Haiti'nin kraliyet çifti, sağır edici alkışlarla taç giydi.
Süslü tacını ve asasını aldıktan sonra,
Henry Christophe, 20 metre yüksekte olan tahtına geçti.
Ancak tezahürat yapanlar, Haiti'nin ilk kralının
sonuncusu olacağını bilmiyorlardı.
Grenada adasında doğumunda köleleştirilmiş olan Christophe,
çocukluğunu Karayip adalarının çoğuna taşınarak geçirdi.
1779 yılında sadece 12 yaşındayken,
Amerikalı devrimcilere Savannah Savaşı'nda yardımcı olmak için
efendisine eşlik etti.
Bu uzun süreli kuşatma, Christophe’un şiddetli bir devrimle ilk karşılaşmasıdır.
Savaştan hemen sonra Christophe’un hayatı hakkında
günümüze ulaşan az sayıda yazılı kayıt var.
Önümüzdeki on yıl boyunca,
Fransız Saint-Domingue kolonisindeki bir otelde bir duvarcı
ve garson olarak çalıştığını biliyoruz ve Haiti daha sonra biliniyordu.
1791 yılında, koloninin köleleri isyan çıkarınca,
Christophe özgürlük için savaşmak için başka bir fırsat buldu.
Toussaint Louverture liderliğindeki isyancılar, ada sahiplerinin yanı sıra
adanın kontrolünü isteyen İngiliz ve İspanyol güçlerine karşı savaştı.
Christophe hızla, kendisinin daha deneyimli generallere
eşit olduğunu kanıtlayarak yükseldi.
1793'te Louverture,
tüm Saint-Domingue köleleştirilmiş insanlarını başarıyla kurtarmıştı
ve 1801'de adayı yarı özerk bir sömürge olarak kurmuştu.
Fakat bu süre zarfında, Napolyon Bonaparte Fransa'da iktidara gelmiş
ve imparatorlukta köleliği ve Fransız otoritesini
restore etme görevini yerine getirmişti.
Fransız köleliğini eski hâline getirme girişimi şiddetli direnişle karşılaştı,
General Christophe askeri işgali önlemek için
başkenti bile yaktı.
Sonunda, isyan ve sarı ateş salgını,
Fransız askerleri geri çekmeye zorladı ama çatışmada zayiat verilmedi.
Louverture yakalandı ve bir Fransız hapishanesinde ölüme terk edildi;
Christophe’un dokuz yaşındaki oğlunun birkaç yıl sonra paylaşacağı bir kader.
Devrimin ardından Christophe ve generaller,
Jean-Jacques Dessalines ve Alexandre Pétion
yeni hükûmette öne çıkan pozisyonlara yükseldi.
1804 yılında, Dessalines bağımsız Haiti imparatoru ilan edildi.
Fakat özel gücü elinde tutma arzusu, taraftarlarını uzaklaştırdı.
Sonunda, Dessalines’in yönetimi 1806’da suikastla sonuçlanan
siyasi bir komployu teşvik etti.
Ardından gelen güç mücadelesi, ülkeyi bölen bir iç savaşa yol açtı.
1807'de Christophe Cap-Haitien'de kuzey başkanlığını yönetiyordu
ve Pétion güneyi Port-au-Prince'den yönetiyordu.
Pétion, cumhuriyetini ABD’den modelleyerek
devrimin demokratik köklerine sadık kalmaya çalıştı.
Hatta diğer ülkelerdeki sömürge karşıtı devrimcileri bile destekledi.
Bu politikalar onu halkına sevdirdi,
ancak ticareti ve ekonomik büyümeyi yavaşlattı.
Christophe ise, bağımsız bir Haiti için daha saldırgan planlar yaptı.
Devletin tarım kontrolünü korurken toprakları halka dağıttı.
Ayrıca, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri de
dahil olmak üzere birçok yabancı ülkeyle ticaret kurdu
ve dış politikalarına müdahale etmeme sözü verdi.
Fransızlar yeniden istila etmeyi dener diye büyük bir kale inşa etti.
Tüm bunları başarmak için Christophe zorunlu çalışma başlattı
ve otoritesini güçlendirmek için 1811'de kendisini kral olarak taçlandırdı.
Saltanatı boyunca, eşi ve kalan üç çocuğuyla birlikte
Sans Souci adında görkemli bir sarayda yaşadı.
Christophe’un krallığı, ticaretin, endüstrinin, kültürün
ve eğitimin hızlı gelişmesine nezaret etti.
Halk eğitimini sağlamak için ünlü Avrupalı sanatçıları
ve Avrupalı öğretmenleri Haiti’nin kültürel dünyasına getirtti.
Ancak, kral başlangıçta vatandaşları arasında popüler olmuşken
emirleri, Haitililerin yok etmek için mücadele ettikleri köleliğin
rahatsız edici bir hatırlatmasıydı.
Zaman geçtikçe, giderek artan otoriter politikaları destek kaybetti
ve güneye karşı olan rakipleri güçlendi.
1820 Ekim'inde saltanatı trajik bir şekilde son buldu.
Zayıflatıcı bir inme aylar sonra ülkeyi yönetememesine neden oldu,
ordusunun kilit üyeleri güney güçlerine gitti.
İhanete uğramış ve umutsuz kral intihar etti.
Bugün, Christophe’un karmaşık tarihinin izleri hâlâ
saraylarının un ufak kalıntılarında ve Haiti’nin
köleliği kalıcı olarak kaldıran ilk ulus olma mirasında bulunabilir.