Pamiętacie trzy etapy tworzenia animacji?
Najpierw robimy zmienne poza pętlą rysowania,
a w pętli używamy ich w programie rysowania.
Mamy więc zmienną dla pozycji „x”, dla pozycji „y”,
dla szerokości kulki i dla jej wysokości.
Za każdym razem nieznacznie modyfikujemy te zmienne,
tak że „x” będzie dawną wartością plus 1.
Będzie się stale zwiększać.
A „y” to będzie stara wartość minus 2,
więc „y” będzie ciągle maleć.
Szerokość kulki to stara wartość mnożona przez 0,99.
To liczba mniejsza od 1, to kulka będzie maleć.
Wysokość kulki to stara wartość
podzielona przez 1,01,
co jest większe od 1. Kulka zmaleje.
Gdy wcisnę „restart”, wszystkie atrybuty kulki się zmienią.
Patrząc na te 4 wiersze programu,
zauważycie podobieństwo. Mamy zmienną,
znak równości, tę samą zmienną,
operator: plus, minus, razy, podzielić...
i jakąś liczbę.
Ten schemat jest tak popularny w programowaniu,
a programiści są tak leniwi, że powiedzieli:
„Skoro tak często tego używamy,
trzeba by pisać to szybciej”.
Powstał więc skrót. Coś takiego.
Zamiast mówić „x” równa się „x plus 1”,
mogłabym powiedzieć: „x+ równa się 1”. Jasne?
A zamiast powiedzieć „y” = „y-2”,
można by: „y- równa się 2”.
Zamiast mówić, że szerokość kulki to szerokość razy 0,99,
Powiem... Zgadliście!
„szerokość razy równa się 0,99”.
A zamiast mówić, że wysokość to wysokość dzielona przez 1,01,
powiemy: „wysokość podzielić równa się 0.01”.
To bierze wartość zmiennej...
czyli szerokość kulki... i mnoży przez 0,99.
Powie więc: „szerokość razy 0,99”.
I włoży to w zmienną - szerokość kulki.
Wciskam „restart” i animacja wygląda tak samo jak przedtem.
Teraz wy też możecie się lenić!