Dikur para katër apo pesë vjetësh,
isha i ulur në një skenë në Filadelfia, mendoj se ishte,
me një çantë të ngjashme me këtë.
Dhe isha duke nxjerre nje molekulë nga kjo çantë.
Dhe thoja, ju nuk e njihni ketë molekulë shumë mirë,
por trupi juaj e njeh teper mirë.
Dhe në atë kohë, mendoja se trupi juaj e urrente atë,
sepse ne jemi të imunizuar kundër saj. Kjo quhet alpha-gal epitope.
Dhe fakti se valvulat e zemrës së derrit kanë shumë kesi gjërash
është arsyeja pse ju nuk mund të transplantoni zemrën e derrit në një njeri.
Faktikisht trupi ynë nuk i urren ato.
Trupi ynë i pëlqen ato. I ha ato.
Dua të them që qelizat e sistemit tonë imunitar jane gjithnje te uritura.
Dhe nëse ndonjë antitrup mbërthehet në një nga këto gjëra
në qelizë, do të thotë "kjo është ushqim".
Tani, unë isha duke menduar për atë gjë dhe thashë, e dini, ne kemi këtë
përgjigje imune ndaj kësaj molekule qesharake
që ne nuk e krijojmë, dhe e shohim në shumë kafshë etj.
Por unë thashë ne nuk mund ta heqim atë,
sepse të gjithë njerëzit që u munduan të transplantojnë valvulat e zemrës
kanë gjetur se ju nuk mund të hiqni këtë imunitet.
Dhe unë thashë, pse nuk e përdorni atë?
Çfarë ndodh, nëse unë do ta futja këtë molekulë,
në një bakterie
do të ishte patogjenike per mua, që sapo ka pushtuar mushkëritë e mia?
Unë mendoj se mund të futja menjëherë
një përgjigje imune që tashmë do të ishte aty brenda,
ku nuk do te kërkonte më shumë se 5 - 6 dite për tu zhvilluar --
do të sulmonte kudo qe kjo gje do te futej.
Eshtë e ngjashme me gjërat që ndodhin kur ju,
sikur ju t'ju kenë ndaluar për një gjobë qarkullimi rrugor në Los Anxheles
dhe polici ju fut një çantë me marijuana në autoveturën tuaj,
dhe pastaj ju dënon për mbajtje marijuane.
Është si kjo shumë shpejte, shumë e lehtë për ë hequr njërzit nga rruga.
(Të qeshura)
Pra ju mund të merrni një bakterie
kjo nuk i ben gjerat aspak,
dhe nëse mund të futni këto mirë
ju mund ti hiqni nga rrugët.
Dhe për disa bakterie
ne nuk mund ta bëjmë këtë gjë.
Antibiotikët tane po humbin aftësi.
Dhe, mendoj, se bota po harxhohet gjithashtu.
Pra nuk ka rëndësi se në 50 vite --
streptococcus dhe gjëra si kjo do të jenë endemikë --
sepse ne nuk do te jemi këtu. Por nëse jemi --
(Të qeshura)
ne na duhet një gjë për të ndaluar këto bakterie.
Pra unë fillova të punoja ne këtë gjë,
me shumë koleg tjerë.
Dhe per të bashkuar këtë gjë me gjëra që janë
vetë të bashkuara me zona tjera
me bakterie që ne nuk i duam.
Dhe tani ndihem si George Bush.
Është si "misioni i kryer."
Pra mund te jem duke bere diçka tue keqe, sikur ai që kishte bërë në atë kohë.
Por dua te them qe ne kemi filluar te punojmë.
Dhe është duke mbytur bakteriet. Duke i ngrënë ato.
Kjo gjë mund të ngjitet, si ky trekëndëshi i gjelbert këtu lart,
që simbolizon këtë tani.
You mund ta bashkoni këtë me ADN.
Dhe ajo ADN do të bashkohet
me objektivin që ju keni zgjedhur për të.
Pra ju mund të gjeni një karakteristikë të vogël në një bakterie që nuk e dëshironi
si stafilokoku -- mua nuk më pëlqen dha aq,
pasi vrau një mikun tim, profesor, vitin e kaluar.
Nuk i reagon antibiotikeve. Pra nuk më pëlqen.
Dhe jam duke bërë diçka që të bashkohet me të.
Qe do të di si të gjejë stafilokok ku është në trupin tuaj,
dhe që do të alarmojë sistemin imunitar për ta sulmuar.
Kjo është ç'ndodhi. E vëreni këtë vizë në majë fare
me pikat e vogla?
Janë një grup minj që janë helmuar
nga shokët tanë shkencëtar ne Teksas,
në Bazën Ajrore Bruks (Brooks), me anthrax.
Dhe po ashtu ata janë trajtuar me një medikament që ne kemi prodhuar
që do të sulmojë vetëm anthraksin,
dhe do të drejtojë sistemin imunitar tek ai.
Ju do ta shihni se ata te gjithë mbetën gjallë, ata në majë --
me një indeks mbijetese 100 përqind
Në të vertetë ata jetuan edhe 14 dite tjera,
apo 28 kur ne i vramë,
dhe i disektuam për të parë se çfarë vajti gabim.
Pse ata nuk ngordhën?
Ata nuk ngordhën pasi ata nuk e kishin antraksin.
Pra ja dolem. Mire?
(Duartrokitje)
Missioni u perfundua!
(Duartrokitje)