พอคนรู้ว่าฉันเขียนเกี่ยวกับการบริหารเวลา
เขาจะคิดไปเองสองข้อ
อย่างแรก คิดว่าฉันตรงเวลาเสมอ
ซึ่งฉันไม่
ฉันมีลูกเล็กๆ สี่คน
และฉันก็อยากจะโทษพวกเขาที่ทำให้ฉันสาย
แต่บางครั้งมันก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเขาเลย
ฉันเคยสายตอนไปพูด เรื่องการบริหารเวลาด้วยครั้งหนึ่ง
(เสียงหัวเราะ)
เราทุกคนคงต้องใช้เวลาสักครู่ หัวเราะกับความตลกนั้น
อย่างที่สองที่เขาคิดกันก็คือ ฉันจะต้องมีเคล็ดลับมากมาย
เพื่อจะประหยัดเวลาเล็กๆ น้อยๆ
บางครั้งฉันก็อ่านเจอในนิตยสาร ที่กำลังนำเสนอเรื่องราวทำนองนี้
ทั่วไปก็จะเป็นวิธีที่จะช่วยให้ผู้อ่าน หาเวลาเพิ่มได้ในหนึ่งวัน
หลักการก็คือเราจะตัดเวลา ออกจากกิจกรรมประจำวัน
เอามารวมกัน
แล้วเราก็จะมีเวลาสำหรับสิ่งดีๆ
ฉันก็ยังสงสัยหลักการนี้ แต่ฉันก็มักจะสนใจ
ที่จะได้ยินสิ่งที่พวกเขาคิดกัน ก่อนที่จะโทรหาฉัน
ฉันชอบนะบางอย่าง
ทำธุระในทางที่คุณต้องเลี้ยวขวาเสมอ
(เสียงหัวเราะ)
รอบคอบให้มากในการใช้ไมโครเวฟ
บนซองเขียนว่าสามถึงสามนาทีครึ่ง
เราต้องเอาแค่ขั้นต่ำสามนาทีพอ
อีกอันที่ฉันชอบเป็นการส่วนตัว ซึ่งก็พอมีเหตุผลอยู่บ้าง
คือให้อัดรายการโปรดของคุณไว้ คุณจะได้ข้ามช่วงโฆษณาได้ตอนกลับมาดู
คุณจะประหยัดเวลาไปได้ แปดนาทีทุกๆครึ่งชั่วโมง
ดังนั้นในการดูทีวีสองชั่วโมง
คุณจะเหลือเวลา 32 นาทีไปออกกำลังกาย
(เสียงหัวเราะ)
ซึ่งก็จริงนะ
คุณรู้ไหม มีอีกวิธีที่จะมีเวลา 32 นาที ไปออกกำลังกาย
ก็ไม่ต้องดูทีวีวันละสองชั่วโมง ใช่ไหม
(เสียงหัวเราะ)
หลักการก็คือเราจะประหยัดเวลาเล็กๆน้อยๆ แล้วรวมมันเข้าด้วยกัน
ในที่สุดเราก็จะได้ทำทุกอย่างที่เราอยากทำ
แต่หลังจากที่ฉันได้ศึกษาการจัดการเวลา ของคนที่ประสบความสำเร็จ
และดูตารางเวลาของพวกเขาชั่วโมงต่อชั่วโมง
ฉันคิดว่าหลักการนี้ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
เราไม่ได้สร้างชีวิตที่เราต้องการ โดยการประหยัดเวลา
แต่เราสร้างชีวิตที่เราต้องการ
แล้วเวลาก็จะประหยัดตัวมันเอง
ที่ฉันหมายถึงก็คือ
ฉันเพิ่งจะทำโปรเจคไดอารี่เวลา
ดูชีวิตของผู้หญิงที่ยุ่งมากๆ ใน 1,001 วัน
พวกเขามีงานที่หนักมาก บางครั้งก็มีภาระส่วนตัว
มีลูกที่ต้องดูแล หรือพ่อแม่ที่ต้องดูแล
