Şafak vakti taşınabilir, on bin yurdelik şehrin üzerinde yükselirken
Kraliçe Boraqchin kaba bir şekilde uyandırılmıştı.
Bir haydut koyun, hizmetkârlarını ve gardiyanlarını aştı
ve odasına girip yatağa atladı
ve kulağına meledi.
Moğol İmparatorluğu'ndaki dev bir krallık olan Altınordu'nun
ürkütücü hanımı olmasına rağmen,
Boraqchin yönetimde uygulamalı bir yaklaşıma sahipti.
On beş yaşından beri,
Cengiz Han'ın korku dolu torunu olan
Batu Han ile evliydi
ve eşi akınlara gittiğinde
sürüleri, aileyi ve binlerce şehri yönetme görevlerini üstlenirdi.
Bu onu binlerce kişinin yaşadığı şehrin yöneticisi ve işleticisi yapar.
Yılda iki defa, Boraqchin şehri iki mevsimlik kamp alanını arasında taşır.
Bu, sabit su kaynağı ve yemyeşil çimenleri
ve kışın sert rüzgardan korunma sağlardı.
Bütün bu faaliyet haftalar süren katı planlamalar, nüfuzu altındaki
diğer kamplarla ve stratejik heyetlerle birlikte hareket etmelerini
ve uyuşuk hareket eden hayvanların hızına sabırlı olmalarını gerektiriyordu.
Bugün taşınma günü
ve kadınların, komutanları, kölelerin ve hayvanların yaz için
Volga nehrine doğru hareket etmesi gerekiyor.
Boraqchin dışarı çıkınca
bir koşuşturma tarafından karşılandı -
istenmeyen ziyaretçisi etrafında daireler çiziyordu.
Eşyalarını yük arabalarına güvenli bir şekilde yerleştirmeye çalışıyorlardı.
Boraqchin kontrol altına almalarını emretti -
fakat ipin ucunu tutacak kadar hızlı davranabilecek tek kişi oydu.
Sonra çadırını toplayan ve özel vagonuna kaldıran
kadınları denetler.
Yirmi tane öküz gereklidir
ve yönlendirmek için Boraqchin kendinden başkasına güvenmez.
Sonra, Boraqchin ve tüylü arkadaşı korumalarla bir araya geldi.
Eşinin özel karşılama çadırı ve yolculuk boyunca kullanılan
kurulabilir tahtı için özellikle dikkatli olmalarını emretti.
Ayrıca atlı uşak olarak hizmet ederler
ve güzergahı nasıl güvenli tutacaklarını, güvenlik için onu nasıl çevreyeleceklerini
ve hayvanları kontrol altında tutmalarını söyledi.
Ama koyun sonunda ellerinden kurtulup tarlalara doğru koştuğunda,
korumalar, çadırları toplayan insanlara doğru
koşan koyuna anca yetişebildi.
Kızgın olan Boraqchin çayırlara doğru atını sürdü.
Oraya vardığında
belalı koyunun sürünün arasına doğru hareket ettiğini gördü.
Takip ettiğinde
annesi olan dişi koyunun yanına kıvrıldığını gördü.
Hamileydi ve belli ki acı çekiyordu.
Taşınma heyecanı sırasında dişi koyunun eli kulağında olan
doğumunu unuttuklarını fark etti.
Çobanı bulmak için zaman yoktu,
bunun yerine Boraqchin kollarını sıvadı ve kollarına yağ sürdü
ve krallığa iki tane ekleme yapması için dişi koyuna doğumda yardım etti.
Kuzuları anneleri ile bıraktı
ve kampa geri döndü.
Toplanmaya son dokunuşlar yapılıyordu
ve araçlar sıralanmaya başlamıştı.
Bu sıra kraliçe ile başlar
ve hazineleriyle dolu 200 vagonla devam eder.
Sonra diğer eşler ve tayfa,
ardından cariyeler gelir
ve bu sadece Boraqchin'in kampı.
Bundan sonra sırada ikinci eş tarafından yönetilen
diğer imparatorluk kampı vardır
ve sonra diğer eşler tarafından yönetilen iki tane daha kamp vardır.
Boraqchin haftalardır, düzgün bir yolculuk ve muntazam bir sıra için
onları kontrol ediyor.
Ama onlar sadece sıranın kraliyet kısmını oluşturuyor -
arkalarında portatif şapel ve camileri ile din adamları
ailelerin, esnafların ve çobanların oluşturduğu
sivillerden oluşan gruplar vardır.
Sonunda, Boraqchin vagonuna yerleşiyor.
Varış yerlerine ulaşmaları haftalar sürecek.
Tabii ki de yolculuk boyunca
herkesi ustalıkla kontrol edecek-
kendi gururlu çocuklarından ve en dikkat edilecek halktan
sıranın en sonundaki en avare koyuna kadar.