ကောင်မလေး Naghma ရဲ့ အကြောင်းကို
ကျွန်မ ပြောပြပါရစေ။
Naghma က ဒုက္ခသည်စခန်းမှာ
သူ့မိဘရယ် သူ့မောင်နှမ ၈ယောက်နဲ့ အတူနေတာပါ။
မနက်တိုင်း သူမအဖေက ဆောက်လုပ်ရေးအတွက်
အလုပ်လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ နိုးထပါတယ်။
ကောင်းတဲ့လမှာဆို ဒေါ်လာ ၅၀ လောက်ရပါတယ်။
ဆောင်းရာသီက ကြမ်းပြီးတော့
ကံမကောင်းစွာဘဲ Naghma အစ်ကိုက သေဆုံးသွားပြီး
သူမအမေက နာမကျန်းဖြစ်လာပါတယ်။
မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာနဲ့ သူမအဖေက
အိမ်နီးနားချင်းဆီကနေ ၂၅၀၀ ဒေါ်လာ ချေးခဲ့ပါတယ်။
လအနည်းငယ် စောင့်ပြီးနောက်
အိမ်နီးနားချင်းက စိတ်မရှည်ဖြစ်လာပြီး
ပြန်ဆပ်ဖို့ တောင်းဆိုလာပါတယ်။
ကံမကောင်းတာက Naghma အဖေက ပိုက်ဆံမရှိပါဘူး။
ဒါနဲ့ သူတို့က လူမျိုးရေးဆွေးနွေးပွဲ လုပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။
ရှင်းရှင်းပြောရရင် လူမျိုးရေးဆွေးနွေးပွဲဆိုတာ
အာဖဂန်ရဲ့ အစဉ်အလာမဟုတ်တဲ့ ဥပဒေစနစ်မှာ သုံးလေ့ရှိတဲ့ ဆွေးနွေးပွဲဖြစ်ပါတယ်။
များသောအားဖြင့် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင် ရွာလူကြီးတွေက
သဘာပတိအဖြစ်ဆောင်ရွက်လေ့ရှိပါတယ်။
ဒီလိုဆွေးနွေးပွဲတွေဟာ တရားဝင်စနစ်ကို အမြစ်တွယ်မကျေနပ်ချက်တွေရှိတဲ့
ကျေးလက်ဆန်တဲ့ နိုင်ငံဖြစ်တဲ့
အာဖဂန်မှာသုံးလေ့ရှိပါတယ်။
ဆွေးနွေးပွဲမှာ သူတို့က အတူထိုင်ပြီး
Naghma ကို အိမ်နီးနားချင်းရဲ့ ၂၁နှစ်အရွယ်သားနဲ့
လက်ထပ်ပေးပြီး အကြွေးဆပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
သူမက ၆နှစ်သာ ရှိသေးတယ်။
Naghma လို ဖြစ်ရပ်တွေက ကံမကောင်းစွာဘဲ
အဖြစ်များပါတယ်။
ပြီးရင်ကျွန်မတို့ အိမ်မှာ စိမ်ပြေနပြေနဲ့
ဒီဖြစ်ရပ်တွေကို အမျိုးသမီးအရေး
ချိုးဖောက်ခံရမှုအနေနဲ့ မြင်တတ်ကြပါတယ်။
ရှင်တို့ သတင်းတွေမှာ အာဖဂန်နစ္စတန်အကြောင်း ဖတ်မိရင်
အဲဒီနိုင်ငံကတော့ ကျရှုံးနေပြီလို့ ထင်မိမှာပါ။
ဒါပေမဲ့လည်း အာဖဂန်မှာ တရားဥပဒေဆိုတာရှိပါတယ်။
လူမျိုးရေးဆွေးနွေးပွဲတွေဟာ ရှေးရိုး ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေအပေါ် အခြေခံထားတဲ့အခါ
ဒီဆွေးနွေးပွဲတွေမှာ ဥပဒေကို လိုက်နာဖို့လိုပါတယ်။
ပြီးရင် အကြွေးဆပ်ဖို့အတွက်
ကလေးကို ပေးတဲ့ဆိုတာ အကျင့်ပျက်ပြားရုံတင်မက
တရားမဝင်ဘူးဆိုတာလည်း ပြောစရာမလိုပါဘူး။
၂၀၀၈ တုန်းက ကျွန်မ အာဖဂန်နစ္စတန်ကို
ထောက်ပံ့ကြေးရထားတဲ့ တရားဥပဒေ သင်ကြား ပို့ချရေးအတွက် သွားခဲ့ပါတယ်။
အစကတော့ကျွန်မ အာဖဂန်ရှေ့နေတွေကို
ကိုးလလောက် သင်ကြားဖို့အတွက် သွားခဲ့တာပါ။
အဲ့ကိုးလအတွင်း ကျွန်မ နိုင်ငံကိုလည်ပတ်ပြီး
ချုပ်နှောင်ခံထားရတဲ့ လူများစွာနဲ့ စကားပြောခဲ့ပါတယ်။
ပြီးရင် အာဖဂန်မှာ ရှိတဲ့
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေနဲ့ စကားပြောခဲ့ပါတယ်။