บริการสังคม
พวกเขายุ่ง ยุ่งกันมากๆ
ฉันขอให้พวกเขาบันทึก เวลาที่ใช้ในหนึ่งสัปดาห์
ฉันจะได้คำนวณว่าพวกเขา ทำงานและนอนกันกี่ชั่วโมง
แล้วฉันก็ถามถึงลยุทธ์ของพวกเขา เพื่อลงหนังสือของฉัน
ผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันศึกษาตารางเวลา
ออกไปข้างนอกในคืนวันพุธ
เธอกลับบ้านมาพบว่าเครื่องทำน้ำร้อนพัง
มีน้ำนองทั่วห้องใต้ดินของเธอ
ถ้าคุณเคยเจอเรื่องแบบนี้
คุณจะรู้ว่ามันทั้งสร้างความเสียหาย น่าตกใจ และเปียกโชกแค่ไหน
เธอเลยต้องจัดการกับมันในคืนนั้น
วันรุ่งขึ้นเธอก็เรียกช่างประปามา
วันต่อจากนั้นก็มีนักทำความสะอาดมืออาชีพ มาจัดการกับพรมที่เสียหาย
ทั้งหมดนี้ถูกบันทึกอยู่ในตารางเวลาของเธอ
รวมทั้งหมดใช้เวลาเจ็ดชั่วโมงในสัปดาห์นั้น
เจ็ดชั่วโมง
นั่นเหมือนหาชั่วโมงเพิ่มในหนึ่งวัน
แต่ฉันมั่นใจนะ ถ้าคุณถามเธอตอนต้นสัปดาห์
"คุณจะหาเวลาสักเจ็ดชั่วโมง มาซ้อมแข่งไตรกีฬาได้ไหม"
"คุณจะหาเวลาสักเจ็ดชั่วโมงมาให้คำปรึกษา กับคนสำคัญสักเจ็ดคนได้ไหม"
ฉันมั่นใจว่าเธอจะต้องตอบแบบที่ พวกเราส่วนใหญ่จะตอบ
ซึ่งก็คือ "ไม่ได้ คุณไม่เห็นเหรอว่าฉันยุ่งแค่ไหน"
แต่พอเธอต้องหาเวลาเจ็ดชั่วโมง
เพราะมีน้ำนองทั่วห้องใต้ดิน
เธอก็มีเวลาเจ็ดชั่วโมง
นี่แสดงให้เราเห็นว่า เวลายืดหยุ่นได้เสมอ
เราไม่สามารถสร้างเวลาเพิ่มได้
แต่เวลาจะยืดออกเพื่อรองรับ สิ่่งที่เราเลือกจะใส่ลงไป
ดังนั้นกุญแจสำคัญของการบริหารเวลา
คือการจัดลำดับความสำคัญ
เหมือนที่เราจัดการเครื่องทำน้ำร้อนที่พัง
เพื่อให้เข้าใจ
ฉันชอบใช้คำพูดของคนที่ยุ่งที่สุด คนหนึ่งที่ฉันเคยสัมภาษณ์
ที่บอกว่ายุ่ง ฉันหมายถึงเธอทำธุรกิจเล็กๆ
ที่มีพนักงาน 12 คน
เวลาว่างเธอก็ต้องดูแลลูกๆ อีกหกคน
ฉันก็ติดต่อไปขอสัมภาษณ์เธอ
ว่าเธอ "จัดการทั้งหมด" ได้ยังไง
ฉันจำได้ว่าเป็นเช้าวันพฤหัส
แล้วเธอก็ไม่ว่างที่จะคุยกับฉัน
แน่นอน ใช่ไหมล่ะ
แต่เหตุผลที่เธอไม่ว่างคุยกับฉัน
คือเธอออกไปเดินป่า
เพราะมันเป็นเช้าฤดูใบไม้ผลิที่งดงาม
แล้วเธอก็อยากออกไปเดินป่า
แน่นอน นี่ทำให้ฉันยิ่งสนใจเข้าไปอีก
พอฉันได้เจอเธอในที่สุด เธออธิบายอย่างนี้
เธอพูดว่า "ฟังนะ ลอรา ทุกสิ่งที่ฉันทำ
ทุกนาทีที่ฉันใช้ ฉันเลือกเอง"
แล้วแทนที่จะพูดว่า
