Het koningspaar van Haïti werd op weg naar hun kroning door een menigte begroet.
Nadat hij z'n kroon en scepter kreeg,
nam Henri Christophe plaats op z'n troon, die 20 meter boven de grond rees.
De blije toeschouwers wisten niet dat de eerste koning van Haïti
ook meteen de laatste zou zijn.
Christophe werd als slaaf geboren op het eiland Grenada
en van het ene Caraïbische eiland naar het andere gebracht.
In 1779, hij was toen twaalf jaar oud,
ging hij samen met z'n meester de Amerikaanse revolutionairen helpen
in de Strijd om Savannah.
Dit beleg was z'n eerste kennismaking met een gewelddadige revolutie.
Slechts enkele overgebleven verslagen
vertellen over Christophes leven direct na de oorlog.
Tien jaar lang
werkte hij als metselaar en als ober in een hotel
in de Franse kolonie Saint-Domingue, zoals Haïti toen heette.
Door de slavenopstand in 1791 in de kolonie
kreeg Christophe een nieuwe kans om te vechten voor vrijheid.
Onder Toussaint Louverture vochten de rebellen tegen plantagehouders
en tegen Britse en Spaanse troepen die de eilanden wilden veroveren.
Christophe maakte een bliksemcarrière
en verwierf al snel de rang van generaal.
In 1793 had Louverture alle slaven van Saint-Domingue bevrijd.
In 1801 had hij van het eiland een deels onafhankelijke kolonie gemaakt.
Maar toen Napoleon Bonaparte in Frankrijk naar de macht greep,
deed hij er alles aan om de slavernij en de Franse autoriteit te herstellen
door het hele rijk.
Het verzet tegen pogingen de slavernij weer in te voeren was enorm.
Christophe zette zelfs de hoofdstad in lichterlaaie
om een militaire bezetting te voorkomen.
Uiteindelijk dwongen de opstand en de gele koorts
de Franse soldaten zich terug te trekken, maar dat ging niet zonder slag of stoot.
Louverture werd in de gevangenis gegooid en aan z'n lot overgelaten,
zoals ook zijn negenjarige zoon een paar jaar later.
Na de revolutie
kregen Christophe en de generaals Jean-Jaques Dessalines en Alexandre Pétion
belangrijke posities in de nieuwe regering.
In 1804 werd Dessalines uitgeroepen tot keizer van een onafhankelijk Haïti.
Maar z'n despotische bewind zette kwaad bloed bij het volk.
Dit leidde uiteindelijk tot een politiek complot
en in 1806 werd hij vermoord.
De burgeroorlog die volgde, verdeelde het land in tweeën.
In 1807 werd Christophe president van het noordelijke Cap-Haïtien
en Pétion regeerde over het Zuiden, bij Port-au-Prince.
Pétion bleef democraat in hart en nieren
en richtte de republiek in naar voorbeeld van de Verenigde Staten.
Ook steunde hij vrijheidsstrijders in andere koloniën.
Zijn beleid maakte hem geliefd,
maar was slecht voor de handel en de economie.
Christophe had veel ambitieuzere plannen voor een onafhankelijk Haïti.
Hij verdeelde het land onder het volk,
maar de landbouw bleef onder staatstoezicht.
Hij dreef handel met het buitenland,
waaronder het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten,
en zwoer zich niet met hun buitenlandbeleid te bemoeien.
Ook liet hij een enorme citadel bouwen voor als de Fransen weer binnenvielen.
Hiervoor maakte hij gebruik van dwangarbeid
en om z'n positie te versterken kroonde hij zichzelf tot koning in 1811.
Tijdens z'n regeerperiode woonde hij in het mooie paleis Sans-Souci
met z'n vrouw en hun drie nog levende kinderen.
In het koninkrijk ontstond bloeiende handel,
industrie, cultuur en onderwijs.
Hij haalde Europese kunstenaars naar Haïti om de cultuur te bevorderen
en hij liet onderwijzers komen om openbare scholen te stichten.
Maar hij raakte z'n populariteit onder de bevolking kwijt.
Het instellen van dwangarbeid, was een nare herinnering
aan de slavernij waar de Haïtianen zo hard tegen hadden gevochten.
Met z'n autoritaire beleid verloor hij langzaam hun steun
en z'n tegenstanders in het zuiden werden steeds sterker.
In 1820 kwam hij tragisch aan z'n einde.
Kort nadat een hartaanval het hem onmogelijk maakte te regeren,
liep de legertop over naar de zuidelijke troepenmacht.
Verraden en wanhopig, pleegde de koning daarop zelfmoord.
Nog steeds vind je sporen van z'n gecompliceerde geschiedenis
in de ruïnes van z'n paleizen
en in het feit dat Haïti als eerste land voorgoed de slavernij heeft afgeschaft.