ဒီစကားတွေထဲမှာ
လုပ်ငန်းတွေနဲ့ လူတွေကြား ဆက်နွယ်မှုတွေ
တရားမဝင်ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဒဏ်ခတ်မှုတွေကို
အလွန်အကျွံ သုံးချနေတဲ့အချိန်မှာ
လူတွေကို ကာကွယ်ပေးရမယ့် ဥပဒေတွေကို
သိပ်အသုံးမချတာတွေကို သိရှိလာပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်မ တရားမျှတမှုအတွက် စတင် စွန့်စားပါတော့တယ်။
ကျွန်မအတွက်တော့ တရားမျှတမှုဆိုတာ
ဥပဒေတွေကို သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အတိုင်း အသုံးချတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပေါ့။
ဥပဒေရဲ့ ကဏ္ဍကတော့ ကာကွယ်ဖို့ပေါ့။
ဒါကြောင့် ကျွန်မ ကိုယ်ပိုင်ရှေ့နေလုပ်ငန်း ဖွင့်လှစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
ကျွန်မက အာဖဂန်နစ္စတန် တရားရုံးမှာ အမှုဖြေရှင်းတဲ့
ပထမဆုံးသော နိုင်ငံခြားသူ ဖြစ်လာပါတယ်။
ဒီအချိန်တောအတွင်း ကျွန်မ များစွာသော ဥပဒေကို လေ့လာခဲ့ပါတယ်။
လူတွေနဲ့ စကားပြောခဲ့ပါတယ်။
အမှုတွေလည်း ဖတ်ခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်မသိလိုက်ရတာက တရားမျှတမှုမရှိခြင်းက
အာဖဂန်နစ္စတန် တင်မကပါဘူး
တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာပါ။
အစကတော့ ကျွန်မ ဒီလူအခွင့်အရေး အမှုတွေ
ကိုယ်စားပြုတင်ပြတာကနေ ရှောင်ထွက်ခဲ့ပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါတွေက ကျွန်မကို လုပ်ငန်းအရရော
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရပါ ထိခိုက်မှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။
တရားမျှတမှု လိုအပ်ချက်က ကျွန်မ ဆက်ပြီး လျစ်လျုမရှုနိုင်အောင်
ကြီးမားပါတယ်ဆိုပြီ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် Naghma လို လူတွေကို ကျွန်မ
အခမဲ့ ကိုယ်စားပြုတင်ပြဖို့ စတင်လိုက်ပါတယ်။
အခု ကျွန်မ အာဖဂန်နစ်စတန်မှာနေတာ
ရှေ့နေလုပ်တာ ၁၀နှစ်ရှိပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ
Fortune 500 ကုမ္ပဏီရဲ့ CEO ရယ် Naghma လို ကလေးမလေးတွေကို
ကိုယ်စားပြုတင်ပြခဲ့တာ
အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်မ အောင်မြင်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကတော့ ရှင်းပါတယ်။
ကျွန်မ ဒီစနစ်ကို ခရေစေ့တွင်းကျ လုပ်ကိုင်တာဖြစ်ပြီး
ဥပဒေကို သူတို့
ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း အသုံးချလို့ပါ။
အာဖဂန်နစ္စတန်လို နေရာမှာ
တရားမျှတမှုရဖို့ ခက်ခဲတယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိရှိရပါတယ်။
အဲဒါ အကြောင်းအရင်း ၃ခု ရှိတယ်။
ပထမကတော့ ရှင်းရှင်းပြောရရင်
လူတွေက သူတို့ရဲ့ အခွင့်အရေး ဘာတွေလဲဆိုတာ အသိပညာ မရှိကြဘူး။
