Eitt mikilvægasta hugtak í tölvunarfræði
er hvernig á að búa til nýjar skipanir; hvernig á að bæta eigin orðum í tölvutungumál.
Flest tölvutungumál hafa aðeins um hundrað orð eða skipanir
og listin felst í að skilgreina þín eigin orð úr þessum kóðaeiningum.
Við erum alltaf að gera þetta í íþróttum.
Til dæmis í körfubolta lærir maður að rekja boltann, hvernig á að gefa fyrir, hvernig á að taka frákast.
Þegar maður hefur lært þessar undirstöðuhreyfingar, lærir maður nýjar hreyfingar
og setur saman þessar hreyfingar i fléttur eins og "verja og velta" eða "gefa og fara"
og þaðan í enn flóknari leikfléttur.
Þegar maður hefur lært fléttu og gefið henni nafn, kunna allir í liðinu að gera hana.
Á sama hátt þegar maður hefur kennt tölvu hvernig á að gera aðgerð einu sinnu,
getur maður notað sömu röð af skipunum,
og búið til eigið nafn á þessa aðgerð, svo að auðveldara sé að endurtaka hana seinna.
Þegar þú skilgreinir þína eigin skipun og gefur henni nafn, er hún kölluð FALL.
Þegar þú ert að forrita með kubbum,
getur þú notað föll ef það er röð aðgerða sem þú vilt nota mörgum sinnum.
Til dæmis hefur þú skrifað kóða til að búa til ferning.
Þú gætir skilgreint hann sem fall og látið það heita "teikna ferning".
Nú hefurðu nýjan kubb sem þú getur notað oft til að búa til marga ferninga.
Mörg einföld föll geta verið notuð til að búa til flóknari mynstur.
Í næstu þraut
hefurðu kóðann sem þú skrifaðir nýlega til að búa til hring
tiltækan í sem nýtt fall sem getur teiknað hringi í mismunandi stærð.
Getur þú notað það til að hjálpa Elsu að búa til nýtt fallegt mynstur í snjónum?