ตั้งแต่รุ่งอรุณของมนุษยชาติ
ประชากรประมาณ 100.8 พันล้านคน มีชีวิตอยู่และตาย
จำนวนประชากรโลกนั้น เพิ่มขึ้นประมาณ 0.8%ในแต่ละปี
เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของพวกเขา หลังจากที่เสียชีวิต
และท้ายที่สุดแล้ว ดาวเคราะห์นี้ จะไม่เหลือที่ฝังศพหรือเปล่า
เมื่อหัวใจของคนหยุดเต้น
ร่างกายจะผ่านระยะต่าง ๆ ก่อนที่มันจะเริ่มย่อยสลาย
ภายในไม่กี่นาทีหลังความตาย
เลือดเริ่มที่จะตกลงมา อยู่ในส่วนล่างของร่างกาย
โดยทั่วไปแล้ว ภายในแปด ถึงสิบสองชั่วโมงต่อมา
ผิวหนังในบริเวณนั้นก็จะเริ่มเปลี่ยนสีโดย ลิวอร์ มอร์ทิส หรือรอยเขียวช้ำหลังตาย
และในช่วงของเวลาตายนั้น กล้ามเนื้อของร่างกายคลายตัวอย่างสมบูรณ์
ในสภาวะที่เรียกว่า การอ่อนปวกเปียกขั้นต้น
มันจะเกร็งตัวหลังจากสองถึงหกชั่วโมงต่อมา ในสภาวะที่รู้จักกันว่า ไรกอร์ มอร์ทิส
การเกร็งแข็งนี้แผ่ไปทั่วกล้ามเนื้อ
และความเร็วของมันก็อาจต่างกันไปตามอายุ เพศ และสิ่งแวดล้อมรอบ ๆ
ร่างกายยังมีอุณหภูมิที่เปลี่ยนไป
โดยมักจะเย็นลง จนถึงอุณหภูมิแวดล้อมของมัน
ต่อไป การย่อยสลายจะเกิดขึ้น
ซึ่งมันคือกระบวนการที่ซึ่งแบคทีเรีย และแมลงต่าง ๆ สลายร่างกาย
ปัจจัยต่าง ๆ ส่งผลต่อ อัตราการย่อยสลายนี้
อย่างไรก็ดี มีข้อชี้แนะพื้นฐานถึงผล จากสิ่งแวดล้อมที่มีต่อการย่อยสลาย
เรียกว่า กฏของแคสเปอร์
มันกล่าวว่า ถ้าปัจจัยอื่น ๆ เท่ากัน
ร่างที่สัมผัสกับอากาศย่อยสลายได้เร็ว เป็นสองเท่าของร่างที่แช่อยู่ในน้ำ
และเร็วเป็นแปดเท่าของร่างที่ถูกฝังดิน
ความเป็นกรดในดินยังส่งผลอย่างมาก ต่อการเก็บรักษากระดูก
ดินที่มีความเป็นกรดสูง ที่ pH น้อยกว่า 5.3
จะย่อยสลายกระดูกอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่ดินที่เป็นกลางหรือเป็นเบส ที่มีค่า pH ที่ 7 หรือสูงกว่า
โครงกระดูกจะยังคงอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างดี เป็นเวลาหลายศตวรรษ
วัฒนธรรมต่าง ๆ ตลอดประวัติศาสตร์ ได้พัฒนาวิธีการจำเพาะเพื่อฝังศพ
ย้อนกลับไปนานถึงการฝังศพ ของนีแอนเดอร์ทัลคนแรก
ความตายเกี่ยวข้องกับพิธีกรรม
เช่นการจัดวางท่าทาง การทาสี หรือการตกแต่งศพ
การฝังศพตามธรรมเนียมชาวคริสต์ แบบดั้งเดิม ตกแต่งศพด้วยเสื้อผ้า
ในขณะที่ตามธรรมเนียมชาวอิสลาม
ร่างถูกห่อด้วยสิ่งทอทางพิธีกรรม