ဒါက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပြဿနာဆိုတာလဲ ကျွန်မသိရှိထားတယ်။
ဒုတိယကတော့
စာအုပ်တွေမှာ ဥပဒေတွေ ပြဌာန်းထားတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း
လူမျိုးရေး ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကြောင့်
လစ်လျုရှု ဘေးဖယ်ခံထားရပါတယ် Naghmaကို ရောင်းဖို့လုပ်တဲ့
ပထမ ဆွေးနွေးပွဲလိုမှာမျိုးပေါ့။
တတိယတစ်ခုကတော့
ကောင်းတဲ့ဥပဒေတွေ စာအုပ်တွေမှာ ရှိပေမဲ့လည်း
ဒီတရားဥပဒေအတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမယ့် လူတွေ
ရှေ့နေတွေ မရှိဘူး။
ပြီးရင် ဒါက ကျွန်မ လုပ်နေတာလည်းဖြစ်တယ်လေ။ ကျွန်မက ရှိနေတဲ့
များသောအားဖြင့် မသုံးရသေးတဲ့ ဥပဒေကို သုံးတယ်။
ပြီးရင် ကျွန်မ အမှုသည်တွေ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်တယ်။
ကျွန်မတို့အားလုံး လူ့အခွင့်အရေးအတွက်
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းကို ဖန်တီးဖို့လိုသလို
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စီးပွားရေးမှာ ရင်းနှီး မြုပ်နှံဖို့လည်း လိုပါတယ်။
ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုးနဲ့ လုပ်ပေးရင်းနဲ့
တစ်ကမ္ဘာလုံး တရားမျှတမှုကို ပိုကောင်းအောင် ကျွန်မတို့လုပ်နိုင်မှာပါ။
Naghma အကြောင်းဆီ ပြန်သွားရအောင်
လူတချို့ ဒီအကြောင်းကို ကြားကြတယ်။
ဒါကြောင့် သူတို့ ကျွန်မကိုဆက်သွယ်တယ်
အကြောင်းက ဒီ ဒေါ်လာ၂၅၀၀ အကြွေးကို ဆပ်ပေးချင်လို့ပေါ့။
ဒါက ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးလေ။
ပိုက်ဆံ ပစ်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ ပြဿနာက
ဖြေရှင်းသွားမှာမဟုတ်ဘူး။
အာဖဂန်နစ္စတန်မှာ ဒီလိုလုပ်လို့မရဘူးလေ။
ဒါကြောင့် ကျွန်မကော ပါဝင်မယ်လို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါအတွက်ကတော့
လူမျိုးရေး ဆွေးနွေးပွဲ ပြန်ခေါ်ဖို့လိုပါတယ်။
မေတ္တာရပ်ခံတဲ့ ဆွေးနွေးပွဲပေါ့။
ဒါဖြစ်မြောက်ဖို့ အတွက်ဆိုရင်
ရွာလူကြီးတွေ
လူမျိုးစု ခေါင်းဆောင်တွေ ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်တွေ
ပါဝင်ဖို့ လိုပါတယ်။
Naghma ရဲ့ အဖေ သဘောတူဖို့လိုသလို
အိမ်နီးနားချင်း နဲ့
သူ့ရဲ့ သားကော သဘောတူဖို့လိုပါတယ်။
ကျွန်မ စဉ်းစားလိုက်တာက ကျွန်မကော ပါဝင်မယ်ဆိုရင်
ကျွန်မက သဘာပတိ အဖြစ်ဆောင်ရွက်မယ် ဆိုတာကိုကော သဘောတူဖို့လိုပါတယ်။
နာရီပေါင်းများစွာ စကားပြော၊
ခြေရာခံလိုက်ပြီး
လက်ဖက်ရည်အခွက် ၃၀ သောက်ပြီးနောက်
ကျွန်မတို့ ဒုတိယဆွေးနွေးပွဲလုပ်ဖို့ နောက်ဆုံးတော့
သူတို့တွေ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။ ပြီးရင် ကျွန်မတို့ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီဒုတိယတစ်ခေါက် ခြားနားတာက
