♫ Πού πηγαίνουμε από εδώ; ♫
♫ Πώς θα συνεχίσουμε; ♫
♫ Δεν μπορώ να ξεπεράσω αυτές τις ερωτήσεις ♫
♫ Σκαρφαλώνοντας στα σκουπίδια ♫
♫ στα θραύσματα μας, κατέρρευσα ♫
♫ Με κόβει με κάθε τι που μπορεί ♫
♫ Ο πόνος για τον πόνο στο παιχνίδι, επαναλαμβάνοντας ♫
♫ Με την εφεδρική, αυτοσχέδια ζωή σε αναμονή ♫
♫ Όλοι λένε ♫
♫ ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα ♫
♫ Τι γίνεται με το δύστυχο κενό; ♫
♫ Το ατελείωτο μεταξύ; ♫
♫ Απλώς θα το περιμένουμε; ♫
♫ Δεν υπάρχει τίποτα να δούμε εδώ τώρα♫
♫ Γυρνάμε το σημάδι ανάποδα♫
♫ Είμαστε κλεισμένοι στη Γη μέχρι νεοτέρας ♫
♫ Μια θρυμματιμένη κλισέ υπόθεση ♫
♫ τσαλακωμένη και με πρησμένο πρόσωπο ♫
♫ πιασμένη νεκρή στο βλέμμα των χιλίων μίλιων ♫
♫ Το μόνο που θέλω, μόνο ένα θαύμα στο επίπεδο του δρόμου ♫
♫ θα είμαι έξω και αναγεννημένη ♫
♫ από κανένα πιο κυνικό ♫
♫ Όλοι λένε ♫
♫ ότι ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα ♫
♫ Τι γίνεται με το δύστυχο κενό; ♫
♫ Το ατελείωτο μεταξύ; ♫
♫ Απλώς θα το περιμένουμε; ♫
♫ Και καθόμαστε εδώ στο κρύο; ♫
♫ Θα έχουμε φύγει προ πολλού μέχρι τότε♫
♫ Στην ανιαρή ♫
♫ Σε σκόνη που βάζουμε γύρω από παλιά περιοδικά ♫
♫ Φωτισμός φθορίου πάνω στη σκηνή ♫
♫ για όλα όσα θα μπορούσαμε και θα πρέπει να είναι ♫
♫ στη μία ζωή που έχουμε ♫
♫ Όλοι λένε ♫
♫ ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα ♫
♫ Τι γίνεται με το δύστυχο κενό; ♫
♫ Το ατελείωτο μεταξύ; ♫
♫ Απλώς θα το περιμένουμε; ♫
♫ Απλώς θα το αναμένουμε; ♫
♫ Θα το περιμένουμε ♫
(Χειροκρότημα)