โดยต้องร่างนั้นจะหันหน้าไปทางกรุงเมกกะ
ตามธรรมเนียมชาวฮินดูจะเผาร่างตามพิธีกรรม
และชาวโซโรแอสเตอร์ ผู้ที่นับถือศาสนา ที่เชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียวที่เก่าแก่ที่สุด
ตามธรรมเนียมแล้ว จะวางร่างเอาไว้ที่ ส่วนบนของหอคอย เพื่อให้ได้รับแสงอาทิตย์
และให้ถูกพบได้โดยนกกินซาก
ก่อนที่จะมีการปฏิวัติอุตสาหกรรม การฝังศพเป็นเรื่องพื้นฐานและทำได้ไม่ยาก
ทุกวันนี้ บริเวณที่เหมาะสมต่อการฝังศพ กำลังจะหมดไปในบริเวณที่มีประชากรมาก
การซื้อพื้นที่ฝังศพส่วนตัวอาจมีราคาแพง
และหลาย ๆ คนก็ไม่สามารถ ที่จะทำการฝังศพแบบทั่วไปได้
แม้แต่การเผาศพ การทำศพที่พบได้มากที่สุด เป็นอันดับสองของโลก
ก็มีราคาแพง
สำหรับคำถามเรื่องพื้นที่ที่กำลังขาดแคลน
ประเด็นไม่ได้เกี่ยวกับจำนวนที่ดินทั้งหมด ในโลกใบนี้
เนื่องจากประชากรจำนวนมาก จะกระจุกตัวกันอยู่ในเมืองใหญ่ ๆ
เมืองขนาดใหญ่ส่วนมากในโลก
อาจกำลังขาดแคลนพื้นที่ที่เหมาะสม ต่อการฝังศพภายในศตวรรษนี้
สำหรับลอนดอน มันอาจเร็วกว่านั้น
มันอาจเกิดขึ้นภายในปี ค.ศ. 2035
แล้วแบบนี้ เรามีทางเลือกอื่นหรือไม่
ที่อาจช่วยแก้ปัญหาเรื่องพื้นที่
ในบางประเทศ สุสานตึกระฟ้า สามารถทำให้ฝังศพในแนวตั้งได้
บางตัวเลือกให้ความสนใจกับความสัมพันธ์ ของร่างกายที่มีต่อสิ่งแวดล้อม
นวัตกรรมการจัดการศพยุคใหม่ เช่น การแช่แข็งแห้ง และการบดร่าง
ทำให้เป็นผงที่สามารถ เปลี่ยนเป็นปุ๋ย
เมื่อผสมกับออกซิเจนและน้ำ
ยังมีการฝังศพแบบเป็นมิตรกับธรรมชาติ ที่ใช้สารจำเพาะ
เช่น โลงที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ
โกศที่ใช้เพาะกล้าไม้
และชุดการฝังศพที่ใช้ปลูกเห็ดได้
แนวปะการังชั่วนิรันดิ์ ได้นำแนวคิดนี้ไปยังทะเลลึก
โดยใช้การผสมกันระหว่างเถ้าและซีเมนต์ เพื่อสร้างที่อยู่ให้กับสิ่งมีชีวิตในทะเล
ความตายเป็นส่วนหนึ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ของการเป็นมนุษย์
แต่การที่เราปฏิบัติต่อร่างและการฝังศพนั้น ยังคงมีการเปลี่ยนแปลงต่อไป
เราอาจมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพ
ศาสนา
หรือวิธีการปฏิบัติต่อการตายที่แตกต่างกัน
แต่ความต้องการที่เพิ่มขึ้นมาก ต่อพื้นที่การฝังศพ
อาจผลักดันให้เรามีความคิดสร้างสรรค์
เกี่ยวกับว่าร่างของเราจะไปอยู่ที่ไหน เมื่อเรามาถึงระยะสุดท้ายของชีวิต