ကျွန်မတို့တွေ ဥပဒေကို အလယ်ဗဟိုမှာ ထားတာဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်မအတွက် အရမ်းအရေးကြီးတာက
သူတို့အားလုံး Naghma မှာ အကာအကွယ်ရဖို့
အခွင့်အရေး ရှိတယ်ဆိုတာ နားလည်ပါတယ်ဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဆွေးနွေးပွဲ အဆုံးမှာတော့
တရားသူကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ပထမ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီ
၂၅၀၀ အကြွေးလည်း ကျေအေးသွားပြီ
အားလုံး ရေးထားတဲ့အမိန့်စာမှာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပါတယ်။
ဒီလူတွေအားလုံးက
သူတို့ လုပ်တာတွေဟာ တရားမဝင်တာရယ်
သူတို့ ထပ်လုပ်ရင်လည်း ထောင်ကျနိုင်တယ် ဆိုတာကို အသိမှတ်ပြုကြောင်းပေါ့။
အများစုပေါ့ —
(လက်ခုပ်သံများ)
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ပြီးရင် အရေးကြီးဆုံးကတော့
စေ့စပ်ပွဲကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပါတယ်
ပြီးရင် Naghma က လွတ်မြောက်သွားပါတယ်။
Naghma ရယ် သူမ လွတ်လပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ကာကွယ်တာဟာ
ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်ရာ ရောက်ပါတယ်။
အခု ကျွန်မ အလုပ်နဲ့အတူ ပျမ်းမျှထက်ပိုတဲ့
အရဲစွန့်တာလေးတွေ ရှိပါတယ်။
ကျွန်မ ယာယီ ချုပ်နှောင်ခံရပါတယ်။
ပြည့်တန်ဆာအိမ် ဖွင့်လှစ်ထားတယ်လို့
သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်လို့ အစွပ်စွဲခံရပါတယ်။
ကျွန်မ ရုံးကော ဗုံးနဲ့ ပစ်ခံရတယ်လေ
မပေါက်ကွဲပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဆုလာဒ်တွေက
အရဲစွန့်တာထက် ပိုတာကို ကျွန်မ သိလိုက်ရပါတယ်။
ကျွန်မ အရဲစွန့်တာနဲ့အမျှ
ကျွန်မ အမှုသည်တွေ ပိုပြီး အရဲစွန့်ရပါတယ်။
အကြောင်းက သူတို့အမှုကို လူတွေမသိကြရင်
သူတို့မှာ ဆုံးရှံးစရာအများကြီးပါ။
ပိုဆိုးတာက ကျွန်မကို ရှေ့နေအနေနဲ့ ငှားတဲ့အတွက် အပြစ်ဒဏ်ပေးခံရနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်မဖြေရှင်းပေးတဲ့ အမှုတိုင်းမှာ
ကျွန်မသိလိုက်တာက ကျွန်မ အမှုသည်တွေကို ကျွန်မ ထောက်ခံနေသလလို
သူတို့လည်း ကျွန်မကို ထောက်ခံပေးနေတယ်လေ။
ဒါကြောင့် ကျွန်မ ဆက်လုပ်နေတာပေါ့။
ဥပဒေဆိုတာ စွမ်းအင်အမှတ်တစ်ခု အနေနဲ့
ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်တဲ့နေရာမှာ အရေးပါပါတယ်။
သတင်းထောက်တွေဟာ လူထုဆီ သတင်းရောက်အောင်
လုပ်ပေးတဲ့နေရာမှာ အရေးကြီးပါတယ်။
မကြာမကြာပါဘဲ ကျွန်မတို့တွေ သတင်းတွေ ရတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့တွေ ဒီသတင်းတွေကို ဘယ်လို ရခဲ့လဲဆိုတာ မေ့နေတက်ကြပါတယ်။
ဒီပုံကတော့ အာဖဂန်နစ်စတန်မှာ ရိုက်ခဲ့တဲ့
ဗြိတိန် သတင်းစာအဖွဲ့ရဲ့ ပုံဖြစ်ပါတယ်။
အရင် နှစ်အနည်းငယ်တုန်းက ကျွန်မသူငယ်ချင်း David Gill ရိုက်ခဲ့တာပါ။
