Tot zover hebben we het gehad over alle prachtige voordelen
waarin slaap voorziet,
maar hoeveel slaap hebben we eigenlijk nodig?
[Wetenschappelijk slapen]
Voor de gemiddelde volwassene is de huidige aanbeveling
zeven à negen uur slaap per nacht.
We hebben geleerd uit brede epidemiologische onderzoeken
dat uitgaande van die zeven à negen uur,
je overlijdensrisico begint te stijgen als je eenmaal daaronder komt.
Het 'Center for Disease Control' in de VS, het CDC,
dringt aan op een minimum van zeven uur slaap per nacht
voor een volwassene.
Oftewel: hoe korter je slaapt,
hoe korter je leven.
Maar er blijkt niet zo'n lineair verband te bestaan als je zou verwachten.
Het is niet zo dat hoe meer je slaapt,
hoe lager je overlijdensrisico is.
Er gebeurt namelijk iets raars.
Als je boven die negen uur komt,
zie je dat overlijdensrisico juist terug omhoog gaan,
wat vreemd en eigenaardig lijkt.
Wetenschappers hebben gewezen op twee mogelijke verklaringen.
De eerste is dat als je naar die onderzoeken kijkt,
het zo kan zijn dat sommige individuen aan serieuze ziektes lijden.
Als we besmet raken of een ziekte hebben,
proberen we meestal meer te slapen;
we blijven langer in bed.
Anders gezegd:
het was de ongedocumenteerde ziekte in die onderzoeken
die ervoor zorgde dat die individuen meer probeerden te slapen.
Dat is één verklaring.
De tweede mogelijke verklaring is slechte slaapkwaliteit,
omdat we weten dat slaapkwaliteit,
los van slaapkwantiteit,
ook verband houdt met overlijdensrisico.
En hoe lager je slaapkwaliteit is,
hoe hoger je overlijdensrisico.
Mensen die 'niet goed slapen', proberen meestal langer te slapen;
ze proberen langer in bed te blijven
ter compensatie van de slechte slaapkwaliteit.
Het is misschien slechte slaapkwaliteit
die zich vermomt als lang slapen,
welke verband houdt met een hoger overlijdensrisico,
en niet dat lange slapen zelf.
Maar als we een beetje afstand nemen
en denken aan de maatschappij als geheel,
denk ik dat het moderne leven ons voortdurend dwingt
om lange dagen te werken en zo onze slaap te verwaarlozen.
Maar als we er straks nog willen zijn
om de vruchten te kunnen plukken van al dat harde werken,
moeten we misschien onze slaap wat meer prioriteit geven.