(صداهای طبیعت)
وقتی ۴۵ سال قبل
شروع به ضبط صداهای طبیعت کردم،
هیچ نمیدانستم که مورچهها،
لارو حشرات ، شقایقهای دریایی و ویروسها
هر یک صدایی منحثر بفرد تولید میکنند.
اما اونا صدا تولید میکنند.
و هم چنین هر گونه وحشی ساکن در سیاره،
مثل صدای جنگلهای بارانی آمازون که در اینجا می شنوید.
در حقیقت جنگلهای معتدل و گرمسیری
یک ارکستر زنده از صدای حیوانات هستند،
که تجلی لحظهای و سازمان یافتهای از
صداهایحشرات، خزندگان، دوزیستیان، پرندهها و پستانداران است.
و هر صدایی که از یک موجود وحشی خارج میشه
نشان خاص خودش رو ایجاد میکنه،
که هر یک اطلاعات زیادی رو به همراه داره،
و برخی از آنها را میخواهم امروز با شما به اشتراک بگذارم.
صدا از سه منبع اصلی تشکیل شده.
اولی جیوفونی(صداهای زمینی) نام داره،
یا همون صداهای غیر زیستی
که در هر زیستگاه طبیعی ایجاد میشود،
مثل صدای درختان ، آوای جویباران،
صدای امواج دریا و حرکت زمین.
دومین قسمت بیوفونی(صداهای حیوانی) است.
بیوفونی شامل همه صداهایی است که
توسط یک موجود زنده
درزمان و مکان خاص تولید میشه.
و سومی صداهایی است که ما تولید می کنیم
که به آن آنتروفونی (صداهای انسانی) میگویند.
بعضی ها مثل موسیقی وتئاتر منظم هستند،
اما بیشترشون بی نظم و ناموزون هستن
که آنها را سر و صدا مینامیم.
زمانی بود که من صداهای طبیعت رو
چیز بی ارزشی می دانستم.
وجود آنرا انکار نمیکردم، ولی ارزش آنرا انکار میکردم.
خب، من اشتباه میکردم. چیزی که من از این شناخت صداها یاد گرفتم
این بود که میشه با دقیق شدن دراین صداها ابزاری یافت
که به وسیله اون میشه سلامتی اون جاندار را
در همه جنبههای زندگی ارزیابی کرد.
وقتی در اواخر دهه شصت صداها را ضبط کردم.
شیوههای معمولی ضبط کردن محدود بود
به ضبط صدای جانداران به صورت جداگانه .
مثل صدای پرندگان، که اوایل فقط صدای آنها ضبط می شد.
اما بعدها پستانداران و دوزیستان هم .
برای من، این تا حدودی شبیه درک عظمت
سمفونی شماره پنج بتهوون
با خارج کردن صدای یک ویولونیست
از مجموعه ارکستر
و فقط شنیدن همون یک قسمت از موسیقی بود.
خوشبختانه، موسسههای بیشتر و بیشتری
در حال اجرای مدلهای جامعتری هستن
که من و تعداد کمی از همکارانم
بومشناسی صوتی را به آنها معرفی کردهایم.
وقتی چهل سال پیش ضبط صداها رو آغاز کردم،
روزانه ده ساعت ضبط می کردم
تا یک ساعت از قسمت مفید آنرا رو بردارم،
که برای یک آلبوم یا موسیقی فیلم
یا استفاده درموزهها مناسب بود.
حالا به دلیل گرم شدن کره زمین،
استخراج منابع،
سر و صداهای انسانی، در کنار سایر عوامل
این کار میتونه تا هزار ساعت طول بکشه
تا همون چیز رو ضبط کرد.
پنجاه درصد از آرشیو من به طور کامل
از موجوداتی است که از اساس دگرگون شدهاند
به طوری که آنها کاملا ساکت هستند
و یا نمیشه صدای بکرآنها رو شنید.
روشهای معمول برای ارزیابی یک جاندار
با شمارش تعداد گونهها و تعداد هر جاندار
داخل هر گونه در یک منظقه مشخص انجام میشه.
گرچه، با بررسی اطلاعات مرتبط با هم
از حیث جنس و تنوع صدایی که می شنویم،
می توانیم به نتایج دقیقی برسیم.
من دوست دارم نمونه هایی بیاورم
تا این احتمالات را با کنکاش در جهان
رمز گشایی کنم.
اینجا مراتع لینکلن است.
و سه و نیم ساعت ماشین رو مسافت آن است
در کوههای سیرا نوادا در شرق سانفرانسیسکو واقع شده
و حدود ۲۰۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
سالها در آنجا مشغول ضبط صدا بودم.
یک شرکت چوب بری، در سال ۱۹۸۸ ساکنان محل را قانع کرد
که روش جدید آنها هیچگونه اثرات زیست محیطی نخواهد داشت
روشی که آنها بکار می بردند
«قطع درختان انتخابی» نامیده می شد.