သတင်းထောက်ကာကွယ်ရေး ကော်မတီအရ
၂၀၁၀ ကတည်းက ထောင်ပေါင်းများစွာသော သတင်းထောက်တွေက
အခြိမ်းခြောက်ခံရ၊ ဒဏ်ရာပေးခံရ၊
အသတ်ခံရပြီ ချုပ်နှောင်ခံရကြပါတယ်။
မကြာမကြာ ကျွန်မတို့ သတင်းတွေရတဲ့အချိန်မှာ
ဒါက ဘယ်သူကို သက်ရောက်လဲ
သတင်းတွေ ဘယ်လိုရလာလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့တွေ မေ့နေကြပါတယ်။
များစွာသော ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ သတင်းထောက်တွေ လုပ်နေတာက
မှတ်သားလောက်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အာဖဂန်နစ်စတန်လို့ နေရာမှာပေါ့။
ဒါကြောင့်ကျွန်မတို့ ဒါကိုမမေ့ဖို့လိုပါတယ်။
အကြောင်းက သူတို့ ကာကွယ်နေတာ
ကျွန်မတို့ရဲ့ သတင်းရယူပိုင်ခွင့် တင်မကပါဘူး
သတင်းထုတ်ဖို့အတွက် လွတ်လပ်ခွင့်တွေကောပေါ့။
အဲဒါက ဒီမိုကရေစီ လူအဖွဲ့အစည်း အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ်လေ။
Matt Rosenberg အာဖန်ဂန်နစ္စတန်က သတင်းထောက်တစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။
သူက New York Times အတွက်အလုပ်လုပ်ပါတယ်။
ကံမကောင်းတာက အရင် လအနည်းငယ်က
သူက အစိုးရလူတွေကို ဒေါသဖြစ်စေတဲ့
ဆောင်းပါး ရေးလိုက်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် သူက ယာယီချုပ်နှောင် ခံရပါတယ်။
ပြီးရင် သူက တရားမဝင် နိုင်ငံကနေ အနှင်ထုတ်ခံရပါတယ်။
ကျွန်မက Matt ကို ကိုယ်စားပြုတာပါ။
အစိုးရနဲ့ ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့
တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရခဲ့ပါတယ်
Matt ဟာ အမှန်တကယ် တရားမဝင် နှင်ထုတ်ခံရတာရယ်
ပြီးရင် အာဖဂန်နစ္စတန်မှာ သတင်းထုတ်ဝေဖို့ လွတ်လပ်ခွင့် ရှိသလို
အဲဒါကို မလိုက်နာလို့ အကျိုးဆက်တွေ ရှိကြောင်းကိုရောပေါ့။
ကျွန်မ ပြောချင်တာက
လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က
အာဖဂန်နစ္စတန် အစိုးရက
သူကို နိုင်ငံထဲ တရားဝင်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး
ပြည်နှင်ဒဏ် အမိန့်ကိုလည်း ပယ်ဖျက်ခဲ့ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)
သတင်းထောက်တစ်ယောက်ကို ဆင်ဆာဖြတ်ရင် တစ်ခြားသူတွေကိုပါ ခြောက်လှန့်ရာရောက်ပါတယ်
မကြာခင်မှာ နိုင်ငံသားတွေက တိတ်ဆိတ်လာပါတယ်။
ဒါကြောင့် သတင်းထောက်တွေကော သတင်းထုတ်ဖို့ လွတ်လပ်ခွင့်ကိုပါ
ကာကွယ်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။
ဒါမှသာ အစိုးရက တာဝန်ယူမှာဖြစ်သလို
ရှင်းလင်း မြင်သာလာမှာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
သတင်းထောက်တွေနဲ့ ကျွန်မတို့