"ฉันไม่มีเวลาทำ x y z"
เธอจะพูดว่า "ฉันไม่ทำ x y z เพราะมันไม่สำคัญ"
"ฉันไม่มีเวลา" มักจะหมายถึง "มันไม่สำคัญ"
หากคุณลองคิดดูดีๆ นั่นต่างหาก เป็นคำอธิบายที่ถูกต้องกว่า
ฉันบอกคุณได้ว่าฉันไม่มีเวลาปัดฝุ่นที่ม่าน
แต่นั่นไม่จริงสักหน่อย
ถ้าคุณเสนอ 100,000 ดอลลาร์ เพื่อให้ฉันปัดฝุ่นที่ม่าน
ฉันก็จะรีบไปทำเลย
(เสียงหัวเราะ)
เพราะนั่นจะไม่เกิดขึ้น
ฉันสรุปได้ว่านี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องไม่มีเวลา
ฉันก็แค่ไม่อยากทำเท่านั้นเอง
พูดแบบนี้ช่วยเตือนสติเราว่า เวลาเป็นสิ่งที่เราเลือกได้
และจริงแล้วๆ
มันอาจจะมีผลร้ายตามมา เมื่อคุณเลือกสิ่งที่แตกต่าง
ฉันยอมรับ
แต่พวกเราเป็นคนฉลาด
แน่นอนว่าในระยะยาว
เรามีความสามารถที่จะเติมเต็มชีวิตเรา
ด้วยสิ่งที่เราสมควรได้รับ
แล้วเราจะทำยังไงล่ะ
เราจะจัดลำดับความสำคัญ
เหมือนเครื่องทำน้ำร้อนที่พังนั่นได้ยังไง
ก่อนอื่น เราต้องหาให้เจอว่าอะไรสำคัญกับเรา
ฉันจะให้หลักการคิดกับคุณสองข้อ
ข้อแรก ในฐานะผู้เชี่ยวชาญ
ฉันมั่นใจว่าช่วงใกล้สิ้นปี
หลายคนจะได้รับหรือเป็นฝ่ายให้ ผลประเมินรายปี
คุณจะมองย้อนไปถึง ความสำเร็จของคุณในปีนั้น
"โอกาสที่คุณจะเติบโต"
และวิธีนี้ก็ได้ผลดีทีเดียว
แต่ฉันพบว่ามันจะดีกว่า ถ้าคุณทำแบบนี้แต่มองไปข้างหน้าแทน
ฉันอยากให้คุณทำเหมือนว่า ตอนนี้เป็นปลายปีหน้า
คุณกำลังให้ผลประเมินกับตัวคุณเอง
และปีที่ผ่านมาก็เป็นปีที่เยี่ยมยอด ในการงานของคุณ
บอกได้ไหม อะไรที่ทำให้ปีนี้ เป็นปีที่เยี่ยมยอด สักสามถึงห้าอย่าง
ตอนนี้คุณก็สามารถเขียนผล ประเมินตัวเองในปีหน้าได้
แล้วคุณก็สามารถทำแบบนี้ กับชีวิตส่วนตัวได้เช่นกัน
ฉันมั่นใจว่าพวกคุณหลายคนก็เหมือนฉัน ที่พอถึงเดือนธันวา
ก็จะได้รับการ์ดที่เป็นกระดาษสีพับอยู่
บนกระดาษก็จะมีข้อความเขียนอยู่ ที่เราเรียกกันว่า จดหมายวันหยุดของครอบครัว
(เสียงหัวเราะ)
เป็นงานเขียนที่โชคร้าย จริงๆนะ
เล่าว่าทุกคนในบ้านยอดเยี่ยมขนาดไหน
หรือยิ่งน่าสนใจกว่านั้น
ทุกคนในบ้านยุ่งกันขนาดไหน
แต่จดหมายเหล่านี้ก็บรรลุวัตถุประสงค์
คือมันได้เล่าให้เพื่อน และครอบครัวของคุณฟัง
ว่าชีวิตส่วนตัวคุณทำอะไรไปบ้าง ในปีที่ผ่านมา
ปีนี้ก็ใกล้จะจบลงแล้ว