درختها را انتخابی می بریدند
بجای اینکه همه آنها را قطع کنند.
اجازه داده بودند صدا ها ضبط شود
هم قبل هم بعد از پایان قطع درختان.
بعد از آماده کردن وسایل انبوهی از آواز سحرگاهی پرندگان را ضبط کردم
آنهم با پروتکل دقیق، وسایل ضبط تنظیم شده،
چون میخواستم اصولی کار کنم.
این یک نمونه طیف نگاره.
طیف نگار نمایشگرگرافیکی صداهاست.
به اضافه نمایش زمان ازچپ به راست--
۱۵ ثانیه دراینجا نمایش داده شده --
فرکانس ازپایین صفحه به بالا
ازپایینترین به بالاترین.
شما می توانید ویژگی صدا را
در یک سوم یا نیمه پایین صفحه ببینید،
وقتی که پرندگان در مرتع بودند
اثرات صدای آنها درقسمت بالا نشان داده شده.
آنهم تعداد زیادی.
اینجا مرتع لینکن قبل از قطع درختان است.
( صداهای طبیعت)
خوب، بعد از یکسال که برگشتم
با همان برنامه قبلی
و ضبط صدا در شرایط مشابه،
تعداد زیادی از همان نغمههای سحرگاهی
ضبط کردم،
این چیزی است که حاصل شد.
این بعد ازقطع درختان بود.
شما می بینید که صداها
در قسمت یک سوم پایین صفحه هستند
اما توجه کنید چه چیزی از دو سوم بالای صفحه کم شده.
(صدای طبیعت)
این صدای دارکوب است.
خب، ۱۵ بار دیگر من به مرتع لینکلن
در ۲۵ سال گذشته سر زدم.
میتوانم به شما بگویم که صدای موجودات
ازنظر کمیت و تنوع
هنوز هم به حاالت اول برنگشته بود
به همان چیزی که بود.
اما عکسی از مرتع لینکلن بعدا گرفته شده
و شما از دید دوربین می ببینید
یا حتی با چشم خودتان،
شاخه ای یا درختی سر جای خود نباشد.
که خلاف ادعای شرکت چوب بری
مبنی بر اثرات زیست محیطی ثابت شود.
گرچه، گوشهای ما چیز دیگری میگویند.
همیشه دانشجویان جوان میپرسند،
این حیوانات چه میگویند،
راستش من هم نمیدانم.
اما آنها هم از حالات خود میگویند.
اگر ما نمی فهمیم مشکل از ماست.
کنار ساحل آلاسکا داشتم قدم میزدم،
و رسیدم به این استخر جزر و مد
که پربود از شقایقهای دریایی،
ازاین دستگاههای خورنده زیبا،
از خانواده مرجانها و عروسهای دریایی.
من کنجکاو بودم بدانم آنها صدایی تولید می کنند،
من گوشی و میکروفون
مخصوص زیرآبی پوشیده در پلاستیک را
نزدیک دهان موجود انداختم،
بلافاصله آن موجود شروع
بلعیدن میکروفون به شکمش کرد،
شاخکهای سطحی به تکاپو افتادند
تا ماده مغذی پیدا کنند.
صدای غرغر مانند و خیلی ضعیفی
که میشنوید بگوش رسید.
(صدای غرغر)
بله، نگاه کنید. وقتی چیزی نیافت که بخوره----
(صدای بوق مانند)
(خنده حضار)
من فکر میکنم این اصطلاحی است
متداول در همه زبانها.
(خنده حضار)
در اواخر چرخه تولید مثلی
وزغهای پا پهن بزرگ
خودشان را فرو میکنند حدود یک متری
خاک سفت بیابانهای غربی آمریکا،
جایی که آنها میتوانند بمانند چندین فصل
تا بموقع از خاک خارج شوند.
با افزایش رطوبت خاک
در فصل بهاردوباره وزغها به سطح آمده
و در اطراف حوضچههای بهاری
به شکل انبوهی جمع میشوند.
و به شکل جمعی آواز میخوانند
که دقیقا هماهنگ با هم است.
وزغها دو دلیل دارند.
یکی، بخاطررقابت برای یافتن جفت،
دیگری برای تشریک مساعی،
چون اگر آنها با هم آواز بخوانند،
حقیقتا مشکل می شود برای شکار چیانی مثل شغال،
روباه و جغدها تا وزغها را از جمع جدا کرده و بخورند.
این نمونه ای از یک طیف نگاری از آواز خوانی کر مانند وزغهاست
وقتی آنها شرایط طبیعی دارند.
(غور غور وزغها)
دریاچه مونو در غرب پارک ملی یوسیمایت
کالیفرنیا واقع شده.
و محل زیست مورد علاقه این وزغهاست،
همینطور خلبانان جت نیروی دریایی آمریکا.