သတင်းရပိုင်ခွင့်ကို ကာကွယ်တာဟာ ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်ရာ ရောက်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာဟာ ပြောင်းလဲနေပါပြီ။ ကျွန်မတို့ အခု မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာမှာနေနေတာပါ။
လူတစ်ဦးစီ ပြဿနာက ကျွန်မတို့အားလုံးအတွက်
တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပြဿနာဖြစ်ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်က အာဖဂန်နစ္စတန် ပထမဆုံးအကြိမ်
ဒီမိုကရေစီ အာဏာလွဲပြောင်းခဲ့ပြီး
Ashraf Ghani ကို သမ္မတအဖြစ် ရွေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါက ကြီးမားတယ်လေ။
ပြီးရင် ကျွန်မ သူနဲ့ပတ်သတ်ပြီး အကောင်းမြင်ပါတယ်
အာဖဂန်နစ္စတန်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ
ယူဆောင်ပေးမယ်လို့လဲ မျှော်လင့်ပါတယ်
အထူးသဖြင့် ဥပဒေကဏ္ဍမှာပေါ့။
ကျွန်မတို့ အခု မတူညီတဲ့ ကမ္ဘာမှာနေနေတာပါ။
ကျွန်မတို့ နေတဲ့ ကမ္ဘာမှာ ကျွန်မ ၈ နှစ်သမီးက
လူမည်းသမ္မတ တစ်ယောက်ကိုဘဲ သိပါတယ်။
ကျွန်မတို့ နောက်သမ္မတက အမျိုးသမီး
ဖြစ်နိုင်ခြေက များတယ်လေ။
သူမက ကြီးလာတဲ့နဲ့အမျှ မေးခွန်း မေးလာနိုင်ပါတယ်။
လူဖြူကောင်လေးကော သမ္မတ ဖြစ်လို့ရလားပေါ့။
(ရယ်သံများ)
(လက်ခုပ်သံများ)
ကမ္ဘာက ပြောင်းလဲနေပါပြီ။ ကျွန်မတို့လည်း လိုက်ပြောင်းလဲဖို့ လိုပါတယ်။
လူတစ်ဦးစီပြဿနာက ကျွန်မတို့
အားလုံးအတွက် ပြဿနာတွေဖြစ်လာပါပြီ။
UNICEF အရ
လက်ရှိ အသက် ၁၅ နှစ်မပြည့်ဘဲ
လက်ထပ်ထားတဲ့ ယောက်ျားလေး
မိန်းကလေး သန်း ၂၈၀ ရှိပါတယ်။
သန်း၂၈၀ တောင်။
ကလေးငယ်ထိမ်းမြားခြင်းက ဆင်းရဲမှု၊
ကျန်းမာရေးချို့တဲ့မှု၊ ပညာချို့တဲ့မှု သံသရာကို ရှည်ကြာစေပါတယ်။
အသက် ၁၂နှစ်မှာ Sahar ဟာ အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
သူမအစ်ကိုက သူမကို ရောင်းချပြီး
ဒီမင်္ဂလာပွဲထဲကို သွတ်သွင်းခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။
သူမ ခင်ပွန်းအိမ်ရောက်တော့
သူတို့က သူမကို ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် သွတ်သွင်းပါတယ်။
သူမက ငြင်းဆန်တဲ့အတွက် အနှိပ်စက်ခံရပါတယ်။
သူမကို သံချောင်းနဲ့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ပါတယ်။
သူမကို မီးနဲ့ရှို့ပါတယ်။
ပြီးရင် သူမကို မြေအောက်ခန်းမှာ ချုပ်ထားပြီး အငတ်ထားပါတယ်။
ပြီးရင် သူမ လက်သည်းတွေကို ပလက်ယာနဲ့ နှုတ်ပါတယ်။
တစ်ချိန်မှာတော့
သူမက နှိပ်စက်အခန်းကနေ လွတ်မြောက်ပြီး
အိမ်နီးနားချင်းဆီ ရောက်သွားပါတယ်။
အဲကိုရောက်တော့ သူမကို ကာကွယ်ရမယ့်အစား
သူတို့က သူမကို ခင်ပွန်းဖြစ်သူအိမ်ဆီကို
ပြန်ဆွဲခေါ်သွားပါတယ်။
ပြီးရင် သူမက ဒီထက်မက နှိပ်စက်ခံရပါတော့တယ်။
Sahar ကို ကျွန်မ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တော့ ကံကောင်းစွာဘဲ
အာဖဂန်အမျိုးသမီးအဖွဲ့က
သူမနေဖို့ လုံခြုံတဲ့နေရာလေး တစ်ခုပေးထားပါတယ်။