แต่ฉันอยากให้คุณทำเหมือนเป็นปลายปีหน้า
แล้วปีที่ผ่านไปก็เป็นปีที่ยอดเยี่ยม
สำหรับคุณและคนที่คุณห่วงใย
บอกได้ไหม อะไรที่ทำให้ปีนี้ เป็นปีที่เยี่ยมยอด สักสามถึงห้าอย่าง
ตอนนี้คุณก็สามารถเขียนจดหมาย วันหยุดของครอบครัวของปีหน้าได้เลย
แต่อย่าส่งนะ
(เสียงหัวเราะ)
ได้โปรด อย่าส่งเลย
แต่คุณเขียนมันได้นะ
แล้วตอนนี้ ทั้งผลประเมินตัวเองและ จดหมายวันหยุดของครอบครัว
เราก็จะได้รายการหกถึงสิบอย่าง ที่เราจะทำได้ในปีหน้า
ทีนี้เราก็ต้องแบ่งมันออกเป็น ขั้นตอนที่ทำได้ง่าย
สมมติว่าคุณอยาก เขียนประวัติครอบครัว
ก่อนอื่นคุณอาจจะอ่านประวัติครอบครัวอื่น
เพื่อดูสไตล์การเขียน
แล้วก็อาจจะคิดคำถามที่จะไปถามญาติๆ
นัดกับพวกเขาเพื่อสัมภาษณ์
หรือคุณอาจจะอยากวิ่ง 5 กิโลเมตร
คุณก็ต้องไปหาการแข่งขันเพื่อลงแข่ง แล้วก็คิดแผนซ้อม
ขุดรองเท้าออกมาจากในตู้
จากนั้น นี่คือกุญแจสำคัญ
เราต้องลำดับความสำคัญเหมือนที่ เราทำกับเครื่องทำน้ำร้อนที่พัง
โดยต้องใส่สิ่งสำคัญลงไปในตารางเวลาก่อน
เราทำได้โดยการวางแผนสัปดาห์ก่อนที่มันจะมาถึง
ฉันพบว่าเวลาที่เหมาะในการวางแผน คือตอนบ่ายวันศุกร์
นักเศรษฐศาสตร์เรียกบ่ายวันศุกร์ว่า
เวลาที่มีค่าเสียโอกาสน้อย
ในบ่ายวันศุกร์ พวกเราส่วนใหญ่คงไม่นั่งคิดว่า
"ฉันตื่นเต้นจังเลยที่จะสร้างความก้าวหน้า
ในชีวิตส่วนตัวและหน้าที่การงาน
ตอนนี้"
(เสียงหัวเราะ)
แต่เราปรารถนาที่จะคิด ว่าความก้าวหน้านั้นควรเป็นอะไร
ใช้เวลาเล็กๆน้อยๆตอนบ่ายวันศุกร์
ทำรายการสิ่งสำคัญในสามหัวข้อ หน้าที่การงาน, ความสัมพันธ์, ตัวเอง
การทำรายการทั้งสามหัวข้อนี้เตือนเราว่า
ควรจะมีอะไรสักอย่างในทั้งสามหัวข้อนี้
หน้าที่การงาน เราก็คิดถึง
ความสัมพันธ์, ตัวเอง
ไม่ค่อยมาก
แค่รายการสั้นๆ
สองถึงสามอย่างในแต่ละหัวข้อ
แล้วก็มองไปถึงภาพรวมของสัปดาห์หน้า
ดูว่าคุณจะใส่มันลงไปตรงไหน
จะใส่ตรงไหนก็แล้วแต่คุณเลย
ฉันรู้ว่านี่อาจจะยากสำหรับบางคน มากกว่าคนอื่น
ฉันหมายถึง ชีวิตของบางคนก็ยากกว่าของคนอื่น
มันจะไม่ง่ายเลยที่จะหาเวลาไปเรียนบทกวี
ถ้าคุณต้องดูแลลูกหลายคนด้วยตัวเอง
ฉันเข้าใจ
แล้วฉันก็ไม่อยากจะลดระดับ ความยุ่งยากของใคร
แต่ฉันก็คิดว่าตัวเลขที่ฉันกำลังจะบอก มีพลังมากทีเดียว
