүүцлийг хэмжсэнээр даралтыг хэмжих
цахилгаан хэлхээ зохиож чадсан.
Дараа нь, өмсөж болох утасгүй хэлхээ зохиох хэрэгтэй болсон.
Гэвч утасгүй дохио дамжуулалт маш их цахилгаан шаардах ба
хүнд, овор ихтэй батарей шаардлагатай байсан.
Аз болоход би Bluetooth гэх энерги бага ашигладаг технологийг олж мэдсэн.
Энэ нь маш бага цахилгаан шаардах ба зоосны хэмжээтэй батарейгаар ажилладаг.
Энэ нь системийг шөнө дунд ажиллагаагүй болохоос сэргийлдэг.
Эцэст нь би асрагчийн ухаалаг утсыг алсын зайн хянагч самбар шиг болгох
утасны апп зохиох хэрэгтэй болсон.
Үүний тулд Java болон Xcode дээрх өөрийн мэдлэгийг тэлэх хэрэгтэй болсон.
Мөн би бага энергийн Bluetooth төхөөрөмжүүд дээрх кодлолыг
Youtube дээр заавар үзэж, олон ном уншиж сурах шаардлагатай болсон.
Эдгээр элементүүдийг нийлүүлснээр хоёр амжилттай туршилтын загвар бүтээсэн.
Нэг нь мэдрэгч нь оймсны дотор байрласан.
Нөгөөх нь хаана ч аваад явах
өвчтөний хөлд хүрэхэд мэдэрдэг
салгаад дахин угсардаг мэдрэгч юм.
Би энэхүү төхөөрөмжөө туршаад одоогоор жил болж байгаа бөгөөд
Өвөөгийн 900 удаагийн тэнүүчлэх тохиолдлыг
100 хувийн алдаагүй мэдэрсэн амжилттай байна.
Өнгөрсөн зун надад Калифорни мужийн хэдэн орон сууцны
асрах газарт төхөөрөмждөө бета туршилт хийх боломж гарсан.
Би төхөөрөмжөө цаашид зах зээлд гаргах хүртэл
хөгжүүлэх саналуудыг цуглуулсаар байна.
Төхөөрөмжөө олон өвчтөнд турших явцад
унтахдаа оймс өмсөх дургүй хүмүүст зориулан
шийдэл олох хэрэгтэйг ойлгосон.
Тиймээс олон тооны өвчтөнөөс цуглуулсан мэдрэгчийн өгөгдөл нь
өвчтөн асаргааг сайжруулахад ашигтай ба
цаашлаад өвчнийг анагаах ч боломжтой.
Жишээлбэл, би одоогоор
өвчтөний шөнийн тэнүүчлэлийн давтамж болон өвчтөний тухайн өдрийн
дасгал болон хооллолт хоёрын хамаарлыг судалж байна.
Миний мартаж чаддаггүй ганц зүйл бол өвөөгийн маань анхны
шөнийн тэнүүчлэл байсан юм.
Тэр үед би амьдралыг илүү сайхан болгох
технологийн чадлыг үзээд балмагдсан.
Аз жаргалтай, эрүүл амьдарч буй хүмүүс.
Энэ л миний төсөөлдөг ертөнц.
Та бүхэнд маш их баярлалаа.
(Алга ташилт)