ရှေ့နေတစ်ယောက် အနေနဲ့ ကျွန်မ အမှုသည် အားလုံးအတွက်
စိတ်ကြံခိုင်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။
ဒါက ကျွန်မအတွက် အရေးကြီးလို့လေ။
ဒါပေမဲ့ သူမဒီလို
အားနည်း ကျိုးပဲ့နေတာ တွေ့တော့
အလွန် ခက်ခဲပါတယ်။
သူမ အဲဒီအိမ်မှာ ရှိတုန်းလေး
ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေ သိရဖို့
အပတ်အနည်းငယ် ကြာခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး သူမ ကျွန်မကို ဖွင့်ဟ ပြောဆိုလာပါတယ်။
သူမ ဖွင့်ဟပြောတဲ့အခါ
ကျွန်မ သိလိုက်တာက
သူမမှာ ဘာအခွင့်အရေးတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သူမ မသိဘူး။
ဒါပေမဲ့ အစိုးရ မပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့
အကာအကွယ်ကိုတော့ သူမ ရပိုင်ခွင့် ရှိတယ်ဆိုတာ သူမ သိပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့တွေ သူမမှာ
ဘာတွေ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတာ ဆွေးနွေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်မတို့ ဒီအမှုကို တရားရုံးကြီးကို
တင်ပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
အခု ဒါက အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်
အာဖဂန်နစ္စတန်က အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက် အမှုသည်ကို
ရှေ့နေတစ်ယောက်နဲ့ ကိုယ်စားပြု တင်ပြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဥပဒေက စာအုပ်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာရှိခဲ့တာ
Sahar မတိုင်ခင်ထိ အသုံးချခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။
ဒါ့အပြင် ကျွန်မတို့တွေ နစ်နားကြေး အတွက်ကော
တရားစွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
တစ်ခေါက်မှ မသုံးရသေးတဲ့ ဥပဒေကို သုံးပြီးတော့ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ သူမ အမှု အတွက် သုံးတာဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့တွေ တရားရုံးကြီးမှာ
အာဖဂန် ရှေ့နေ ၁၂ ယောက်ရှေ့ ငြင်းခုံခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်မကတော့ အမေရိကန် အမျိုးသမီးရှေ့နေတစ်ယောက်ပေါ့။
Sahar က အသက်ငယ် အမျိုးသမီးပါ။
ကျွန်မ သူမ ကိုစတွေ့တော့ သူမက စကားတိုးတိုးလေးဘဲ ပြောနိုင်ခဲ့တာပါ။
နောက်ဆုံးတော့ သူမက မတ်တပ်ရပ်ပြီး
အသံ ထွက်ဆိုလာပါတယ်။
သူမက တရားမျှတမှု လိုချင်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
ပြီးရင် သူမ တရားမျှတမှုကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။
အဆုံးမှာတော့ တရားရုံက အကန့်ကွက်မရှိ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။
သူမ ခင်ပွန်းနဲ့ မိသားစုက သူမအပေါ် ပြုလုပ်ခဲ့တာတွေ အတွက်အဖမ်းခံသင့်တယ်ဆိုတာရယ်
