Fólk tekur ákvarðanir á hverjum degi.
Til dæmis áður en þú ferð út
þá hefur þú eiginlega ef-setningu, sem er svona:
EF það er rigning, ÞÁ þarf ég að ná í jakkann minn.
Og tölvur eru frábærar þegar þú hefur ákveðið að nota svona setningar,
sem þær geta framkvæmt örugglega og á ótrúlegum hraða.
Þannig að tölvuforrit er í rauninni
smávegis stærðfræði og nokkrar
ef-setningar, þar sem ákvörðun er tekin.
Í þessari þraut er
ef-kubbur, sem hjálpar uppvakningnum að taka ákvörðun,
Hann athugar eitthvað.
Sem dæmi skulum við nota kubb sem segir, "ef það er slóð til vinstri"
og setja "snúa til vinstri"-skipun inn í hann
Þá erum við að segja uppvakningnum að skoða umhverfi sitt
og kanna hvort það er slóð til vinstri,
og ef svo er þá snúa í þá átt.
Og svo notum við "færa-áfram"-kubb innan í þessari endurtekningu
til að láta hann færa sig áfram svo lengi sem
hann vill bara fara beint.
Svo þegar það er beygja, þá mun ef-kubburinn segja honum að snúa sér til vinstri.
Og þú getur séð að ef við gerum það
ef við tökum beygjuna til vinstri en förum annars áfram, þá munum við ná markmiðinu.
Þetta er dæmi um að nota ef--setningu
sem er í raun grundvallarhugtak í tölvuforritun.
Eitt af því fyrsta sem ég lærði var hvernig á að skrifa forrit sem spilar myllu
svo ég hafði ef-setningar til að segja
að ef hinn spilarinn er að fara að sigra, að loka þá á þann stað.
Skemmtu þér því vel við að læra að nota ef-setningar, Þær eru lykilhugtak.