ในหนึ่งสัปดาห์มี 168 ชั่วโมง
24 คูณ 7 เท่ากับ 168 ชั่วโมง
นั่นเป็นเวลาที่เยอะมากนะ
ถ้าคุณทำงานเต็มเวลา สัปดาห์ละ 40 ชั่วโมง
นอนคืนละ 8 ชั่วโมง ก็สัปดาห์ละ 56 ชั่วโมง
เหลือเวลา 72 ชั่วโมงเพื่อทำอย่างอื่น
นั่นเป็นเวลาที่เยอะมากนะ
คุณบอกว่าคุณทำงานสัปดาห์ละ 50 ชั่วโมง
อาจจะเป็นงานหลักและธุระอื่นๆ
ยังเหลือ 62 ชั่วโมงสำหรับอย่างอื่น
คุณบอกว่าทำงานสัปดาห์ละ 60 ชั่วโมง
ก็ยังเหลือ 52 ชั่วโมงสำหรับอย่างอื่น
คุณบอกว่าคุณทำงานมากกว่า 60 ชั่วโมง
เดี๋ยว คุณแน่ใจเหรอ
(เสียงหัวเราะ)
ครั้งหนึ่งมีการศึกษาเปรียบเทียบ เวลาทำงานของคนในหนึ่งสัปดาห์
กับไดอารี่เวลา
พบว่าคนที่บอกว่าทำงานมากกว่า 75 ชั่วโมง
คลาดเคลื่อนไป 25 ชั่วโมง
(เสียงหัวเราะ)
คุณเดาได้ว่าคลาดเคลื่อนไปทางไหน ใช่ไหม
ใน 168 ชั่วโมงต่อสัปดาห์
ฉันคิดว่าเราจะหาเวลา สำหรับสิ่งที่สำคัญกับคุณได้
ถ้าคุณอยากจะใช้เวลากับลูกๆมากขึ้น
คุณอยากอ่านหนังสือเพิ่มขึ้นสำหรับการสอบ
คุณอยากออกกำลังกายสัก 3 ชั่วโมง ทำอาสาสมัครสัก 2 ชั่วโมง
คุณทำได้
ถึงแม้ว่าคุณจะทำงานยิ่งกว่างานประจำ
ดังนั้น เรามีเวลามากมาย ซึ่งดีมาก
เพราะรู้ไหม
เราไม่ต้องการเวลามากขนาดนั้น เพื่อทำสิ่งที่ยอดเยี่ยม
แต่เมื่อเรามีเวลาเล็กๆน้อยๆ เราทำอะไร
เอาโทรศัพท์ออกมา ใช่ไหม
เริ่มลบอีเมลล์
นอกนั้น เราก็ทำอะไรเล็กๆน้อยๆรอบบ้าน
หรือดูทีวี
แต่ช่วงเวลาเล็กน้อยสามารถมีพลังยิ่งใหญ่
คุณสามารถใช้เวลาเล็กน้อย
สำหรับความสุขเล็กๆ
อาจจะเลือกอ่านอะไรดีๆบนรถเมล์
ระหว่างทางไปทำงาน
ฉันรู้ตอนฉันทำงาน ที่ต้องเดินทางด้วยรถเมล์สองต่อ
และไปต่อรถไฟฟ้าใต้ดินทุกๆเช้า
ฉันเคยไปห้องสมุดในวันเสาร์อาทิตย์ เพื่อหาอะไรอ่าน
มันทำให้ประสบการณ์ตอนนั้นเกือบจะ เกือบจะเพลิดเพลิน
ช่วงพักที่ทำงานก็ใช้ทำสมาธิสวดมนต์ได้
ถ้าทานอาหารเย็นร่วมกับครอบครัวไม่ได้ เพราะงานคุณยุ่งเหลือเกิน
การทานอาหารเช้าร่วมกัน อาจจะแทนได้
มันเกี่ยวกับการมองภาพรวมของเวลาของคุณ
แล้วดูว่าจะใส่สิ่งดีๆลงไปตรงไหน
ฉันเชื่อจริงๆว่า
เรามีเวลา
แม้ว่าเราจะยุ่ง
เราก็ยังจะมีเวลาทำสิ่งที่สำคัญ
แล้วเมื่อเราใส่ใจกับสิ่งที่สำคัญ
เราจะสามารถสร้างชีวิตที่เราต้องการ
ในเวลาที่เรามี
ขอบคุณค่ะ
(เสียงปรบมือ)