Është viti 437 p.e.s. dhe konflikti më i madh që do të paraqitej ndonjëherë
në botën antike Greke, do të vinte në vitin e saj të katërt.
Po zhvillohet Lufta e Peloponezit
mes qytet-shteteve Athinë dhe Spartë, së bashku me aleatët e tyre.
Athinasit s'mund t'i afrohen ushtrisë së frikshme spartane në tokë.
Kështu, ata kanë ikur nga fshatrat
dhe janë vendosur mes mureve që rrethojnë qytetin dhe portin,
tani të pajisur me një flotë superiore dhe me perandori të gjërë detare.
Kushtet e vështira kanë arritur kufirin
dhe një murtajë e shpejtë zhduku një të tretën e popullatës.
Por jeta e qytetit vazhdon.
Archias dhe Dexileia jetojnë në qendër të Athinës.
Si piktor i qeramikës së cilësisë së lartë,
Archias është relativisht stabël dhe interesohet në çështjet e qytetit.
Dexileia, në anën tjetër, s'mund të marrë pjesë në politikë ose të ketë pronësi.
Çifti është mirënjohes ndaj zotërave që tre nga katër fëmijët e tyre,
një djalë dhe dy vajza,
kanë mbijetuar pas lindjes.
Shumë prindër i shohin vajzat si përgjegjësi
ngaqë atyre u kërkohet pajë që të gjejnë burra.
Por Archias ka vetëbesim që pasuria e tij
do t'i gjejë partnerë atyre pa falimentuar.
Si shumë athinas, familja ka skllevër.
Me origjinë nga Thrakia, ata u zunë robër në luftë.
Thratta bën punën më të madhë të shtëpisë si dhe ndihmon në kujdesin për fëmijët.
Philon është pedagog,
i cili kujdeset për edukimin e djalit dhe mësimin e shkrim-leximit.
Archias është ngritur herët sepse është një mbledhje në Ekklêsia,
kuvendi i qytetarëve,
që do të zhvillohet në agim.
Para mbledhjes, ai ndez temjan
dhe derdh alkool sakrificë në një faltore të vogël në oborr
për hir të gjithë shtëpisë së tij.
Dexileia do të rrijë në shtëpi tërë ditën për t'i mësuar të bijave punë shtëpie.
Më vonë, do të dalë në oborrin e tyre të brendshëm për pak ajër të pastër.
Kur Archias mbërrin në agora,
në qendrën civile dhe komerciale të qytetit,
ai sheh sheshin që vlon nga bashkëqytetarët e tij,
burra vendas që kanë mbaruar ushtrinë.
E ngjitur te përmendorja e qendrës është një tabelë me programin e mbledhjes.
Sot ka vetëm një temë diskutimi:
çfarë të bëjnë me popullin ë Mitilenës,
të një qyteti në ishullin Lesbos,
ku sapo është shuar një revoltë ndaj udhëheqësisë Athinase.
Takimi zhvillohet në një kodër në perëndim të akropolit, e njohur si Pnyx.
Fjala nënkupton "i mbushur plot",
turma prej 5,000 qytetarëve e sqaron mirë atë.
Lajmëtari e purifikon kodrën duke spërkatur gjak derri përreth
dhe kërkon rend.
Ndërsa të gjithë ulen nëpër ulëset me shikim kah platforma
i ngarkuari për të drejtuar e hap mbledhjen me fjalët:
“Tis agoreuein bouleutai?”
“Kush dëshiron ta marrë fjalën në kuvend?”
Qytetarët flasin një nga një, disa sugjerojnë mëshire e disa hakmarrje.
Një mocion propozon ekzekutimin e gjithë Mitilenasve
e të bëjnë skllavë gratë dhe fëmijët e tyre,
sepse ata tradhëtuan aleatin Athinas në kohë të luftës.
Shumica ngre dorën e djathtë në pohim.
Kur mbaron mbledhja, Archias kthehet në agora që të blejë ushqime dhe verë.
Qindra njerëz janë mbledhur atje për të diskutuar rreth rezultatit,
shumë jane të pakënaqur me vendimin.
Kur Archias kthehet në shtëpi, ai i tregon Dexileias për debatin.
Ajo mendon qe vrasja e të pafajshmëve ashtu edhe e fajtorëve
është e egër dhe joproduktive,
dhe ia thotë qartë.
Afët muzgut, Archias shkon tek shtëpia e një shoku për një simposium.
Nëntë burra pijnë verë dhe e diskutojnë mbledhjen gjatë gjithë natës.
Archias e ndan mendimin e gruas së tij që kërkon mëshirë dhe të tjerët pajtohen.
Pa gdhirë, ndodh diçka e padëgjuar.
Lajmëtarët qarkullojne nëpër Athinë
duke lajmëruar që kuvendi do bëjë një mbledhje tjetër.
Debati i dytë është njësoj i nxehtë,
por vendimi i ri, të ekzekutohen vetëm udhëheqësit e revoltës,
mezi kalon.
Gjithsesi, ka një problem –
një anije me urdhër për ta çuar vendimin e parë në vend
është nisur ditën e kaluar.
Kështu një tjetër anije niset shpejt për ta anuluar urdhërin –
një garë e demokracisë kundër kohës.