İnsanlar zaman yönetimi hakkında yazdığımı öğrenince,
iki şey farzediyorlar.
Birincisi, her zaman dakik olduğum
ki değilim.
Dört küçük çocuğum var
ve ara sıra olan gecikmelerim için onları suçlamayı isterim
ama bazen hiç de onların suçu değil.
Bir kez zaman yönetimi üzerine konuşmama geç kalmıştım.
(Gülüşmeler)
Hepimiz bir dakika ayırıp ironinin tadını çıkarmak zorundaydık.
İkinci şey ise, ordan burdan zaman kazanmak için
bir sürü taktik ve numaram olduğunu düşünüyorlar.
Bazen bu tür hikayeler yapan dergilerden duyuyorum
genellikle okurlarının günde fazladan bir saat bulmalarına yardımcı olmak için
Fikir ise günlük aktivitelerden küçük zamanlar ayıracağız
toplayacağız
ve iyi şeyler için zamanımız olacak.
Ben bu açıklamanın tamamını sorguluyorum ama
beni aramadan önce ne bulduklarını hep merak ediyorum.
Favorilerimden bazıları:
sadece sağ elini kullanarak iş yapmak
(Gülüşmeler)
mikrodalga fırın kullanırken aşırı makul olmak
paketin üzerinde 3-3.5 dakika yazıyorsa
kesinlikle en aşağı kısmını anlıyoruz.
En sevdiğim ise, ki bir açıdan mantıklı
kayıt cihazına sevdiğin dizileri kaydetmek böylelikle reklamları atlayabilesin.
Bu yolla her yarım saatte sekiz dakika kurtarıyorsun
yani iki saatlik televizyon izleme boyunca
egzersiz için 32 dakikan oluyor.
(Gülüşmeler)
Ki bu doğru.
Egzersize 32 dakika başka nasıl bulunur biliyor musun?
Günde iki saat televizyon izleme, öyle değil mi?
(Gülüşmeler)
Neyse, asıl fikir ordan burdan zaman ayıracağız, toplayacağız
sonunda istediğimiz her şeyi yapacağız.
Ama insanların zamanını nasıl başarılı harcadığı üzerine çalıştıktan
ve saati saatine programlarına baktıktan sonra
bence bu fikir tamamen ters.
İstediğimiz hayatı zaman ayırarak kuramayız.
İstediğimiz hayatı kurarız
daha sonra zaman kendi kendine artar.
Demek istediğim şu.
Geçenlerde aşırı meşgul kadınların
hayatlarındaki 1.001 güne bakarak zaman günlüğü projesi yaptım.
Çok emek isteyen işleri vardı bazılarının kendi işleri
baktıkları çocukları, belki baktıkları ebeveynleri
toplum sorumlulukları
aşırı yoğun insanlar.
Onlara haftalık zamanlarının kayıtlarını tutturdum
böylece ne kadar çalışıp ne kadar uyuduklarını anlayacaktım
ve kitabım için stratejileri hakkında onlarla röportaj yaptım.
Günlük zamanı üzerine çalıştığım kadınlardan biri
çarşamba gecesi bir şey için dışarı gidiyor.
Eve geldiğinde su ısıtıcısının bozuk olduğunu
bodrumunun her tarafını su bastığını görüyor.
Eğer sizin başınıza böyle bir şey geldiyse
çok olumsuz,korkutucu,sırılsıklam bir karışıklık olduğunu bilirsiniz.
O gece hemen kötü sonuçla uğraşıyor,
ertesi gün su tesisatçıları geliyor,
ondan soraki gün, temizlik ekibi mahvolmuş halıyla uğraşıyor.
Bütün bunlar onun günlük zamanına kaydediliyor.
Haftasının yedi saatini bitiriyor.
Yedi saat.
Her gün fazladan bir saat bulmak gibi.
Eminim ki eğer ona haftanın başında sorsaydınız
"Triatlon eğitimi için yedi saat bulabilir misin?"
"Yedi önemli insana akıl vermek için yedi saat bulabilir misin?"
Çoğumuzun söyleceği şeyi söyleyeceğine eminim.
"Hayır ne kadar meşgul olduğumu görmüyor musun?"
Ama 7 saat bulmak zorunda olduğunda,
bodrumunu su bastığından,
yedi saati buldu.
Bu bize zamanın çok esnek olduğunu gösteriyor.
Fazladan zaman yapamayız
ama seçtiğimiz şeyi yapmak için zamanı esnetebiliriz.
Yani zaman yönetiminin çözümü
önceliklerimize önem vermek
bozuk su ısıtıcısı gibi.
Bunu anlamak için
röportaj yaptığım en yoğun insanlardan birinin dilini kullanmak istiyorum.