သူမရဲ့ အစုတ်ပလုတ် အစ်ကိုကော သူမကို ရောင်းစားတဲ့အတွက်
အဖမ်းခံသင့်တယ် ဆိုတာကိုရောပေါ့။
(လက်ခုပ်သံများ)
ပြီးရင် သူမမှာ နစ်နာကြေးရပိုင်ခွင့်
ရှိတယ်ဆိုတာကိုရော သဘောတူလိုက်ပါတယ်။
Sahar ကျွန်မတို့ကို ပြသလိုက်တာက ကျွန်မတို့တွေ မကောင်းတဲ့
လုပ်ရပ်တွေကို ဥပဒေတွေကို သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း
အသုံးပြုပြီး ပယ်ဖျက်လို့ရတယ် ဆိုတာဖြစ်ပါတယ်။
Sahar ကိုကာကွယ်ရင်းနဲ့
ကျွန်မတို့ကိုယ့်ကို ကာကွယ်ရာရောက်ပါတယ်။
အာဖဂန်နစ္စတန်မှာ ၆နှစ်ကျော်
အလုပ်လုပ်ပြီးနောက်
ကျွန်မ မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေတွေက
ကျွန်မ လုပ်နေတာက ဒါနဲ့ တူတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။
(ရယ်သံများ)
တကယ်ကြတော့ ဒါနဲ့ပိုတူတာပါ။
ကျွန်မတို့ တစ်ခုခု လုပ်ပေးလို့ရတယ်လေ။
ကျွန်မတို့ လေယာဉ်လတ်မှတ် ဝယ်ပြီး အာဖဂန်ကို သွားရမယ်လို့ ပြောနေတာမဟုတ်ဘူး။
ကျွန်မတို့အားလုံး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူအခွင့်အရေးအတွက်
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်မတို့တွေ ရှင်းလင်းမြင်သာတဲ့ ဥပဒေအရ တာဝန်ယူတတ်တဲ့
ဓလေ့ထုံးတမ်းကိုဖန်တီးနိုင်ပြီးတော့
ကျွန်မတို့က အစိုးရ အပေါ် တာဝန်ယူသလို
သူတို့ ကျွန်မတို့ အပေါ် တာဝန် ပိုယူအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က တောင်အာဖရိက ရှေ့နေတစ်ယောက်
ကျွန်မရုံးကို အလည်လာခဲ့ပါတယ်။
သူကပြောတယ် "ငါ မင်းကို တွေ့ချင်လိုက်တာ။
ရူးမိုက်နေတဲ့ လူက ဘာနဲ့ တူလဲဆိုတာ ငါသိချင်လိုက်တာ"။
ဥပဒေကို ကျွန်မတို့ ပိုင်ပါတယ်။
ရှင်ရဲ့ လူမျိုး၊ နိုင်ငံသား၊ ကျားမ၊
တိုင်းရင်းသား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်
ဥပဒေကို ကျွန်မတို့ ပိုင်ပါတယ်။
တရားမျှတဖို့အတွက် တိုက်ခိုက်တာဟာ ရူးသွပ်ခြင်း လုပ်ရပ် မဟုတ်ပါဘူး။
လုပ်ငန်းတွေလည်း ဒီအစီအစဉ်ထဲ ပါဝင်ဖို့လိုပါတယ်။
လူအခွင့်အရေးအတွက် ရင်းနှီးမြုပ်နှံတာဟာ
စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာ အကျိုးအမြတ်ရစေပါတယ်။
ရှင်က လုပ်ငန်းရှင်၊ NGO၊
နိုင်ငံသား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တရားဥပဒေက ကျွန်မတို့အားလုံးကို အကျိုးပြုပါတယ်။
ဒီလို ညီညွတ်တဲ့ စိတ်ထားမျိုးနဲ့ အတူတူလုပ်ရင်
လူထု၊ ပြည်သူ နှင့် ကိုယ်ပိုင် ကဏ္ဍမှာပေါ့
ကျွန်မတို့ လူအခွင့်အရေး စီးပွားရေးကို ဖန်တီးနိုင်မှာဖြစ်ပြီး
အားလုံးဘဲ လူအခွင့်အရေးမှာ ရင်းနှီးမြုပ်နှံသူတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဒီလို လုပ်ခြင်းဖြင့်
ကျွန်မတို့ တရားမျှတမှုကို အတူတကွ ရယူနိုင်မှာပါ။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်သံများ)