که جنگنده های خود را تعلیم می دهند
در سرعتهای بالای ۱۱۰۰ کیلومتردر ساعت
در ارتفاعی کمتر از صد ها متر
از سطح زمین آبگیر مونو،
خیلی سریع، خیلی پایین با سر و صدای بالا
این سر و صدای ساخته بشر،
اگر چه شش و نیم کیلومتر
با آبگیر گفته شده فاصله دارد،
با این وجود صدای وزغها رو خفه میکنه.
شما میبینید که در این طیف نگار تمام انرژی
که قبلا وجود داشت محو شده
از آن قسمت بالای طیف نگار،
و وقفه ای هست در آواز وزغها در دو و نیم،
چهار و نیم و شش و نیم ثانیه،
سپس صدای جت و اثر خاص آن،
که به رنگ زرد در ته صفحه است.
(غور غور وزغها)
حالا بعد از عبور جتها
۴۵ دقیقه طول میکشد که وزغها
آن هماهنگی در آواز خود را بیابند،
در زمان پیش گفته، در نور مهتاب،
ما دیدیم دو تا شغال و یک جغد شاخدار
حمله کردند و چند تا وزغ شکار کردند.
خوشبختانه، پس از بازسازی زیست بوم
و کاهش تعداد پروازها، جمعیت وزغها،
که در سالهای ۱۹۸۰ تا اوایل ۱۹۹۰ در حال کاهش بود،
کاملا به حالت طبیعی برگشت.
حالا میخوام قصه سگ آبی را بگویم.
قصه بسیار درد ناک،
قصه ای که به نمایش می گذارد
حیوانات قادرند احساساتشان را نشان دهند،
موضوعی بحث بر انگیز در بین زیست شناسان .
یکی از همکاران مشغول ضبط صدا در نواحی غربی آمریکا بود
در اطراف این تالاب که شکل گرفته
شاید ۱۶۰۰۰ سال پیش در اواخر دوره یخبندان.
همچنین محل گلههای سگهای آبی است
که به نوعی تعادل اکوسیستم را
را باعث می شوند.
یک روز عصر که همکارم صدا ضبط میکرد،
ناگهان از بد حادثه
تعدادی شکاربان آمدند،
و بدون هیچ دلیل آشکاری
به طرف تالاب رفتند،
یک بسته دینامیت را در تالاب منفجر کردند،
و باعث مرگ سگ آبی و توله هایش شدند.
همکارم وحشت زده به نظاره نشست
تا به خود آید
تا بقیه عصر را صدا ضبط کند،
و شب هنگام او، واقعه بی نظیری را ضبط کرد:
سگ آبی که زنده مانده بود در یک دایره محدود شنا می کرد
و برای جفت و توله های از دست رفته خود از ته دل ناله می کرد.
این حقیقتا حزن انگیز ترین صدایی است
که تا حالا ازموجودات زنده شنیده ام،
چه انسان چه دیگران.
(گریه سگ آبی)
خب، بله.
زمینه های زیادی برای ضبط صدا وجود دارد،
که حیوانات بتونند رقص و آواز یادمان بدهند،
که آنها را میگذارم برای بعد.
اما شما شنیده اید که چگونه بیوفونی
به درک روشنتر ما از طبیعت کمک می کند.
شما درباره تاثیرات استخراج منابع،
سر و صداها در تخریب زیستگاهها شنیده اید.
آنجا که دانش زیست محیطی تلاش کرده
تا از منظر قوه بینایی همه چیز را بفهمد،
ولی درک بسیارعمیقتراز طریق شنوایی حاصل می گردد.
بیوفونی و ژئوفونی اثرات اختصاصی
جهان طبیعی است.
وقتی آنها را بشنویم،
یک احساسی از محیط زندگی،
و قصه واقعی زندگی به ما ارزانی می شود.
در عرض چند ثانیه،
یک قطعه صوت اطلاعات زیادی ارائه می دهد
از منظرهای متفاوت،
ازداده های قابل سنجش تا مسایل فرهنگی.
بینایی امور سطحی را میبینه
یک دید محدود و اولیه در زمینهای محدود،
اما صوت ابعاد را وسیعتر میکنه
تا ۳۶۰ درجهای که ما محصور آن هستیم.
اگر ارزش تصویر به اندازه ۱۰۰۰ کلمه باشه،
یک صوت برابر ۱۰۰۰ عکس ارزش داره.
و گوش ما به ما میگه
که زمزمه هر برگ یا موجودی
با سر منشا طبیعی زندگی ما حرف می زنه،
که احتمالا رازهای عشق و زندگی از آن سرچشمه گرفته،
مخصوصا انسانیت ما.
پایان سخن را میسپارم به پلنگی از آمازون.
(غرش پلنگ)
از اینکه گوش کردید سپاسگزارم.
(تشویق)