Yoğun derken küçük bir işletme işletiyordu
12 insan çalıştırdığı
işten arta kalan zamanda baktığı altı çocuğu vardı.
Onunla röportaj yapmak için iletişime geçtim
nasıl 'her şeye sahip' olduğuyla ilgili
Hatırlıyorum bir perşembe sabahıydı
ve benimle konuşmak için uygun değildi.
tabi ki değil mi?
Ama uygun olmamasının sebebi
yürüyüşe çıkmış olmasıydı
çünkü güzel bir bahar sabahıydı
ve yürüyüşe çıkmak istemişti.
Tabiki bu daha çok ilgimi çekmişti
sonunda onunla konuşabildiğimde şöyle açıkladı
Dedi ki 'Dinle Laura, yaptığım her şey
harcadığım her dakika benim tercihim.'
"x,y veya z'yi
yapacak zamanım yok" demek yerine
"x,y veya z yi yapmıyorum çünkü önceliğim değil." diyor.
"Zamanım yok" çoğunlukla "Önceliğim değil" anlamına gelir.
Eğer düşünürsen, bu daha doğru bir dil.
Size panjurların tozunu almak için zamanım yok diyebilirim
ama bu doğru değil.
Eğer panjurların tozunu almak için bana 100.000 dolar teklif edersen
çabucak yaparım.
(Gülüşmeler)
Bu gerçek olmayacağına göre
bunun zaman eksikliği olayı olmadığını kabul edebilirim
sebebi yapmak istememem.
Bu dil bize zamanın bir seçim olduğunu hatırlatıyor.
Diyelim ki
farklı seçimler yapmanın korkunç sonuçları olabilir.
Hak veriyorum.
Ama biz akıllı insanlarız
ve kesinlikle uzun vadede
hayatımızı hak eden şeylerle dolduracak
güce sahibiz.
Peki bunu nasıl yaparız?
Önceliklerimize nasıl
bozuk su ısıtıcısına eşdeğer davranırız?
Öncelikle ne olduklarını çözmemiz gerek.
Bunun hakkında düşünmeniz için iki taktik vermek istiyorum.
Birincisi profesyonel taraftan
Eminim ki çoğu insan yılın sonunda
performans incelemesi yapacak veya yapılacak.
Yıl boyuncaki başarına bakacaksın
'gelişme imkanlarına'
Bu amacına hizmet ediyor
ama bence ileriye dönük yapılırsa daha etkili olur.
Yani gelecek yılın sonuymuş gibi yapmanızı istiyorum.
Kendi kendinize performans değerlendirmesi yapıyorsunuz
ve profesyonel anlamda mükemmel bir yıl olmuş.
Mükemmel olsun diye yaptığınız üç-beş şey ne?
Gelecek yılın performans değerlendirmesini şimdi yazabilirsin.
Bunu kişisel hayatın için de yapabilirsin.
Eminim benim gibi çoğu insan Aralık geldiğinde
aile bayram mektubu olarak bilinen
içinde katlanmış renkli kağıtlar olan kartlar alırlar.
(Gülüşmeler)
Aslında biraz acınası bir edebiyat türü,
evdeki herkesin ne kadar iyi olduğundan fazlasıyla bahsetmeleri
daha da iyisi,
evdekilerin ne kadar meşgul olduğundan bahsediyorlar.
Ama bu mektupların bir amacı var
yıl boyunca özel hayatında yaptığın önemli şeyleri
arkadaşlarına ve ailene anlatmanın bir yolu.
Bu yıl bitti sayılır
ama ben sizin gelecek yılın sonuymuş gibi davranmanızı istiyorum
ve sizin ve önemsediğiniz insanlar için
harika bir yıl oldu.
Daha da harika olsun diye yapacağınız üç veya beş şey nedir?
Yani gelecek yılın aile bayram mektubunu şimdi yazabilirsiniz.
Ama göndermeyin.
(Gülüşmeler)
Lütfen göndermeyin.
Ama yazabilirsiniz.
Şimdi performans değerlendirmesi ve aile bayram mektubu arasında
gelecek yıl içinde üzerinde çalışacağımız altı ila on hedefimiz var.
Şimdi bu hedefleri yapılabilir adımlara bölmemiz gerek.
Belki aile hikayesi yazmak istiyorsun.
İlk olarak başka aile hikayelerini okursun
tarzı algılarsın.
Sonra belki akrabalarına sormak istediğin soruları düşünürsün
onlarla görüşmek için randevular ayarlarsın.
Veya belki 5 km koşmak istiyorsun.
Yarış bulup kaydolmalısın, idman planı yapmalısın
ve ayakkabılarını dolabın içinden bulup çıkarmalısın.
Ve sonra --çözüm olarak
önceliklerimize, bozuk su ısıtıcısıyla eşit davranabiliriz
önce onları programımıza koyarak.
Bunu haftalarımızı önceden enine boyuna düşünerek yapabiliriz.
Bence bunu yapmanın en iyi zamanı Cuma öğleden sonraları.
Cuma öğleden sonraya ekonomistler
'düşük fırsat maliyeti' derler.
Çoğumuz cuma öğleden sonraları oturup
"Şimdi özel ve mesleki önceliklerime
program yapacağım için çok heyecanlıyım"
demeyiz.
(Gülüşmeler)
Ama ne yapmamız gerektiğini düşünmeye istekliyiz.
Öyleyse cuma öğleden sonraları biraz zaman ayır
üç kategorili önceliğin için liste yap: kariyerin, ilişkilerin ve sen.
Bu liste bize her kategoride
bir şey olması gerektiğini hatırlatıyor.
Kariyerimiz düşünüyoruz
ilişkilerimizi, kendimizi
öyle çok değil.
Ama olsun, kısa bir liste
her birinde iki ila üç öğe olan.
Sonra bütün haftaya bak
ve öğeleri nereye koyacağını gör.
Nereye koyacağın sana kalmış.
Bu bazı insalara daha karmaşık gelecek biliyorum.
Yani bazılarının hayatı diğerlerinden daha zor.
Şiir dersi almak için zaman bulmak kolay olmayacak
eğer birkaç çocuğa kendi başına bakıyorsan.
Bunu anlıyorum.
Ve kimsenin uğraşını küçümsemek istemiyorum.
Ama size söylemek üzere olduğum sayılar izin verici nitelikte.
Her haftada 168 saat var.
Yirmi dört çarpı yedi 168 saat.
Bu zaman oldukça çok.
Eğer tam gün çalışıyorsanız, haftada 40 saat
her gece 8 saat uyku, haftada 56 saat
geriye diğer şeyler için 72 saat kalıyor.
Bu zaman çok fazla.
Haftada 50 saat çalıştığını söylersen,
belki esas işin ve ek işlerin.
Öyleyse sana diğer şeyler için 62 saat kalıyor.
60 saat çalıştığını söylersen
yani diğer şeyler için 52 saat kalıyor.
60 saatten fazla çalıştığını söylersen
peki, emin misin?
(Gülüşmeler)
İnsanların çalıştıkları haftaları karşılaştırdıkları
bir çalışma vardı.
Haftada 75 ve üzeri saat çalıştıklarını iddaa eden insaların
yaklaşık 25 saatinin yok olduğunu bulmuşlardı.
(Gülüşmeler)
Hangi yönde olduğunu tahmin edebilirsiniz değil mi?
Neyse, haftada 168 saat içinde
bence bizim için önemli olan şeylere zaman bulabiliriz.
Eğer çocuklarınla daha çok zaman geçirmek istiyorsan,
gireceğin sınava daha çok çalışmak istiyorsan
üç saat egzersiz yapmak ve iki saat gönüllü olmak
yapabilirsin.
Hatta eğer tam günden fazla çalışıyorsan bile.
Yani bol zamanımız var, bu müthiş
çünkü
Harika şeyler yapmak için o kadar zamana bile ihtiyacımız yok.
Ama biraz zamanımız oldu mu ne yapıyoruz?
Telefonu çıkarıyoruz, değil mi?
Mailleri silmeye başlıyoruz.
Aksi halde evde ufak tefek işler yapıyoruz
veya televizyon izliyoruz.
Ama küçük anların büyük etkisi olabilir.
Az olan zamanını biraz mutluluk için
kullanabilirsin.
Belki bu işe giderken otobüste okumak için
şahane bir şey seçmek olabilir.
Benim her sabah iki otobüs ve bir metroya
binmem gereken işim varken
haftasonu kütüphaneye okumak için bir şeyler almaya giderdim.
Bu bütün deneyimimi neredeyse zevkli yaptı.
İşteki molalar meditasyon veya dua etmek için kullanılabilir.
Eğer çok çalıştığınız için ailecek akşam yemeği yiyemiyorsanız
belki onun yerine ailecek sabah kahvaltısı yapabilirsiniz.
Her şey, birinin vaktinin hepsine bakıp iyi şeyler nereye konabilir
onu görmekle alakalı.
Buna gerçekten inanıyorum.
Vakit var.
Meşgul olsak bile
önemli şeyler için vaktimiz var.
Biz neyin önemli olduğuna odaklandığımızda
istediğimiz hayatı sahip olduğumuz
zaman içinde kurabiliriz.
Teşekkür ederim.
(Alkış)